Провербеле 15
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ун рэспунс блынд потолеште мыния, дар о ворбэ аспрэ ацыцэ мыния.
1La risposta dolce acqueta il cruccio; Ma la parola molesta fa montar l'ira.
2Лимба ынцелепцилор дэ штиинцэ плэкутэ, дар гура несокотицилор ымпроашкэ небуние.
2La scienza adorna la lingua de' savi; Ma la bocca degli stolti sgorga follia.
3Окий Домнулуй сунт ын орьче лок, ей вэд пе чей рэй ши пе чей бунь.
3Gli occhi del Signore sono in ogni luogo; Riguardando i malvagi ed i buoni.
4Лимба дулче есте ун пом де вяцэ, дар лимба стрикатэ здробеште суфлетул.
4La medicina della lingua è un albero di vita; Ma la sovversione che avviene per essa è simile ad un fracasso fatto dal vento.
5Несокотитул диспрецуеште ынвэцэтура татэлуй сэу, дар чине я сяма ла мустраре ажунӂе ынцелепт.
5Lo stolto disdegna la correzion di suo padre; Ma chi osserva la riprensione diventerà avveduto.
6Ын каса челуй неприхэнит есте маре белшуг, дар ын кыштигуриле челуй рэу есте тулбураре.
6Nella casa del giusto vi sono di gran facoltà; Ma vi è dissipazione nell'entrate dell'empio.
7Бузеле ынцелепцилор сямэнэ штиинца, дар инима челор несокотиць есте стрикатэ.
7Le labbra de' savi spandono scienza; Ma non fa già così il cuor degli stolti.
8Жертфа челор рэй есте о скырбэ ынаинтя Домнулуй, дар ругэчуня челор фэрэ приханэ Ый есте плэкутэ.
8Il sacrificio degli empi è cosa abbominevole al Signore; Ma l'orazione degli uomini diritti gli è cosa grata.
9Каля челуй рэу есте урытэ Домнулуй, дар Ел юбеште пе чел че умблэ дупэ неприхэнире.
9La via dell'empio è cosa abbominevole al Signore; Ma egli ama chi procaccia giustizia.
10Чине пэрэсеште кэраря есте аспру педепсит, ши чине урэште мустраря ва мури.
10La correzione è spiacevole a chi lascia la diritta via; Chi odia la riprensione morrà.
11Локуинца морцилор ши адынкул сунт куноскуте Домнулуй, ку кыт май мулт инимиле оаменилор!
11L'inferno e il luogo della perdizione son davanti al Signore; Quanto più i cuori de' figliuoli degli uomini!
12Батжокориторулуй ну-й плаче сэ фие мустрат, де ачея ну се дуче ла чей ынцелепць.
12Lo schernitore non ama che altri lo riprenda, E non va a' savi.
13О инимэ веселэ ынсенинязэ фаца, дар, кынд инима есте тристэ, духул есте мыхнит.
13Il cuore allegro abbellisce la faccia; Ma per lo cordoglio lo spirito è abbattuto.
14Инима челор причепуць каутэ штиинца, дар гура несокотицилор гэсеште плэчере ын небуние.
14Il cuor dell' uomo intendente cerca la scienza; Ma la bocca degli stolti si pasce di follia.
15Тоате зилеле челуй ненорочит сунт реле, дар чел ку инима мулцумитэ аре ун оспэц некурмат.
15Tutti i giorni dell'afflitto son cattivi; Ma chi è allegro di cuore è come in un convito perpetuo.
16Май бине пуцин ку фрикэ де Домнул декыт о маре богэцие ку тулбураре!
16Meglio vale poco col timor del Signore, Che gran tesoro con turbamento.
17Май бине ун прынз де вердецурь ши драгосте декыт ун боу ынгрэшат ши урэ.
17Meglio vale un pasto d'erbe, ove sia amore, Che di bue ingrassato, ove sia odio.
18Ун ом юте ла мыние стырнеште чертурь, дар чине есте ынчет ла мыние потолеште неынцелеӂериле.
18L'uomo iracondo muove contese; Ma chi è lento all'ira acqueta le risse.
19Друмул ленешулуй есте ка ун хэциш де спинь, дар кэраря челор фэрэ приханэ есте нетезитэ.
19La via del pigro è come una siepe di spine; Ma la via degli uomini diritti è elevata.
20Ун фиу ынцелепт есте букурия татэлуй сэу, дар ун ом несокотит диспрецуеште пе мама са.
20Il figliuol savio rallegra il padre; Ma l'uomo stolto sprezza sua madre.
21Небуния есте о букурие пентру чел фэрэ минте, дар ун ом причепут мерӂе пе друмул чел дрепт.
21La follia è allegrezza al l'uomo scemo di senno; Ma l'uomo intendente cammina dirittamente.
22Плануриле ну избутеск кынд липсеште о адунаре каре сэ кибзуяскэ, дар избутеск кынд сунт мулць сфетничь.
22I disegni son renduti vani dove non è consiglio; Ma sono stabili dove è moltitudine di consiglieri.
23Омул аре букурие сэ дя ун рэспунс ку гура луй. Ши че бунэ есте о ворбэ спусэ ла време потривитэ!
23L'uomo riceve allegrezza della risposta della sua bocca; E quant' è buona una parola detta al suo tempo!
24Пентру чел ынцелепт, кэраря веций дуче ын сус, ка сэ-л абатэ де ла Локуинца морцилор, каре есте жос.
24La via della vita va in su all'uomo intendente, Per ritrarsi dall'inferno che è a basso.
25Домнул сурпэ каса челор мындри, дар ынтэреште хотареле вэдувей.
25Il Signore spianta la casa de' superbi; Ma stabilisce il confine della vedova.
26Гындуриле реле сунт урыте Домнулуй, дар кувинтеле приетеноасе сунт курате ынаинтя Луй.
26I pensieri malvagi son cosa abbominevole al Signore; Ma i detti che gli son piacevoli sono i puri.
27Чел лаком де кыштиг ышь тулбурэ каса, дар чел че урэште мита ва трэи.
27Chi è dato a cupidigia dissipa la sua casa; Ma chi odia i presenti viverà.
28Инима челуй неприхэнит се гындеште че сэ рэспундэ, дар гура челор рэй ымпроашкэ рэутэць.
28Il cuor del giusto medita ciò che ha da rispondere; Ma la bocca degli empi sgorga cose malvage.
29Домнул Се депэртязэ де чей рэй, дар аскултэ ругэчуня челор неприхэниць.
29Il Signore è lontano dagli empi; Ma egli esaudisce l'orazione de' giusti.
30О привире приетеноасэ ынвеселеште инима, о весте бунэ ынтэреште оаселе.
30La luce degli occhi rallegra il cuore; La buona novella ingrassa le ossa.
31Урекя каре я аминте ла ынвэцэтуриле каре дук ла вяцэ локуеште ын мижлокул ынцелепцилор.
31L'orecchio che ascolta la riprensione della vita Dimorerà per mezzo i savi.
32Чел че ляпэдэ чертаря ышь диспрецуеште суфлетул, дар чел че аскултэ мустраря капэтэ причепере.
32Chi schifa la correzione disdegna l'anima sua; Ma chi ascolta la riprensione acquista senno.
33Фрика де Домнул есте шкоала ынцелепчуний ши смерения мерӂе ынаинтя славей.
33Il timor del Signore è ammaestramento di sapienza; E l'umiltà va davanti alla gloria.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.