John 18
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1When Jesus had said these things, he went forth with his disciples over the brook Cedron, where there was a garden, into which he entered with his disciples.
1เมื่อพระเยซูกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แล้ว พระองค์ออกไปกับสาวกข้ามลำธารขิดโรน ที่นั่นมีสวนแห่งหนึ่ง พระองค์กับสาวกเข้าไปในสวนนั้น
2And Judas also, who betrayed him, knew the place; because Jesus had often resorted thither together with his disciples.
2ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็รู้จักสถานที่นั้นด้วย เพราะพระเยซูเคยพบกับสาวกที่นั่นบ่อย ๆ
3Judas therefore having received a band of soldiers and servants from the chief priests and the Pharisees, cometh thither with lanterns and torches and weapons.
3ยูดาสจึงพากองทหารกับเจ้าหน้าที่จากบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสีมาที่นั่น พวกเขาถือตะเกียง คบเพลิง และอาวุธมาด้วย
4Jesus therefore, knowing all things that should come upon him, went forth, and said to them: Whom seek ye?
4พระเยซูทราบทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับพระองค์ จึงออกไปถามพวกเขาว่า “พวกคุณกำลังหาใคร?”
5They answered him: Jesus of Nazareth. Jesus saith to them: I am he. And Judas also, who betrayed him, stood with them.
5พวกเขาตอบพระองค์ว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราเป็นผู้นั้น” ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วย
6As soon therefore as he had said to them: I am he; they went backward, and fell to the ground.
6เมื่อพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราเป็นผู้นั้น” พวกเขาก็ถอยหลังและล้มลงกับพื้น
7Again therefore he asked them: Whom seek ye? And they said, Jesus of Nazareth.
7พระองค์จึงถามพวกเขาอีกว่า “พวกคุณกำลังหาใคร?” พวกเขาตอบว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ”
8Jesus answered, I have told you that I am he. If therefore you seek me, let these go their way.
8พระเยซูตอบว่า “เราบอกพวกคุณแล้วว่า เราเป็นผู้นั้น ดังนั้น ถ้าพวกคุณกำลังหาเรา ก็ปล่อยคนเหล่านี้ไป”
9That the word might be fulfilled which he said: Of them whom thou hast given me, I have not lost any one.
9ทั้งนี้เพื่อให้ถ้อยคำที่พระองค์เคยกล่าวสำเร็จว่า “ในบรรดาคนที่พระองค์มอบให้เรา เราไม่ได้สูญเสียใครเลย”
10Then Simon Peter, having a sword, drew it, and struck the servant of the high priest, and cut off his right ear. And the name of the servant was Malchus.
10ซีโมนเปโตรมีดาบอยู่เล่มหนึ่ง เขาจึงชักดาบออก ฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูขวาของเขาขาด คนรับใช้คนนั้นชื่อมัลคัส
11Jesus therefore said to Peter: Put up thy sword into the scabbard. The chalice which my Father hath given me, shall I not drink it?
11พระเยซูจึงกล่าวกับเปโตรว่า “เอาดาบใส่ฝักเสีย ถ้วยที่พระบิดามอบให้เรา เราจะไม่ดื่มหรือ?”
12Then the band and the tribune, and the servants of the Jews, took Jesus, and bound him:
12จากนั้น กองทหาร ผู้บัญชาการกองทหาร และเจ้าหน้าที่ของชาวยิวก็จับพระเยซูและมัดพระองค์
13And they led him away to Annas first, for he was father in law to Caiphas, who was the high priest of that year.
13แล้วพาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน เพราะอันนาสเป็นพ่อตาของคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาปุโรหิตในปีนั้น
14Now Caiphas was he who had given the counsel to the Jews: That it was expedient that one man should die for the people.
14คายาฟาสคนนี้เองเป็นผู้แนะนำชาวยิวว่า การที่คนคนเดียวตายเพื่อประชาชนนั้นเป็นประโยชน์
15And Simon Peter followed Jesus, and so did another disciple. And that disciple was known to the high priest, and went in with Jesus into the court of the high priest.
15ซีโมนเปโตรติดตามพระเยซูไป และสาวกอีกคนหนึ่งก็ตามไปด้วย มหาปุโรหิตรู้จักสาวกคนนั้น จึงเข้าไปกับพระเยซูในลานบ้านของมหาปุโรหิต
16But Peter stood at the door without. The other disciple therefore, who was known to the high priest, went out, and spoke to the portress, and brought in Peter.
16แต่เปโตรยืนอยู่ข้างนอกที่ประตู สาวกอีกคนซึ่งมหาปุโรหิตรู้จักจึงออกไปพูดกับหญิงผู้เฝ้าประตู แล้วพาเปโตรเข้ามา
17The maid therefore that was portress, saith to Peter: Art not thou also one of this man’s disciples? He saith: I am not.
17หญิงรับใช้ผู้เฝ้าประตูถามเปโตรว่า “ท่านก็เป็นสาวกคนหนึ่งของชายคนนี้ด้วยไม่ใช่หรือ?” เขาตอบว่า “ไม่ใช่”
18Now the servants and ministers stood at a fire of coals, because it was cold, and warmed themselves. And with them was Peter also, standing, and warming himself.
18พวกคนรับใช้กับเจ้าหน้าที่ก่อกองไฟจากถ่านเพราะอากาศหนาว และยืนผิงไฟกัน เปโตรก็ยืนผิงไฟอยู่กับพวกเขา
19The high priest therefore asked Jesus of his disciples, and of his doctrine.
19มหาปุโรหิตจึงถามพระเยซูเกี่ยวกับสาวกของพระองค์และคำสอนของพระองค์
20Jesus answered him: I have spoken openly to the world: I have always taught in the synagogue, and in the temple, whither all the Jews resort; and in secret I have spoken nothing.
20พระเยซูตอบเขาว่า “เราพูดกับโลกอย่างเปิดเผย เราสอนอยู่เสมอในธรรมศาลาต่าง ๆ และในพระวิหาร ที่ซึ่งชาวยิวมาชุมนุมกันเสมอ เราไม่ได้พูดอะไรอย่างลับ ๆ
21Why asketh thou me? ask them who have heard what I have spoken unto them: behold they know what things I have said.
21ทำไมจึงถามเรา? ถามคนที่ได้ยินเราเถอะว่าเราพูดอะไรกับพวกเขา คนเหล่านั้นรู้ว่าเราพูดอะไร”
22And when he had said these things, one of the servants standing by, gave Jesus a blow, saying: Answerest thou the high priest so?
22เมื่อพระองค์กล่าวเช่นนี้ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตบพระเยซูด้วยมือ และพูดว่า “ท่านตอบมหาปุโรหิตอย่างนี้หรือ?”
23Jesus answered him: If I have spoken evil, give testimony of the evil; but if well, why strikest thou me?
23พระเยซูตอบเขาว่า “ถ้าเราพูดชั่ว ก็จงเป็นพยานถึงความชั่วนั้น แต่ถ้าเราพูดดี ทำไมท่านจึงตีเรา?”
24And Annas sent him bound to Caiphas the high priest.
24อันนาสจึงส่งพระองค์ไปหาคายาฟาสมหาปุโรหิต ทั้งที่พระองค์ยังถูกมัดอยู่
25And Simon Peter was standing, and warming himself. They said therefore to him: Art not thou also one of his disciples? He denied it, and said: I am not.
25ส่วนซีโมนเปโตรยังยืนผิงไฟอยู่ พวกเขาจึงถามเขาว่า “ท่านก็เป็นสาวกคนหนึ่งของเขาด้วยไม่ใช่หรือ?” เขาปฏิเสธและตอบว่า “ไม่ใช่”
26One of the servants of the high priest (a kinsman to him whose ear Peter cut off) saith to him: Did I not see thee in the garden with him?
26คนรับใช้ของมหาปุโรหิตคนหนึ่ง ซึ่งเป็นญาติของคนที่เปโตรตัดหูขาด ถามว่า “ผมเห็นท่านอยู่ในสวนกับเขาไม่ใช่หรือ?”
27Again therefore Peter denied; and immediately the cock crew.
27เปโตรปฏิเสธอีกครั้ง และทันใดนั้นไก่ก็ขัน
28Then they led Jesus from Caiphas to the governor’s hall. And it was morning; and they went not into the hall, that they might not be defiled, but that they might eat the pasch.
28พวกเขาพาพระเยซูจากคายาฟาสไปยังที่ว่าการ เวลานั้นยังเช้าตรู่ พวกเขาเองไม่เข้าไปในที่ว่าการ เพื่อจะไม่เป็นมลทิน แต่จะได้กินปัสกา
29Pilate therefore went out to them, and said: What accusation bring you against this man?
29ปีลาตจึงออกมาหาพวกเขา และถามว่า “พวกคุณนำข้อหาอะไรมากล่าวหาชายคนนี้?”
30They answered, and said to him: If he were not a malefactor, we would not have delivered him up to thee.
30พวกเขาตอบว่า “ถ้าคนนี้ไม่ได้ทำชั่ว พวกเราคงไม่มอบเขาให้ท่าน”
31Pilate therefore said to them: Take him you, and judge him according to your law. The Jews therefore said to him: It is not lawful for us to put any man to death;
31ปีลาตจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณพาเขาไปพิพากษาตามธรรมบัญญัติของพวกคุณเองเถอะ” ชาวยิวจึงตอบเขาว่า “พวกเราไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะประหารชีวิตใคร”
32That the word of Jesus might be fulfilled, which he said, signifying what death he should die.
32เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพื่อให้ถ้อยคำของพระเยซูสำเร็จ ซึ่งพระองค์กล่าวไว้เพื่อบอกว่าพระองค์จะตายอย่างไร
33Pilate therefore went into the hall again, and called Jesus, and said to him: Art thou the king of the Jews?
33ปีลาตจึงเข้าไปในที่ว่าการอีกครั้ง เรียกพระเยซูมา และถามพระองค์ว่า “ท่านคือกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?”
34Jesus answered: Sayest thou this thing of thyself, or have others told it thee of me?
34พระเยซูตอบเขาว่า “ท่านพูดเรื่องนี้จากตัวท่านเอง หรือคนอื่นบอกท่านเกี่ยวกับเรา?”
35Pilate answered: Am I a Jew? Thy own nation, and the chief priests, have delivered thee up to me: what hast thou done?
35ปีลาตตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ใช่ชาวยิว ไม่ใช่หรือ? ชนชาติของท่านเองกับบรรดาหัวหน้าปุโรหิตมอบท่านให้ข้าพเจ้า ท่านทำอะไรมา?”
36Jesus answered: My kingdom is not of this world. If my kingdom were of this world, my servants would certainly strive that I should not be delivered to the Jews: but now my kingdom is not from hence.
36พระเยซูตอบว่า “อาณาจักรของเราไม่ได้เป็นของโลกนี้ ถ้าอาณาจักรของเราเป็นของโลกนี้ คนรับใช้ของเราก็คงต่อสู้ เพื่อไม่ให้เราถูกมอบให้ชาวยิว แต่บัดนี้ อาณาจักรของเราไม่ได้มาจากที่นี่”
37Pilate therefore said to him: Art thou a king then? Jesus answered: Thou sayest that I am a king. For this was I born, and for this came I into the world; that I should give testimony to the truth. Every one that is of the truth, heareth my voice.
37ปีลาตจึงถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ท่านก็เป็นกษัตริย์หรือ?” พระเยซูตอบว่า “ท่านพูดว่าเราเป็นกษัตริย์ เราเกิดมาเพื่อเหตุนี้ และมาในโลกเพื่อเหตุนี้ คือเพื่อเป็นพยานยืนยันถึงความจริง ทุกคนที่เป็นของความจริงย่อมฟังเสียงของเรา”
38Pilate saith to him: What is truth? And when he said this, he went out again to the Jews, and saith to them: I find no cause in him.
38ปีลาตถามพระองค์ว่า “ความจริงคืออะไร?” เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว เขาออกไปหาชาวยิวอีก และกล่าวกับพวกเขาว่า “ข้าพเจ้าไม่พบเหตุที่จะตั้งข้อหาเขา
39But you have a custom that I should release one unto you at the pasch: will you, therefore, that I release unto you the king of the Jews?
39แต่พวกคุณมีธรรมเนียมให้ข้าพเจ้าปล่อยคนหนึ่งแก่พวกคุณในเทศกาลปัสกา แล้วพวกคุณต้องการให้ข้าพเจ้าปล่อยกษัตริย์ของชาวยิวให้พวกคุณหรือ?”
40Then cried they all again, saying: Not this man, but Barabbas. Now Barabbas was a robber.
40พวกเขาทั้งหมดจึงร้องขึ้นอีกว่า “ไม่เอาคนนี้ เอาบารับบัส!” บารับบัสเป็นโจร
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.