امثال 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1بر مردان شریر حسد مبر، و آرزو مدارتا با ایشان معاشرت نمایی،
1Be not thou envious of evil men, neither desire to be with them.
2زیرا که دل ایشان در ظلم تفکر می‌کند ولبهای ایشان درباره مشقت تکلم می‌نماید.
2For their heart studieth destruction, and their lips talk of mischief.
3خانه به حکمت بنا می‌شود، و با فطانت استوار می‌گردد،
3Through wisdom is a house builded; and by understanding it is established;
4و به معرفت اطاقها پر می‌شود، از هر گونه اموال گرانبها و نفایس.
4And by knowledge are the chambers filled with all precious and pleasant riches.
5مرد حکیم در قدرت می‌ماند، و صاحب معرفت در توانایی ترقی می‌کند،
5A wise man is strong; yea, a man of knowledge increaseth strength.
6زیرا که با حسن تدبیر باید جنگ بکنی، و ازکثرت مشورت دهندگان نصرت است.
6For with wise advice thou shalt make thy war; and in the multitude of counsellors there is safety.
7حکمت برای احمق زیاده بلند است، دهان خود را در دربار باز نمی کند.
7Wisdom is as unattainable to a fool as corals; he openeth not his mouth in the gate.
8هر‌که برای بدی تفکر می‌کند، او را فتنه انگیزمی گویند.
8He that deviseth to do evil, men shall call him a mischievous person.
9فکر احمقان گناه است، و استهزاکننده نزد آدمیان مکروه است.
9The thought of foolishness is sin; and the scorner is an abomination to men.
10اگر در روز تنگی سستی نمایی، قوت توتنگ می‌شود.
10If thou faint in the day of adversity, thy strength is small indeed.
11آنانی را که برای موت برده شوند خلاص کن، و از رهانیدن آنانی که برای قتل مهیااندکوتاهی منما.
11Deliver them that are drawn unto death; and those that are ready to be slain wilt thou forbear to rescue?
12اگر گویی که این را ندانستیم، آیا آزماینده دلها نمی فهمد؟ و حافظ جان تو نمی داند؟ و به هرکس برحسب اعمالش مکافات نخواهد داد؟
12If thou sayest: 'Behold, we knew not this', doth not He that weigheth the hearts consider it? And He that keepeth thy soul, doth not He know it? And shall not He render to every man according to his works?
13ای پسر من عسل را بخور زیرا که خوب است، و‌شان عسل را چونکه به کامت شیرین است.
13My son, eat thou honey, for it is good, and the honeycomb is sweet to thy taste;
14همچنین حکمت را برای جان خود بیاموز، اگر آن را بیابی آنگاه اجرت خواهد بود، و امید تومنقطع نخواهد شد.
14So know thou wisdom to be unto thy soul; if thou hast found it, then shall there be a future, and thy hope shall not be cut off.
15ای شریر برای منزل مرد عادل در کمین مباش، و آرامگاه او را خراب مکن،
15Lie not in wait, O wicked man, against the dwelling of the righteous, spoil not his resting-place;
16زیرا مرد عادل اگر‌چه هفت مرتبه بیفتدخواهد برخاست، اما شریران در بلا خواهندافتاد.
16For a righteous man falleth seven times, and riseth up again, but the wicked stumble under adversity.
17چون دشمنت بیفتد شادی مکن، و چون بلغزد دلت وجد ننماید،
17Rejoice not when thine enemy falleth, and let not thy heart be glad when he stumbleth;
18مبادا خداوند این را ببیند و در نظرش ناپسند آید، و غضب خود را از او برگرداند.
18Lest the LORD see it, and it displease Him, and He turn away His wrath from him.
19خویشتن را به‌سبب بدکاران رنجیده مساز، و بر شریران حسد مبر،
19Fret not thyself because of evildoers, neither be thou envious at the wicked;
20زیرا که به جهت بدکاران اجر نخواهد بود، و چراغ شریران خاموش خواهد گردید.
20For there will be no future to the evil man, the lamp of the wicked shall be put out.
21ای پسر من از خداوند و پادشاه بترس، و بامفسدان معاشرت منما،
21My son, fear thou the LORD and the king, and meddle not with them that are given to change;
22زیرا که مصیبت ایشان ناگهان خواهدبرخاست، و عاقبت سالهای ایشان را کیست که بداند؟
22For their calamity shall rise suddenly; and who knoweth the ruin from them both?
23اینها نیز از (سخنان ) حکیمان است طرفداری در داوری نیکو نیست.
23These also are sayings of the wise. To have respect of persons in judgment is not good.
24کسی‌که به شریر بگوید تو عادل هستی، امت‌ها او را لعنت خواهند کرد و طوایف از اونفرت خواهند نمود.
24He that saith unto the wicked: 'Thou art righteous', peoples shall curse him, nations shall execrate him;
25اما برای آنانی که او را توبیخ نمایندشادمانی خواهد بود، و برکت نیکو به ایشان خواهد رسید.
25But to them that decide justly shall be delight, and a good blessing shall come upon them.
26آنکه به کلام راست جواب گوید لبها رامی بوسد.
26He kisseth the lips that giveth a right answer.
27کار خود را در خارج آراسته کن، و آن را درملک مهیا ساز، و بعد از آن خانه خویش را بنا نما.
27Prepare thy work without, and make it fit for thyself in the field; and afterwards build thy house.
28بر همسایه خود بی‌جهت شهادت مده، و بالبهای خود فریب مده،
28Be not a witness against thy neighbour without cause; and deceive not with thy lips.
29و مگو به طوری که او به من عمل کرد من نیزبا وی عمل خواهم نمود، و مرد را برحسب اعمالش پاداش خواهم داد.
29Say not: 'I will do so to him as he hath done to me; I will render to the man according to his work.'
30از مزرعه مرد کاهل، و از تاکستان شخص ناقص العقل گذشتم.
30I went by the field of the slothful, and by the vineyard of the man void of understanding;
31و اینک بر تمامی آن خارها می‌رویید، وخس تمامی روی آن را می‌پوشانید، و دیوارسنگیش خراب شده بود،
31And, lo, it was all grown over with thistles, the face thereof was covered with nettles, and the stone wall thereof was broken down.
32پس من نگریسته متفکر شدم، ملاحظه کردم و ادب آموختم.
32Then I beheld, and considered well; I saw, and received instruction.
33اندکی خفت و اندکی خواب، و اندکی بر هم نهادن دستها به جهت خواب.
33'Yet a little sleep, a little slumber, a little folding of the hands to sleep' —
34پس فقر تو مثل راهزن بر تو خواهد آمد، ونیازمندی تو مانند مرد مسلح.
34So shall thy poverty come as a runner, and thy want as an armed man.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.