Proverbiorum 22
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1[Melius est nomen bonum quam divitiæ multæ; super argentum et aurum gratia bona.
1Angraenghaih pongah loe ahmin hoihhaih to qoih han hoih kue; sui hoi sumkanglung pongah doeh amlunghaih to koeh kue han oh.
2Dives et pauper obviaverunt sibi: utriusque operator est Dominus.
2Long angraeng hoi kamtang anghmonghaih loe hae tiah oh: nihnik loe Sithaw mah ni sak hmaek.
3Callidus vidit malum, et abscondit se; innocens pertransiit, et afflictus est damno.
3Khopoek thaih kami loe raihaih to hnukcoek pongah ayae ving; toe poekhaih tidoeh tawn ai kami loe caeh moe, raihaih to tongh.
4Finis modestiæ timor Domini, divitiæ, et gloria, et vita.
4Minawk tlim ah khosakhaih hoi Angraeng zithaih mah angraenghaih, pakoehhaih hoi hinghaih to tacawtsak.
5Arma et gladii in via perversi; custos autem animæ suæ longe recedit ab eis.
5Poek angkawn kami caehhaih loklam loe soekhring hoi thaang hoiah koi; toe a hinghaih angvaeng kami mah loe ahmuen kangthla ah amhoe taak ving.
6Proverbium est: adolescens juxta viam suam; etiam cum senuerit, non recedet ab ea.
6Nawkta mah pazui han ih loklam to patuk ah; to naah ni a qoeng tahang naah, to loklam hoiah amkhraeng mak ai.
7Dives pauperibus imperat, et qui accipit mutuum servus est fœnerantis.
7Angraeng kami mah kamtang kami to uk, hmuenmae coi kami loe coisakkung ih tamna ah oh.
8Qui seminat iniquitatem metet mala, et virga iræ suæ consummabitur.
8Sethaih amu haeh kami loe sethaih to aat tih; anih palungphuihaih quiboeng loe amro tih.
9Qui pronus est ad misericordiam benedicetur: de panibus enim suis dedit pauperi. Victoriam et honorem acquiret qui dat munera; animam autem aufert accipientium.
9Kami tahmenhaih mik to tawnh moe, amtang kami han paek koehhaih palungthin hoiah paek kami loe tahamhoih tih.
10Ejice derisorem, et exibit cum eo jurgium, cessabuntque causæ et contumeliæ.
10Minawk khet patoek kami to haek oh, lok angaekhaih to amding tih; angzoehhaih hoi kasae thuihaih doeh boeng tih.
11Qui diligit cordis munditiam, propter gratiam labiorum suorum habebit amicum regem.
11Poektoeng kami loe, tahmenhaih hoiah lokthuih pongah, siangpahrang loe anih ih ampui ah om tih.
12Oculi Domini custodiunt scientiam, et supplantantur verba iniqui.
12Angraeng ih mik mah loe palunghahaih lok to pakaa moe, zaehaih sak koeh kami ih loknawk loe tiah doeh sah pae ai.
13Dicit piger: Leo est foris; in medio platearum occidendus sum.
13Thasae kami loe tasa bangah kaipui oh! Minawk mah na hum tih, tiah thuih.
14Fovea profunda os alienæ: cui iratus est Dominus, incidet in eam.
14Sava laep ah zaehaih sah nongpata ih pakha loe kathuk tangqom ah oh; Angraeng mah panuet ih kami loe to tangqom thungah krah tih.
15Stultitia colligata est in corde pueri, et virga disciplinæ fugabit eam.
15Nawkta ih palung loe amthuhaih mah zaeng; toe thuitaekhaih cung mah to amthuhaih to kangthla ah haek ving tih.
16Qui calumniatur pauperem ut augeat divitias suas, dabit ipse ditiori, et egebit.]
16Angraeng thai hanah amtang kaminawk to pacaekthlaek moe, angraeng kami hanah tamquta hoiah tangqum paek kami loe amtang tih.
17[Inclina aurem tuam, et audi verba sapientium: appone autem cor ad doctrinam meam,
17Naa to patueng ah loe palungha kami ih loknawk to tahngai ah; ka palunghahaih hae na palung thungah khrum ah.
18quæ pulchra erit tibi cum servaveris eam in ventre tuo, et redundabit in labiis tuis:
18Palung thungah na khrum nahaeloe anghoehaih ah om tih; na pahni ah doeh suem ah.
19ut sit in Domino fiducia tua, unde et ostendi eam tibi hodie.
19Angraeng ah nam ha thai hanah, vaihniah kang patuk boeh.
20Ecce descripsi eam tibi tripliciter, in cogitationibus et scientia:
20Kahoih koek poekhaih hoi palunghahaih loknawk to kang tarik pae boeh,
21ut ostenderem tibi firmitatem et eloquia veritatis, respondere ex his illis qui miserunt te.
21loktang lok to na panoek thaih moe, nang khae patoeh ih kaminawk khaeah, loktang lok na thuih pae let thai hanah, kang pat boeh na ai maw?
22Non facias violentiam pauperi quia pauper est, neque conteras egenum in porta:
22Amtang pongah kamtang ih hmuen to lomh pae o hmah; patangkhang kami to lokcaekhaih ahmuen ah pacaekthlaek o hmah.
23quia judicabit Dominus causam ejus, et configet eos qui confixerunt animam ejus.
23Angraeng mah nihcae kawng to thui ueloe, nihcae hinghaih paro kami to amrosak toeng tih.
24Noli esse amicus homini iracundo, neque ambules cum viro furioso:
24Poek amthueng kami to ampui ah sah hmah; palungphui thaih kami hoi nawnto caeh hmah;
25ne forte discas semitas ejus, et sumas scandalum animæ tuæ.
25anih ih kuu na la moeng ueloe, na hinghaih to thaang pongah aman moeng tih.
26Noli esse cum his qui defigunt manus suas, et qui vades se offerunt pro debitis:
26Minawk ih laiba pathok pae hanah lokmaihaih sah hmah, to tih ai boeh loe lokkamhaih to sah hmah.
27si enim non habes unde restituas, quid causæ est ut tollat operimentum de cubili tuo?
27Laiba pathok hanah phoisa na tawn ai nahaeloe, na iihkhun to na paek han maw?
28Ne transgrediaris terminos antiquos, quos posuerunt patres tui.
28Nam panawk mah quenh tangcae ih prae angzithaih ramri to pathui hmah.
29Vidisti virum velocem in opere suo? coram regibus stabit, nec erit ante ignobiles.]
29Kahoih ah toksah kami to na hnuk maw? To kami loe kami rumram ih toksah mak ai, siangpahrang ih tok ni sah tih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.