Johan 19
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1To naah Pilat mah Jesu to lak moe, a boh.
1Toen liet Pilatus Jesus geselen.
2Misatuh kaminawk mah soekhring lumuek sak pae o moe, a lu ah angmuek o sak, nihcae mah kahni kamling to angkhuk o sak,
2En de soldaten vlochten een kroon van doornen, en zetten ze Hem op het hoofd; ze wierpen Hem een purperen mantel om,
3Anih hanah, Judah Siangpahrang, tiah a naa o. Anih to tabaeng o.
3traden op Hem toe, en zeiden: Wees gegroet, koning der Joden. En ze sloegen Hem in het gelaat.
4Pilat loe Judahnawk khaeah caeh let moe, nihcae khaeah, Khenah, A nuiah zaehaih ka hnu ai, tiah na panoek o hanah, nangcae khaeah kang hoih, tiah a naa.
4Nu kwam Pilatus weer naar buiten, en sprak tot hen: Zie, ik breng Hem u naar buiten, om u te doen weten, dat ik volstrekt geen schuld in Hem vind.
5Jesu loe soekhring lumuek to angmuek moe, kahni kamling angkhuk pacoengah, tasa bangah angzoh. Pilat mah nihcae khaeah, Kami hae khen oh! tiah a naa.
5Jesus kwam dus naar buiten, met de doornenkroon en de purperen mantel. En hij sprak tot hen: Ziet den mens.
6Kalen koek qaima hoi toksah angraengnawk mah Anih to hnuk o naah, Anih to thinglam pongah takhing ah! Anih to thinglam pongah takhing ah! tiah hang o. Pilat mah nihcae khaeah, A nuiah zaehaih ka hnu ai pongah, Anih to nangmacae mah hoi oh loe, takhing oh, tiah a naa.
6Maar toen de opperpriesters en trawanten Hem zagen, schreeuwden ze het uit: Aan het kruis, aan het kruis met Hem! Pilatus zei hun: Neemt Hem zelf, en kruisigt Hem; want ik vind geen schuld in Hem.
7To naah Judahnawk mah anih khaeah, Kaicae loe daan ka tawnh o, angmah hoi angmah Sithaw Capa ah angsak pongah, kaimacae ih daan baktih toengah Anih loe duek han oh, tiah pathim pae o.
7De Joden antwoordden hem: We hebben een Wet, en volgens de Wet moet Hij sterven; want Hij heeft Zich uitgegeven voor Zoon van God.
8Pilat mah to lok to thaih naah, a zit aep:
8Toen Pilatus dit hoorde, werd hij nog meer bevreesd.
9lokcaekhaih imthung ah caeh let moe, Jesu khaeah, Naa hoiah maw nang zoh? tiah a naa. Toe Jesu mah lok pathim pae ai.
9Hij ging opnieuw het rechthuis binnen, en sprak tot Jesus: Van waar zijt Gij? Maar Jesus gaf hem geen antwoord.
10Pilat mah anih khaeah, Lok nang pathim mak ai maw? Nang thinglam pong takhing thaih kami hoi loisak thaih kami ah ka oh, tito na panoek ai maw? tiah a naa.
10Pilatus zeide Hem dus: Staat Gij mij niet te woord? Weet Gij niet, dat ik de macht heb, om U vrij te laten, en de macht, om U te kruisigen?
11Jesu mah, Ranui bang hoiah na paek ai nahaeloe, ka nuiah sakthaihaih tidoeh na tawn mak ai: to pongah nang khaeah Kai paek kami loe kalen kue zaehaih to tawnh, tiah a naa.
11Jesus antwoordde: Ge zoudt niet de minste macht over Mij hebben, zo ze u niet van hogerhand was gegeven; die Mij aan u heeft overgeleverd, draagt daarom groter schuld.
12To naa hoi kamtong Pilat mah Anih loisak hanah loklam to pakrong: toe Judahnawk mah, Hae kami na loisak nahaeloe, nang loe Caesar ih ampui na ai boeh ni: mi kawbaktih doeh angmah hoi angmah siangpahrang ah angsah kami loe Caesar ih misa ni, tiah a naa o.
12Om die reden trachtte Pilatus Hem in vrijheid te stellen. Maar de Joden schreeuwden het uit: Als ge Hem vrijlaat, zijt ge niet keizersgezind. Wie zich voor koning uitgeeft, staat tegen den keizer op.
13To lok to Pilat mah thaih naah, anih mah Jesu to tasa bangah hoih moe, thlung hoi sak ih lokcaekhaih tangkhang nuiah anghnut. To ahmuen loe Hebru lok ah Gabbatha, tiah thuih o.
13Toen Pilatus dit hoorde, leidde hij Jesus naar buiten, en zette zich op de rechterstoel neer, op de plaats die Litostrótos heet, Gábbata in het hebreeuws.
14To na ni loe misong loihhaih poih niah oh moe, atue tarukto oh duih boeh: Pilat mah Judahnawk khaeah, Nangmacae ih Siangpahrang hae khen oh! tiah a naa.
14Het was nu daags voor het paasfeest, ongeveer het zesde uur. En hij sprak tot de Joden: Ziet uw koning.
15Toe nihcae mah, Anih to hoi ving ah, anih to hoi ving ah, anih to thinglam pongah takhing ah, tiah hang o. Pilat mah nihcae khaeah, Nangcae ih Siangphrang hae thinglam pongah ka takhing han maw? tiah a naa. To naah kalen koek qaima mah, Caesar ai ah loe siangpahrang ka tawn o ai, tiah pathim pae.
15Maar ze schreeuwden: Weg, weg met Hem! Kruisig Hem! Pilatus zei hun: Zal ik uw Koning kruisigen? De opperpriesters antwoordden: We hebben geen koning dan Caesar.
16To pacoengah Pilat mah Jesu to thinglam pong takhing hanah nihcae ban ah paek. Nihcae mah Jesu to lak o moe, a caeh o haih.
16Toen gaf hij Hem aan hen over, om gekruisigd te worden. Men voerde Jesus dus weg;
17Anih loe angmah ih thinglam to aput moe, luhuh (Hebru lok hoiah Golgotha,) tiah thuih ih ahmuen ah caeh.
17Zelf droeg Hij het kruis. Zo trok Hij naar buiten naar de zogenaamde Schedelplaats, die in het hebreeuws Gólgota wordt genoemd.
18To ahmuen ah nihcae mah anih to thinglam pongah takhing o, banqoi bangah maeto bantang bangah maeto, kami hnetto anih hoi nawnto takhing o moe, Jesu loe a um ah takhing o.
18Daar kruisigde men Hem; en met Hem nog twee anderen, aan elke zijde één, en Jesus in het midden.
19Pilat mah, NAZARETH JESU, JUDAHNAWK IH SIANGPAHRANG, tiah angmathaih ca tarik pacoengah, thinglam pongah takhing.
19Pilatus had ook een opschrift doen schrijven, en het aan het kruis laten hechten. Er stond op geschreven: Jesus van Názaret, de Koning der Joden.
20Jesu thinglam nuiah takhinghaih ahmuen loe vangpui hoiah zoidaek: to ih ca loe Hebrew, Grik, Latin lok hoiah tarik pongah, paroeai Judah kaminawk mah kroek o.
20Vele Joden lazen dit opschrift; want de plaats waar Jesus gekruisigd werd, lag dicht bij de stad, en het was geschreven in het hebreeuws, grieks en latijn.
21Judahnawk ih kalen koek qaima mah Pailat khaeah, Judah Siangpahrang, tiah tarik hmah, hae kami mah, Kai loe Judah Siangpahrang ah ka oh, tiah thuih, tiah tarik hanah a thuih pae.
21De opperpriesters der Joden zeiden dus tot Pilatus: Schrijf niet: De koning der Joden; maar: Hij heeft gezegd: Ik ben de koning der Joden.
22Pilat mah, Ka tarik pacoeng boeh loe, tarik pacoeng ah ni oh boeh, tiah a naa.
22Pilatus antwoordde: Wat ik geschreven heb, blijft geschreven.
23Misatuh kaminawk mah, Jesu thinglam pong takhing o pacoengah, anih ih kahni to lak o moe, palito ah tapraek o, misatoep kaminawk mah maeto kangbae ah lak o boih; anih ih kahni doeh lak pae o: to kahni loe lu hoi khok khoek to kasawkah sak ih kahniah oh pongah, huihhaih ahmaa to om ai.
23Toen de soldaten Jesus dus hadden gekruisigd, namen ze zijn klederen in bezit, en verdeelden ze in vieren; één deel voor elken soldaat, behalve nog het onderkleed. Dat onderkleed was zonder naad, uit één stuk geweven van boven tot onder.
24Nihcae mah, Kahni loe asik o hmah si, mi mah maw coe tih, tiah taham khethaih phoisa va o si, tiah maeto hoi maeto thuih o: nihcae mah kai ih kahni to amzet o moe, kang khuk ih kahni lak hanah taham khethaih phoisa to azuh o, tiah tarik ih Cabu akoep han ih ni, misatuh kaminawk mah to tiah sak o.
24Ze zeiden dus tot elkander: Laten we het niet in stukken scheuren, maar er om loten, wie het krijgt. Zo zou de Schrift worden vervuld: “Ze hebben mijn klederen onder elkander verdeeld, En over mijn gewaad het lot geworpen.” En zo deden het dus de soldaten.
25Jesu ih thinglam taengah, amno, amno ih amnawk, Kalopa ih zu Meri hoi Meri Magdalene cae to oh o.
25Bij het kruis van Jesus stonden zijn moeder, de zuster zijner moeder, Maria van Klopas en Maria Magdalena.
26Jesu mah toah kangdoe amno hoi anih mah palung ih a hnukbang kami to hnuk naah, amno khaeah, Nongpata, na capa hae khenah! tiah a naa.
26Jesus zag zijn moeder staan, en naast haar den leerling, dien Hij beminde. En Hij sprak tot zijn moeder: Vrouw, ziedaar uw zoon.
27To pacoengah a hnukbang kami khaeah, Nam no hae khenah! tiah a naa. To nathuem hoi kamtong a hnukbang kami mah Jesu amno to angmah im ah caeh haih.
27Daarna sprak Hij tot den leerling: Ziedaar uw moeder. En van dat ogenblik af nam de leerling haar bij zich op.
28To pacoengah loe Jesu mah Cabu lok akoep hanah, hmuen boih sak pacoeng boeh, tiah panoek naah, Tui kang haeh, tiah a thuih.
28Toen wist Jesus, dat thans alles was volbracht; Hij sprak, opdat de Schrift zou worden vervuld: Ik heb dorst.
29To ahmuen ah misurtui kathaw laom maeto pongah pahung o: tui pazop thaih laprawn to misurtui kathaw thungah nup o, hyssop tadong ah takaek o moe, Anih ih pakha ah bah pae o.
29Er stond daar een kruik met azijn; men stak dan een spons vol azijn op een hysopstengel, en bracht ze Hem aan de mond.
30Jesu mah misurtui kathaw to pataeng pacoengah, Pacoeng boeh, tiah thuih, to pacoengah luthuk moe, a hinghaih to qui apet.
30Toen Jesus de azijn had genuttigd, zeide Hij: Het is volbracht. Hij boog het hoofd, en gaf de geest.
31To na ni loe amprikcaihaih niah oh, (Sabbath ni loe kasang niah oh), to pongah Sabbath niah thinglam pongah kami qok oh han om ai, Judahnawk loe nihcae ih khok to khaeh moe, a qok to lak hanah, Pilat khaeah caeh o moe, a hnik o.
31Daar het daags voor het paasfeest was, en er op de sabbat geen lijken aan het kruis mochten blijven, (het was nog wel een grote sabbat,) verzochten de Joden aan Pilatus, dat men hun de benen zou breken, en hen afnemen.
32Misatuh kaminawk angzoh o moe, anih hoi nawnto takhing ih hmaloe koek kami maeto ih khok to khaeh pae o pacoengah, kalah maeto ih khok doeh khaeh pae o.
32Daarom kwamen de soldaten en braken de benen van den eerste, die met Hem was gekruisigd, daarna die van den tweede.
33Toe Jesu khae phak o naah, Anih loe duek boeh pongah, Anih ih khok loe khaek pae o ai.
33Toen ze bij Jesus waren gekomen en zagen, dat Hij reeds was gestorven, braken ze Hem de benen niet.
34Toe misatoep kami maeto mah tazae hoiah Anih ih panak to thunh, to naah athii hoi tui to tacawt.
34Maar een der soldaten doorboorde met een lans zijn zijde; en aanstonds vloeide er bloed uit en water.
35To tiah kaom hmuen hnu kami mah hnukung ah ohhaih kawng to a thuih, anih mah thuih ih lok loe amsoem: na tang o thai hanah, anih mah thuih ih lok loe amsoem, tito anih mah panoek.
35En hij, die het gezien heeft, legt er getuigenis van af, opdat ook gij geloven moogt. Zijn getuigenis is waarachtig; ook Hij weet, dat hij de waarheid zegt.
36Anih ih ahuh maeto doeh angkhaek mak ai, tiah tarik ih Cabu lok akoep hanah, hae tiah hmuennawk to oh.
36Want dit is geschied, opdat de Schrift zou worden vervuld: “Geen been zal Hem verbrijzeld worden”.
37Kalah Cabu mah, A thunh o ih Anih to nihcae mah khen o tih, tiah thuih.
37En weer een ander Schriftwoord zegt: “Ze zullen opzien tot Hem, dien ze hebben doorboord”.
38To pacoengah Judahnawk zit pongah, tamquta hoi Jesu hnukbang kami, Arimathea avang ih Joseph mah, Pilat khaeah, Jesu ih qok lak hanah a hnik: Pilat mah lak han paek pongah, anih loe caeh moe, Jesu ih qok to lak.
38Josef van Arimatea, die een leerling van Jesus was, maar alleen in het geheim uit vrees voor de Joden, vroeg daarna verlof aan Pilatus, om Jesus’ lichaam te mogen afnemen; en Pilatus stond het hem toe. Hij kwam dan, en nam zijn lichaam af.
39Khoving ah Jesu khae kacaeh Nikodema doeh caeh toeng, anih mah myrrh hoi aloe kangbaeh boengloeng cumvaito kazit hmuihoih tui to sinh.
39Nikodemus, die vroeger Hem ‘s nachts had bezocht, kwam eveneens, en bracht een mengsel mee van mirre-hars en aloë-bladeren, ongeveer honderd pond.
40Nihhnik mah Jesu ih qok to lak hoi moe, aphum hanah Judahnawk mah sakzong ih atawk baktih toengah, hmuihoih tui hoi nawnto kahni hoiah ayaw hoi.
40Ze namen het lichaam van Jesus, en wikkelden het in lijnwaad, te zamen met de geurige kruiden, zoals het onder de Joden bij begrafenis de gewoonte is.
41Anih thinglam nuiah takhinghaih ahmuen ah takha maeto oh; to takha thungah loe, mi doeh aphum vai ai ih, taprong kangtha maeto oh.
41Nu lag er op de plaats, waar Hij was gekruisigd, een hof, en in de hof een nieuw graf, waarin nog niemand was bijgezet.
42Judahnawk amprikcaihaih niah oh moe, taprong doeh anghnai daek pongah, nihcae mah to ahmuen ah Jesu to aphum o.
42Daar het de vooravond van het paasfeest der Joden was, en het graf dichtbij, legden ze Jesus daarin neer.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.