Sirach 22
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1A slothful man is compared to a filthy stone, and every one will hiss him out to his disgrace.
1De luiaard gelijkt op een smerige steen: Iedereen geeft af op zijn schande.
2A slothful man is compared to the filth of a dunghill: every man that takes it up will shake his hand.
2Een luiaard gelijkt op het vuil van de mesthoop: Ieder, die het aanraakt, veegt zijn hand af.
3An evilnurtured man is the dishonour of his father that begat him: and a foolish daughter is born to his loss.
3Een tuchteloos meisje is een schande voor haar vader; Zo'n dochter berokkent hem oneer.
4A wise daughter shall bring an inheritance to her husband: but she that liveth dishonestly is her father’s heaviness.
4Een verstandige dochter vindt haar man; Een eerloze echter wordt een smart voor haar vader.
5She that is bold dishonoureth both her father and her husband, but they both shall despise her.
5De schaamteloze maakt vader en man te schande, En wordt door beiden veracht.
6A tale out of season is as musick in mourning: but stripes and correction of wisdom are never out of time.
6Een ontijdig woord is als muziek ten tijde van rouw, Maar slagen en tucht zijn altijd wijsheid.
7Whoso teacheth a fool is as one that glueth a potsherd together, and as he that waketh one from a sound sleep.
no verse 7 in this text
8He that telleth a tale to a fool speaketh to one in a slumber: when he hath told his tale, he will say, What is the matter?
no verse 8 in this text
9If children live honestly, and have wherewithal, they shall cover the baseness of their parents.
9Wie een dwaas onderricht, lijmt scherven aaneen, Maakt een slaper wakker uit diepe rust.
10But children, being haughty, through disdain and want of nurture do stain the nobility of their kindred.
10Wie spreekt tot een dwaas, spreekt tot iemand, die droomt; Ten slotte zal hij zeggen: “Wat is er?”
11Weep for the dead, for he hath lost the light: and weep for the fool, for he wanteth understanding: make little weeping for the dead, for he is at rest: but the life of the fool is worse than death.
11Ween over een dode, want het licht ging uit; Ween ook over een dwaas, want het verstand is heen. Ween minder over een dode, want hij heeft rust bekomen; Maar het leven van een dwaas is erger nog dan de dood.
12Seven days do men mourn for him that is dead; but for a fool and an ungodly man all the days of his life.
12Zeven dagen moet men een dode bewenen, Maar den dwaas en goddeloze geheel zijn leven.
13Talk not much with a fool, and go not to him that hath no understanding: beware of him, lest thou have trouble, and thou shalt never be defiled with his fooleries: depart from him, and thou shalt find rest, and never be disquieted with madness.
13Spreek niet veel met een dwaas, En ga niet om met onverstand; Wacht u voor hem, om geen last te hebben, En niet door zijn aanraking te worden besmet. Ontwijk hem, en ge zult rust vinden, En geen last hebben van zijn dwaasheid.
14What is heavier than lead? and what is the name thereof, but a fool?
14Wat is er zwaarder dan lood? Is zijn naam niet “een zot”?
15Sand, and salt, and a mass of iron, is easier to bear, than a man without understanding.
15Zand en zout en ijzerklompen Zijn lichter te dragen dan een overstandig mens.
16As timber girt and bound together in a building cannot be loosed with shaking: so the heart that is stablished by advised counsel shall fear at no time.
16Houten spanten, bij het bouwen verbonden, Laten bij geen schokken los; Zo zal het hart, dat vasthoudt aan een welberaamd plan, Geen ogenblik van zijn stuk geraken.
17A heart settled upon a thought of understanding is as a fair plaistering on the wall of a gallery.
17Een hart, dat zich verlaat op een verstandig besluit, Is sterk als een glad gepleisterde muur;
18Pales set on an high place will never stand against the wind: so a fearful heart in the imagination of a fool cannot stand against any fear.
18Maar stenen zonder kalk op elkaar gestapeld, Houden geen stand voor de storm. Zo is het hart, dat de plannen vreest van een dwaas, Tegen geen enkele angst bestand.
19He that pricketh the eye will make tears to fall: and he that pricketh the heart maketh it to shew her knowledge.
19Wie in het oog prikt, doet tranen vloeien, Wie prikt in het hart, wekt gevoeligheid op;
20Whoso casteth a stone at the birds frayeth them away: and he that upbraideth his friend breaketh friendship.
20Wie een steen gooit naar vogels, jaagt ze weg, Wie zijn vriend beschimpt, verbreekt de vriendschap.
21Though thou drewest a sword at thy friend, yet despair not: for there may be a returning to favour .
21Al trekt getegen uw vriend ook het zwaard, Wanhoop niet: het komt weer terecht;
22If thou hast opened thy mouth against thy friend, fear not; for there may be a reconciliation: except for upbraiding, or pride, or disclosing of secrets, or a treacherous wound: for for these things every friend will depart.
22Al zet ge een mond op tegen uw vriend, Wees niet bevreesd; het kan nog worden hersteld; Maar voor schimpen, trots en geheimen verklappen, Voor geniepige zetten gaat iedere vriend op de loop.
23Be faithful to thy neighbour in his poverty, that thou mayest rejoice in his prosperity: abide stedfast unto him in the time of his trouble, that thou mayest be heir with him in his heritage: for a mean estate is not always to be contemned: nor the rich that is foolish to be had in admiration.
23Blijf uw vriend in armoe trouw, Opdat ge ook in zijn voorspoed moogt delen. Verlaat hem niet ten tijde van nood; Dan deelt ge ook in zijn welvaart.
24As the vapour and smoke of a furnace goeth before the fire; so reviling before blood.
24Vóór het vuur geeft de oven rook en smook: Zo gaat schelden aan bloedvergieten vooraf.
25I will not be ashamed to defend a friend; neither will I hide myself from him.
25Nooit zal ik me schamen, een vriend te beschermen, En nooit zal ik me voor hem verbergen;
26And if any evil happen unto me by him, every one that heareth it will beware of him.
26En al zou hij mij soms met kwaad vergelden, Ieder, die het hoort, zal zich dan voor hem wachten.
27Who shall set a watch before my mouth, and a seal of wisdom upon my lips, that I fall not suddenly by them, and that my tongue destroy me not?
27Wie geeft mij een wacht op mijn mond, Een goedsluitend zegel op mijn lippen, Opdat ik er niet door ten val moge komen, En mijn tong mij niet in het verderf moge storten?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.