Провербеле 29
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ун ом каре се ымпотривеште тутурор мустрэрилор ва фи здробит деодатэ ши фэрэ ляк.
1L'uomo, il quale, essendo spesso ripreso, indura il suo collo, Di subito sarà fiaccato, senza rimedio.
2Кынд се ынмулцеск чей бунь, попорул се букурэ, дар кынд стэпынеште чел рэу, попорул ӂеме.
2Quando i giusti sono aggranditi, il popolo si rallegra; Ma quando gli empi signoreggiano, il popolo geme.
3Чине юбеште ынцелепчуня ынвеселеште пе татэл сэу, дар чине умблэ ку курвеле рисипеште аверя.
3L'uomo, che ama sapienza, rallegra suo padre; Ma il compagno delle meretrici dissipa i suoi beni.
4Ун ымпэрат ынтэреште цара прин дрептате, дар чине я митэ о нимичеште.
4Il re mantiene il paese con dirittura; Ma chi è dato a' presenti lo distrugge.
5Чине лингушеште пе апроапеле сэу ый ынтинде ун лац суб паший луй.
5L'uomo che lusinga il suo prossimo, Tende una rete davanti a' passi di esso.
6Ын пэкатул омулуй рэу есте о курсэ, дар чел бун бируе ши се букурэ.
6Nel misfatto dell'uomo malvagio vi è un laccio; Ma il giusto canterà, e si rallegrerà.
7Чел бун причепе причина сэрачилор, дар чел рэу ну поате с-о причяпэ.
7Il giusto prende conoscenza della causa de' miseri; Ma l'empio non intende alcun conoscimento.
8Чей ушуратичь апринд фокул ын четате, дар ынцелепций потолеск мыния.
8Gli uomini schernitori allacciano la città; Ma i savi stornano l'ira.
9Кынд се чартэ ун ынцелепт ку ун небун, сэ се тот супере сау сэ тот рыдэ, кэч паче ну се фаче.
9L'uomo savio che litiga con un uomo stolto, Or si adira, or ride, e non ha alcuna requie.
10Оамений сетошь де сынӂе урэск пе омул фэрэ приханэ, дар оамений фэрэ приханэ ый окротеск вяца.
10Gli uomini di sangue odiano l' uomo intiero; Ma gli uomini diritti hanno cura della vita di esso.
11Небунул ышь аратэ тоатэ патима, дар ынцелептул о стэпынеште.
11Lo stolto sfoga tutta la sua ira; Ma il savio la racqueta e la rattiene indietro.
12Кынд чел че стэпынеште дэ аскултаре кувинтелор минчиноасе, тоць служиторий луй сунт ниште рэй.
12Tutti i ministri del principe, Che attende a parole di menzogna, sono empi.
13Сэракул ши асуприторул се ынтылнеск, дар Домнул ле луминязэ окий амындурора.
13Il povero e l'usuraio si scontrano l'un l'altro; Il Signore è quello che allumina gli occhi di amendue.
14Ун ымпэрат каре жудекэ пе сэрачь дупэ адевэр ышь ва авя скаунул де домние ынтэрит пе вечие.
14Il trono del re, che fa ragione a' miseri in verità, Sarà stabilito in perpetuo.
15Нуяуа ши чертаря дау ынцелепчуня, дар копилул лэсат де капул луй фаче рушине мамей сале.
15La verga e la correzione dànno sapienza; Ma il fanciullo lasciato in abbandono fa vergogna a sua madre.
16Кынд се ынмулцеск чей рэй, се ынмулцеште ши пэкатул, дар чей бунь ле вор ведя кэдеря.
16Quando gli empi crescono, cresce il misfatto; Ma i giusti vedranno la ruina di quelli.
17Педепсеште-ць фиул, ши ел ыць ва да одихнэ ши ыць ва адуче десфэтаре суфлетулуй.
17Gastiga il tuo figliuolo, e tu ne sarai in riposo; Ed egli darà di gran diletti all'anima tua.
18Кынд ну есте ничо дескоперире думнезеяскэ, попорул есте фэрэ фрыу; дар фериче де попорул каре пэзеште леӂя!
18Quando non vi è visione, il popolo è dissipato; Ma beato chi guarda la Legge.
19Ну прин ворбе се педепсеште ун роб, кэч, кяр дакэ причепе, н-аскултэ.
19Il servo non si corregge con parole; Benchè intenda, non però risponderà.
20Дакэ везь ун ом каре ворбеште некибзуит, поць сэ нэдэждуешть май мулт де ла ун небун декыт де ла ел.
20Hai tu mai veduto un uomo precipitoso nel suo parlare? Vi è maggiore speranza d'uno stolto che di lui.
21Служиторул пе каре-л рэсфець дин копилэрие ла урмэ ажунӂе де се креде фиу.
21Se alcuno alleva delicatamente da fanciullo il suo servo, Quello sarà figliuolo alla fine.
22Ун ом мыниос стырнеште чертурь ши ун ынфурият фаче мулте пэкате.
22L'uomo iracondo muove contese, E l'uomo collerico commette molti misfatti.
23Мындрия унуй ом ыл кобоарэ, дар чине есте смерит ку духул капэтэ чинсте.
23L'alterezza dell'uomo l'abbassa; Ma chi è umile di spirito otterrà gloria.
24Чине ымпарте ку ун хоц ышь урэште вяца, ауде блестемул ши ну спуне нимик.
24Chi partisce col ladro odia l'anima sua; Egli udirà l'esecrazione, e non però manifesterà il fatto .
25Фрика де оамень есте о курсэ, дар чел че се ынкреде ын Домнул н-аре де че сэ се тямэ.
25Lo spavento dell'uomo gli mette un laccio; Ma chi si confida nel Signore sarà levato ad alto in salvo.
26Мулць умблэ дупэ бунэвоинца челуй че стэпынеште, дар Домнул есте Ачела каре фаче дрептате фиекэруя.
26Molti cercano la faccia di colui che signoreggia; Ma dal Signore procede il giudicio di ciascuno.
27Омул нелеӂюит есте о скырбэ ынаинтя челор неприхэниць, дар чел че умблэ фэрэ приханэ есте о скырбэ ынаинтя челор рэй.
27L'uomo iniquo è l'abbominio de' giusti; E l'uomo che cammina dirittamente è l'abbominio dell'empio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.