ヨブ記 9
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1そこでヨブは答えた。
1To naah Job mah,
2まことに、私はそれがその通りであることを知っている。 しかし、人がどうして神の前で義とされようか。
2to lok loe amsoem, tiah ka panoek; toe kami loe kawbangmaw Sithaw hmaa ah toeng thai tih?
3もし人が神と争うことを望んでも、 千に一つも神に答えることはできない。
3Kami mah anih hoi lok angaek han koeh cadoeh, vai sangto thungah vaito mataeng doeh pathim thai mak ai.
4御心は知恵に満ち、御力は強い。 誰が神に対して心を固くして、無事でいられただろうか。
4Sithaw loe palunghahaih, thacakhaih hoiah koi; palung thah, anih ih lok aek kami loe khosak hoihaih hnuk vai maw?
5神は山々を移されるが、山々はそれを知らない。 怒りのうちにそれらを覆す。
5Sithaw palungphui naah, nihcae panoek ai ah maenawk to angthuisak moe, amletsak thaih,
6神は地をその場所から揺り動かされる。 その柱は震える。
6long to angthuisak hanah ahuenh moe, tungnawk to anghuensak.
7神が太陽に命じられると、それは昇らず、 星々を封じられる。
7Ni tacawt han ai ah lok a thuih pae; cakaehnawk aanghaih to vingh pae khoep.
8神はただ独りで天を広げ、 海の大波の上を歩かれる。
8Anih mah khue ni vannawk to payuengh moe, tuipui tuiphunawk to cawh thaih.
9神は北斗七星、オリオン、プレアデス、 そして南の星座の部屋を造られる。
9Anih loe Arcturus, Orian, Pleiades cakaehnawk hoi aloih bang ih cakaehnawk Sahkung ah oh.
10神は測り知れない大いなることを行い、 まことに数え切れない不思議なことを行われる。
10Anih loe panoek thai ai kalen hmuennawk to sak; ue, kroek laek ai dawnraihaih doeh a sak.
11見よ、神は私のそばを通られるが、私は神を見ない。 神はまた通り過ぎて行かれるが、私は神に気づかない。
11Khenah, anih ka taengah caeh naah, ka hnu thai ai; a caeh poe naah, anih to ka panoek thai ai.
12見よ、神は奪い去られる。 誰が神を妨げることができようか。 誰が神に『何をなさるのか』と問えよう。
12Khenah, anih mah la ving nahaeloe, mi mah maw pakaa thai tih? Mi mah maw anih khaeah, Timaw na sak? tiah thui thai tih?
13神はその怒りを収めない。 ラハブの助け手たちは神の下に身をかがめる。
13Sithaw palungphuihaih dip ai nahaeloe, amoek kami thapaek kaminawk loe anih hmaa ah ni akuep o sut tih.
14まして、私がどうして神に答え、 神と論じ合うために言葉を選べるだろうか。
14Kawbangmaw anih ih lok to ka pathim thai tih? Anih hoi lok angaek hanah kawbaktih lok maw ka qoih han?
15たとえ私が義であったとしても、私は神に答えないだろう。 私は私の裁き主に願い求めるのみである。
15Zaehaih ka tawn ai langlacadoeh, anih to ka aek thai mak ai; lokcaekkung khaeah loe tahmenhaih khue ni ka hnik thaih.
16もし私が呼びかけて、神が私に答えられたとしても、 神が私の声に耳を傾けられたとは私は信じない。
16Anih to ka kawk moe, ka kawkhaih lok na pathim pae aep to mah, anih mah ka lok na tahngai pae tih, tiah ka poek ai.
17神は嵐で私を打ち砕き、 理由もなく私の傷を増し加えられるからだ。
17Anih mah takhi sae hoiah ang boh moe, takung om ai ah nganbawh kana ang pungsak.
18神は私に息をつかせず、 苦しみで満たす。
18Kai han anghahhaih takhi na paek ai, kakhaa patangkhanghaih hoiah ni ang koisak.
19もし力のことなら、見よ、神は力強い。 もし裁きのことなら、『誰が私を呼び出すのか』と神は言われる。
19Thacakhaih kawng thuih nahaeloe, khenah, anih loe thacak koek ah oh! Toenghaih hoi lokcaek naah doeh, mi mah maw lokcaekhaih im ah kai han lok pathim pae tih?
20たとえ私が義であったとしても、私自身の口が私を罪に定める。 たとえ私が咎のない者であっても、私の口は私を曲がった者とする。
20Zaehaih tawn ai ah ka oh langlacadoeh, ka pakha mah zaehaih na net tih; coek koi om ai ah ka oh, tiah ka thuih cadoeh, ka poek angkawnhaih to amtuengsak tih.
21私は咎のない者だ。 私は自分自身を顧みない。 私は自分の命を忌み嫌う。
21Coek koi om ai ah ka oh cadoeh, ka poekhaih ka panoek thai ai; ka hinghaih hae tiah doeh ka poek ai.
22それはみな同じだ。 だから私は言う。神は咎のない者も悪者も滅ぼされると。
22Maeto kaom kanghmong hmuen loe, Coek koi om ai kami doeh, kasae kami doeh, amro hmaek tih, tiah ka thuih.
23むちが突然殺すとき、 神は罪のない者の絶望をあざ笑う。
23Poek ai pui hoi kami to boh maat naah, anih mah zaehaih tawn ai kami nuiah lokcaekhaih to pahnui thuih.
24地は悪者の手に渡されている。 神はその地の裁き司たちの顔を覆う。 もし神ではないなら、一体誰なのか。
24Long loe kasae kami ban ah paek moe, lokcaekkungnawk to mikmaengsak; to hmuen to Sithaw mah sah ai nahaeloe, mi mah maw sah tih?
25今、私の日々は走る者よりも速い。 それらは逃げ去り、良いことを見ない。
25Ka hinghaih aninawk loe ca phawkung pongah doeh rang o kue; nihcae loe hoihhaih hnu ai ah, cawnh o.
26それらは葦の小舟のように過ぎ去った。 獲物に飛びかかる鷲のように。
26To aninawk loe cawnh karang palongpui baktiah laemh o moe, moi cop hanah karangah kazawk tahmu baktiah oh o.
27もし私が、『自分の不平を忘れよう。 悲しい顔を捨てて、明るくしよう』と言っても、
27Laisaephaih ka pahnet han boeh, poekraihaih ka toengh moe, ka pahnui han boeh, tiah ka thuih cadoeh,
28私はすべての悲しみを恐れる。 私は、あなたが私を罪のない者とはされないことを知っている。
28ka tongh ih patangkhanghaih to ka zit, kai hae zaehaih tawn ai kami ni, tiah Na poek mak ai, tito ka panoek.
29私は罪に定められる。 それならなぜ、私はむなしく労苦するのか。
29Kahoih ai kami ah ka oh nahaeloe, tih hanah azom pui ah tok ka sak khing vop loe?
30たとえ私が雪の水で身を洗い、 灰汁で手をきよめたとしても、
30Ka takpum hae dantui hoi kam saeh moe, ka ban hae kaciim ah kam saeh cadoeh,
31なおあなたは私を溝の中に突き落とす。 私の衣でさえ私を忌み嫌うだろう。
31Sithaw mah tangnong thungah na va ueloe, ka khukbuen mah ka takpum hae panuet tih.
32神は私のような人ではない。だから私は神に答えることも、 私たちが共に裁きの場に出ることもできない。
32Lokcaekhaih ahmuen ah nawnto a caeh o moe, a lok pathim hanah, Sithaw loe kai baktiah om ai.
33私たち二人に手を置く仲裁者は、 私たちの間にはいない。
33Aihnik lokcaek hmaek hanah, aicae salakah kaom kami mi doeh om ai.
34神が私からそのむちを取り去ってくださるように。 神の恐れが私を怯えさせないように。
34Lokcaekhaih angmah ih cung to kai khae hoiah la ving nasoe loe, zitthok a sak ih hmuen mah na pazih hmah nasoe.
35そうすれば、私は語り、神を恐れないだろう。 だが、私自身にはそうする力がない。
35To tiah nahaeloe anih zithaih tawn ai ah lok to ka thuih han; toe vaihi loe lok ka thui thai ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.