João 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então Pilatos tomou a Jesus e o açoitou.
1Атунч, Пилат а луат пе Исус ши а пус сэ-Л батэ.
2Os soldados teceram uma coroa de espinhos, puseram-na sobre a sua cabeça e o vestiram com um manto de púrpura.
2Осташий ау ымплетит о кунунэ де спинь, Й-ау пус-о пе кап ши Л-ау ымбрэкат ку о хайнэ де пурпурэ.
3Eles diziam: “Salve, Rei dos Judeus!” e davam-lhe bofetadas.
3Апой, с-ау апропият де Ел ши зичяу: „Плекэчуне, Ымпэратул иудеилор!” Ши-Й дэдяу палме.
4Então Pilatos saiu outra vez e disse-lhes: “Eis que eu o trago para fora, diante de vocês, para que saibam que não encontro nele base para acusação.”
4Пилат а ешит ярэшь афарэ ши а зис иудеилор: „Ятэ кэ ви-Л адук афарэ, ка сэ штиць кэ ну гэсеск ничо винэ ын Ел.”
5Jesus, pois, saiu, usando a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Pilatos disse-lhes: “Eis o homem!”
5Исус а ешит деч афарэ, пуртынд кунуна де спинь ши хайна де пурпурэ. „Ятэ Омул!”, ле-а зис Пилат.
6Quando, pois, os principais sacerdotes e os guardas o viram, gritaram, dizendo: “Crucifica-o! Crucifica-o!” Pilatos disse-lhes: “Tomem-no vocês mesmos e crucifiquem-no, pois eu não encontro nele base para acusação.”
6Кынд Л-ау зэрит, преоций чей май де сямэ ши апрозий ау ынчепут сэ стриӂе: „Рэстигнеште-Л! Рэстигнеште-Л!” „Луаци-Л вой ши рэстигници-Л”, ле-а зис Пилат, „кэч еу ну гэсеск ничо винэ ын Ел.”
7Os judeus lhe responderam: “Nós temos uma lei, e segundo a nossa lei ele deve morrer, porque se fez o Filho de Deus.”
7Иудеий й-ау рэспунс: „Ной авем о Леӂе, ши дупэ Леӂя ачаста, Ел требуе сэ моарэ, пентру кэ С-а фэкут пе Сине Фиул луй Думнезеу.”
8Quando, pois, Pilatos ouviu esta palavra, teve ainda mais medo.
8Кынд а аузит Пилат ачесте кувинте, й-а фост ши май маре фрикэ.
9Ele entrou novamente no Pretório e disse a Jesus: “De onde você é?” Mas Jesus não lhe deu resposta.
9А интрат ярэшь ын одая де жудекатэ ши а зис луй Исус: „Де унде ешть Ту?” Дар Исус ну й-а дат ничун рэспунс.
10Pilatos, pois, disse-lhe: “Você não fala comigo? Não sabe que tenho poder para soltá-lo e poder para crucificá-lo?”
10Пилат Й-а зис: „Мие ну-мь ворбешть? Ну штий кэ ам путере сэ Те рэстигнеск ши ам путере сэ-Ць дау друмул!”
11Jesus respondeu: “Você não teria poder algum contra mim, se não lhe fosse dado do alto. Portanto, aquele que me entregou a você tem maior pecado.”
11„Н-айавя ничо путере асупра Мя” , й-а рэспунс Исус, „дакэ ну ць-ар фи фост датэ де сус. Де ачея чине Мэ дэ ын мыниле тале аре ун май маре пэкат.”
12A partir disso, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus gritavam, dizendo: “Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei fala contra César!”
12Де атунч, Пилат кэута сэ-Й дя друмул. Дар иудеий стригау: „Дакэ дай друмул омулуй ачестуя, ну ешть приетен ку Чезарул. Орьчине се фаче пе сине ымпэрат есте ымпотрива Чезарулуй.”
13Quando Pilatos, pois, ouviu estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, em um lugar chamado “O Pavimento”, mas em hebraico, “Gábata”.
13Кынд а аузит Пилат ачесте ворбе, а скос пе Исус афарэ ши а шезут пе скаунул де жудекэтор, ын локул нумит „Пардосит ку петре”, яр еврееште, „Габата”.
14Ora, era o Dia da Preparação da Páscoa, por volta da sexta hora. Ele disse aos judeus: “Eis o seu Rei!”
14Ера зиуа прегэтирий Паштелор, кам пе ла часул ал шаселя. Пилат а зис иудеилор: „Ятэ Ымпэратул востру!”
15Eles gritaram: “Fora com ele! Fora com ele! Crucifica-o!” Pilatos disse-lhes: “Devo crucificar o seu Rei?” Os principais sacerdotes responderam: “Não temos rei senão César!”
15Дар ей ау стригат: „Я-Л, я-Л, рэстигнеште-Л!” „Сэ рэстигнеск пе Ымпэратул востру?” ле-а зис Пилат. Преоций чей май де сямэ ау рэспунс: „Ной н-авем алт ымпэрат декыт пе Чезарул!”
16Então ele o entregou a eles para ser crucificado. Assim, eles tomaram Jesus e o levaram.
16Атунч, Л-а дат ын мыниле лор, ка сэ фие рэстигнит. Ау луат деч пе Исус ши Л-ау дус сэ-Л рэстигняскэ.
17Ele saiu, carregando a sua cruz, para o lugar chamado “Lugar da Caveira”, que em hebraico é chamado “Gólgota”,
17Исус, дукынду-Шь кручя, а ажунс ла локул зис ал „Кэпэцыний”, каре ын еврееште се кямэ „Голгота”.
18onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
18Аколо а фост рэстигнит; ши ымпреунэ ку Ел, ау фост рэстигниць алць дой, унул де о парте ши алтул де алта, яр Исус ла мижлок.
19Pilatos escreveu também uma inscrição e a colocou na cruz. Nela estava escrito: “JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS”.
19Пилат а скрис о ынсемнаре пе каре а пус-о дясупра кручий ши ера скрис: „Исус дин Назарет, Ымпэратул иудеилор”.
20Muitos dos judeus, pois, leram esta inscrição, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, em latim e em grego.
20Мулць дин иудей ау читит ачастэ ынсемнаре, пентру кэ локул унде фусесе рэстигнит Исус ера апроапе де четате; ера скрисэ ын еврееште, латинеште ши гречеште.
21Os principais sacerdotes dos judeus, pois, disseram a Pilatos: “Não escreva: ‘O Rei dos Judeus’, mas: ‘ele disse: “Eu sou o Rei dos Judeus”’.”
21Преоций чей май де сямэ ай иудеилор ау зис луй Пилат: „Ну скрие: ‘Ымпэратул иудеилор.’ Чи скрие кэ Ел а зис: ‘Еу сунт Ымпэратул иудеилор.’”
22Pilatos respondeu: “O que escrevi, escrevi.”
22„Че ам скрис, ам скрис”, а рэспунс Пилат.
23Então os soldados, quando crucificaram Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram quatro partes, uma parte para cada soldado; e também a túnica. Ora, a túnica era sem costura, tecida de alto a baixo.
23Осташий, дупэ че ау рэстигнит пе Исус, Й-ау луат хайнеле ши ле-ау фэкут патру пэрць, кыте о парте пентру фиекаре осташ. Й-ау луат ши кэмаша, каре н-авя ничо кусэтурэ, чи ера динтр-о сингурэ цесэтурэ де сус пынэ жос.
24Então disseram uns aos outros: “Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para decidir de quem será”, para que a Escritura se cumprisse, que diz: “Repartiram entre si as minhas vestes. Lançaram sortes sobre a minha roupa.” Portanto, os soldados fizeram estas coisas.
24Ши ау зис ынтре ей: „Сэ н-о сфышием, чи сэ траӂем ла сорць а куй сэ фие.” Ачаста с-а ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ Скриптура, каре зиче: „Шь-ау ымпэрцит хайнеле Меле ынтре ей, ши пентру кэмаша Мя ау трас ла сорць.” Ятэ че ау фэкут осташий.
25Mas, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
25Лынгэ кручя луй Исус, стэтяу мама Луй ши сора мамей Луй, Мария, неваста луй Клеопа, ши Мария Магдалена.
26Quando Jesus, pois, viu sua mãe e o discípulo a quem ele amava em pé ali, disse a sua mãe: “Mulher, eis aí o seu filho!”
26Кынд а вэзут Исус пе мамэ-Са ши, лынгэ еа, пе ученикул пе каре-л юбя, а зис мамей Сале: „Фемее, ятэ фиул тэу!”
27Depois disse ao discípulo: “Eis aí a sua mãe!” E daquela hora em diante, o discípulo a levou para a sua própria casa.
27Апой, а зис ученикулуй: „Ятэ мама та!” Ши, дин часул ачела, ученикул а луат-о ла ел акасэ.
28Depois disso, Jesus, vendo que todas as coisas já estavam consumadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: “Tenho sede!”
28Дупэ ачея, Исус, каре штия кэ акум тотул с-а сфыршит, ка сэ ымплиняскэ Скриптура, а зис: „Мь-е сете.”
29Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; então colocaram uma esponja cheia de vinagre em uma haste de hissopo, e a levaram à boca dele.
29Аколо ера ун вас плин ку оцет. Осташий ау пус ынтр-о рамурэ де исоп ун бурете плин ку оцет ши И л-ау дус ла гурэ.
30Quando Jesus, pois, recebeu o vinagre, disse: “Está consumado!” Então ele inclinou a cabeça e entregou o seu espírito.
30Кынд а луат Исус оцетул, а зис: „С-аиспрэвит!” Апой Шь-а плекат капул ши Шь-а дат духул.
31Portanto, os judeus, por ser o Dia da Preparação, para que os corpos não permanecessem na cruz no sábado (pois aquele sábado era um dia especial), pediram a Pilatos que as pernas deles fossem quebradas e que fossem retirados.
31Де фрикэ сэ ну рэмынэ трупуриле пе круче ын тимпул Сабатулуй – кэч ера зиуа Прегэтирий, ши зиуа ачея де Сабат ера о зи маре – иудеий ау ругат пе Пилат сэ здробяскэ флуереле пичоарелор челор рэстигниць ши сэ фие луаць де пе круче.
32Portanto, os soldados vieram e quebraram as pernas do primeiro e do outro que foi crucificado com ele;
32Осташий ау венит деч ши ау здробит флуереле пичоарелор челуй динтый, апой пе але челуйлалт каре фусесе рэстигнит ымпреунэ ку Ел.
33mas quando chegaram a Jesus e viram que ele já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
33Кынд ау венит ла Исус ши ау вэзут кэ мурисе, ну Й-ау здробит флуереле пичоарелор,
34No entanto, um dos soldados perfurou o seu lado com uma lança, e imediatamente saíram sangue e água.
34чи унул дин осташь Й-а стрэпунс коаста ку о сулицэ; ши ындатэ а ешит дин еа сынӂе ши апэ.
35Aquele que viu deu testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro. Ele sabe que diz a verdade, para que vocês creiam.
35Фаптул ачеста есте адеверит де чел че л-а вэзут; мэртурия луй есте адевэратэ ши ел штие кэ спуне адевэрул, пентру ка ши вой сэ кредець.
36Pois estas coisas aconteceram para que a Escritura se cumprisse: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
36Ачесте лукрурь с-ау ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ Скриптура: „Ничунул дин оаселе Луй ну ва фи сфэрымат.”
37E novamente outra Escritura diz: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
37Ши ын алтэ парте, Скриптура май зиче: „Вор ведя пе чине ау стрэпунс.”
38Depois destas coisas, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, mas em segredo por medo dos judeus, pediu a Pilatos que pudesse levar o corpo de Jesus. Pilatos lhe deu permissão. Ele veio, pois, e levou o seu corpo.
38Дупэ ачея, Иосиф дин Ариматея, каре ера ученик ал луй Исус, дар пе аскунс, де фрика иудеилор, а ругат пе Пилат сэ-й дя вое сэ я трупул луй Исус де пе круче. Пилат й-а дат вое. Ел а венит деч ши а луат трупул луй Исус.
39Nicodemos, que no princípio tinha ido a Jesus de noite, também veio trazendo uma mistura de mirra e aloés, cerca de cem libras romanas.
39Никодим, каре ла ынчепут се дусесе ла Исус ноаптя, а венит ши ел ши а адус о аместекэтурэ де апроапе о сутэ де литри де смирнэ ши де алое.
40Então tomaram o corpo de Jesus e o envolveram em panos de linho com as especiarias, conforme o costume judaico de sepultar.
40Ау луат деч трупул луй Исус ши л-ау ынфэшурат ын фыший де пынзэ де ин, ку миресме, дупэ кум ау обичей иудеий сэ ынгроапе.
41Ora, no lugar onde ele foi crucificado havia um jardim. No jardim havia um sepulcro novo, no qual nenhum homem jamais havia sido colocado.
41Ын локул унде фусесе рэстигнит Исус, ера о грэдинэ; ши ын грэдинэ ера ун мормынт ноу, ын каре ну май фусесе пус нимень.
42Então, por causa do Dia da Preparação dos judeus (pois o sepulcro ficava perto), eles colocaram Jesus ali.
42Дин причинэ кэ ера зиуа Прегэтирий иудеилор, пентру кэ мормынтул ера апроапе, ау пус аколо пе Исус.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.