Johan 20
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Meri Magdalene loe, ni sarihto thung hmaloe koek ni, khawnthaw khoving ah taprong ah caeh, to naah kang khoe ving taprong kraenghaih thlung to a hnuk.
1ในวันแรกของสัปดาห์ มารีย์ชาวมักดาลามายังที่ฝังศพแต่เช้า ขณะที่ยังมืดอยู่ และเห็นว่าก้อนหินถูกเอาออกจากที่ฝังศพแล้ว
2To naah Simon Piter hoi Jesu mah palung ih, kalah a hnukbang khaeah cawnh moe, nihnik khaeah, Taprong thung hoiah Angraeng to lak o ving boeh, naa ah maw a suek o, tito ka panoek ai, tiah a naa.
2นางจึงวิ่งไปหาซีโมนเปโตร และสาวกอีกคนหนึ่งซึ่งพระเยซูรัก แล้วบอกพวกเขาว่า “พวกเขาเอาองค์พระผู้เป็นเจ้าออกจากที่ฝังศพแล้ว และพวกเราไม่รู้ว่าเขาเอาพระองค์ไปวางไว้ที่ไหน!”
3To pongah Piter hoi kalah a hnukbang kami hnik taprong ah caeh hoi.
3เปโตรกับสาวกอีกคนนั้นจึงออกไปมุ่งหน้าสู่ที่ฝังศพ
4Nihnik loe nawnto cawnh hoi: toe kalah a hnukbang maeto mah Piter to poengtaak ving moe, taprong ah phak hmaloe.
4ทั้งสองวิ่งไปด้วยกัน แต่สาวกอีกคนหนึ่งวิ่งเร็วกว่าเปโตร และไปถึงที่ฝังศพก่อน
5Anih mah takhum tathuk moe, a thungah khet naah, kahni khue kaom to a hnuk; toe anih loe a thungah akun ai.
5เขาก้มลงมองเข้าไป เห็นผ้าลินินวางอยู่ แต่ยังไม่ได้เข้าไปข้างใน
6To naah a cawnhtaak ih Simon Piter to phak, taprong thungah akun naah, kahni khue kaom,
6แล้วซีโมนเปโตรซึ่งตามมาก็มาถึง และเข้าไปในที่ฝังศพ เขาเห็นผ้าลินินวางอยู่
7a lu taengah suek ih pavawh loe kahni hoi nawnto om ai, angmah koehah ahmuen maeto ah nawnto amkhraep to a hnuk.
7ส่วนผ้าที่เคยอยู่บนศีรษะของพระองค์ ไม่ได้วางรวมกับผ้าลินิน แต่ม้วนไว้ต่างหากในอีกที่หนึ่ง
8Taprong ah pha hmaloe, kalah a hnukbang doeh a thungah akun toeng, anih mah hnuk naah, tanghaih to tawnh.
8จากนั้น สาวกอีกคนหนึ่งซึ่งมาถึงที่ฝังศพก่อนก็เข้าไปด้วย เขาเห็น และเชื่อ
9Anih loe duekhaih thung hoi angthawk let tih, tiah thuih ih Cabu lok to nihcae mah panoek o ai vop.
9เพราะตอนนั้นพวกเขายังไม่เข้าใจพระคัมภีร์ที่ว่า พระองค์ต้องฟื้นขึ้นจากความตาย
10To pacoengah a hnukbang kami hnik loe angma hnik im ah caeh hoi let.
10แล้วสาวกทั้งสองก็กลับไปที่พักของตน
11Toe Meri loe taprong taengah angdoet moe, qah: anih loe qah hoi takhum tathuk moe, taprong thungah khet,
11แต่มารีย์ยืนร้องไห้อยู่ข้างนอกใกล้ที่ฝังศพ ขณะที่ร้องไห้ นางก้มลงมองเข้าไปในอุโมงค์
12to naah Jesu qok pasonghaih ahmuen ah, lu bangah maeto, akhok bangah maeto kanghnu, kanglung van kami hnik to a hnuk.
12และเห็นทูตสวรรค์สององค์สวมชุดสีขาวนั่งอยู่ องค์หนึ่งตรงศีรษะ และอีกองค์หนึ่งตรงเท้า ณ ที่ซึ่งร่างกายของพระเยซูเคยวางอยู่
13Nihnik mah anih khaeah, Nongpata tikhoe na qah loe? tiah a naa hoi. Anih mah nihnik khaeah, Ka Angraeng nihcae mah lak o ving boeh, anih loe naa ah maw a suek o, tito ka panoek ai, tiah a naa.
13พวกเขาถามนางว่า “หญิงเอ๋ย ทำไมท่านจึงร้องไห้?” นางตอบว่า “เพราะพวกเขาเอาองค์พระผู้เป็นเจ้าของดิฉันไป และดิฉันไม่รู้ว่าเขาเอาพระองค์ไปวางไว้ที่ไหน”
14To tiah a thuih pacoengah, anih loe hnukbang ah anghae, to naah kangdoe Jesu to a hnuk, toe Jesu ni, tito anih mah panoek ai.
14เมื่อพูดอย่างนั้นแล้ว นางก็หันกลับมา และเห็นพระเยซูยืนอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเป็นพระเยซู
15Jesu mah anih khaeah, Nongpata, tikhoe na qah loe? Mi maw na pakrong? tiah a naa. To kami loe takha tawnkung mue, tiah a poek pongah, anih khaeah, Patukkung, anih ih qok na lak nahaeloe, anih to naa ah maw na suek na thui ah, ka caeh moe, anih to ka lak han, tiah a naa.
15พระเยซูกล่าวกับนางว่า “หญิงเอ๋ย ทำไมท่านจึงร้องไห้? ท่านกำลังหาใคร?” นางคิดว่าพระองค์เป็นคนสวน จึงพูดกับพระองค์ว่า “ท่านคะ ถ้าท่านเป็นคนย้ายเขาไป โปรดบอกดิฉันว่าท่านเอาเขาไปวางไว้ที่ไหน แล้วดิฉันจะนำเขาไปเอง”
16Jesu mah anih khaeah, Meri, tiah a naa. To naah Meri mah angqoi moe, Anih khaeah Rabboni! (thuih koehhaih loe Patukkung, tih haih ih ni) tiah a naa.
16พระเยซูกล่าวกับนางว่า “มารีย์” นางหันมาพูดกับพระองค์ว่า “รับโบนี!” ซึ่งหมายความว่า “อาจารย์!”
17Jesu mah nongpata khaeah, Na sui hmah; Pa khaeah Ka caeh ai vop: toe kam nawkamyanawk khaeah caeh ah loe, nihcae khaeah, Kam Pa hoi nangcae ih Ampa; Ka Sithaw hoi nangcae ih Sithaw khaeah ka caeh han boeh, tiah a thuih, tiah thui paeh, tiah a naa.
17พระเยซูกล่าวกับนางว่า “อย่าเกาะเราไว้ เพราะเรายังไม่ได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพี่น้องของเรา และบอกพวกเขาว่า ‘เรากำลังขึ้นไปหาพระบิดาของเรา และพระบิดาของพวกคุณ ไปหาพระเจ้าของเรา และพระเจ้าของพวกคุณ’”
18To naah Meri Magdalene loe caeh moe, a hnukbang kaminawk khaeah, Angraeng to ka hnuk boeh, Anih mah ni hae hmuennawk hae ang thuih, tiah a naa.
18มารีย์ชาวมักดาลาจึงไปบอกสาวกว่า นางได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์ได้กล่าวสิ่งเหล่านี้กับนาง
19Ni sarihto thung ih ni hmaloe koek, to na ni duembang ah a hnukbang kaminawk amkhueng o, Judahnawk a zit o pongah thok to khah o, to naah Jesu angzoh moe, nihcae um ah angdoet pae, nihcae khaeah, Nangcae khaeah monghaih om nasoe, tiah a naa.
19เย็นวันนั้น ซึ่งเป็นวันแรกของสัปดาห์ ประตูของสถานที่ที่สาวกรวมตัวกันอยู่ปิดไว้แน่นหนา เพราะพวกเขากลัวชาวยิว พระเยซูมายืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา และกล่าวว่า “ขอสันติสุขจงมีแก่พวกคุณ”
20Anih mah to tiah thuih pacoengah, A ban hoi panak to nihcae khaeah patuek pae. Angraeng to a hnuk o naah, a hnukbang kaminawk poeknawm o.
20เมื่อกล่าวอย่างนั้นแล้ว พระองค์ก็ให้พวกเขาดูมือและสีข้างของพระองค์ สาวกจึงยินดีเมื่อเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้า
21Jesu mah nihcae khaeah, Nangcae khaeah monghaih om nasoe: Kam Pa mah ang patoeh baktih toengah, nangcae doeh kang patoeh, tiah a naa.
21พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาอีกว่า “ขอสันติสุขจงมีแก่พวกคุณ พระบิดาส่งเรามาอย่างไร เราก็ส่งพวกคุณไปอย่างนั้น”
22To tiah a thuih pacoengah, nihcae to anghah thuih moe, nihcae khaeah, Kacai Muithla talawk oh, tiah a naa.
22เมื่อกล่าวอย่างนั้นแล้ว พระองค์เป่าลมหายใจไปยังพวกเขา และกล่าวว่า “จงรับพระวิญญาณบริสุทธิ์!
23Minawk zaehaih na tahmen o nahaeloe, na zae o haih tahmen toeng tih, minawk zaehaih na tahmen o ai nahaeloe, na zaehaih doeh tahmen mak ai, tiah a naa.
23ถ้าพวกคุณยกโทษบาปของใคร บาปของเขาก็ได้รับการยกโทษแล้ว ถ้าพวกคุณไม่ยกโทษบาปของใคร บาปของเขาก็ยังไม่ได้รับการยกโทษ”
24Toe kami hatlai hnetto thungah maeto (Didymu, tiah kawk ih) Thomas loe Jesu angzoh naah, nihcae hoi nawnto om ai.
24แต่โธมัส หนึ่งในสาวกสิบสองคน ซึ่งเรียกว่าดิดิมัสไม่ได้อยู่กับพวกเขาตอนที่พระเยซูมา
25To pongah kalah a hnukbang kaminawk mah anih khaeah, Kaicae loe Angraeng ka hnuk o boeh, tiah a thuih pae o. Toe anih mah nihcae khaeah, Ban ah sum hoi takhing ih ahmaa to ka hnuk moe, sum hoi takhing ih ahmaa to ka banpazung hoi roe sui pacoengah, anih ih panak to ban hoi ka tapawh ai ah loe, ka tang mak ai, tiah a naa.
25สาวกคนอื่น ๆ จึงบอกเขาว่า “พวกเราได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว!” แต่เขาตอบว่า “ถ้าผมไม่เห็นรอยตะปูที่มือของพระองค์ ไม่ได้สอดนิ้วลงในรอยตะปู และไม่ได้สอดมือเข้าในสีข้างของพระองค์ ผมจะไม่เชื่อ”
26A hnukbang kaminawk loe ni tazetto pacoengah imthung ah amkhueng o let bae, to naah loe Thomas doeh nihcae khaeah oh boeh: thok khah o nathuem ah Jesu angzoh moe, nihcae um ah angdoet pae, Nangcae khaeah monghaih om nasoe, tiah a naa.
26แปดวันต่อมา สาวกของพระองค์อยู่ข้างในอีกครั้ง และโธมัสก็อยู่กับพวกเขา ประตูปิดไว้แน่นหนา แต่พระเยซูมายืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา และกล่าวว่า “ขอสันติสุขจงมีแก่พวกคุณ”
27To pacoengah Anih mah Thomas khaeah, Na banpazung to haeah payangh loe, ka bannawk hae khen ah; na ban to haeah payangh loe, ka panak hae tapawh ah: palunghaeng ai ah, tang ah, tiah a naa.
27จากนั้น พระองค์กล่าวกับโธมัสว่า “เอานิ้วของท่านมาที่นี่ แล้วดูมือของเรา เอามือของท่านมาสอดเข้าในสีข้างของเรา อย่าเป็นคนไม่เชื่อ แต่จงเชื่อ”
28To naah Thomas mah anih khaeah, Ka Angraeng, Ka Sithaw, tiah a naa.
28โธมัสตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของผม และพระเจ้าของผม!”
29Jesu mah anih khaeah, Thomas, na hnuk pongah ni, na tang: hnu ai ah tang kaminawk loe tahamhoih o, tiah a naa.
29พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “เพราะท่านได้เห็นเรา ท่านจึงเชื่อ คนที่ไม่ได้เห็น แต่ยังเชื่อ ก็เป็นสุข”
30Jesu mah hae Cabu thungah tarik ai ih, kalah paroeai angmathaih doeh a hnukbang kaminawk hmaa ah sak pae:
30พระเยซูทำหมายสำคัญอื่น ๆ อีกมากต่อหน้าสาวก ซึ่งไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้
31toe Jesu loe Kri, Sithaw Capa ni, tiah na tang o moe, anih ih ahmin tanghaih rang hoiah hinghaih na tawn o thai han ih ni, hae canawk hae tarik ah oh.
31แต่สิ่งเหล่านี้เขียนไว้เพื่อให้พวกคุณเชื่อว่า พระเยซูคือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า และเพื่อว่า เมื่อเชื่อแล้ว พวกคุณจะมีชีวิตในพระนามของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.