2. Коринћанима 2

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

Modern Hebrew Bible

1Ово пак судих у себи да опет не дођем к вама у жалости.

1ואני גמרתי בלבי לבלתי שוב עוד אליכם בעצבת׃

2Јер ако ја чиним жалост вама, ко је који ће мене веселити осим оног који прима жалост од мене?

2כי אם אני אעציבכם מי אפוא ישמחני בלתי אם הנעצב על ידי׃

3И писах вам ово исто, да кад дођем не примим жалост на жалост, а за које би ваљало да се веселим надајући се на све вас да је моја радост свих вас.

3וזאת כתבתי לכם פן יהיה לי בבואי עצב מאלה אשר היה לי לשמח עליהם ובטח אני בכלכם כי שמחתי היא שמחת כלכם׃

4Јер од бриге многе и туге срца написах вам с многим сузама, не да бисте се ожалостили него да бисте познали љубав коју имам изобилно к вама.

4כי מרב צרת לבי ומצוקה כתבתי לכם ובדמעות הרבה ולא להעציבכם רק למען תדעו האהבה היתרה אשר אהבתי אתכם׃

5Ако ли је ко мене ражалио, не ражали мене, до неколико, да не отежам свима вама.

5ואם יש איש אשר העציב לא אתי העציב אלא כלכם פן אפריז על המדה העציב למקצת׃

6Јер је довољно таквоме кар овај од многих.

6ודי לאיש כמהו התוכחה ההיא אמת הרבים׃

7Зато ви, насупрот, већма да опраштате и тешите, да такав како не падне у превелику жалост.

7ועתה להפך תסלחו ותנחמו כדי שלא יתבלע האיש בגדל העצבון׃

8Зато вас молим, утврдите к њему љубав.

8על כן אבקשה מכם לגמל עליו גמולת אהבה׃

9Јер вам зато и писах, да познам поштење ваше јесте ли у свачему послушни.

9כי לבעבור זאת גם כתבתי למען אדע את תמתכם אם בכל תשמעון׃

10А коме ви шта опростите оном опраштам и ја; јер ја ако шта коме опростих, опростих му вас ради место Исуса Христа,

10ואיש אשר תסלחו לו אסלח לו גם אני כי גם אנכי אם סלחתי דבר סלחתי לו למענכם בפני המשיח׃

11да нас не превари сотона; јер знамо шта он мисли.

11פן יונה אתנו השטן כי לא נעלמו מאתנו מזמותיו׃

12А кад дођох у Троаду да проповедам јеванђеље Христово, и отворише ми се врата у Господу,

12ואני בבאי לטרואס על דבר בשורת המשיח אף כי נפתח לי פתח באדנינו׃

13не имадох мира у духу свом, не нашавши Тита, брата свог; него опростивши се с њима изиђох у Македонију.

13לא היתה רוחה לרוחי על אשר לא מצאתי שם את טיטוס אחי ואני נפטרתי מהם ויצאתי ללכת אל מקדוניא׃

14Али хвала Богу који свагда нама даје победу у Христу Исусу, и кроз нас јавља мирис познања свог на сваком месту.

14אבל תודות לאלהים הנתן לנו בכל עת נצחון במשיח ומפיץ על ידינו את ריח דעתו בכל מקום׃

15Јер смо ми Христов мирис Богу и међу онима који се спасавају и који гину:

15כי ריח ניחח המשיח אנחנו לאלהים גם בתוך הנושעים וגם בתוך האבדים׃

16Једнима дакле мирис смртни за смрт, а другима мирис животни за живот. И за ово ко је вредан?

16לאלה ריח מות למות ולאלה ריח חיים לחיים ומי זה ראוי לכך׃

17Јер ми нисмо као многи који нечисто проповедају реч Божију, него из чистоте, и као из Бога, пред Богом, у Христу говоримо.

17כי אנחנו איננו כמו הרבים העשים סחורה בדבר האלהים כי אם מתוך ישר לבב ומאלהים לפני אלהים נדבר במשיח׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.