João 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ora, antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado a sua hora de passar deste mundo para o Pai. Ele havia amado os seus que estavam no mundo e os amou até o fim.
1Перед сьвятом же пасхи, знаючи Ісус, що прийшла Його година, щоб зійти з сьвіту сього до Отця, — любивши своїх, що були в сьвітї, до кінця любив їх.
2Durante a ceia, o diabo já havia posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, a intenção de traí-lo,
2І по вечері, як диявол уже вкинув у серце Юди Симонового Іскариоцького, щоб Його зрадив,
3Jesus, sabendo que o Pai tinha dado todas as coisas em suas mãos, e que viera de Deus e ia para Deus,
3знаючи Ісус, що все дав Йому Отець у руки, й що від Бога вийшов, і до Бога йде,
4levantou-se da ceia e tirou as suas vestes exteriores. Ele pegou uma toalha e a enrolou ao redor da cintura.
4устає зза вечері і скидає одежу; і, взявши рушник, підперезавсь.
5Depois derramou água na bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha que estava presa à sua cintura.
5Після того налив води в умивальницю, та й почав обмивати ноги ученикам та обтирати рушником, котрим був підперезаний.
6Então ele chegou a Simão Pedro. Ele lhe disse: “Senhor, você vai lavar os meus pés?”
6Приходить же до Симона Петра, й каже Йому той: Господи, Ти обмиваєш ноги мої?
7Jesus lhe respondeu: “Você não sabe o que estou fazendo agora, mas entenderá mais tarde.”
7Відказав Ісус, і рече Йому: Що я роблю, ти не знаєш тепер, зрозумієш же опісля.
8Pedro lhe disse: “Você nunca lavará os meus pés!” Jesus lhe respondeu: “Se eu não o lavar, você não tem parte comigo.”
8Каже Йому Петр: Не мити меш ніг моїх до віку. Відказав йому Ісус: Як не обмию тебе, не мати меш части зо мною.
9Simão Pedro lhe disse: “Senhor, não apenas os meus pés, mas também as minhas mãos e a minha cabeça!”
9Каже Йому Симон Петр: Господи, не тільки ноги мої, та й руки й голову.
10Jesus lhe disse: “Aquele que já se banhou só precisa lavar os pés, pois está completamente limpo. Vocês estão limpos, mas não todos.”
10Рече йому Ісус: Обмитому не треба, як тільки ноги мити, а чистий увесь. І ви чисті, та не всї.
11Pois ele sabia quem o trairia; por isso disse: “Nem todos vocês estão limpos.”
11Знав бо зрадника свого; тим і сказав: Не всї ви чисті.
12Então, quando ele terminou de lavar os pés deles, vestiu novamente sua veste exterior e sentou-se outra vez, e lhes disse: “Vocês sabem o que eu lhes fiz?
12Як же пообмивав ноги їх і взяв одежу свою, сївши знов, рече їм: Чи знаєте, що зробив я вам?
13Vocês me chamam de ‘Mestre’ e ‘Senhor’. E têm razão, pois de fato sou.
13Ви звете мене Учителем і Господом, і добре кажете, се бо я.
14Se eu, então, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, vocês também devem lavar os pés uns dos outros.
14Коли ж я помив вам ноги, Господь і Учитель, то й ви повинні один одному обмивати ноги.
15Pois eu lhes dei um exemplo, para que vocês também façam como eu lhes fiz.
15Приклад бо дав вам, і як я зробив вам, і ви робіть.
16Em verdade, em verdade lhes digo: um servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
16Істино, істино глаголю вам: Не єсть слуга більший пана свого, анї посланець більший пославшого його.
17Se vocês sabem estas coisas, são bem-aventurados se as praticarem.
17Коли се знаєте, то блаженні ви, коли робити мете се.
18Não falo a respeito de todos vocês. Eu sei a quem escolhi; mas para que a Escritura se cumpra: ‘Aquele que come pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.’
18Не про всїх вас глаголю: я знаю кого вибрав; та щоб писаннє справдилось: Хто їсть зо мною хлїб, підняв на мене пяту свою.
19Desde agora, eu lhes digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou.
19Від нинї глаголю вам, перше нїж стало ся, щоб, як станеть ся, увірували, що се я.
20Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar, recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.”
20Істино, істино глаголю вам: Хто приймає, коли я кого пішлю, мене приймає; а хто мене приймає, приймає Пославшого мене.
21Quando Jesus disse isso, ficou profundamente angustiado em espírito e declarou: “Em verdade, em verdade lhes digo que um de vocês me trairá.”
21Се промовивши Ісус, зворушив ся духом, і сьвідкував і рече: Істино, істино глаголю вам, що один із вас ізрадить мене.
22Os discípulos olhavam uns para os outros, perplexos, sem saber de quem ele falava.
22Ззирались тодї між собою ученики, сумнїваючись, про кого Він говорить.
23Um dos seus discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa, reclinado no peito de Jesus.
23Був же за столом один із учеників Його на лонї Ісусовім, котрого любив Ісус.
24Simão Pedro, portanto, fez-lhe um sinal e disse-lhe: “Diga-nos quem é aquele de quem ele fala.”
24Сьому кивнув Симон Петр, щоб спитав, хто б се був, про кого говорить.
25Ele, reclinando-se, assim como estava, no peito de Jesus, perguntou-lhe: “Senhor, quem é?”
25Пригорнувшись той до грудей Ісусових, каже Йому: Господи, хто се?
26Jesus, portanto, respondeu: “É aquele a quem eu der este pedaço de pão depois de molhá-lo.” Então, molhou o pedaço de pão e o deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
26Відказав Ісус: Той, кому я, умочивши кусок, подам. І, вмочивши кусок, дав Юдї Симонову Іскариоцькому.
27Depois que Judas recebeu o pedaço de pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça depressa.”
27А за куском увійшов тодї в него сатана. Рече ж йому Ісус: Що робиш, роби швидко.
28Ora, ninguém à mesa sabia por que ele lhe dissera isso.
28Сього не зрозумів нїхто, що сидїли за столом, проти чого сказав йому.
29Pois alguns pensavam que, como Judas tinha a bolsa de dinheiro, Jesus lhe dissera: “Compre o que precisamos para a festa”, ou que ele deveria dar algo aos pobres.
29Деякі бо думали, — яко ж бо скриньку мав Юда, — що каже йому Ісус: купи, що треба нам про сьвято; або, щоб що дав убогим.
30Depois de receber o pedaço de pão, ele saiu imediatamente. Era noite.
30Узявши ж він кусок, зараз вийшов; була ж ніч.
31Quando ele saiu, Jesus disse: “Agora o Filho do Homem foi glorificado, e Deus foi glorificado nele.
31Як же вийшов, рече Ісус: Тепер прославив ся Син чоловічий, й Бог прославив ся в Йому.
32Se Deus foi glorificado nele, Deus também o glorificará em si mesmo, e o glorificará imediatamente.
32Коли Бог прославив ся в Йому, то Бог прославить і Його в собі, і скоро прославить Його.
33Filhinhos, estarei com vocês por mais um pouco de tempo. Vocês me buscarão, e como eu disse aos judeus: ‘Para onde eu vou, vocês não podem ir’, agora também digo a vocês.
33Дїтки! ще короткий час я з вами. Шукати мете мене, і яко ж казав я Жидам: Що, куди йду я, ви не можете йти, і вам глаголю тепер.
34Um novo mandamento lhes dou: que vocês se amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que vocês também se amem uns aos outros.
34Заповідь нову даю вам: щоб любили один одного. Як я любив вас, щоб і ви любили один одного.
35Nisto todos saberão que vocês são meus discípulos, se tiverem amor uns pelos outros.”
35По сьому знати муть усї, що ви мої ученики, коли любов мати мете один до одного.
36Simão Pedro lhe disse: “Senhor, para onde vais?” Jesus respondeu: “Para onde eu vou, você não pode me seguir agora, mas me seguirá depois.”
36Рече Йому Симон Петр: Господи, куди йдеш? Відказав йому Ісус: Куди йду, не можеш тепер за мною йти; опісля ж пійдеш за мною.
37Pedro lhe disse: “Senhor, por que não posso te seguir agora? Eu darei a minha vida por ti.”
37Каже Йому Петр: Господи, чому не можу за Тобою йти тепер? Душу мою за Тебе положу.
38Jesus lhe respondeu: “Você dará a sua vida por mim? Em verdade, em verdade lhe digo: o galo não cantará até que você me negue três vezes.
38Відказав йому Ісус: Душу твою за мене положиш? Істино, істино глаголю тобі: не запіє півень, доки мене відречеш ся тричі.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.