João 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Quando Jesus terminou de dizer estas palavras, ele saiu com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele e seus discípulos entraram.
1เมื่อพระเยซูกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แล้ว พระองค์ออกไปกับสาวกข้ามลำธารขิดโรน ที่นั่นมีสวนแห่งหนึ่ง พระองค์กับสาวกเข้าไปในสวนนั้น
2Ora, Judas, que o traía, também conhecia o lugar, porque Jesus frequentemente se reunia ali com os seus discípulos.
2ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็รู้จักสถานที่นั้นด้วย เพราะพระเยซูเคยพบกับสาวกที่นั่นบ่อย ๆ
3Judas, então, levando consigo um destacamento de soldados e guardas dos sumos sacerdotes e dos fariseus, chegou ali com lanternas, tochas e armas.
3ยูดาสจึงพากองทหารกับเจ้าหน้าที่จากบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสีมาที่นั่น พวกเขาถือตะเกียง คบเพลิง และอาวุธมาด้วย
4Jesus, pois, sabendo tudo o que lhe aconteceria, saiu e disse-lhes: “A quem vocês procuram?”
4พระเยซูทราบทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับพระองค์ จึงออกไปถามพวกเขาว่า “พวกคุณกำลังหาใคร?”
5Eles lhe responderam: “A Jesus de Nazaré.” Jesus lhes disse: “Sou eu.” Judas, que o traía, também estava em pé com eles.
5พวกเขาตอบพระองค์ว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราเป็นผู้นั้น” ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วย
6Quando, pois, ele lhes disse: “Sou eu,” eles recuaram e caíram por terra.
6เมื่อพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราเป็นผู้นั้น” พวกเขาก็ถอยหลังและล้มลงกับพื้น
7Novamente, pois, ele lhes perguntou: “A quem vocês procuram?” Eles disseram: “A Jesus de Nazaré.”
7พระองค์จึงถามพวกเขาอีกว่า “พวกคุณกำลังหาใคร?” พวกเขาตอบว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ”
8Jesus respondeu: “Já lhes disse que sou eu. Se, pois, é a mim que vocês buscam, deixem estes irem embora,”
8พระเยซูตอบว่า “เราบอกพวกคุณแล้วว่า เราเป็นผู้นั้น ดังนั้น ถ้าพวกคุณกำลังหาเรา ก็ปล่อยคนเหล่านี้ไป”
9para que se cumprisse a palavra que ele dissera: “Daqueles que me deste, não perdi nenhum.”
9ทั้งนี้เพื่อให้ถ้อยคำที่พระองค์เคยกล่าวสำเร็จว่า “ในบรรดาคนที่พระองค์มอบให้เรา เราไม่ได้สูญเสียใครเลย”
10Simão Pedro, pois, que tinha uma espada, puxou-a, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita. O nome do servo era Malco.
10ซีโมนเปโตรมีดาบอยู่เล่มหนึ่ง เขาจึงชักดาบออก ฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูขวาของเขาขาด คนรับใช้คนนั้นชื่อมัลคัส
11Jesus, pois, disse a Pedro: “Guarde a espada na bainha. O cálice que o Pai me deu, acaso não devo bebê-lo?”
11พระเยซูจึงกล่าวกับเปโตรว่า “เอาดาบใส่ฝักเสีย ถ้วยที่พระบิดามอบให้เรา เราจะไม่ดื่มหรือ?”
12Então o destacamento, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram,
12จากนั้น กองทหาร ผู้บัญชาการกองทหาร และเจ้าหน้าที่ของชาวยิวก็จับพระเยซูและมัดพระองค์
13e o levaram primeiramente a Anás, pois era sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
13แล้วพาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน เพราะอันนาสเป็นพ่อตาของคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาปุโรหิตในปีนั้น
14Ora, Caifás era quem havia aconselhado os judeus que era conveniente que um homem morresse pelo povo.
14คายาฟาสคนนี้เองเป็นผู้แนะนำชาวยิวว่า การที่คนคนเดียวตายเพื่อประชาชนนั้นเป็นประโยชน์
15Simão Pedro seguia a Jesus, assim como outro discípulo. Ora, esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus no pátio do sumo sacerdote;
15ซีโมนเปโตรติดตามพระเยซูไป และสาวกอีกคนหนึ่งก็ตามไปด้วย มหาปุโรหิตรู้จักสาวกคนนั้น จึงเข้าไปกับพระเยซูในลานบ้านของมหาปุโรหิต
16mas Pedro ficou em pé do lado de fora, à porta. Então o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a mulher que guardava a porta e levou Pedro para dentro.
16แต่เปโตรยืนอยู่ข้างนอกที่ประตู สาวกอีกคนซึ่งมหาปุโรหิตรู้จักจึงออกไปพูดกับหญิงผู้เฝ้าประตู แล้วพาเปโตรเข้ามา
17Então a criada que guardava a porta disse a Pedro: “Você não é também um dos discípulos deste homem?” Ele disse: “Não sou.”
17หญิงรับใช้ผู้เฝ้าประตูถามเปโตรว่า “ท่านก็เป็นสาวกคนหนึ่งของชายคนนี้ด้วยไม่ใช่หรือ?” เขาตอบว่า “ไม่ใช่”
18Ora, os servos e os guardas haviam acendido uma fogueira de brasas, porque fazia frio, e estavam ali se aquecendo. Pedro estava com eles, aquecendo-se.
18พวกคนรับใช้กับเจ้าหน้าที่ก่อกองไฟจากถ่านเพราะอากาศหนาว และยืนผิงไฟกัน เปโตรก็ยืนผิงไฟอยู่กับพวกเขา
19O sumo sacerdote, pois, interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e do seu ensino.
19มหาปุโรหิตจึงถามพระเยซูเกี่ยวกับสาวกของพระองค์และคำสอนของพระองค์
20Jesus lhe respondeu: “Eu falei abertamente ao mundo. Eu sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde os judeus sempre se reúnem. Não disse nada em segredo.
20พระเยซูตอบเขาว่า “เราพูดกับโลกอย่างเปิดเผย เราสอนอยู่เสมอในธรรมศาลาต่าง ๆ และในพระวิหาร ที่ซึ่งชาวยิวมาชุมนุมกันเสมอ เราไม่ได้พูดอะไรอย่างลับ ๆ
21Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram o que eu lhes disse. Eis que eles sabem as coisas que eu disse.”
21ทำไมจึงถามเรา? ถามคนที่ได้ยินเราเถอะว่าเราพูดอะไรกับพวกเขา คนเหล่านั้นรู้ว่าเราพูดอะไร”
22Quando ele disse isso, um dos guardas que estava ali perto deu uma bofetada em Jesus com a mão, dizendo: “É assim que você responde ao sumo sacerdote?”
22เมื่อพระองค์กล่าวเช่นนี้ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตบพระเยซูด้วยมือ และพูดว่า “ท่านตอบมหาปุโรหิตอย่างนี้หรือ?”
23Jesus lhe respondeu: “Se falei mal, mostre em que falei mal; mas, se falei bem, por que você me bate?”
23พระเยซูตอบเขาว่า “ถ้าเราพูดชั่ว ก็จงเป็นพยานถึงความชั่วนั้น แต่ถ้าเราพูดดี ทำไมท่านจึงตีเรา?”
24Anás o enviou amarrado a Caifás, o sumo sacerdote.
24อันนาสจึงส่งพระองค์ไปหาคายาฟาสมหาปุโรหิต ทั้งที่พระองค์ยังถูกมัดอยู่
25Ora, Simão Pedro estava em pé e se aquecendo. Disseram-lhe, pois: “Você não é também um dos discípulos dele, é?” Ele negou e disse: “Não sou.”
25ส่วนซีโมนเปโตรยังยืนผิงไฟอยู่ พวกเขาจึงถามเขาว่า “ท่านก็เป็นสาวกคนหนึ่งของเขาด้วยไม่ใช่หรือ?” เขาปฏิเสธและตอบว่า “ไม่ใช่”
26Um dos servos do sumo sacerdote, sendo parente daquele a quem Pedro havia cortado a orelha, disse: “Eu não vi você no jardim com ele?”
26คนรับใช้ของมหาปุโรหิตคนหนึ่ง ซึ่งเป็นญาติของคนที่เปโตรตัดหูขาด ถามว่า “ผมเห็นท่านอยู่ในสวนกับเขาไม่ใช่หรือ?”
27Pedro, pois, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
27เปโตรปฏิเสธอีกครั้ง และทันใดนั้นไก่ก็ขัน
28Levaram, pois, Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era de manhã cedo, e eles mesmos não entraram no Pretório, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
28พวกเขาพาพระเยซูจากคายาฟาสไปยังที่ว่าการ เวลานั้นยังเช้าตรู่ พวกเขาเองไม่เข้าไปในที่ว่าการ เพื่อจะไม่เป็นมลทิน แต่จะได้กินปัสกา
29Pilatos, pois, saiu até eles e disse: “Que acusação vocês trazem contra este homem?”
29ปีลาตจึงออกมาหาพวกเขา และถามว่า “พวกคุณนำข้อหาอะไรมากล่าวหาชายคนนี้?”
30Eles lhe responderam: “Se este homem não fosse um malfeitor, não o teríamos entregue a você.”
30พวกเขาตอบว่า “ถ้าคนนี้ไม่ได้ทำชั่ว พวกเราคงไม่มอบเขาให้ท่าน”
31Pilatos, pois, lhes disse: “Levem-no vocês mesmos e julguem-no segundo a lei de vocês.” Portanto, os judeus lhe disseram: “A nós não é lícito matar ninguém,”
31ปีลาตจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณพาเขาไปพิพากษาตามธรรมบัญญัติของพวกคุณเองเถอะ” ชาวยิวจึงตอบเขาว่า “พวกเราไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะประหารชีวิตใคร”
32para que se cumprisse a palavra de Jesus, que ele dissera, significando de que tipo de morte ele haveria de morrer.
32เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพื่อให้ถ้อยคำของพระเยซูสำเร็จ ซึ่งพระองค์กล่าวไว้เพื่อบอกว่าพระองค์จะตายอย่างไร
33Pilatos, pois, entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe disse: “Você é o Rei dos Judeus?”
33ปีลาตจึงเข้าไปในที่ว่าการอีกครั้ง เรียกพระเยซูมา และถามพระองค์ว่า “ท่านคือกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?”
34Jesus lhe respondeu: “Você diz isso por si mesmo, ou outros lhe falaram a meu respeito?”
34พระเยซูตอบเขาว่า “ท่านพูดเรื่องนี้จากตัวท่านเอง หรือคนอื่นบอกท่านเกี่ยวกับเรา?”
35Pilatos respondeu: “Por acaso eu sou judeu? A sua própria nação e os sumos sacerdotes o entregaram a mim. O que você fez?”
35ปีลาตตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ใช่ชาวยิว ไม่ใช่หรือ? ชนชาติของท่านเองกับบรรดาหัวหน้าปุโรหิตมอบท่านให้ข้าพเจ้า ท่านทำอะไรมา?”
36Jesus respondeu: “O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas agora o meu Reino não é daqui.”
36พระเยซูตอบว่า “อาณาจักรของเราไม่ได้เป็นของโลกนี้ ถ้าอาณาจักรของเราเป็นของโลกนี้ คนรับใช้ของเราก็คงต่อสู้ เพื่อไม่ให้เราถูกมอบให้ชาวยิว แต่บัดนี้ อาณาจักรของเราไม่ได้มาจากที่นี่”
37Pilatos, pois, lhe disse: “Então você é rei?” Jesus respondeu: “Você diz que eu sou rei. Para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.”
37ปีลาตจึงถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ท่านก็เป็นกษัตริย์หรือ?” พระเยซูตอบว่า “ท่านพูดว่าเราเป็นกษัตริย์ เราเกิดมาเพื่อเหตุนี้ และมาในโลกเพื่อเหตุนี้ คือเพื่อเป็นพยานยืนยันถึงความจริง ทุกคนที่เป็นของความจริงย่อมฟังเสียงของเรา”
38Pilatos lhe disse: “O que é a verdade?” Depois de dizer isso, saiu novamente até os judeus e lhes disse: “Não acho nele motivo algum para acusação.
38ปีลาตถามพระองค์ว่า “ความจริงคืออะไร?” เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว เขาออกไปหาชาวยิวอีก และกล่าวกับพวกเขาว่า “ข้าพเจ้าไม่พบเหตุที่จะตั้งข้อหาเขา
39Mas vocês têm o costume de que eu lhes solte alguém na Páscoa. Vocês querem, portanto, que eu lhes solte o Rei dos Judeus?”
39แต่พวกคุณมีธรรมเนียมให้ข้าพเจ้าปล่อยคนหนึ่งแก่พวกคุณในเทศกาลปัสกา แล้วพวกคุณต้องการให้ข้าพเจ้าปล่อยกษัตริย์ของชาวยิวให้พวกคุณหรือ?”
40Então todos gritaram novamente, dizendo: “Este não, mas Barrabás!” Ora, Barrabás era um salteador.
40พวกเขาทั้งหมดจึงร้องขึ้นอีกว่า “ไม่เอาคนนี้ เอาบารับบัส!” บารับบัสเป็นโจร
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.