2 Samuel 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ora, Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o coração do rei estava inclinado para Absalão.
1و یوآب بن صرویه فهمید که دل پادشاه به ابشالوم مایل است.
2Joabe mandou a Tecoa e trouxe de lá uma mulher sábia, e lhe disse: “Por favor, finja que está de luto, vista roupas de luto, por favor, e não se unja com óleo; mas seja como uma mulher que tem chorado por um morto há muito tempo.
2پس یوآب به تقوع فرستاده، زنی دانشمند از آنجا آورد و به وی گفت: «تمنا اینکه خویشتن را مثل ماتم کننده ظاهر سازی، و لباس تعزیت پوشی و خود را به روغن تدهین نکنی و مثل زنی که روزهای بسیار به جهت مرده ماتم گرفته باشد، بشوی.
3Vá até o rei e fale com ele desta maneira.” Então Joabe colocou as palavras na boca dela.
3و نزدپادشاه داخل شده، او را بدین مضمون بگویی.» پس یوآب سخنان را به دهانش گذاشت.
4Quando a mulher de Tecoa falou com o rei, ela se prostrou com o rosto em terra, demonstrou respeito e disse: “Ajude-me, ó rei!”
4و چون زن تقوعیه با پادشاه سخن گفت، به روی خود به زمین افتاده، تعظیم نمود و گفت: «ای پادشاه، اعانت فرما.»
5O rei lhe perguntou: “Qual é o seu problema?” Ela respondeu: “Na verdade, sou viúva, e o meu marido está morto.
5و پادشاه به او گفت: «تو راچه شده است؟» عرض کرد: «اینک من زن بیوه هستم و شوهرم مرده است.
6A sua serva tinha dois filhos; e ambos brigaram no campo, e não havia ninguém para separá-los, mas um feriu o outro e o matou.
6و کنیز تو را دو پسر بود و ایشان با یکدیگر در صحرا مخاصمه نمودند و کسی نبود که ایشان را از یکدیگر جداکند. پس یکی از ایشان دیگری را زد و کشت.
7Eis que toda a família se levantou contra a sua serva, e eles dizem: 'Entregue aquele que feriu o seu irmão, para que o matemos pela vida de seu irmão a quem ele matou, e assim destruamos também o herdeiro.' Assim eles apagariam a minha brasa que sobrou, e não deixariam para o meu marido nem nome nem sobreviventes sobre a face da terra.”
7واینک تمامی قبیله بر کنیز تو برخاسته، و می‌گویندقاتل برادر خود را بسپار تا او را به عوض جان برادرش که کشته شده است، به قتل برسانیم، ووارث را نیز هلاک کنیم. و به اینطور اخگر مرا که باقی‌مانده است، خاموش خواهند کرد، و برای شوهرم نه اسم و نه اعقاب بر روی زمین واخواهند گذاشت.»
8O rei disse à mulher: “Vá para a sua casa, e eu darei uma ordem a seu respeito.”
8پادشاه به زن فرمود: «به خانه ات برو و من درباره ات حکم خواهم نمود.»
9A mulher de Tecoa disse ao rei: “Meu senhor, ó rei, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai; e que o rei e o seu trono sejam inocentes.”
9و زن تقوعیه به پادشاه عرض کرد: «ای آقایم پادشاه، تقصیر بر من و بر خاندان من باشد و پادشاه و کرسی اوبی تقصیر باشند.»
10O rei disse: “Se alguém lhe disser alguma coisa, traga-o a mim, e ele não a incomodará mais.”
10و پادشاه گفت: «هر‌که با توسخن گوید، او را نزد من بیاور، و دیگر به تو ضررنخواهد رسانید.»
11Então ela disse: “Por favor, que o rei se lembre do SENHOR seu Deus, para que o vingador do sangue não destrua mais pessoas, para que não destruam o meu filho.” Ele respondeu: “Tão certo como vive o SENHOR, nem um cabelo do seu filho cairá no chão.”
11پس زن گفت: «ای پادشاه، یهوه، خدای خود را به یاد آور تا ولی مقتول، دیگر هلاک نکند، مبادا پسر مرا تلف سازند.» پادشاه گفت: «به حیات خداوند قسم که مویی ازسر پسرت به زمین نخواهد افتاد.»
12Então a mulher disse: “Por favor, deixe a sua serva dizer uma palavra ao meu senhor, o rei.” Ele respondeu: “Fale.”
12پس زن گفت: «مستدعی آنکه کنیزت باآقای خود پادشاه سخنی گوید.» گفت: «بگو.»
13A mulher disse: “Por que então o senhor planejou tal coisa contra o povo de Deus? Pois ao falar esta palavra o rei é como alguém que é culpado, visto que o rei não traz de volta para casa o seu banido.
13زن گفت: «پس چرا درباره قوم خدا مثل این تدبیر کرده‌ای و پادشاه در گفتن این سخن مثل تقصیرکار است، چونکه پادشاه آواره شده خود راباز نیاورده است.
14Porque todos nós devemos morrer, e somos como a água derramada no chão, que não pode ser recolhida novamente; Deus não tira a vida, mas elabora meios para que o banido não permaneça afastado dele.
14زیرا ما باید البته بمیریم ومثل آب هستیم که به زمین ریخته شود، و آن رانتوان جمع کرد، و خدا جان را نمی گیرد بلکه تدبیرها می‌کند تا آواره شده‌ای از او آواره نشود.
15Agora, portanto, se eu vim falar esta palavra ao meu senhor, o rei, é porque o povo me deixou com medo. A sua serva disse: 'Vou agora falar com o rei; pode ser que o rei atenda ao pedido da sua serva.'
15و حال که به قصد عرض کردن این سخن، نزدآقای خود، پادشاه، آمدم، سبب این بود که خلق، مرا ترسانیدند، و کنیزت فکر کرد که چون به پادشاه عرض کنم، احتمال دارد که پادشاه عرض کنیز خود را به انجام خواهد رسانید.
16Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva das mãos do homem que destruiria a mim e a meu filho juntos da herança de Deus.
16زیراپادشاه اجابت خواهد نمود که کنیز خود را ازدست کسی‌که می‌خواهد مرا و پسرم را با هم ازمیراث خدا هلاک سازد، برهاند.
17Então a sua serva disse: 'Por favor, que a palavra do meu senhor, o rei, traga descanso; pois como um anjo de Deus, assim é o meu senhor, o rei, para discernir o bem e o mal. Que o SENHOR, o seu Deus, esteja com você.'”
17و کنیز تو فکرکرد که کلام آقایم، پادشاه، باعث تسلی خواهدبود، زیرا که آقایم، پادشاه، مثل فرشته خداست تانیک و بد را تشخیص کند، و یهوه، خدای توهمراه تو باشد.»
18Então o rei respondeu à mulher: “Por favor, não esconda de mim nada do que eu lhe perguntar.” A mulher disse: “Que o meu senhor, o rei, fale agora.”
18پس پادشاه در جواب زن فرمود: «چیزی راکه از تو سوال می‌کنم، از من مخفی مدار.» زن عرض کرد «آقایم پادشاه، بفرماید.»
19O rei perguntou: “A mão de Joabe está com você em tudo isso?” A mulher respondeu: “Tão certo como a sua alma vive, meu senhor, o rei, ninguém pode se desviar para a direita ou para a esquerda de nada do que o meu senhor, o rei, tem falado; pois o seu servo Joabe me ordenou, e ele colocou todas estas palavras na boca da sua serva.
19پادشاه گفت: «آیا دست یوآب در همه این کار با تونیست؟» زن در جواب عرض کرد: «به حیات جان تو، ای آقایم پادشاه که هیچ‌کس از هرچه آقایم پادشاه بفرماید به طرف راست یا چپ نمی تواندانحراف ورزد، زیرا که بنده تو یوآب، اوست که مرا امر فرموده است، و اوست که تمامی این سخنان را به دهان کنیزت گذاشته است.
20O seu servo Joabe fez esta coisa para mudar a face da questão. Meu senhor é sábio, de acordo com a sabedoria de um anjo de Deus, para conhecer todas as coisas que há na terra.”
20برای تبدیل صورت این امر، بنده تو، یوآب، این کار راکرده است، اما حکمت آقایم، مثل حکمت فرشته خدا می‌باشد تا هرچه بر روی زمین است، بداند.»
21O rei disse a Joabe: “Eis agora, eu concedi esta coisa. Vá, portanto, e traga o jovem Absalão de volta.”
21پس پادشاه به یوآب گفت: «اینک این کار راکرده‌ام. حال برو و ابشالوم جوان را باز آور.»
22Joabe prostrou-se com o rosto em terra, demonstrou respeito e abençoou o rei. Joabe disse: “Hoje o seu servo sabe que encontrei favor aos seus olhos, meu senhor, ó rei, visto que o rei atendeu ao pedido do seu servo.”
22آنگاه یوآب به روی خود به زمین افتاده، تعظیم نمود، و پادشاه را تحسین کرد و یوآب گفت: «ای آقایم پادشاه امروز بنده ات می‌داند که در نظر تو التفات یافته‌ام چونکه پادشاه کار بنده خود را به انجام رسانیده است.»
23Assim, Joabe se levantou e foi para Gesur, e trouxe Absalão para Jerusalém.
23پس یوآب برخاسته، به جشور رفت و ابشالوم را به اورشلیم بازآورد.
24O rei disse: “Que ele volte para a sua própria casa, mas não deixe que ele veja o meu rosto.” Assim, Absalão voltou para a sua própria casa, e não viu o rosto do rei.
24و پادشاه فرمود که به خانه خودبرگردد و روی مرا نبیند. پس ابشالوم به خانه خودرفت و روی پادشاه را ندید.
25Ora, em todo o Israel não havia ninguém tão elogiado como Absalão por sua beleza. Desde a sola do seu pé até o alto da sua cabeça não havia defeito nele.
25و در تمامی اسرائیل کسی نیکو منظر وبسیار ممدوح مثل ابشالوم نبود که از کف پا تا فرق سرش در او عیبی نبود.
26Quando ele cortava o cabelo da cabeça (ora, era no fim de cada ano que ele o cortava; porque ficava pesado demais para ele, por isso o cortava), ele pesava o cabelo da sua cabeça a duzentos siclos, segundo o peso do rei.
26و هنگامی که موی سرخود را می‌چید، (زیرا آن را در آخر هر سال می‌چید، چونکه بر او سنگین می‌شد و از آن سبب آن را می‌چید) موی سر خود را وزن نموده، دویست مثقال به وزن شاه می‌یافت.
27Nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar. Ela era uma mulher de rosto muito bonito.
27و برای ابشالوم سه پسر و یک دختر مسمی به تامارزاییده شدند. و او دختری نیکو صورت بود.
28Absalão morou dois anos inteiros em Jerusalém, e não viu o rosto do rei.
28و ابشالوم دو سال تمام در اورشلیم مانده، روی پادشاه را ندید.
29Então Absalão mandou chamar Joabe, para enviá-lo ao rei, mas ele não quis ir até ele. Então mandou chamá-lo uma segunda vez, mas ele não quis ir.
29پس ابشالوم، یوآب راطلبید تا او را نزد پادشاه بفرستد. اما نخواست که نزد وی بیاید. و باز بار دیگر فرستاد و نخواست که بیاید.
30Por isso, ele disse aos seus servos: “Vejam, a plantação de Joabe fica perto da minha, e ele tem cevada lá. Vão e coloquem fogo nela.” Assim, os servos de Absalão colocaram fogo na plantação.
30پس به خادمان خود گفت: «ببینید، مزرعه یوآب نزد مزرعه من است و در آنجا جودارد. بروید و آن را به آتش بسوزانید.» پس خادمان ابشالوم مزرعه را به آتش سوزانیدند.
31Então Joabe se levantou e foi até Absalão na casa dele, e lhe perguntou: “Por que os seus servos colocaram fogo na minha plantação?”
31آنگاه یوآب برخاسته، نزد ابشالوم به خانه‌اش رفته، وی را گفت که «چرا خادمان تو مزرعه مراآتش زده‌اند؟»
32Absalão respondeu a Joabe: “Eis que enviei mensagem a você, dizendo: 'Venha cá, para que eu o envie ao rei, para dizer: “Por que vim de Gesur? Seria melhor para mim ainda estar lá. Agora, portanto, deixe-me ver o rosto do rei; e se há iniquidade em mim, que ele me mate.”'”
32ابشالوم به یوآب گفت: «اینک نزد تو فرستاده، گفتم: اینجا بیا تا تو را نزد پادشاه بفرستم تا بگویی برای چه از جشور آمده‌ام؟ مرابهتر می‌بود که تابحال در آنجا مانده باشم، پس حال روی پادشاه را ببینم و اگر گناهی در من باشد، مرا بکشد.»
33Assim, Joabe foi ao rei e lhe contou; e quando ele chamou Absalão, ele veio ao rei e prostrou-se com o rosto em terra diante do rei; e o rei beijou Absalão.
33پس یوآب نزد پادشاه رفته، او را مخبر ساخت. و او ابشالوم را طلبید که پیش پادشاه آمد و به حضور پادشاه رو به زمین افتاده، تعظیم کرده و پادشاه، ابشالوم را بوسید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.