João 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ora, antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado a sua hora de passar deste mundo para o Pai. Ele havia amado os seus que estavam no mundo e os amou até o fim.
1Ынаинте де Празникул Паштелор, Исус, ка Чел каре штия кэ Й-а сосит часул сэ плече дин лумя ачаста ла Татэл ши фииндкэ юбя пе ай Сэй, каре ерау ын луме, й-а юбит пынэ ла капэт.
2Durante a ceia, o diabo já havia posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, a intenção de traí-lo,
2Ын тимпул чиней, дупэ че дяволул пусесе ын инима луй Иуда Искариотянул, фиул луй Симон, гындул сэ-Л вындэ,
3Jesus, sabendo que o Pai tinha dado todas as coisas em suas mãos, e que viera de Deus e ia para Deus,
3Исус, фииндкэ штия кэ Татэл Ый дэдусе тоате лукруриле ын мынь, кэ де ла Думнезеу а венит ши ла Думнезеу Се дуче,
4levantou-se da ceia e tirou as suas vestes exteriores. Ele pegou uma toalha e a enrolou ao redor da cintura.
4С-а скулат де ла масэ, С-а дезбрэкат де хайнеле Луй, а луат ун штергар ши С-а ынчинс ку ел.
5Depois derramou água na bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha que estava presa à sua cintura.
5Апой а турнат апэ ынтр-ун лигян ши а ынчепут сэ спеле пичоареле ученичилор ши сэ ле штяргэ ку штергарул ку каре ера ынчинс.
6Então ele chegou a Simão Pedro. Ele lhe disse: “Senhor, você vai lavar os meus pés?”
6А венит деч ла Симон Петру. Ши Петру Й-а зис: „Доамне, Ту сэ-мь спель мие пичоареле?”
7Jesus lhe respondeu: “Você não sabe o que estou fazendo agora, mas entenderá mais tarde.”
7Дрепт рэспунс, Исус й-а зис: „Че фак Еу, ту ну причепь акум, дарвей причепе дупэ ачея.”
8Pedro lhe disse: “Você nunca lavará os meus pés!” Jesus lhe respondeu: “Se eu não o lavar, você não tem parte comigo.”
8Петру Й-а зис: „Ничодатэ ну-мь вей спэла пичоареле!” Исус й-а рэспунс: „Дакэну те спэл Еу, ну вей авя парте делок ку Мине.”
9Simão Pedro lhe disse: “Senhor, não apenas os meus pés, mas também as minhas mãos e a minha cabeça!”
9„Доамне”, Й-а зис Симон Петру, „ну нумай пичоареле, дар ши мыниле, ши капул!”
10Jesus lhe disse: “Aquele que já se banhou só precisa lavar os pés, pois está completamente limpo. Vocês estão limpos, mas não todos.”
10Исус й-а зис: „Чине с-а скэлдат н-аре требуинцэ сэ-шь спеле декыт пичоареле, ка сэ фие курат де тот, ши войсунтець кураць, дар ну тоць.”
11Pois ele sabia quem o trairia; por isso disse: “Nem todos vocês estão limpos.”
11Кэч штия пе чел че авя сэ-Л вындэ, де ачея а зис: „Ну сунтець тоць кураць.”
12Então, quando ele terminou de lavar os pés deles, vestiu novamente sua veste exterior e sentou-se outra vez, e lhes disse: “Vocês sabem o que eu lhes fiz?
12Дупэ че ле-а спэлат пичоареле, Шь-а луат хайнеле, С-а ашезат ярэшь ла масэ ши ле-а зис: „Ынцелеӂець вой че в-ам фэкут Еу?
13Vocês me chamam de ‘Mestre’ e ‘Senhor’. E têm razão, pois de fato sou.
13ВойМэ нумиць Ынвэцэторул ши Домнул, ши бине зичець, кэч сунт.
14Se eu, então, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, vocês também devem lavar os pés uns dos outros.
14Деч, дакэ Еу, Домнул ши Ынвэцэторул востру, в-ам спэлат пичоареле, ши вой сунтецьдаторь сэ вэ спэлаць пичоареле уний алтора.
15Pois eu lhes dei um exemplo, para que vocês também façam como eu lhes fiz.
15Пентру кэ Еу в-амдат о пилдэ, ка ши вой сэ фачець кум ам фэкут Еу.
16Em verdade, em verdade lhes digo: um servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
16Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ робул ну есте май маре декыт домнул сэу, нич апостолул, май маре декыт чел че л-а тримис.
17Se vocês sabem estas coisas, são bem-aventurados se as praticarem.
17Дакэштиць ачесте лукрурь, фериче де вой дакэ ле фачець.
18Não falo a respeito de todos vocês. Eu sei a quem escolhi; mas para que a Escritura se cumpra: ‘Aquele que come pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.’
18Ну ворбеск деспре вой тоць; куноск пе ачея пе каре й-ам алес. Дар требуе сэ се ымплиняскэ Скриптура, каре зиче: ‘Чел че мэнынкэ пыне ку Мине а ридикат кэлкыюл ымпотрива Мя.’
19Desde agora, eu lhes digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou.
19Вэ спун лукрул ачеста де пе акум, ынаинте ка сэ се ынтымпле, пентру ка, атунч кынд се ва ынтымпла, сэ кредець кэ Еу сунт.
20Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar, recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.”
20Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ чине примеште пе ачела пе каре-л тримит Еу, пе Мине Мэ примеште; ши чине Мэ примеште пе Мине примеште пе Чел че М-а тримис пе Мине.”
21Quando Jesus disse isso, ficou profundamente angustiado em espírito e declarou: “Em verdade, em verdade lhes digo que um de vocês me trairá.”
21Дупэ че а спус ачесте кувинте, Исус С-а тулбурат ын духул Луй, а мэртурисит ши а зис: „Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ унулдин вой Мэ ва винде.”
22Os discípulos olhavam uns para os outros, perplexos, sem saber de quem ele falava.
22Ученичий се уйтау уний ла алций ши ну ынцелеӂяу деспре чине ворбеште.
23Um dos seus discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa, reclinado no peito de Jesus.
23Унул дин ученичь, ачела пе каре-л юбя Исус, стэтя ла масэ кулкат пе сынул луй Исус.
24Simão Pedro, portanto, fez-lhe um sinal e disse-lhe: “Diga-nos quem é aquele de quem ele fala.”
24Симон Петру й-а фэкут семн сэ ынтребе чине есте ачела деспре каре ворбя Исус.
25Ele, reclinando-se, assim como estava, no peito de Jesus, perguntou-lhe: “Senhor, quem é?”
25Ши ученикул ачела с-а реземат пе пептул луй Исус ши Й-а зис: „Доамне, чине есте?”
26Jesus, portanto, respondeu: “É aquele a quem eu der este pedaço de pão depois de molhá-lo.” Então, molhou o pedaço de pão e o deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
26Исус а рэспунс: „Ачела кэруя ый вой ынтинӂе букэцика ши й-о вой да.” Ши а ынтинс о букэцикэ ши а дат-о луй Иуда, фиул луй Симон, Искариотянул.
27Depois que Judas recebeu o pedaço de pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça depressa.”
27Кум а фост датэ букэцика, а интрат Сатана ын Иуда. Исус й-а зис: „Че ай сэ фачь, фэ репеде.”
28Ora, ninguém à mesa sabia por que ele lhe dissera isso.
28Дар нимень дин чей че шедяу ла масэ н-а ынцелес пентру че ый зисесе ачесте ворбе.
29Pois alguns pensavam que, como Judas tinha a bolsa de dinheiro, Jesus lhe dissera: “Compre o que precisamos para a festa”, ou que ele deveria dar algo aos pobres.
29Уний кредяу кэ, де време че Иуда авя пунга, Исус воя сэ-й спунэ: „Кумпэрэ че не требуе пентру празник” сау ый порунчя сэ дя чева сэрачилор.
30Depois de receber o pedaço de pão, ele saiu imediatamente. Era noite.
30Иуда, дупэ че а луат букэцика, а ешит ын грабэ. Ера ноапте.
31Quando ele saiu, Jesus disse: “Agora o Filho do Homem foi glorificado, e Deus foi glorificado nele.
31Дупэ че а ешит Иуда, Исус а зис: „Акум, Фиул омулуй а фост прослэвит ши Думнезеуа фост прослэвит ын Ел.
32Se Deus foi glorificado nele, Deus também o glorificará em si mesmo, e o glorificará imediatamente.
32ДакэДумнезеу а фост прослэвит ын Ел, ши Думнезеу Ыл ва прослэви ын Ел Ынсушь, ши-Л ва прослэви ындатэ.
33Filhinhos, estarei com vocês por mais um pouco de tempo. Vocês me buscarão, e como eu disse aos judeus: ‘Para onde eu vou, vocês não podem ir’, agora também digo a vocês.
33Копилашилор, май сунт пуцин ку вой. Мэ вець кэута, ши, кум ам спус иудеилор кэ, унде Мэ дук Еу, ей ну пот вени, тот аша вэ спун ши воуэ акум.
34Um novo mandamento lhes dou: que vocês se amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que vocês também se amem uns aos outros.
34Вэ дау о порункэноуэ: Сэ вэ юбиць уний пе алций; кум в-ам юбит Еу, аша сэ вэ юбиць ши вой уний пе алций.
35Nisto todos saberão que vocês são meus discípulos, se tiverem amor uns pelos outros.”
35Прин ачаставор куноаште тоць кэ сунтець ученичий Мей, дакэ вець авя драгосте уний пентру алций.”
36Simão Pedro lhe disse: “Senhor, para onde vais?” Jesus respondeu: “Para onde eu vou, você não pode me seguir agora, mas me seguirá depois.”
36„Доамне”, Й-а зис Симон Петру, „унде Те дучь?” Исус й-а рэспунс: „Ту ну поць вени акум дупэ Мине, унде Мэ дук Еу, дар майтырзиу вей вени.”
37Pedro lhe disse: “Senhor, por que não posso te seguir agora? Eu darei a minha vida por ti.”
37„Доамне”, Й-а зис Петру, „де че ну пот вени дупэ Тине акум? Еу ымь вой да вяца пентру Тине.”
38Jesus lhe respondeu: “Você dará a sua vida por mim? Em verdade, em verdade lhe digo: o galo não cantará até que você me negue três vezes.
38Исус й-а рэспунс: „Ыць вей да вяца пентру Мине? Адевэрат, адевэрат ыць спун кэ ну ва кынта кокошул, пынэ те вей лепэда де Мине де трей орь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.