2 Samuel 23
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ora, estas são as últimas palavras de Davi. Davi, filho de Jessé, diz, o homem que foi exaltado diz, o ungido do Deus de Jacó, o doce salmista de Israel:
1و این است سخنان آخر داود: «وحی داود بن یسا. و وحی مردی که بر مقام بلند ممتاز گردید، مسیح خدای یعقوب، و مغنی شیرین اسرائیل.
2“O Espírito do SENHOR falou por mim. A sua palavra esteve na minha língua.
2روح خداوند به وسیله من متکلم شد و کلام او بر زبانم جاری گردید.
3O Deus de Israel disse, a Rocha de Israel falou a mim: 'Aquele que governa sobre os homens com justiça, que governa no temor de Deus,
3خدای اسرائیل متکلم شد و صخره اسرائیل مراگفت: آنکه بر مردمان حکمرانی کند، عادل باشدو با خدا ترسی سلطنت نماید.
4será como a luz da manhã quando o sol nasce, uma manhã sem nuvens, quando a grama tenra brota da terra, pelo brilho claro após a chuva.'
4و او خواهد بودمثل روشنایی صبح، وقتی که آفتاب طلوع نماید، یعنی صبح بی‌ابر، هنگامی که علف سبز از زمین می‌روید، به‌سبب درخشندگی بعد از باران.
5Não está assim firmada a minha casa com Deus? Pois ele fez comigo uma aliança eterna, ordenada em todas as coisas e segura, porque nela está toda a minha salvação e todo o meu desejo. Não fará ele que ela floresça?
5یقین خانه من با خدا چنین نیست. لیکن عهدجاودانی با من بسته است، که در همه‌چیز آراسته و مستحکم است. و تمامی نجات و تمامی مسرت من این است، هرچند آن را نمو نمی دهد.
6Mas todos os ímpios serão como espinhos que se jogam fora, porque não podem ser pegos com as mãos.
6لیکن جمیع مردان بلیعال مثل خارهایند که دورانداخته می‌شوند. چونکه آنها را به‌دست نتوان گرفت.
7O homem que os toca deve estar armado com ferro e com a haste de uma lança. Eles serão totalmente queimados com fogo no seu próprio lugar.”
7و کسی‌که ایشان را لمس نماید، می‌بایدبا آهن و نی نیزه مسلح شود. و ایشان در مسکن خود با آتش سوخته خواهند شد.»
8Estes são os nomes dos valentes que Davi tinha: Josebe-Bassebete, o taquemonita, o principal dos capitães; ele era chamado Adino, o eznita, que matou oitocentos de uma só vez.
8و نامهای شجاعانی که داود داشت این است: یوشیب بشبت تحکمونی که سردار شالیشیم بودکه همان عدینو عصنی باشد که بر هشتصد نفرتاخت آورد و ایشان را در یک وقت کشت.
9Depois dele estava Eleazar, filho de Dodai, filho de um aoíta, um dos três valentes com Davi quando desafiaram os filisteus que estavam ali reunidos para a batalha, e os homens de Israel haviam recuado.
9و بعد از او العازار بن دودو ابن اخوخی، یکی از آن سه مرد شجاع که با داود بودند، هنگامی که فلسطینیان را که در آنجا برای جنگ جمع شده، ومردان اسرائیل رفته بودند، به مقاتله طلبیدند.
10Ele se levantou e feriu os filisteus até que a sua mão ficasse cansada, e a sua mão ficou grudada na espada; e o SENHOR operou um grande livramento naquele dia; e o povo voltou atrás dele apenas para tomar os despojos.
10واما او برخاسته، با فلسطینیان جنگ کرد تا دستش خسته شد و دستش به شمشیر چسبید و خداونددر آن روز، ظفر عظیمی داد، و قوم در عقب اوفقط برای غارت کردن برگشتند.
11Depois dele estava Samá, filho de Age, o hararita. Os filisteus haviam se reunido em uma tropa onde havia um pedaço de terra cheio de lentilhas; e o povo fugiu dos filisteus.
11و بعد از او شمه بن آجی هراری بود وفلسطینیان، لشکری فراهم آوردند، در جایی که قطعه زمینی پر از عدس بود، و قوم از حضورفلسطینیان فرار می‌کردند.
12Mas ele se colocou no meio do terreno e o defendeu, e matou os filisteus; e o SENHOR operou um grande livramento.
12آنگاه او در میان آن قطعه زمین ایستاد و آن را نگاه داشته، فلسطینیان را شکست داد و خداوند ظفر عظیمی داد.
13Três dos trinta líderes desceram, e vieram a Davi na época da colheita, à caverna de Adulão; e a tropa dos filisteus estava acampada no vale de Refaim.
13و سه نفر از آن سی سردار فرود شده، نزدداود در وقت حصاد به مغاره عدلام آمدند، ولشکر فلسطینیان در وادی رفائیم اردو زده بودند.
14Davi estava então na fortaleza; e a guarnição dos filisteus estava então em Belém.
14و داود در آن وقت در ملاذ خویش بود و قراول فلسطینیان در بیت لحم.
15Davi disse com saudade: “Quem dera alguém me desse de beber da água do poço de Belém, que fica junto à porta da cidade!”
15و داود خواهش نموده، گفت: «کاش کسی مرا از چاهی که نزددروازه بیت لحم است آب بنوشاند.»
16Os três valentes romperam pelo exército dos filisteus, tiraram água do poço de Belém que ficava junto à porta da cidade, a pegaram e a trouxeram a Davi; mas ele não quis bebê-la, mas a derramou ao SENHOR.
16پس آن سه مرد شجاع، لشکر فلسطینیان را از میان شکافته، آب را از چاهی که نزد دروازه بیت لحم است کشیده، برداشتند و آن را نزد داود آوردند، اما نخواست که آن را بنوشد و آن را به جهت خداوند ریخت.
17Ele disse: “Longe de mim, SENHOR, que eu faça isso! Não é este o sangue dos homens que arriscaram as suas vidas para ir?” Portanto, ele não quis bebê-la. Estas coisas fizeram os três valentes.
17و گفت: «ای خداوند حاشا ازمن که این کار را بکنم، مگر این خون آن کسان نیست که به خطر جان خود رفتند؟» از این جهت نخواست که بنوشد. کاری که این سه مرد کردند، این است.
18Abisai, o irmão de Joabe, filho de Zeruia, era o líder dos três. Ele levantou a sua lança contra trezentos e os matou, e obteve fama entre os três.
18و ابیشای، برادر یوآب بن صرویه، سردارسه نفر بود و نیزه خود را بر سیصد نفر حرکت داده، ایشان را کشت و در میان آن سه نفر اسم یافت.
19Não era ele o mais honrado dos três? Portanto, ele foi feito comandante deles. No entanto, ele não foi incluído como um dos três principais.
19آیا از آن سه نفر مکرم تر نبود؟ پس سردار ایشان شد لیکن به سه نفر اول نرسید.
20Benaia, filho de Joiada, filho de um homem valente de Cabzeel, que havia feito grandes feitos, matou os dois filhos de Ariel de Moabe. Ele também desceu e matou um leão no meio de uma cova em tempo de neve.
20و بنایاهو ابن یهویاداع، پسر مردی شجاع قبصئیلی، که کارهای عظیم کرده بود، دو پسراریئیل موآبی را کشت و در روز برف به حفره‌ای فرود شده، شیری را بکشت.
21Ele matou um egípcio enorme, e o egípcio tinha uma lança na mão; mas ele desceu contra ele com um cajado, arrancou a lança da mão do egípcio e o matou com a sua própria lança.
21و مرد خوش اندام مصری‌ای را کشت و آن مصری در دست خود نیزه‌ای داشت اما نزد وی با چوب دستی رفت و نیزه را از دست مصری ربود و وی را با نیزه خودش کشت.
22Benaia, filho de Joiada, fez estas coisas, e obteve fama entre os três valentes.
22و بنایاهو ابن یهویاداع این کارها را کرد و در میان آن سه مرد شجاع اسم یافت.
23Ele era mais honrado do que os trinta, mas não chegou aos três. E Davi o colocou no comando da sua guarda.
23و از آن سی نفر مکرمتر شد لیکن به آن سه نفر اول نرسید و داود او را بر اهل مشورت خود گماشت.
24Asael, irmão de Joabe, era um dos trinta: Elanã, filho de Dodô, de Belém,
24و عسائیل برادر یوآب یکی از آن سی نفربود و الحانان بن دودوی بیت لحمی،
25Samá, o harodita, Elica, o harodita,
25و شمه حرودی و الیقای حرودی،
26Helez, o paltita, Ira, filho de Iques, o tecoíta,
26و حالص فلطی و عیرا ابن عقیش تقوعی،
27Abiezer, o anatotita, Mebunai, o husatita,
27و ابیعزر عناتوتی ومبونای حوشاتی،
28Zalmom, o aoíta, Maarai, o netofatita,
28و صلمون اخوخی و مهرای نطوفاتی،
29Helebe, filho de Baaná, o netofatita, Itai, filho de Ribai, de Gibeá dos filhos de Benjamim,
29و حالب بن بعنه نطوفاتی و اتای بن ریبای از جبعه بنی بنیامین،
30Benaia, um piratonita, Hidai, dos ribeiros de Gaás,
30و بنایای فرعاتونی و هدای از وادیهای جاعش،
31Abialbom, o arbatita, Azmavete, o barumita,
31و ابوعلبون عرباتی و عزموت برحومی،
32Eliaba, o saalbonita, os filhos de Jasém, Jônatas,
32و الیحبای شعلبونی و از بنی یاشن یوناتان،
33Samá, o hararita, Aião, filho de Sarar, o ararita,
33و شمه حراری و اخیام بن شارر اراری،
34Elifelete, filho de Aasbai, filho do maacatita, Eliã, filho de Aitofel, o gilonita,
34و الیفلط بن احسبای ابن معکاتی و الیعام بن اخیتوفل جیلونی،
35Hezro, o carmelita, Paarai, o arbita,
35وحصرای کرملی و فعرای اربی،
36Igal, filho de Natã, de Zobá, Bani, o gadita,
36و یجال بن ناتان از صوبه و بانی جادی،
37Zeleque, o amonita, Naarai, o beerotita, escudeiro de Joabe, filho de Zeruia,
37و صالق عمونی ونحرای بئیروتی که سلاحداران یوآب بن صرویه بودند،
38Ira, o itrita, Garebe, o itrita,
38و عیرای یتری و جارب یتری،
39e Urias, o heteu: trinta e sete ao todo.
39واوریای حتی، که جمیع اینها سی و هفت نفربودند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.