John 7
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1After these things Jesus walked in Galilee; for he would not walk in Judea, because the Jews sought to kill him.
1หลังจากนั้น พระเยซูยังเดินทางอยู่ในแคว้นกาลิลี พระองค์ไม่ต้องการเดินทางในแคว้นยูเดีย เพราะชาวยิวพยายามจะฆ่าพระองค์
2Now the Jews’ feast of tabernacles was at hand.
2ขณะนั้น เทศกาลอยู่เพิงของชาวยิวใกล้เข้ามาแล้ว
3And his brethren said to him: Pass from hence, and go into Judea; that thy disciples also may see thy works which thou dost.
3พี่น้องของพระองค์จึงพูดกับพระองค์ว่า “ออกจากที่นี่ไปแคว้นยูเดียเถอะ เพื่อสาวกของท่านจะได้เห็นงานที่ท่านทำด้วย
4For there is no man that doth any thing in secret, and he himself seeketh to be known openly. If thou do these things, manifest thyself to the world.
4เพราะไม่มีใครทำอะไรในที่ลับ ถ้าเขาต้องการให้เป็นที่รู้จักอย่างเปิดเผย ถ้าท่านทำสิ่งเหล่านี้ ก็แสดงตัวให้โลกเห็นสิ”
5For neither did his brethren believe in him.
5เพราะแม้แต่พี่น้องของพระองค์เองก็ไม่เชื่อในพระองค์
6Then Jesus said to them: My time is not yet come; but your time is always ready.
6พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เวลาของเรายังมาไม่ถึง แต่เวลาของพวกคุณพร้อมอยู่เสมอ
7The world cannot hate you; but me it hateth: because I give testimony of it, that the works thereof are evil.
7โลกเกลียดพวกคุณไม่ได้ แต่โลกเกลียดเรา เพราะเราเป็นพยานยืนยันเกี่ยวกับโลกว่างานของมันชั่ว
8Go you up to this festival day, but I go not up to this festival day: because my time is not accomplished.
8พวกคุณขึ้นไปร่วมเทศกาลเถอะ เรายังไม่ขึ้นไปร่วมเทศกาลนี้ เพราะเวลาของเรายังไม่ครบกำหนด”
9When he had said these things, he himself stayed in Galilee.
9เมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขาแล้ว พระองค์ก็ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี
10But after his brethren were gone up, then he also went up to the feast, not openly, but, as it were, in secret.
10แต่เมื่อพี่น้องของพระองค์ขึ้นไปร่วมเทศกาลแล้ว พระองค์ก็ขึ้นไปเช่นกัน ไม่ได้ไปอย่างเปิดเผย แต่ไปอย่างลับ ๆ
11The Jews therefore sought him on the festival day, and said: Where is he?
11ชาวยิวจึงตามหาพระองค์ในงานเทศกาล และถามกันว่า “เขาอยู่ที่ไหน?”
12And there was much murmuring among the multitude concerning him. For some said: He is a good man. And others said: No, but he seduceth the people.
12ฝูงชนพูดกันมากมายถึงพระองค์ บางคนพูดว่า “เขาเป็นคนดี” แต่คนอื่นพูดว่า “ไม่ใช่ เขาหลอกลวงฝูงชน”
13Yet no man spoke openly of him, for fear of the Jews.
13ถึงอย่างนั้น ไม่มีใครพูดถึงพระองค์อย่างเปิดเผย เพราะกลัวชาวยิว
14Now about the midst of the feast, Jesus went up into the temple, and taught.
14เมื่อถึงกลางเทศกาล พระเยซูขึ้นไปในพระวิหารและสอน
15And the Jews wondered, saying: How doth this man know letters, having never learned?
15ชาวยิวประหลาดใจและพูดว่า “คนนี้มีความรู้ได้อย่างไร ทั้งที่ไม่เคยเรียน?”
16Jesus answered them, and said: My doctrine is not mine, but his that sent me.
16พระเยซูจึงตอบพวกเขาว่า “คำสอนของเราไม่ใช่ของเราเอง แต่เป็นของพระองค์ผู้ส่งเรามา
17If any man do the will of him; he shall know of the doctrine, whether it be of God, or whether I speak of myself.
17ถ้าใครปรารถนาจะทำตามความประสงค์ของพระองค์ คนนั้นจะรู้ว่าคำสอนนี้มาจากพระเจ้า หรือเราพูดจากตัวเราเอง
18He that speaketh of himself, seeketh his own glory: but he that seeketh the glory of him that sent him, he is true, and there is no injustice in him.
18ผู้ที่พูดจากตนเองแสวงหาเกียรติของตนเอง แต่ผู้ที่แสวงหาเกียรติของพระองค์ผู้ส่งเขามา เป็นคนสัตย์จริง และไม่มีความอธรรมอยู่ในเขา
19Did Moses not give you the law, and yet none of you keepeth the law?
19โมเสสไม่ได้ให้ธรรมบัญญัติแก่พวกคุณหรือ? แต่ไม่มีใครในพวกคุณปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ แล้วทำไมพวกคุณจึงพยายามจะฆ่าเรา?”
20Why seek you to kill me? The multitude answered, and said: Thou hast a devil; who seeketh to kill thee?
20ฝูงชนตอบว่า “ท่านมีปีศาจ! ใครกำลังพยายามจะฆ่าท่าน?”
21Jesus answered, and said to them: One work I have done; and you all wonder:
21พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราทำงานเพียงอย่างเดียว และพวกคุณทุกคนก็ประหลาดใจกับเรื่องนั้น
22Therefore, Moses gave you circumcision (not because it is of Moses, but of the fathers;) and on the sabbath day you circumcise a man.
22โมเสสให้การขลิบแก่พวกคุณ—ที่จริงการขลิบไม่ได้เริ่มจากโมเสส แต่มาจากบรรพบุรุษ—และพวกคุณยังขลิบเด็กชายในวันสะบาโต
23If a man receive circumcision on the sabbath day, that the law of Moses may not be broken; are you angry at me because I have healed the whole man on the sabbath day?
23ถ้าเด็กชายรับการขลิบในวันสะบาโต เพื่อไม่ให้ธรรมบัญญัติของโมเสสถูกละเมิด แล้วทำไมพวกคุณจึงโกรธเรา เพราะเราทำให้ชายคนหนึ่งหายดีทั้งตัวในวันสะบาโต?
24Judge not according to the appearance, but judge just judgment.
24อย่าพิพากษาตามที่เห็นภายนอก แต่จงพิพากษาอย่างชอบธรรม”
25Some therefore of Jerusalem said: Is not this he whom they seek to kill?
25ชาวกรุงเยรูซาเล็มบางคนจึงพูดว่า “คนนี้ไม่ใช่คนที่พวกเขาพยายามจะฆ่าหรือ?
26And behold, he speaketh openly, and they say nothing to him. Have the rulers known for a truth, that this is the Christ?
26ดูสิ เขาพูดอย่างเปิดเผย แต่พวกเขาไม่พูดอะไรกับเขา หรือพวกผู้ปกครองรู้แน่แล้วว่าคนนี้คือพระคริสต์?
27But we know this man, whence he is: but when the Christ cometh, no man knoweth whence he is.
27แต่พวกเรารู้ว่าคนนี้มาจากไหน ส่วนเมื่อพระคริสต์มา ไม่มีใครจะรู้ว่าพระองค์มาจากไหน”
28Jesus therefore cried out in the temple, teaching, and saying: You both know me, and you know whence I am: and I am not come of myself; but he that sent me, is true, whom you know not.
28ขณะที่พระเยซูสอนอยู่ในพระวิหาร พระองค์จึงร้องเสียงดังว่า “พวกคุณทั้งรู้จักเรา และรู้ว่าเรามาจากไหน เราไม่ได้มาด้วยตนเอง แต่พระองค์ผู้ส่งเรามานั้นสัตย์จริง และพวกคุณไม่รู้จักพระองค์
29I know him, because I am from him, and he hath sent me.
29เรารู้จักพระองค์ เพราะเรามาจากพระองค์ และพระองค์ส่งเรามา”
30They sought therefore to apprehend him: and no man laid hands on him, because his hour was not yet come.
30พวกเขาจึงพยายามจับพระองค์ แต่ไม่มีใครแตะต้องพระองค์ เพราะวาระของพระองค์ยังมาไม่ถึง
31But of the people many believed in him, and said: When the Christ cometh, shall he do more miracles, than these which this man doth?
31แต่หลายคนในฝูงชนเชื่อในพระองค์ พวกเขาพูดว่า “เมื่อพระคริสต์มา พระองค์จะทำหมายสำคัญมากกว่าที่คนนี้ทำหรือ?”
32The Pharisees heard the people murmuring these things concerning him: and the rulers and Pharisees sent ministers to apprehend him.
32พวกฟาริสีได้ยินฝูงชนพูดพึมพำเรื่องเหล่านี้เกี่ยวกับพระองค์ บรรดาหัวหน้าปุโรหิตกับพวกฟาริสีจึงส่งเจ้าหน้าที่ไปจับพระองค์
33Jesus therefore said to them: Yet a little while I am with you: and then I go to him that sent me.
33พระเยซูจึงกล่าวว่า “เราจะอยู่กับพวกคุณอีกเพียงไม่นาน แล้วเราจะไปหาพระองค์ผู้ส่งเรามา
34You shall seek me, and shall not find me: and where I am, thither you cannot come.
34พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ และพวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้”
35The Jews therefore said among themselves: Whither will he go, that we shall not find him? will he go unto the dispersed among the Gentiles, and teach the Gentiles?
35ชาวยิวจึงพูดกันว่า “คนนี้จะไปไหนจนพวกเราหาเขาไม่พบ? เขาจะไปหาชาวยิวที่กระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางชาวกรีก และสอนชาวกรีกหรือ?
36What is this saying that he hath said: You shall seek me, and shall not find me; and where I am, you cannot come?
36คำที่เขาพูดว่า ‘พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ’ และ ‘พวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้’ หมายความว่าอะไร?”
37And on the last, and great day of the festivity, Jesus stood and cried, saying: If any man thirst, let him come to me, and drink.
37ในวันสุดท้ายซึ่งเป็นวันสำคัญที่สุดของเทศกาล พระเยซูยืนขึ้นและร้องเสียงดังว่า “ถ้าใครกระหาย ให้คนนั้นมาหาเราและดื่ม!
38He that believeth in me, as the scripture saith, Out of his belly shall flow rivers of living water.
38ผู้ที่เชื่อในเรา ตามที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ จากภายในตัวเขา จะมีน้ำที่มีชีวิตไหลออกมาเป็นแม่น้ำ”
39Now this he said of the Spirit which they should receive, who believed in him: for as yet the Spirit was not given, because Jesus was not yet glorified.
39พระองค์กล่าวเช่นนี้ถึงพระวิญญาณที่ผู้เชื่อในพระองค์กำลังจะได้รับ ตอนนั้นยังไม่ได้ประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะพระเยซูยังไม่ได้รับพระสิริ
40Of that multitude therefore, when they had heard these words of his, some said: This is the prophet indeed.
40เมื่อหลายคนในฝูงชนได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ พวกเขาพูดว่า “คนนี้เป็นผู้เผยพระวจนะจริง ๆ”
41Others said: This is the Christ. But some said: Doth the Christ come out of Galilee?
41คนอื่นพูดว่า “คนนี้คือพระคริสต์” แต่บางคนพูดว่า “พระคริสต์จะมาจากกาลิลีหรือ?
42Doth not the scripture say: That Christ cometh of the seed of David, and from Bethlehem the town where David was?
42พระคัมภีร์ไม่ได้บอกหรือว่า พระคริสต์จะมาจากเชื้อสายของดาวิด และมาจากเบธเลเฮม หมู่บ้านที่ดาวิดเคยอยู่?”
43So there arose a dissension among the people because of him.
43ฝูงชนจึงเกิดความแตกแยกกันเพราะพระองค์
44And some of them would have apprehended him: but no man laid hands on him.
44บางคนในพวกเขาอยากจับพระองค์ แต่ไม่มีใครลงมือจับ
45The ministers therefore came to the chief priests and the Pharisees. And they said to them: Why have you not brought him?
45เจ้าหน้าที่กลับมาหาบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสี พวกเขาจึงถามเจ้าหน้าที่ว่า “ทำไมไม่พาเขามา?”
46The ministers answered: Never did man speak like this man.
46เจ้าหน้าที่ตอบว่า “ไม่เคยมีใครพูดเหมือนคนนี้เลย!”
47The Pharisees therefore answered them: Are you also seduced?
47พวกฟาริสีจึงตอบพวกเขาว่า “พวกเจ้าก็ถูกเขาหลอกไปด้วยหรือ?
48Hath any one of the rulers believed in him, or of the Pharisees?
48มีผู้ปกครองหรือฟาริสีสักคนไหมที่เชื่อในเขา?
49But this multitude, that knoweth not the law, are accursed.
49แต่ฝูงชนพวกนี้ที่ไม่รู้ธรรมบัญญัติถูกสาปแช่ง”
50Nicodemus said to them, (he that came to him by night, who was one of them:)
50นิโคเดมัส ผู้ที่เคยมาหาพระเยซูตอนกลางคืน และเป็นคนหนึ่งในพวกฟาริสี กล่าวกับพวกเขาว่า
51Doth our law judge any man, unless it first hear him, and know what he doth?
51“ธรรมบัญญัติของพวกเราพิพากษาคนโดยยังไม่ได้ฟังเขาก่อน และยังไม่รู้ว่าเขาทำอะไรหรือ?”
52They answered, and said to him: Art thou also a Galilean? Search the scriptures, and see, that out of Galilee a prophet riseth not.
52พวกเขาตอบเขาว่า “ท่านก็มาจากกาลิลีด้วยหรือ? ลองค้นดูแล้วจะเห็นว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนใดปรากฏขึ้นมาจากกาลิลี”
53And every man returned to his own house.
53แล้วทุกคนก็กลับบ้านของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.