Johan 19
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To naah Pilat mah Jesu to lak moe, a boh.
1จากนั้น ปีลาตจึงนำพระเยซูไปเฆี่ยน
2Misatuh kaminawk mah soekhring lumuek sak pae o moe, a lu ah angmuek o sak, nihcae mah kahni kamling to angkhuk o sak,
2พวกทหารสานหนามเป็นมงกุฎสวมบนศีรษะของพระองค์ และเอาเสื้อคลุมสีม่วงให้พระองค์สวม
3Anih hanah, Judah Siangpahrang, tiah a naa o. Anih to tabaeng o.
3พวกเขาพูดซ้ำ ๆ ว่า “ขอกษัตริย์ของชาวยิวจงเจริญ!” และตบพระองค์ซ้ำ ๆ
4Pilat loe Judahnawk khaeah caeh let moe, nihcae khaeah, Khenah, A nuiah zaehaih ka hnu ai, tiah na panoek o hanah, nangcae khaeah kang hoih, tiah a naa.
4ปีลาตออกมาอีกครั้ง และกล่าวกับพวกเขาว่า “ดูสิ ข้าพเจ้าพาเขาออกมาให้พวกคุณ เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า ข้าพเจ้าไม่พบเหตุที่จะตั้งข้อหาเขา”
5Jesu loe soekhring lumuek to angmuek moe, kahni kamling angkhuk pacoengah, tasa bangah angzoh. Pilat mah nihcae khaeah, Kami hae khen oh! tiah a naa.
5พระเยซูจึงออกมา โดยสวมมงกุฎหนามและเสื้อคลุมสีม่วง ปีลาตกล่าวกับพวกเขาว่า “ดูสิ ชายคนนี้!”
6Kalen koek qaima hoi toksah angraengnawk mah Anih to hnuk o naah, Anih to thinglam pongah takhing ah! Anih to thinglam pongah takhing ah! tiah hang o. Pilat mah nihcae khaeah, A nuiah zaehaih ka hnu ai pongah, Anih to nangmacae mah hoi oh loe, takhing oh, tiah a naa.
6เมื่อบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและเจ้าหน้าที่เห็นพระองค์ พวกเขาก็ร้องว่า “ตรึงเขาบนกางเขน! ตรึงเขาบนกางเขน!” ปีลาตกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณเอาเขาไปตรึงบนกางเขนเองเถอะ เพราะข้าพเจ้าไม่พบเหตุที่จะตั้งข้อหาเขา”
7To naah Judahnawk mah anih khaeah, Kaicae loe daan ka tawnh o, angmah hoi angmah Sithaw Capa ah angsak pongah, kaimacae ih daan baktih toengah Anih loe duek han oh, tiah pathim pae o.
7ชาวยิวตอบเขาว่า “พวกเรามีธรรมบัญญัติ และตามธรรมบัญญัติของพวกเรา เขาสมควรตาย เพราะเขาตั้งตัวเป็นพระบุตรของพระเจ้า”
8Pilat mah to lok to thaih naah, a zit aep:
8เมื่อปีลาตได้ยินคำนี้ เขาก็ยิ่งกลัว
9lokcaekhaih imthung ah caeh let moe, Jesu khaeah, Naa hoiah maw nang zoh? tiah a naa. Toe Jesu mah lok pathim pae ai.
9เขาเข้าไปในที่ว่าการอีก และถามพระเยซูว่า “ท่านมาจากไหน?” แต่พระเยซูไม่ตอบเขา
10Pilat mah anih khaeah, Lok nang pathim mak ai maw? Nang thinglam pong takhing thaih kami hoi loisak thaih kami ah ka oh, tito na panoek ai maw? tiah a naa.
10ปีลาตจึงถามพระองค์ว่า “ท่านไม่พูดกับข้าพเจ้าหรือ? ท่านไม่รู้หรือว่า ข้าพเจ้ามีสิทธิอำนาจที่จะปล่อยท่าน และมีสิทธิอำนาจที่จะตรึงท่านบนกางเขน?”
11Jesu mah, Ranui bang hoiah na paek ai nahaeloe, ka nuiah sakthaihaih tidoeh na tawn mak ai: to pongah nang khaeah Kai paek kami loe kalen kue zaehaih to tawnh, tiah a naa.
11พระเยซูตอบว่า “ท่านจะไม่มีสิทธิอำนาจเหนือเราเลย ถ้าไม่ได้รับมอบจากเบื้องบน เพราะฉะนั้น คนที่มอบเราให้ท่านจึงมีบาปมากกว่า”
12To naa hoi kamtong Pilat mah Anih loisak hanah loklam to pakrong: toe Judahnawk mah, Hae kami na loisak nahaeloe, nang loe Caesar ih ampui na ai boeh ni: mi kawbaktih doeh angmah hoi angmah siangpahrang ah angsah kami loe Caesar ih misa ni, tiah a naa o.
12เมื่อได้ยินเช่นนี้ ปีลาตก็พยายามจะปล่อยพระองค์ แต่ชาวยิวร้องขึ้นว่า “ถ้าท่านปล่อยคนนี้ ท่านก็ไม่ใช่มิตรของซีซาร์! ทุกคนที่ตั้งตัวเป็นกษัตริย์ย่อมต่อต้านซีซาร์!”
13To lok to Pilat mah thaih naah, anih mah Jesu to tasa bangah hoih moe, thlung hoi sak ih lokcaekhaih tangkhang nuiah anghnut. To ahmuen loe Hebru lok ah Gabbatha, tiah thuih o.
13เมื่อปีลาตได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ เขาพาพระเยซูออกมา และนั่งลงบนบัลลังก์พิพากษา ณ สถานที่ที่เรียกว่า “ลานปูหิน” แต่ภาษาฮีบรูเรียกว่า “กาบบาธา”
14To na ni loe misong loihhaih poih niah oh moe, atue tarukto oh duih boeh: Pilat mah Judahnawk khaeah, Nangmacae ih Siangpahrang hae khen oh! tiah a naa.
14วันนั้นเป็นวันเตรียมปัสกา เวลาประมาณชั่วโมงที่หก เขากล่าวกับชาวยิวว่า “นี่คือกษัตริย์ของพวกคุณ!”
15Toe nihcae mah, Anih to hoi ving ah, anih to hoi ving ah, anih to thinglam pongah takhing ah, tiah hang o. Pilat mah nihcae khaeah, Nangcae ih Siangphrang hae thinglam pongah ka takhing han maw? tiah a naa. To naah kalen koek qaima mah, Caesar ai ah loe siangpahrang ka tawn o ai, tiah pathim pae.
15พวกเขาร้องว่า “เอาเขาไป! เอาเขาไป! ตรึงเขาบนกางเขน!” ปีลาตถามพวกเขาว่า “จะให้ข้าพเจ้าตรึงกษัตริย์ของพวกคุณบนกางเขนหรือ?” บรรดาหัวหน้าปุโรหิตตอบว่า “พวกเราไม่มีกษัตริย์อื่นนอกจากซีซาร์!”
16To pacoengah Pilat mah Jesu to thinglam pong takhing hanah nihcae ban ah paek. Nihcae mah Jesu to lak o moe, a caeh o haih.
16จากนั้น ปีลาตจึงมอบพระองค์ให้พวกเขานำไปตรึงบนกางเขน พวกเขาจึงรับตัวพระเยซูและพาพระองค์ไป
17Anih loe angmah ih thinglam to aput moe, luhuh (Hebru lok hoiah Golgotha,) tiah thuih ih ahmuen ah caeh.
17พระองค์ออกไปโดยแบกกางเขนของพระองค์เอง ไปยังสถานที่ที่เรียกว่า “สถานที่แห่งกะโหลกศีรษะ” ซึ่งภาษาฮีบรูเรียกว่า “กลโกธา”
18To ahmuen ah nihcae mah anih to thinglam pongah takhing o, banqoi bangah maeto bantang bangah maeto, kami hnetto anih hoi nawnto takhing o moe, Jesu loe a um ah takhing o.
18ที่นั่น พวกเขาตรึงพระองค์บนกางเขน พร้อมกับอีกสองคน คนหนึ่งอยู่ข้างหนึ่ง อีกคนอยู่อีกข้าง และพระเยซูอยู่ตรงกลาง
19Pilat mah, NAZARETH JESU, JUDAHNAWK IH SIANGPAHRANG, tiah angmathaih ca tarik pacoengah, thinglam pongah takhing.
19ปีลาตเขียนป้ายติดไว้บนกางเขนด้วย ข้อความบนป้ายเขียนว่า “เยซูชาวนาซาเร็ธ กษัตริย์ของชาวยิว”
20Jesu thinglam nuiah takhinghaih ahmuen loe vangpui hoiah zoidaek: to ih ca loe Hebrew, Grik, Latin lok hoiah tarik pongah, paroeai Judah kaminawk mah kroek o.
20ชาวยิวหลายคนอ่านป้ายนี้ เพราะสถานที่ที่ตรึงพระเยซูบนกางเขนอยู่ใกล้เมือง และป้ายนั้นเขียนเป็นภาษาฮีบรู ละติน และกรีก
21Judahnawk ih kalen koek qaima mah Pailat khaeah, Judah Siangpahrang, tiah tarik hmah, hae kami mah, Kai loe Judah Siangpahrang ah ka oh, tiah thuih, tiah tarik hanah a thuih pae.
21บรรดาหัวหน้าปุโรหิตของชาวยิวจึงพูดกับปีลาตว่า “อย่าเขียนว่า ‘กษัตริย์ของชาวยิว’ แต่ให้เขียนว่า ‘เขาพูดว่า “เราเป็นกษัตริย์ของชาวยิว”’”
22Pilat mah, Ka tarik pacoeng boeh loe, tarik pacoeng ah ni oh boeh, tiah a naa.
22ปีลาตตอบว่า “สิ่งที่ข้าพเจ้าเขียนแล้ว ก็เขียนแล้ว”
23Misatuh kaminawk mah, Jesu thinglam pong takhing o pacoengah, anih ih kahni to lak o moe, palito ah tapraek o, misatoep kaminawk mah maeto kangbae ah lak o boih; anih ih kahni doeh lak pae o: to kahni loe lu hoi khok khoek to kasawkah sak ih kahniah oh pongah, huihhaih ahmaa to om ai.
23เมื่อพวกทหารตรึงพระเยซูบนกางเขนแล้ว พวกเขาเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาแบ่งเป็นสี่ส่วน ให้ทหารแต่ละคนส่วนหนึ่ง และเอาเสื้อตัวในมาด้วย เสื้อตัวในนั้นไม่มีตะเข็บ ทอต่อเนื่องจากด้านบนตลอดทั้งตัว
24Nihcae mah, Kahni loe asik o hmah si, mi mah maw coe tih, tiah taham khethaih phoisa va o si, tiah maeto hoi maeto thuih o: nihcae mah kai ih kahni to amzet o moe, kang khuk ih kahni lak hanah taham khethaih phoisa to azuh o, tiah tarik ih Cabu akoep han ih ni, misatuh kaminawk mah to tiah sak o.
24พวกเขาจึงพูดกันว่า “อย่าฉีกเสื้อนี้เลย แต่ให้จับสลากกันว่าใครจะได้” ทั้งนี้เพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จ ซึ่งกล่าวว่า “พวกเขาแบ่งเสื้อผ้าของเรากัน และจับสลากเอาเสื้อผ้าของเรา” พวกทหารจึงทำสิ่งเหล่านี้
25Jesu ih thinglam taengah, amno, amno ih amnawk, Kalopa ih zu Meri hoi Meri Magdalene cae to oh o.
25คนที่ยืนอยู่ข้างกางเขนของพระเยซูมีมารดาของพระองค์ พี่น้องหญิงของมารดาพระองค์ มารีย์ภรรยาของโคลปัส และมารีย์ชาวมักดาลา
26Jesu mah toah kangdoe amno hoi anih mah palung ih a hnukbang kami to hnuk naah, amno khaeah, Nongpata, na capa hae khenah! tiah a naa.
26เมื่อพระเยซูเห็นมารดาของพระองค์ และสาวกคนที่พระองค์รักยืนอยู่ใกล้ ๆ พระองค์กล่าวกับมารดาว่า “หญิงเอ๋ย นี่คือลูกชายของท่าน!”
27To pacoengah a hnukbang kami khaeah, Nam no hae khenah! tiah a naa. To nathuem hoi kamtong a hnukbang kami mah Jesu amno to angmah im ah caeh haih.
27แล้วพระองค์กล่าวกับสาวกคนนั้นว่า “นี่คือแม่ของท่าน!” ตั้งแต่วาระนั้นเป็นต้นมา สาวกคนนั้นก็รับนางไปอยู่ในบ้านของตน
28To pacoengah loe Jesu mah Cabu lok akoep hanah, hmuen boih sak pacoeng boeh, tiah panoek naah, Tui kang haeh, tiah a thuih.
28หลังจากนั้น พระเยซูเห็นว่าทุกสิ่งเสร็จสิ้นแล้ว พระองค์จึงกล่าวเพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จว่า “เรากระหายน้ำ!”
29To ahmuen ah misurtui kathaw laom maeto pongah pahung o: tui pazop thaih laprawn to misurtui kathaw thungah nup o, hyssop tadong ah takaek o moe, Anih ih pakha ah bah pae o.
29ที่นั่นมีภาชนะใส่น้ำส้มสายชูอยู่เต็ม พวกเขาจึงเอาฟองน้ำชุบน้ำส้มสายชูจนเต็ม เสียบกับกิ่งหุสบ แล้วยกขึ้นไปที่ปากของพระองค์
30Jesu mah misurtui kathaw to pataeng pacoengah, Pacoeng boeh, tiah thuih, to pacoengah luthuk moe, a hinghaih to qui apet.
30เมื่อพระเยซูรับน้ำส้มสายชูแล้ว พระองค์กล่าวว่า “สำเร็จแล้ว!” จากนั้นพระองค์ก้มศีรษะและมอบจิตวิญญาณของพระองค์
31To na ni loe amprikcaihaih niah oh, (Sabbath ni loe kasang niah oh), to pongah Sabbath niah thinglam pongah kami qok oh han om ai, Judahnawk loe nihcae ih khok to khaeh moe, a qok to lak hanah, Pilat khaeah caeh o moe, a hnik o.
31เนื่องจากวันนั้นเป็นวันเตรียม ชาวยิวไม่ต้องการให้ศพคงอยู่บนกางเขนในวันสะบาโต เพราะวันสะบาโตนั้นเป็นวันสำคัญ พวกเขาจึงขอปีลาตให้หักขาของคนเหล่านั้น และเอาศพลง
32Misatuh kaminawk angzoh o moe, anih hoi nawnto takhing ih hmaloe koek kami maeto ih khok to khaeh pae o pacoengah, kalah maeto ih khok doeh khaeh pae o.
32พวกทหารจึงมาหักขาของคนแรก และของอีกคนที่ถูกตรึงบนกางเขนพร้อมกับพระองค์
33Toe Jesu khae phak o naah, Anih loe duek boeh pongah, Anih ih khok loe khaek pae o ai.
33แต่เมื่อพวกเขามาถึงพระเยซู และเห็นว่าพระองค์ตายแล้ว ก็ไม่ได้หักขาของพระองค์
34Toe misatoep kami maeto mah tazae hoiah Anih ih panak to thunh, to naah athii hoi tui to tacawt.
34แต่ทหารคนหนึ่งใช้หอกแทงสีข้างของพระองค์ และทันใดนั้นก็มีเลือดและน้ำไหลออกมา
35To tiah kaom hmuen hnu kami mah hnukung ah ohhaih kawng to a thuih, anih mah thuih ih lok loe amsoem: na tang o thai hanah, anih mah thuih ih lok loe amsoem, tito anih mah panoek.
35ผู้ที่เห็นเหตุการณ์นี้ได้เป็นพยานยืนยัน และคำพยานของเขาเป็นความจริง เขารู้ว่าตนพูดความจริง เพื่อพวกคุณจะเชื่อ
36Anih ih ahuh maeto doeh angkhaek mak ai, tiah tarik ih Cabu lok akoep hanah, hae tiah hmuennawk to oh.
36สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จว่า “กระดูกของพระองค์จะไม่หักแม้แต่ชิ้นเดียว”
37Kalah Cabu mah, A thunh o ih Anih to nihcae mah khen o tih, tiah thuih.
37และพระคัมภีร์อีกข้อหนึ่งกล่าวว่า “พวกเขาจะมองดูพระองค์ผู้ที่พวกเขาแทง”
38To pacoengah Judahnawk zit pongah, tamquta hoi Jesu hnukbang kami, Arimathea avang ih Joseph mah, Pilat khaeah, Jesu ih qok lak hanah a hnik: Pilat mah lak han paek pongah, anih loe caeh moe, Jesu ih qok to lak.
38หลังจากนั้น โยเซฟชาวอาริมาเธีย ซึ่งเป็นสาวกของพระเยซูอย่างลับ ๆ เพราะกลัวชาวยิว ได้ขอปีลาตให้อนุญาตนำร่างของพระเยซูไป ปีลาตอนุญาต เขาจึงมานำร่างของพระองค์ไป
39Khoving ah Jesu khae kacaeh Nikodema doeh caeh toeng, anih mah myrrh hoi aloe kangbaeh boengloeng cumvaito kazit hmuihoih tui to sinh.
39นิโคเดมัส ผู้ที่ตอนแรกมาหาพระเยซูในเวลากลางคืน ก็มาด้วย โดยนำมดยอบผสมกับไม้กฤษณามาประมาณหนึ่งร้อยปอนด์โรมัน
40Nihhnik mah Jesu ih qok to lak hoi moe, aphum hanah Judahnawk mah sakzong ih atawk baktih toengah, hmuihoih tui hoi nawnto kahni hoiah ayaw hoi.
40พวกเขาจึงนำร่างของพระเยซูมาพันด้วยผ้าลินินพร้อมกับเครื่องหอม ตามธรรมเนียมฝังศพของชาวยิว
41Anih thinglam nuiah takhinghaih ahmuen ah takha maeto oh; to takha thungah loe, mi doeh aphum vai ai ih, taprong kangtha maeto oh.
41ณ สถานที่ที่พระองค์ถูกตรึงบนกางเขน มีสวนแห่งหนึ่ง และในสวนนั้นมีที่ฝังศพใหม่ ซึ่งยังไม่เคยวางศพใครไว้เลย
42Judahnawk amprikcaihaih niah oh moe, taprong doeh anghnai daek pongah, nihcae mah to ahmuen ah Jesu to aphum o.
42เพราะวันนั้นเป็นวันเตรียมของชาวยิว และที่ฝังศพอยู่ใกล้ พวกเขาจึงวางพระเยซูไว้ที่นั่น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.