กิจการ 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Vietnamese Bible (1923 translation)
1หลังจากเหตุวุ่นวายสงบลง เปาโลเรียกเหล่าสาวกมาหา ลาพวกเขา แล้วออกเดินทางไปแคว้นมาซิโดเนีย
1Khi sự rối loạn yên rồi, Phao-lô vời các môn đồ đến, khuyên bảo xong, thì từ giã mà đi đến xứ Ma-xê-đoan.
2เมื่อเดินทางผ่านดินแดนแถบนั้นและกล่าวถ้อยคำหนุนใจแก่พวกเขาอย่างมากแล้ว เขาก็มาถึงดินแดนกรีซ
2Người trải khắp trong miền nầy, dùng nhiều lời khuyên bảo các tín đồ; rồi tới nước Gờ-réc,
3หลังจากอยู่ที่นั่นสามเดือน ขณะที่กำลังจะลงเรือไปแคว้นซีเรีย ชาวยิววางแผนทำร้ายเขา เขาจึงตัดสินใจกลับทางแคว้นมาซิโดเนีย
3ở đó ba tháng. Lúc gần xuống thuyền qua xứ Sy-ri, thì người Giu-đa lập kế hại người, nên người định trải qua xứ Ma-xê-đoan mà trở về.
4คนเหล่านี้ร่วมเดินทางไปกับเขาจนถึงแคว้นเอเชีย ได้แก่ โสปาเทอร์ชาวเบโรอา อาริสทารคัสกับเซคุนดัสชาวเธสะโลนิกา กายอัสชาวเดอร์บี ทิโมธี และทีคิกัสกับโทรฟีมัสชาวแคว้นเอเชีย
4Sô-ba-tê, con Bi-ru, quê thành Bê-rê, cùng đi với người, lại có A-ri-tạc và Xê-cun-đu quê thành Tê-sa-lô-ni-ca, Gai-út quê thành Đẹt-bơ và Ti-mô-thê; Ti-chi-cơ và Trô-phim đều quê ở cõi A-si.
5คนเหล่านี้เดินทางล่วงหน้าไปและรอพวกเราอยู่ที่เมืองโตรอัส
5Những người nầy đi trước, đợi chúng ta tại thành Trô-ách.
6หลังจากเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ พวกเราออกเรือจากเมืองฟีลิปปี และห้าวันต่อมาก็มาถึงพวกเขาที่เมืองโตรอัส ซึ่งพวกเราอยู่ที่นั่นเจ็ดวัน
6Còn chúng ta, khi những ngày ăn bánh không men qua rồi, thì xuống thuyền tại thành Phi-líp, trong năm ngày gặp nhau tại thành Trô-ách, rồi chúng ta ở lại đó bảy ngày.
7ในวันแรกของสัปดาห์ เมื่อเหล่าสาวกมารวมกันเพื่อหักขนมปัง เปาโลพูดกับพวกเขา เพราะตั้งใจจะออกเดินทางในวันรุ่งขึ้น เขาจึงพูดต่อไปจนถึงเที่ยงคืน
7Ngày thứ nhất trong tuần lễ, chúng ta đang nhóm lại để bẻ bánh; Phao-lô phải đi ngày mai, nên người nói chuyện với các môn đồ, và cứ giảng luôn cho đến nửa đêm,
8ในห้องชั้นบนที่พวกเรา มารวมกัน มีไฟอยู่หลายดวง
8có nhiều đèn trong phòng cao mà chúng ta đang nhóm lại.
9ชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อยูทิคัสนั่งอยู่ที่หน้าต่างและง่วงจัดจนหลับสนิท ขณะที่เปาโลยังพูดต่อไปอีกนาน เขาก็ผล็อยหลับและตกจากชั้นสามลงมา เมื่อไปยกตัวขึ้นมาก็พบว่าเสียชีวิตแล้ว
9Một gã tuổi trẻ tên là Ơ-tích, ngồi trên cửa sổ, ngủ gục trong khi Phao-lô giảng rất dài; và bị ngủ mê quá, nên từ tầng lầu thứ ba té xuống, lúc đỡ dậy đã thấy chết rồi.
10เปาโลลงไป ทอดตัวลงบนเขาและกอดเขาไว้ แล้วกล่าวว่า “อย่าตกใจเลย เพราะชีวิตยังอยู่ในตัวเขา”
10Nhưng, Phao-lô bước xuống, nghiêng mình trên người, ôm lấy mà nói rằng: Chớ bối rối, linh hồn còn ở trong người.
11จากนั้นเปาโลกลับขึ้นไป หักขนมปังและรับประทาน แล้วสนทนากับพวกเขาอยู่นานจนรุ่งเช้า ก่อนจะออกเดินทาง
11Phao-lô lại trở lên, bẻ bánh mà ăn; giảng luận lâu cho đến sáng mới đi.
12พวกเขาพาชายหนุ่มกลับไปทั้งที่มีชีวิตอยู่ และต่างได้รับการปลอบใจอย่างมาก
12Còn gã tuổi trẻ người ta đem đi, thì được sống, sự ấy làm cho mọi người đều được yên ủi lắm.
13ส่วนพวกเราเดินทางล่วงหน้าไปยังเรือและออกเรือไปเมืองอัสโสส โดยตั้งใจจะรับเปาโลขึ้นเรือที่นั่น เพราะเขาวางแผนไว้เช่นนั้นและตั้งใจจะเดินทางทางบกเอง
13Còn chúng ta, thì đi trước, chạy thuyền đến thành A-sốt, là nơi chúng ta phải gặp Phao-lô; người đã định vậy, vì muốn đi bộ.
14เมื่อเขามาพบพวกเราที่เมืองอัสโสส พวกเราก็รับเขาขึ้นเรือและเดินทางต่อไปยังเมืองมิทิเลเน
14Chúng ta gặp người tại thành A-sốt, bèn đem người đi với, cùng đến thành Mi-ti-len.
15จากที่นั่นพวกเราออกเรือ และวันต่อมาก็มาถึงตรงข้ามเกาะคีออส วันถัดไปแวะที่เกาะซามอสและพักที่เมืองโตรกิลเลียม แล้วอีกวันหนึ่งก็มาถึงเมืองมิเลทัส
15Rồi đi từ nơi đó, vẫn theo đường biển, ngày mai đến ngang đảo Chi-ô. Qua ngày sau, chúng ta ghé vào thành Sa-mốt, cách một ngày nữa, thì tới thành Mi-lê.
16เปาโลตั้งใจจะแล่นเรือผ่านเมืองเอเฟซัสไป เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเวลาในแคว้นเอเชีย เพราะเขารีบเดินทาง และถ้าเป็นไปได้ก็อยากไปถึงกรุงเยรูซาเล็มในวันเพ็นเทคอสต์
16Vì Phao-lô đã quyết định đi qua trước thành Ê-phê-sô, xong không dừng lại tại đó, e cho chậm trễ trong cõi A-si. Người vội đi đặng có thể đến thành Giê-ru-sa-lem kịp ngày lễ Ngũ tuần.
17จากเมืองมิเลทัส เปาโลส่งคนไปยังเมืองเอเฟซัส เรียกผู้อาวุโสของประชาคมมาหาเขา
17Bấy giờ, Phao-lô sai người ở thành Mi-lê đi tới thành Ê-phê-sô, mời các trưởng lão trong Hội thánh đến.
18เมื่อพวกเขามาถึง เปาโลกล่าวว่า “พวกคุณเองก็รู้ว่า ตั้งแต่วันแรกที่ข้าพเจ้าก้าวเข้ามาในแคว้นเอเชีย ข้าพเจ้าประพฤติตนอยู่กับพวกคุณตลอดเวลาอย่างไร
18Khi các người ấy đã nhóm cùng người, người nói rằng: Từ ngày tôi mới đến cõi A-si, hằng ăn ở luôn với anh em cách nào, anh em vẫn biết,
19ข้าพเจ้ารับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยความถ่อมใจอย่างยิ่ง พร้อมทั้งน้ำตาและการทดลองต่าง ๆ ที่เกิดกับข้าพเจ้าเพราะแผนร้ายของชาวยิว
19tôi hầu việc Chúa cách khiêm nhường, phải nhiều nước mắt, và ở giữa sự thử thách mà người Giu-đa đã lập mưu hại tôi.
20ข้าพเจ้าไม่เคยลังเลที่จะประกาศสิ่งใดที่เป็นประโยชน์แก่พวกคุณ และสอนพวกคุณทั้งต่อหน้าสาธารณชนและตามบ้าน
20Anh em biết tôi chẳng trễ nải rao truyền mọi điều ích lợi cho anh em, chẳng dấu điều chi hết, lại biết tôi đã dạy anh em hoặc giữa công chúng, hoặc từ nhà nầy sang nhà kia,
21ข้าพเจ้าเป็นพยานยืนยันแก่ทั้งชาวยิวและชาวกรีกเรื่องการกลับใจหาพระเจ้าและความเชื่อในองค์พระเยซูของพวกเรา
21giảng cho người Giu-đa như cho người Gờ-réc về sự ăn năn đối với Đức Chúa Trời, và đức tin trong Đức Chúa Jêsus là Chúa chúng ta.
22บัดนี้ พระวิญญาณผูกมัดข้าพเจ้าให้ต้องไปกรุงเยรูซาเล็ม โดยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรกับข้าพเจ้าที่นั่น
22Kìa, nay bị Đức Thánh Linh ràng buộc, tôi đi đến thành Giê-ru-sa-lem, chẳng biết điều chi sẽ xảy đến cho tôi ở đó;
23รู้เพียงว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นพยานยืนยันในทุกเมืองว่า การถูกจองจำและความทุกข์ยากกำลังรอข้าพเจ้าอยู่
23duy Đức Thánh Linh đã bảo trước cho tôi rằng từ thành nầy sang thành khác dây xích và hoạn nạn đang đợi tôi đó.
24แต่ข้าพเจ้าไม่ถือว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญ และไม่ถือว่าชีวิตของตนมีค่าสำหรับตนเอง ขอเพียงให้ข้าพเจ้าวิ่งจนถึงเส้นชัยด้วยความยินดี และทำงานรับใช้ที่ได้รับจากองค์พระเยซูให้สำเร็จ คือเป็นพยานยืนยันอย่างครบถ้วนถึงข่าวดีแห่งพระคุณของพระเจ้า
24Nhưng tôi chẳng kể sự sống mình làm quí, miễn chạy cho xong việc đua tôi và chức vụ tôi đã lãnh nơi Đức Chúa Jêsus, để mà làm chứng về Tin Lành của ơn Đức Chúa Trời.
25“บัดนี้ ข้าพเจ้ารู้ว่าพวกคุณทุกคนที่ข้าพเจ้าเดินทางไปประกาศอาณาจักรของพระเจ้าในหมู่พวกคุณ จะไม่ได้เห็นหน้าข้าพเจ้าอีก
25Hiện bây giờ, tôi biết rằng giữa anh em mà tôi đã ghé qua giảng về nước Đức Chúa Trời, thì chẳng có một ai sẽ thấy mặt tôi nữa.
26เพราะฉะนั้น วันนี้ข้าพเจ้าเป็นพยานยืนยันแก่พวกคุณว่า ข้าพเจ้าพ้นผิดในเรื่องเลือดของทุกคน
26Nên bữa nay tôi nói quyết trước mặt các anh em rằng tôi tinh sạch về huyết anh em hết thảy.
27เพราะข้าพเจ้าไม่เคยลังเลที่จะประกาศพระประสงค์ทั้งหมดของพระเจ้าแก่พวกคุณ
27Vì tôi không trễ nải một chút nào để tỏ ra cho biết hết thảy ý muốn của Đức Chúa Trời.
28เพราะฉะนั้น จงเอาใจใส่ทั้งตัวพวกคุณเองและฝูงแกะทั้งหมด พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ตั้งพวกคุณให้เป็นผู้ดูแลฝูงนี้ เพื่อเลี้ยงดูประชาคมขององค์พระผู้เป็นเจ้าและ พระเจ้า ซึ่งพระองค์ซื้อไว้ด้วยเลือดของพระองค์เอง
28Anh em hãy giữ lấy mình, và luôn cả bầy mà Đức Thánh Linh đã lập anh em làm kẻ coi sóc, để chăn Hội thánh của Đức Chúa Trời, mà Ngài đã mua bằng chính huyết mình.
29เพราะข้าพเจ้ารู้ว่า หลังจากข้าพเจ้าจากไป หมาป่าดุร้ายจะเข้ามาในหมู่พวกคุณและจะไม่ละเว้นฝูงแกะ
29Còn tôi biết rằng sau khi tôi đi, sẽ có muông sói dữ tợn xen vào trong vòng anh em, chẳng tiếc bầy đâu;
30แม้แต่ในหมู่พวกคุณเองก็จะมีบางคนลุกขึ้นพูดบิดเบือน เพื่อลากเหล่าสาวกให้ติดตามตน
30lại giữa anh em cũng sẽ có những người nói lời hung ác dấy lên, ráng sức dỗ môn đồ theo họ.
31เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง และจงจำไว้ว่า ตลอดสามปีข้าพเจ้าไม่เคยหยุดตักเตือนทุกคนทั้งกลางคืนและกลางวันด้วยน้ำตา
31Vậy, hãy tỉnh thức, nhớ lại rằng trong ba năm hằng đêm và ngày, tôi hằng chảy nước mắt ra mà khuyên bảo cho mọi người luôn.
32บัดนี้ พี่น้อง ข้าพเจ้าฝากพวกคุณไว้กับพระเจ้าและพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ พระวจนะนี้สามารถเสริมสร้างพวกคุณและมอบมรดกแก่พวกคุณร่วมกับทุกคนที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์
32Bây giờ tôi giao phó anh em cho Đức Chúa Trời và cho đạo của ơn Ngài, là giao phó cho Đấng có thể gây dựng, và ban gia tài cho anh em chung với hết thảy những người được nên thánh.
33ข้าพเจ้าไม่เคยโลภเงิน ทอง หรือเสื้อผ้าของผู้ใด
33Tôi chẳng ham bạc, vàng, hay là áo xống của ai hết.
34พวกคุณเองก็รู้ว่า มือคู่นี้ได้ทำงานหาเลี้ยงข้าพเจ้าและคนที่อยู่กับข้าพเจ้า
34Chính anh em biết rằng hai bàn tay nầy đã làm ra sự cần dùng của tôi và của đồng bạn tôi.
35ในทุกเรื่อง ข้าพเจ้าได้แสดงให้พวกคุณเห็นเป็นตัวอย่างว่า เมื่อทำงานหนักเช่นนี้ พวกเราควรช่วยเหลือคนอ่อนแอ และระลึกถึงถ้อยคำขององค์พระเยซูที่พระองค์เองกล่าวว่า ‘การให้ย่อมเป็นสุขกว่าการรับ’ ”
35Tôi từng bày bảo luôn cho anh em rằng phải chịu khó làm việc như vậy, để giúp đỡ người yếu đuối, và nhớ lại lời chính Đức Chúa Jêsus có phán rằng: Ban cho thì có phước hơn là nhận lãnh.
36เมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้แล้ว เปาโลก็คุกเข่าลงและอธิษฐานกับพวกเขาทุกคน
36Phao-lô nói lời đó xong, bèn quì xuống và cầu nguyện với hết thảy các người ấy.
37ทุกคนร้องไห้กันอย่างมาก โผกอดคอเปาโลและจูบเขา
37Ai nấy đều khóc lắm, ôm lấy cổ Phao-lô mà hôn,
38พวกเขาเศร้าใจที่สุดเพราะคำที่เปาโลกล่าวว่า พวกเขาจะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีก แล้วพวกเขาก็ไปส่งเปาโลถึงเรือ
38lấy làm buồn bực nhất là vì nghe người nói rằng anh em sẽ chẳng thấy mặt mình nữa. Đoạn, đưa người xuống tàu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.