Johan 7
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To pacoengah Jesu loe Kalili prae ah caeh: Judahnawk mah anih hum han pakrong o pongah, Judah prae thungah amkaeh han koeh ai.
1หลังจากนั้น พระเยซูยังเดินทางอยู่ในแคว้นกาลิลี พระองค์ไม่ต้องการเดินทางในแคว้นยูเดีย เพราะชาวยิวพยายามจะฆ่าพระองค์
2Judahnawk ih Kahni im poih sakhaih atue loe zoi boeh.
2ขณะนั้น เทศกาลอยู่เพิงของชาวยิวใกล้เข้ามาแล้ว
3To naah anih ih nawkamyanawk mah anih khaeah, Hae ahmuen hoiah tacawt ah loe, Judah prae ah caeh ah, to naah ni na sak ih dawnrai hmuennawk to na hnukbang kaminawk mah hnu o tih.
3พี่น้องของพระองค์จึงพูดกับพระองค์ว่า “ออกจากที่นี่ไปแคว้นยูเดียเถอะ เพื่อสาวกของท่านจะได้เห็นงานที่ท่านทำด้วย
4Ahmin amthang han koeh kami loe tamquta hoiah hmuen to sah vai ai. Hae hmuennawk hae na sak pongah, nangmah hoi nangmah to long kaminawk khaeah amtuengsak ah, tiah a naa o.
4เพราะไม่มีใครทำอะไรในที่ลับ ถ้าเขาต้องการให้เป็นที่รู้จักอย่างเปิดเผย ถ้าท่านทำสิ่งเหล่านี้ ก็แสดงตัวให้โลกเห็นสิ”
5Angmah ih nawkamyanawk mah mataeng doeh Jesu to tang o ai vop.
5เพราะแม้แต่พี่น้องของพระองค์เองก็ไม่เชื่อในพระองค์
6Jesu mah nihcae khaeah, Kai ih atue pha ai vop: toe nangcae ih atue loe phak boeh.
6พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เวลาของเรายังมาไม่ถึง แต่เวลาของพวกคุณพร้อมอยู่เสมอ
7Long mah nangcae hnuma thai mak ai; a sak o ih kasae hmuennawk to ka thuih pongah, Kai ni ang hnukma o.
7โลกเกลียดพวกคุณไม่ได้ แต่โลกเกลียดเรา เพราะเราเป็นพยานยืนยันเกี่ยวกับโลกว่างานของมันชั่ว
8Nangcae loe to poihkung ah caeh oh: kai ih atue pha ai vop pongah, to poihkung ah ka caeh mak ai vop, tiah a naa.
8พวกคุณขึ้นไปร่วมเทศกาลเถอะ เรายังไม่ขึ้นไปร่วมเทศกาลนี้ เพราะเวลาของเรายังไม่ครบกำหนด”
9Nihcae khaeah hae lok a thuih pae pacoengah, anih loe Kalili ah oh vop.
9เมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขาแล้ว พระองค์ก็ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี
10Toe angmah ih nawkamyanawk poihkung ah caeh o pacoengah loe, anih doeh poihkung ah caeh toeng, toe minawk panoeksak ai, tamquta ah ni a caeh.
10แต่เมื่อพี่น้องของพระองค์ขึ้นไปร่วมเทศกาลแล้ว พระองค์ก็ขึ้นไปเช่นกัน ไม่ได้ไปอย่างเปิดเผย แต่ไปอย่างลับ ๆ
11Judahnawk mah poihkung ah anih to pakrong o, Anih loe naa ah maw oh? tiah dueng o.
11ชาวยิวจึงตามหาพระองค์ในงานเทศกาล และถามกันว่า “เขาอยู่ที่ไหน?”
12Amkhueng kaminawk loe anih kawng to angaek o: thoemto kaminawk mah, Anih loe hoih, tiah thuih o: kalah kaminawk mah loe, Hoih ai, anih loe kaminawk to aling, tiah thuih o.
12ฝูงชนพูดกันมากมายถึงพระองค์ บางคนพูดว่า “เขาเป็นคนดี” แต่คนอื่นพูดว่า “ไม่ใช่ เขาหลอกลวงฝูงชน”
13Toe Judahnawk zit o pongah, mi mah doeh anih kawng to kamtuengah thui o ai.
13ถึงอย่างนั้น ไม่มีใครพูดถึงพระองค์อย่างเปิดเผย เพราะกลัวชาวยิว
14Poih a um phak naah, Jesu loe tempul ah dawh tahang moe, kaminawk to patuk.
14เมื่อถึงกลางเทศกาล พระเยซูขึ้นไปในพระวิหารและสอน
15Judahnawk loe dawnrai o, hae kami loe ca doeh amtuk ai to mah, kawbangmaw ca panoek halat? tiah thuih o.
15ชาวยิวประหลาดใจและพูดว่า “คนนี้มีความรู้ได้อย่างไร ทั้งที่ไม่เคยเรียน?”
16Jesu mah nihcae khaeah, Kang patuk o ih lok loe Kai ih lok na ai, Kai patoehkung ih lok ni.
16พระเยซูจึงตอบพวกเขาว่า “คำสอนของเราไม่ใช่ของเราเอง แต่เป็นของพระองค์ผู้ส่งเรามา
17Anih koehhaih sak koeh kami mah loe, ka patuk ih lok hae Sithaw ih lok maw, to tih ai boeh loe kaimah kaa ah patuk ih lok, tito panoek thaihaih to tawn tih.
17ถ้าใครปรารถนาจะทำตามความประสงค์ของพระองค์ คนนั้นจะรู้ว่าคำสอนนี้มาจากพระเจ้า หรือเราพูดจากตัวเราเอง
18Angmah koeh ah lokthui kami loe, a lensawkhaih hnuk han ih ni a thuih: toe Anih patoehkung lensawkhaih pakrong Kami loe, loktang ah oh, Anih loe alinghaih lok to thui ai.
18ผู้ที่พูดจากตนเองแสวงหาเกียรติของตนเอง แต่ผู้ที่แสวงหาเกียรติของพระองค์ผู้ส่งเขามา เป็นคนสัตย์จริง และไม่มีความอธรรมอยู่ในเขา
19Mosi mah kaalok ang paek o na ai maw, tipongah maeto mah doeh na pazui o ai moe, tikhoe kai hum hanah nang pakrong o loe? tiah a naa.
19โมเสสไม่ได้ให้ธรรมบัญญัติแก่พวกคุณหรือ? แต่ไม่มีใครในพวกคุณปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ แล้วทำไมพวกคุณจึงพยายามจะฆ่าเรา?”
20Kaminawk mah, Nang loe taqawk na tawnh: mi mah maw nang hum han pakrong? tiah a naa o.
20ฝูงชนตอบว่า “ท่านมีปีศาจ! ใครกำลังพยายามจะฆ่าท่าน?”
21Jesu mah nihcae khaeah, Hmuen maeto ka sak naah, dawn na rai o boih.
21พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราทำงานเพียงอย่างเดียว และพวกคุณทุกคนก็ประหลาดใจกับเรื่องนั้น
22To pongah Mosi mah tangzat hin aah hanah lok ang paek o (Mosi khae hoi angzo ai, ampanawk khae hoiah ni angzoh); Sabbath niah nawkta tangzat hin na aah o.
22โมเสสให้การขลิบแก่พวกคุณ—ที่จริงการขลิบไม่ได้เริ่มจากโมเสส แต่มาจากบรรพบุรุษ—และพวกคุณยังขลิบเด็กชายในวันสะบาโต
23Sabbath niah nawkta tangzat hin na aah o naah, Mosi ih kaalok aek kami ah na om o ai to mah, tikhoe Sabbath niah nganna kaminawk ngan ka tuisak naah, ka nuiah palung na phui o loe?
23ถ้าเด็กชายรับการขลิบในวันสะบาโต เพื่อไม่ให้ธรรมบัญญัติของโมเสสถูกละเมิด แล้วทำไมพวกคุณจึงโกรธเรา เพราะเราทำให้ชายคนหนึ่งหายดีทั้งตัวในวันสะบาโต?
24Anui phawn khet hoiah lokcaek o hmah, toenghaih hoiah lokcaek oh, tiah a naa.
24อย่าพิพากษาตามที่เห็นภายนอก แต่จงพิพากษาอย่างชอบธรรม”
25To naah Jerusalem ih thoemto kaminawk mah, Nihcae mah hum han pakrong o ih kami loe Anih hae na ai maw?
25ชาวกรุงเยรูซาเล็มบางคนจึงพูดว่า “คนนี้ไม่ใช่คนที่พวกเขาพยายามจะฆ่าหรือ?
26Khenah, Anih loe misahoihaih hoiah lok a thuih, nihcae mah Anih to kawbang doeh naa o ai. Hae Kami loe Kri tangtang boeh ni, tiah ukkungnawk mah panoek o maw?
26ดูสิ เขาพูดอย่างเปิดเผย แต่พวกเขาไม่พูดอะไรกับเขา หรือพวกผู้ปกครองรู้แน่แล้วว่าคนนี้คือพระคริสต์?
27Kri angzoh naah, Anih loe naa hoiah maw angzoh, tito mi mah doeh panoek mak ai, toe hae kami loe naa ih kami maw, tito ka panoek o, tiah thuih o.
27แต่พวกเรารู้ว่าคนนี้มาจากไหน ส่วนเมื่อพระคริสต์มา ไม่มีใครจะรู้ว่าพระองค์มาจากไหน”
28Jesu mah tempul thungah patuk naah, Nangcae mah Kai nang panoek o: toe Kai loe kaimah koeh ah kang zo ai, Kai patoehkung loe loktang ah oh, Anih to na panoek o ai.
28ขณะที่พระเยซูสอนอยู่ในพระวิหาร พระองค์จึงร้องเสียงดังว่า “พวกคุณทั้งรู้จักเรา และรู้ว่าเรามาจากไหน เราไม่ได้มาด้วยตนเอง แต่พระองค์ผู้ส่งเรามานั้นสัตย์จริง และพวกคุณไม่รู้จักพระองค์
29Anih mah Ang patoeh moe, Anih khae hoi Kang zoh pongah, Anih to Ka panoek, tiah tha hoi a hangh.
29เรารู้จักพระองค์ เพราะเรามาจากพระองค์ และพระองค์ส่งเรามา”
30To pongah nihcae mah Jesu naehhaih loklam to pakrong o: toe Anih ih atue pha ai vop pongah, Anih to mi mah doeh naeh o ai.
30พวกเขาจึงพยายามจับพระองค์ แต่ไม่มีใครแตะต้องพระองค์ เพราะวาระของพระองค์ยังมาไม่ถึง
31Paroeai kaminawk mah Anih to tang o moe, Kri angzoh naah loe, hae Kami mah sak ih pong pop kue ah anih mah dawnrai hmuennawk to sah tih maw? tiah thuih o.
31แต่หลายคนในฝูงชนเชื่อในพระองค์ พวกเขาพูดว่า “เมื่อพระคริสต์มา พระองค์จะทำหมายสำคัญมากกว่าที่คนนี้ทำหรือ?”
32Jesu kawng angaek kaminawk ih lok Farasinawk mah thaih o naah, Farasinawk hoi kalen koek qaima mah Anih to naeh hanah, tempul thungah toksah kaminawk to patoeh.
32พวกฟาริสีได้ยินฝูงชนพูดพึมพำเรื่องเหล่านี้เกี่ยวกับพระองค์ บรรดาหัวหน้าปุโรหิตกับพวกฟาริสีจึงส่งเจ้าหน้าที่ไปจับพระองค์
33Jesu mah nihcae khaeah, Nangcae khaeah atue setta thung ni ka oh han boeh, to pacoengah loe Kai patoehkung khaeah Ka caeh han boeh.
33พระเยซูจึงกล่าวว่า “เราจะอยู่กับพวกคุณอีกเพียงไม่นาน แล้วเราจะไปหาพระองค์ผู้ส่งเรามา
34Kai nang pakrong o tih, toe nang hnu o mak ai: nangcae loe ka ohhaih ahmuen ah nang zo o thai mak ai, tiah thuih pae.
34พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ และพวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้”
35To naah Judahnawk mah, Aicae mah anih hnuk han ai ah, naa ah maw caeh han thuih? Maeto hoi maeto ampraek Gentelnawk khaeah caeh moe, Gentelnawk patuk han ih maw a thuih?
35ชาวยิวจึงพูดกันว่า “คนนี้จะไปไหนจนพวกเราหาเขาไม่พบ? เขาจะไปหาชาวยิวที่กระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางชาวกรีก และสอนชาวกรีกหรือ?
36Kai nang pakrong o tih, toe nang hnu o mak ai: nangcae loe ka ohhaih ahmuen ah nang zo o thai mak ai, tiah thuih ih lok loe tih thuih koehhaih ih maw vai? tiah thuih o.
36คำที่เขาพูดว่า ‘พวกคุณจะตามหาเรา แต่จะไม่พบ’ และ ‘พวกคุณมายังที่ที่เราอยู่ไม่ได้’ หมายความว่าอะไร?”
37Kalen poihsakhaih hnukkhuem koek niah, Jesu angdoet moe, Mi kawbaktih doeh tui anghae kami loe, Kai khaeah angzo nasoe loe, nae nasoe.
37ในวันสุดท้ายซึ่งเป็นวันสำคัญที่สุดของเทศกาล พระเยซูยืนขึ้นและร้องเสียงดังว่า “ถ้าใครกระหาย ให้คนนั้นมาหาเราและดื่ม!
38Mi kawbaktih doeh Kai tang kami loe, Cabu mah thuih ih lok baktih toengah, anih ih takoh thung hoiah hinghaih tuipui to long tih, tiah tha hoi hang moe, lok a thuih.
38ผู้ที่เชื่อในเรา ตามที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ จากภายในตัวเขา จะมีน้ำที่มีชีวิตไหลออกมาเป็นแม่น้ำ”
39(Toe to lok loe, Anih tang kaminawk mah hnuk han ih Muithla, thuih koehhaih ih ni: Jesu loe lensawkhaih hoi pakoeh ah om ai vop pongah, Kacai Muithla to paek ai vop).
39พระองค์กล่าวเช่นนี้ถึงพระวิญญาณที่ผู้เชื่อในพระองค์กำลังจะได้รับ ตอนนั้นยังไม่ได้ประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะพระเยซูยังไม่ได้รับพระสิริ
40Paroeai kaminawk mah a lok to thaih o naah, Hae kami loe Tahmaa tangtang boeh ni, tiah thuih o.
40เมื่อหลายคนในฝูงชนได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ พวกเขาพูดว่า “คนนี้เป็นผู้เผยพระวจนะจริง ๆ”
41Kalah kaminawk mah loe, Hae kami loe Kri ni, tiah thuih o. Toe thoemto kaminawk mah loe, Kalili hoiah Kri angzo tih maw?
41คนอื่นพูดว่า “คนนี้คือพระคริสต์” แต่บางคนพูดว่า “พระคริสต์จะมาจากกาลิลีหรือ?
42Cabu mah, Kri loe David ih atii hoiah angzo tih, David ohhaih Bethlehem vangpui hoiah ni angzo tih, tiah thuih ih lok oh na ai maw? tiah thuih o.
42พระคัมภีร์ไม่ได้บอกหรือว่า พระคริสต์จะมาจากเชื้อสายของดาวิด และมาจากเบธเลเฮม หมู่บ้านที่ดาวิดเคยอยู่?”
43Anih pongah kaminawk ampraek o.
43ฝูงชนจึงเกิดความแตกแยกกันเพราะพระองค์
44Thoemto kaminawk mah anih to naeh han koeh o; toe mi mah doeh anih to naeh o ai.
44บางคนในพวกเขาอยากจับพระองค์ แต่ไม่มีใครลงมือจับ
45Tempul ah toksah kaminawk loe Farasinawk hoi kalen koek qaima khaeah amlaem o let, to naah nihcae mah tikhoe Jesu nang zo o haih ai loe? tiah naa o.
45เจ้าหน้าที่กลับมาหาบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสี พวกเขาจึงถามเจ้าหน้าที่ว่า “ทำไมไม่พาเขามา?”
46Tempul ah toksah kaminawk mah, Hae kami baktiah lokthui kami mi doeh om vai ai vop, tiah pathim pae o.
46เจ้าหน้าที่ตอบว่า “ไม่เคยมีใครพูดเหมือนคนนี้เลย!”
47Farasinawk mah nihcae khaeah, Nangcae doeh ang ling o boeh maw?
47พวกฟาริสีจึงตอบพวกเขาว่า “พวกเจ้าก็ถูกเขาหลอกไปด้วยหรือ?
48Ukkungnawk, to tih ai boeh loe Farasinawk thungah Anih mah thuih ih lok tang kami oh o maw?
48มีผู้ปกครองหรือฟาริสีสักคนไหมที่เชื่อในเขา?
49Kaalok panoek ai haeah amkhueng kaminawk loe tangoenghaih tongh o boeh, tiah a naa o.
49แต่ฝูงชนพวกนี้ที่ไม่รู้ธรรมบัญญัติถูกสาปแช่ง”
50(Nihcae ih kami maeto ah kaom, khoving naah Jesu khaeah kacaeh), Nikodemu mah nihcae khaeah,
50นิโคเดมัส ผู้ที่เคยมาหาพระเยซูตอนกลางคืน และเป็นคนหนึ่งในพวกฟาริสี กล่าวกับพวกเขาว่า
51aicae ih daan pongah kami maeto mah sak ih hmuen to panoek ai, a thuih ih lok doeh thaih ai ah lokcaek thai maw? tiah a naa.
51“ธรรมบัญญัติของพวกเราพิพากษาคนโดยยังไม่ได้ฟังเขาก่อน และยังไม่รู้ว่าเขาทำอะไรหรือ?”
52To naah nihcae mah anih khaeah, Nang doeh Kalili ih kami ah maw na oh? Pakrongah loe khenah: Kalili hoiah tahmaa tacawt vai ai vop, tiah a naa o.
52พวกเขาตอบเขาว่า “ท่านก็มาจากกาลิลีด้วยหรือ? ลองค้นดูแล้วจะเห็นว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนใดปรากฏขึ้นมาจากกาลิลี”
53To kaminawk loe angmacae im ah caeh o boih.
53แล้วทุกคนก็กลับบ้านของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.