João 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Quando Jesus terminou de dizer estas palavras, ele saiu com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele e seus discípulos entraram.
1Дупэ че а ростит ачесте ворбе, Исус а плекат ку ученичий Сэй динколо де пырыул Кедрон, унде ера о грэдинэ, ын каре ау интрат Ел ши ученичий Луй.
2Ora, Judas, que o traía, também conhecia o lugar, porque Jesus frequentemente se reunia ali com os seus discípulos.
2Иуда, вынзэторул, штия ши ел локул ачела, пентру кэ Исус де мулте орь Се адунасе аколо ку ученичий Луй.
3Judas, então, levando consigo um destacamento de soldados e guardas dos sumos sacerdotes e dos fariseus, chegou ali com lanternas, tochas e armas.
3Иуда деч а луат чата осташилор ши пе апрозий тримишь де преоций чей май де сямэ ши де фарисей ши а венит аколо ку фелинаре, ку фэклий ши ку арме.
4Jesus, pois, sabendo tudo o que lhe aconteceria, saiu e disse-lhes: “A quem vocês procuram?”
4Исус, каре штия тот че авя сэ И се ынтымпле, а мерс спре ей ши ле-а зис: „Пе чине кэутаць?”
5Eles lhe responderam: “A Jesus de Nazaré.” Jesus lhes disse: “Sou eu.” Judas, que o traía, também estava em pé com eles.
5Ей Й-ау рэспунс: „Пе Исус дин Назарет!” Исус ле-а зис: „Еу сунт!” Иуда, вынзэторул, ера ши ел ку ей.
6Quando, pois, ele lhes disse: “Sou eu,” eles recuaram e caíram por terra.
6Кынд ле-а зис Исус: „Еу сунт” , ей с-ау дат ынапой ши ау кэзут ла пэмынт.
7Novamente, pois, ele lhes perguntou: “A quem vocês procuram?” Eles disseram: “A Jesus de Nazaré.”
7Ел й-а ынтребат дин ноу: „Пе чине кэутаць?” „Пе Исус дин Назарет”, Й-ау зис ей.
8Jesus respondeu: “Já lhes disse que sou eu. Se, pois, é a mim que vocês buscam, deixem estes irem embora,”
8Исус а рэспунс: „В-ам спус кэ Еу сунт. Деч, дакэ Мэ кэутаць пе Мине, лэсаць пе ачештя сэ се дукэ.”
9para que se cumprisse a palavra que ele dissera: “Daqueles que me deste, não perdi nenhum.”
9А зис лукрул ачеста ка сэ се ымплиняскэ ворба пе каре о спусесе: „Н-ам пердут пеничунул дин ачея пе каре Ми й-ай дат.”
10Simão Pedro, pois, que tinha uma espada, puxou-a, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita. O nome do servo era Malco.
10Симон Петру, каре авя о сабие, а скос-о, а ловит пе робул марелуй преот ши й-а тэят урекя дряптэ. Робул ачела се нумя Малху.
11Jesus, pois, disse a Pedro: “Guarde a espada na bainha. O cálice que o Pai me deu, acaso não devo bebê-lo?”
11Исус а зис луй Петру: „Багэ-ць сабия ын тякэ. Ну вой бя пахарулпе каре Ми л-а дат Татэл сэ-л бяу?”
12Então o destacamento, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram,
12Чата осташилор, кэпитанул лор ши апрозий иудеилор ау принс деч пе Исус ши Л-ау легат.
13e o levaram primeiramente a Anás, pois era sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
13Л-ау дус ынтый ла Ана, кэч ел ера сокрул луй Каяфа, каре ера маре преот ын анул ачела.
14Ora, Caifás era quem havia aconselhado os judeus que era conveniente que um homem morresse pelo povo.
14Ши Каяфа ера чел че дэдусе иудеилор сфатул ачеста: „Есте де фолос сэ моарэ ун сингур ом пентру нород.”
15Simão Pedro seguia a Jesus, assim como outro discípulo. Ora, esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus no pátio do sumo sacerdote;
15Симон Петру мерӂя дупэ Исус; тот аша а фэкут ши ун алт ученик. Ученикул ачеста ера куноскут де мареле преот ши а интрат ку Исус ын куртя марелуй преот.
16mas Pedro ficou em pé do lado de fora, à porta. Então o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a mulher que guardava a porta e levou Pedro para dentro.
16Петру ынсэ а рэмас афарэ ла ушэ. Челэлалт ученик, каре ера куноскут марелуй преот, а ешит афарэ, а ворбит ку портэрица ши а бэгат пе Петру ынэунтру.
17Então a criada que guardava a porta disse a Pedro: “Você não é também um dos discípulos deste homem?” Ele disse: “Não sou.”
17Атунч, служника, портэрица, а зис луй Петру: „Ну кумва ши ту ешть унул дин ученичий Омулуй ачестуя?” „Ну сунт”, а рэспунс ел.
18Ora, os servos e os guardas haviam acendido uma fogueira de brasas, porque fazia frio, e estavam ali se aquecendo. Pedro estava com eles, aquecendo-se.
18Робий ши апрозий каре ерау аколо фэкусерэ ун фок де кэрбунь, кэч ера фриг, ши се ынкэлзяу. Петру стэтя ши ел ку ей ши се ынкэлзя.
19O sumo sacerdote, pois, interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e do seu ensino.
19Мареле преот а ынтребат пе Исус деспре ученичий Луй ши деспре ынвэцэтура Луй.
20Jesus lhe respondeu: “Eu falei abertamente ao mundo. Eu sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde os judeus sempre se reúnem. Não disse nada em segredo.
20Исус й-а рэспунс: „Еуам ворбит лумий пе фацэ; тотдяуна ам ынвэцат пе нород ын синагогэ ши ын Темплу, унде се адунэ тоць иудеий, ши н-ам спус нимик ын аскунс.
21Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram o que eu lhes disse. Eis que eles sabem as coisas que eu disse.”
21Пентру че Мэ ынтребь пе Мине? Ынтрябэ пе чей че М-ау аузит деспре че ле-ам ворбит; ятэ, ачея штиу че ам спус.”
22Quando ele disse isso, um dos guardas que estava ali perto deu uma bofetada em Jesus com a mão, dizendo: “É assim que você responde ao sumo sacerdote?”
22Ла аузул ачестор кувинте, унул дин апрозий каре стэтяу аколо а дат о палмэ луй Исус ши а зис: „Аша рэспунзь марелуй преот?”
23Jesus lhe respondeu: “Se falei mal, mostre em que falei mal; mas, se falei bem, por que você me bate?”
23Исус й-а рэспунс: „Дакэ ам ворбит рэу, аратэ че ам спус рэу, дар, дакэ ам ворбит бине, де че Мэ баць?”
24Anás o enviou amarrado a Caifás, o sumo sacerdote.
24Ана Л-а тримис легат ла мареле преот Каяфа.
25Ora, Simão Pedro estava em pé e se aquecendo. Disseram-lhe, pois: “Você não é também um dos discípulos dele, é?” Ele negou e disse: “Não sou.”
25Симон Петру стэтя аколо ши се ынкэлзя. Ей й-ау зис: „Ну кумва ешть ши ту унул дин ученичий Луй?” Ел с-а лепэдат ши а зис: „Ну сунт.”
26Um dos servos do sumo sacerdote, sendo parente daquele a quem Pedro havia cortado a orelha, disse: “Eu não vi você no jardim com ele?”
26Унул дин робий марелуй преот, рудэ ку ачела кэруя ый тэясе Петру урекя, а зис: „Ну те-ам вэзут еу ку Ел ын грэдинэ?”
27Pedro, pois, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
27Петру яр с-а лепэдат. Ши ындатэ а кынтат кокошул.
28Levaram, pois, Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era de manhã cedo, e eles mesmos não entraram no Pretório, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
28Ау адус пе Исус де ла Каяфа ын одая де жудекатэ. Ера диминяцэ. Ей н-ау интрат ын одая де жудекатэ, ка сэ ну се спурче ши сэ поатэ мынка Паштеле.
29Pilatos, pois, saiu até eles e disse: “Que acusação vocês trazem contra este homem?”
29Пилат деч а ешит афарэ ла ей ши ле-а зис: „Че пырэ адучець ымпотрива Омулуй ачестуя?”
30Eles lhe responderam: “Se este homem não fosse um malfeitor, não o teríamos entregue a você.”
30Дрепт рэспунс, ей й-ау зис: „Дакэ н-ар фи фост ун фэкэтор де реле, ну Л-ам фи дат ной ын мыниле тале.”
31Pilatos, pois, lhes disse: “Levem-no vocês mesmos e julguem-no segundo a lei de vocês.” Portanto, os judeus lhe disseram: “A nós não é lícito matar ninguém,”
31Атунч, Пилат ле-а зис: „Луаци-Л вой ши жудекаци-Л дупэ Леӂя воастрэ.” „Ноуэ ну не есте ынгэдуит де Леӂе сэ оморым пе нимень”, й-ау зис иудеий.
32para que se cumprisse a palavra de Jesus, que ele dissera, significando de que tipo de morte ele haveria de morrer.
32Ачаста с-а ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ ворба прин каре арэтасе Исус ку че моарте авя сэ моарэ.
33Pilatos, pois, entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe disse: “Você é o Rei dos Judeus?”
33Пилат а интрат ярэшь ын одая де жудекатэ, а кемат пе Исус ши Й-а зис: „Ешть Ту Ымпэратул иудеилор?”
34Jesus lhe respondeu: “Você diz isso por si mesmo, ou outros lhe falaram a meu respeito?”
34Исус й-а рэспунс: „Де ла тине ынсуць зичь лукрул ачеста сау ци л-ау спус алций деспре Мине?”
35Pilatos respondeu: “Por acaso eu sou judeu? A sua própria nação e os sumos sacerdotes o entregaram a mim. O que você fez?”
35Пилат а рэспунс: „Еу сунт иудеу? Нямул Тэу ши преоций чей май де сямэ Те-ау дат ын мына мя. Че ай фэкут?”
36Jesus respondeu: “O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas agora o meu Reino não é daqui.”
36„ЫмпэрэцияМя ну есте дин лумя ачаста” , а рэспунс Исус. „Дакэ ар фи Ымпэрэция Мя дин лумя ачаста, служиторий Мей с-ар фи луптат ка сэ ну фиу дат ын мыниле иудеилор, дар, акум, Ымпэрэция Мя ну естеде аич.”
37Pilatos, pois, lhe disse: “Então você é rei?” Jesus respondeu: “Você diz que eu sou rei. Para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.”
37„Атунч, ун Ымпэрат тот ешть!” Й-а зис Пилат. „Да” , а рэспунс Исус. „Еу сунт Ымпэрат. Еу пентру ачаста М-ам нэскут ши ам венит ын луме, ка сэ мэртурисеск деспре адевэр. Орьчине есте дин адевэр аскултэ гласул Меу.”
38Pilatos lhe disse: “O que é a verdade?” Depois de dizer isso, saiu novamente até os judeus e lhes disse: “Não acho nele motivo algum para acusação.
38Пилат Й-а зис: „Че есте адевэрул?” Дупэ че а спус ачесте ворбе, а ешит ярэшь афарэ ла иудей ши ле-а зис: „Еу ну гэсеск ничо винэ ын Ел.
39Mas vocês têm o costume de que eu lhes solte alguém na Páscoa. Vocês querem, portanto, que eu lhes solte o Rei dos Judeus?”
39Дар, фииндкэ вой авець обичей сэ вэ слобозеск пе чинева де Паште, врець сэ вэ слобозеск пе „Ымпэратул иудеилор?””
40Então todos gritaram novamente, dizendo: “Este não, mas Barrabás!” Ora, Barrabás era um salteador.
40Атунч, тоць ау стригат дин ноу: „Ну пе Ел, чи пе Бараба!” Ши Бараба ера ун тылхар.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.