João 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então, seis dias antes da Páscoa, Jesus foi a Betânia, onde estava Lázaro, que estivera morto, a quem ele ressuscitou dos mortos.
1Ку шасе зиле ынаинте де Паште, Исус а венит ын Бетания, унде ера Лазэр, каре фусесе морт ши пе каре ыл ынвиясе дин морць.
2Então, prepararam-lhe ali uma ceia. Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
2Аколо, Й-ау прегэтит о чинэ. Марта служя, яр Лазэр ера унул дин чей че шедяу ла масэ ку Ел.
3Portanto, Maria pegou uma libra de perfume de nardo puro, muito precioso, e ungiu os pés de Jesus e enxugou os pés dele com os seus cabelos. A casa encheu-se com a fragrância do perfume.
3Мария а луат ун литру ку мир де нард курат, де маре прец, а унс пичоареле луй Исус ши Й-а штерс пичоареле ку пэрул ей ши с-а умплут каса де миросул мирулуй.
4Então Judas Iscariotes, filho de Simão, um dos seus discípulos, aquele que o haveria de trair, disse:
4Унул дин ученичий Сэй, Иуда Искариотянул, фиул луй Симон, каре авя сэ-Л вындэ, а зис:
5“Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e dado aos pobres?”
5„Де че ну с-а вындут ачест мир ку трей суте де лей ши сэ се фи дат сэрачилор?”
6Ora, ele disse isso não porque se importasse com os pobres, mas porque era ladrão e, como ficava com a bolsa de dinheiro, costumava roubar o que era colocado nela.
6Зичя лукрул ачеста ну пентру кэ пурта грижэ де сэрачь, чи пентру кэ ера ун хоц ши, ка унул каре циня пунга, луа ел че се пуня ын еа.
7Mas Jesus disse: “Deixe-a em paz. Ela guardou isto para o dia do meu sepultamento.
7Дар Исус а зис: „Лас-о ын паче, кэч еа л-а пэстрат пентру зиуа ынгропэрий Меле.
8Pois os pobres vocês sempre têm consigo, mas a mim vocês nem sempre têm.”
8Песэрачь ый авець тотдяуна ку вой, дар пе Мине ну Мэ авець тотдяуна.”
9Portanto, uma grande multidão de judeus soube que ele estava ali; e eles vieram, não somente por causa de Jesus, mas também para que pudessem ver Lázaro, a quem ele havia ressuscitado dos mortos.
9О маре мулциме де иудей ау афлат кэ Исус ера ын Бетания ши ау венит аколо ну нумай пентру Исус, чи ка сэ вадэ ши пе Лазэр, пе каре-л ынвиясе дин морць.
10Mas os principais sacerdotes conspiraram para matar Lázaro também,
10Преоций чей май де сямэ ау хотэрыт сэ омоаре ши пе Лазэр,
11porque, por causa dele, muitos dos judeus se afastavam e criam em Jesus.
11кэч дин причина луй мулць иудей плекау де ла ей ши кредяу ын Исус.
12No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa, ao ouvir que Jesus estava chegando a Jerusalém,
12А доуа зи, о глоатэ маре, каре венисе ла празник, кум а аузит кэ вине Исус ын Иерусалим,
13pegou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, e clamava: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor, o Rei de Israel!”
13а луат рамурь де финик ши Й-а ешит ын ынтымпинаре, стригынд: „Осана! Бинекувынтат есте Чел че вине ын Нумеле Домнулуй, Ымпэратул луй Исраел!”
14Jesus encontrou um jumentinho e montou nele. Como está escrito:
14Исус а гэсит ун мэгэруш ши а ынкэлекат пе ел, дупэ кум есте скрис:
15“Não tenha medo, filha de Sião. Eis que o seu Rei vem, montado na cria de uma jumenta.”
15„Ну те теме, фийка Сионулуй; ятэ кэ Ымпэратул тэу вине кэларе пе мынзул уней мэгэрице.”
16Seus discípulos não entenderam essas coisas a princípio, mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que lhe haviam feito essas coisas.
16Ученичий Луй н-ау ынцелес ачесте лукрурь де ла ынчепут, дар, дупэ че а фост прослэвит Исус, шь-ау адус аминте кэ ачесте лукрурь ерау скрисе деспре Ел ши кэ ей ле ымплинисерэ ку привире ла Ел.
17Portanto, a multidão que estava com ele quando chamou Lázaro do túmulo e o ressuscitou dos mortos dava testemunho disso.
17Тоць чей че фусесерэ ымпреунэ ку Исус, кынд кемасе пе Лазэр дин мормынт ши-л ынвиясе дин морць, мэртурисяу деспре Ел.
18Por isso a multidão também foi ao seu encontro, porque ouviram que ele tinha feito este sinal.
18Ши нородул Й-а ешит ын ынтымпинаре, пентру кэ афласе кэ фэкусе семнул ачеста.
19Os fariseus, portanto, disseram entre si: “Vejam! Vocês não estão conseguindo nada. Eis que o mundo foi atrás dele.”
19Фарисеий ау зис деч ынтре ей: „Ведець кэ ну кыштигаць нимик. Ятэ кэ лумя се дуче дупэ Ел!”
20Ora, havia certos gregos entre os que subiram para adorar na festa.
20Ниште гречь динтре чей че се суисерэ сэ се ынкине ла празник
21Portanto, estes se aproximaram de Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram, dizendo: “Senhor, nós queremos ver Jesus.”
21с-ау апропият де Филип, каре ера дин Бетсаида Галилеий, л-ау ругат ши ау зис: „Домнуле, ам вря сэ ведем пе Исус.”
22Filipe foi contar a André; então André e Filipe foram contar a Jesus.
22Филип с-а дус ши а спус луй Андрей, апой Андрей ши Филип ау спус луй Исус.
23Jesus lhes respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
23Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Асосит часул сэ фие прослэвит Фиул омулуй.
24Em verdade, em verdade lhes digo: se um grão de trigo não cair na terra e não morrer, ele permanecerá só. Mas se morrer, produzirá muito fruto.
24Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ, дакэ грэунтеледе грыу каре а кэзут пе пэмынт ну моаре, рэмыне сингур, дар дакэ моаре, адуче мулт род.
25Aquele que ama a sua vida a perderá. Aquele que odeia a sua vida neste mundo a conservará para a vida eterna.
25Чинеышь юбеште вяца о ва перде ши чине ышь урэште вяца ын лумя ачаста о ва пэстра пентру вяца вешникэ.
26Se alguém me serve, siga-me. Onde eu estiver, ali também estará o meu servo. Se alguém me servir, o Pai o honrará.
26Дакэ Ымь служеште чинева, сэ Мэ урмезе; ши ундесунт Еу, аколо ва фи ши служиторул Меу. Дакэ Ымь служеште чинева, Татэл ыл ва чинсти.
27“Agora a minha alma está angustiada. E o que direi? 'Pai, salva-me desta hora'? Mas foi precisamente para esta hora que eu vim.
27Акум, суфлетул Меу есте тулбурат. Ши че вой зиче: ‘Татэ, избэвеште-Мэ дин часул ачеста’? Дартокмай пентру ачаста ам венит пынэ ла часул ачеста!
28Pai, glorifica o teu nome!” Então veio uma voz do céu, dizendo: “Eu já o glorifiquei e o glorificarei novamente.”
28Татэ, прослэвеште Нумеле Тэу!” Ши дин чер, с-а аузит ун глас, каре зичя: „Л-ам прослэвит ши-Л вой май прослэви!”
29Portanto, a multidão que estava ali e a ouviu disse que havia trovejado. Outros disseram: “Um anjo falou com ele.”
29Нородул каре стэтя аколо ши каре аузисе гласул а зис кэ а фост ун тунет. Алций зичяу: „Ун ынӂер а ворбит ку Ел!”
30Jesus respondeu: “Esta voz não veio por minha causa, mas por causa de vocês.
30Исус а рэспунс: „Ну пентру Мине с-а аузит гласул ачеста, чи пентру вой.
31Agora é o juízo deste mundo. Agora o príncipe deste mundo será expulso.
31Акум аре лок жудеката лумий ачестея, акум стэпыниторуллумий ачестея ва фи арункат афарэ.
32E eu, se for levantado da terra, atrairei todos a mim.”
32Ши дупэ чевой фи ынэлцат де пе пэмынт, вой атраӂе ла Мине петоць оамений.”
33Mas ele disse isso, significando de que tipo de morte haveria de morrer.
33Ворбинд астфел, арэта ку че моарте авя сэ моарэ.
34A multidão lhe respondeu: “Nós ouvimos da lei que o Cristo permanece para sempre. Como você diz: 'O Filho do Homem deve ser levantado' ? Quem é esse Filho do Homem?”
34Нородул Й-а рэспунс: „Ной ам аузит дин Леӂе кэ Христосул рэмыне ын вяк. Кум дар зичь Ту кэ Фиул омулуй требуе сэ фие ынэлцат? Чине есте ачест Фиу ал омулуй?”
35Jesus, portanto, lhes disse: “A luz ainda está com vocês por um pouco de tempo. Andem enquanto vocês têm a luz, para que as trevas não os alcancem. Aquele que anda nas trevas não sabe para onde vai.
35Исус ле-а зис: „Лумина май естепуцинэ време ын мижлокул востру. Умблацька уний каре авець лумина, ка сэ ну вэ куприндэ ынтунерикул: чинеумблэ ын ынтунерик ну штие унде мерӂе.
36Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz.” Depois de dizer essas coisas, Jesus retirou-se e se escondeu deles.
36Кытэ време авець лумина принтре вой, кредець ын луминэ, ка сэ фиць фийай луминий.” Исус ле-а спус ачесте лукрурь, апой а плекат ши С-а аскунс де ей.
37Mas, embora ele tivesse feito tantos sinais diante deles, ainda assim não criam nele,
37Мэкар кэ фэкусе атытя семне ынаинтя лор, тот ну кредяу ын Ел,
38para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que ele falou: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem foi revelado o braço do Senhor?”
38ка сэ се ымплиняскэ ворба пе каре о спусесе пророкул Исая: „Доамне, чине а дат крезаре проповэдуирий ноастре ши куй а фост дескоперитэ путеря брацулуй Домнулуй?”
39Por isso eles não podiam crer, pois Isaías disse novamente:
39Де ачея ну путяу креде, пентру кэ Исая а май зис:
40“Ele cegou os seus olhos e endureceu o seu coração, para que não vejam com os olhos, e compreendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.”
40„Ле-а орбит окий ши ле-а ымпетрит инима, ка сэ ну вадэ ку окий, сэ ну ынцелягэ ку инима, сэ ну се ынтоаркэ ла Думнезеу ши сэ-й виндек.”
41Isaías disse essas coisas quando viu a sua glória, e falou a respeito dele.
41Исая а спус ачесте лукрурь кынд а вэзут слава Луй ши а ворбит деспре Ел.
42No entanto, até mesmo muitos dos líderes creram nele, mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga,
42Тотушь, кяр динтре фрунташь, мулць ау крезут ын Ел; дар де фрика фарисеилор, ну-Л мэртурисяу пе фацэ, ка сэ ну фие даць афарэ дин синагогэ.
43pois amavam mais o louvor dos homens do que o louvor de Deus.
43Кэч ау юбит май мулт слава оаменилор декыт слава луй Думнезеу.
44Jesus clamou e disse: “Quem crê em mim, não crê em mim, mas naquele que me enviou.
44Яр Исус а стригат: „Чинекреде ын Мине ну креде ын Мине, чи ын Чел че М-а тримис пе Мине.
45Quem me vê, vê aquele que me enviou.
45Ши чинеМэ веде пе Мине веде пе Чел че М-а тримис пе Мине.
46Eu vim como luz ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
46Еуам венит ка сэ фиу о луминэ ын луме, пентру ка орьчине креде ын Мине сэ ну рэмынэ ын ынтунерик.
47Se alguém ouve as minhas palavras e não crê, eu não o julgo. Pois eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
47Дакэ ауде чинева кувинтеле Меле ши ну ле пэзеште, ну Еуыл жудек, кэч Еу н-амвенит сэ жудек лумя, чи сэ мынтуеск лумя.
48Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue. A palavra que eu falei, essa o julgará no último dia.
48Пе чинеМэ несокотеште ши ну примеште кувинтеле Меле, аре чине-л осынди: Кувынтулпе каре л-ам вестит Еу, ачела ыл ва осынди ын зиуа де апой.
49Pois eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, me deu um mandamento sobre o que eu deveria dizer e o que eu deveria falar.
49Кэч Еун-ам ворбит де ла Мине Ынсумь, чи Татэл, каре М-а тримис, Ел Ынсушь Мь-а порунчит четребуе сэ спун ши кум требуе сэ ворбеск.
50Eu sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, falo exatamente como o Pai me disse.”
50Ши штиу кэ порунка Луй есте вяца вешникэ. Де ачея лукруриле пе каре ле спун, ле спун аша кум Ми ле-а спус Татэл.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.