John 16
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1These things have I spoken to you, that you may not be scandalized.
1“เราได้บอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ เพื่อพวกคุณจะไม่สะดุดล้ม
2They will put you out of the synagogues: yea, the hour cometh, that whosoever killeth you, will think that he doth a service to God.
2พวกเขาจะขับพวกคุณออกจากธรรมศาลา ยิ่งกว่านั้น เวลากำลังมา เมื่อใครก็ตามที่ฆ่าพวกคุณ จะคิดว่าตนกำลังรับใช้พระเจ้า
3And these things will they do to you; because they have not known the Father, nor me.
3พวกเขาจะทำสิ่งเหล่านี้ เพราะพวกเขาไม่รู้จักทั้งพระบิดาและเรา
4But these things I have told you, that when the hour shall come, you may remember that I told you of them.
4แต่เราบอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ เพื่อเมื่อเวลานั้นมาถึง พวกคุณจะระลึกได้ว่า เราเคยบอกพวกคุณไว้ เราไม่ได้บอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณตั้งแต่เริ่มแรก เพราะเรายังอยู่กับพวกคุณ
5But I told you not these things from the beginning, because I was with you. And now I go to him that sent me, and none of you asketh me: Whither goest thou?
5แต่ตอนนี้ เรากำลังไปหาพระองค์ผู้ส่งเรามา และไม่มีใครในพวกคุณถามเราว่า ‘ท่านกำลังไปที่ไหน?’
6But because I have spoken these things to you, sorrow hath filled your heart.
6แต่เพราะเราบอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ ใจของพวกคุณจึงเต็มไปด้วยความเศร้า
7But I tell you the truth: it is expedient to you that I go: for if I go not, the Paraclete will not come to you; but if I go, I will send him to you.
7อย่างไรก็ตาม เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า การที่เราจากไปนั้นเป็นประโยชน์แก่พวกคุณ เพราะถ้าเราไม่จากไป ผู้ช่วยเหลือก็จะไม่มาหาพวกคุณ แต่ถ้าเราไป เราจะส่งผู้ช่วยเหลือมาหาพวกคุณ
8And when he is come, he will convince the world of sin, and of justice, and of judgment.
8เมื่อผู้ช่วยเหลือมา ผู้ช่วยเหลือจะชี้ให้เห็นความผิดของโลกในเรื่องบาป เรื่องความชอบธรรม และเรื่องการพิพากษา
9Of sin: because they believed not in me.
9ในเรื่องบาป เพราะพวกเขาไม่เชื่อในเรา
10And of justice: because I go to the Father; and you shall see me no longer.
10ในเรื่องความชอบธรรม เพราะเรากำลังไปหาพระบิดาของเรา และพวกคุณจะไม่เห็นเราอีก
11And of judgment: because the prince of this world is already judged.
11ในเรื่องการพิพากษา เพราะผู้ครองโลกนี้ถูกพิพากษาแล้ว
12I have yet many things to say to you: but you cannot bear them now.
12“เรายังมีอีกหลายเรื่องที่จะบอกพวกคุณ แต่ตอนนี้พวกคุณยังรับไม่ไหว
13But when he, the Spirit of truth, is come, he will teach you all truth. For he shall not speak of himself; but what things soever he shall hear, he shall speak; and the things that are to come, he shall shew you.
13แต่เมื่อพระวิญญาณแห่งความจริงมา พระวิญญาณจะนำพวกคุณเข้าสู่ความจริงทั้งหมด เพราะจะไม่พูดจากตนเอง แต่จะพูดทุกสิ่งที่ได้ยิน และจะบอกพวกคุณถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
14He shall glorify me; because he shall receive of mine, and shall shew it to you.
14พระวิญญาณจะทำให้เราได้รับพระสิริ เพราะจะรับจากสิ่งที่เป็นของเรา และบอกสิ่งนั้นแก่พวกคุณ
15All things whatsoever the Father hath, are mine. Therefore I said, that he shall receive of mine, and shew it to you.
15ทุกสิ่งที่พระบิดามีเป็นของเรา เพราะเหตุนี้ เราจึงบอกว่า พระวิญญาณรับ จากสิ่งที่เป็นของเรา และจะบอกสิ่งนั้นแก่พวกคุณ
16A little while, and now you shall not see me; and again a little while, and you shall see me: because I go to the Father.
16“อีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะไม่เห็นเรา และอีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะเห็นเรา”
17Then some of the disciples said one to another: What is this that he saith to us: A little while, and you shall not see me; and again a little while, and you shall see me, and, because I go to the Father?
17สาวกบางคนของพระองค์จึงพูดกันว่า “ที่พระองค์พูดกับพวกเราว่า ‘อีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะไม่เห็นเรา และอีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะเห็นเรา’ และ ‘เพราะเรากำลังไปหาพระบิดา’ นี่หมายความว่าอย่างไร?”
18They said therefore: What is this that he saith, A little while? we know not what he speaketh.
18พวกเขาจึงพูดว่า “ที่พระองค์พูดว่า ‘อีกเพียงไม่นาน’ หมายความว่าอย่างไร? พวกเราไม่รู้ว่าพระองค์กำลังพูดเรื่องอะไร”
19And Jesus knew that they had a mind to ask him; and he said to them: Of this do you inquire among yourselves, because I said: A little while, and you shall not see me; and again a little while, and you shall see me?
19พระเยซูรู้ว่าพวกเขาอยากถามพระองค์ จึงกล่าวว่า “พวกคุณกำลังถามกันเองเกี่ยวกับที่เราพูดว่า ‘อีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะไม่เห็นเรา และอีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะเห็นเรา’ ใช่ไหม?
20Amen, amen I say to you, that you shall lament and weep, but the world shall rejoice; and you shall be made sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy.
20เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า พวกคุณจะร้องไห้และคร่ำครวญ แต่โลกจะยินดี พวกคุณจะเศร้าโศก แต่ความเศร้าของพวกคุณจะเปลี่ยนเป็นความยินดี
21A woman, when she is in labour, hath sorrow, because her hour is come; but when she hath brought forth the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world.
21เมื่อผู้หญิงคลอดลูก นางมีความทุกข์ เพราะเวลาของนางมาถึงแล้ว แต่เมื่อคลอดเด็กแล้ว นางก็ไม่จดจำความเจ็บปวดอีก เพราะยินดีที่มีมนุษย์คนหนึ่งเกิดมาในโลก
22So also you now indeed have sorrow; but I will see you again, and your heart shall rejoice; and your joy no man shall take from you.
22ดังนั้น ตอนนี้พวกคุณมีความเศร้า แต่เราจะเห็นพวกคุณอีก แล้วใจของพวกคุณจะยินดี และไม่มีใครเอาความยินดีของพวกคุณไปจากพวกคุณได้
23And in that day you shall not ask me any thing. Amen, amen I say to you: if you ask the Father any thing in my name, he will give it you.
23“ในวันนั้น พวกคุณจะไม่ถามเราอีก เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า สิ่งใดก็ตามที่พวกคุณขอจากพระบิดาในนามของเรา พระองค์จะให้สิ่งนั้นแก่พวกคุณ
24Hitherto you have not asked any thing in my name. Ask, and you shall receive; that your joy may be full.
24จนถึงตอนนี้ พวกคุณยังไม่ได้ขออะไรในนามของเรา จงขอ แล้วพวกคุณจะได้รับ เพื่อความยินดีของพวกคุณจะเต็มเปี่ยม
25These things I have spoken to you in proverbs. The hour cometh, when I will no more speak to you in proverbs, but will shew you plainly of the Father.
25“เราได้พูดสิ่งเหล่านี้กับพวกคุณด้วยคำพูดเชิงเปรียบเทียบ แต่เวลากำลังมา เมื่อเราจะไม่พูดกับพวกคุณด้วยคำพูดเชิงเปรียบเทียบอีก แต่จะบอกพวกคุณเกี่ยวกับพระบิดาอย่างตรงไปตรงมา
26In that day you shall ask in my name; and I say not to you, that I will ask the Father for you:
26ในวันนั้น พวกคุณจะขอในนามของเรา และเราไม่ได้บอกว่า เราจะอธิษฐานขอต่อพระบิดาเพื่อพวกคุณ
27For the Father himself loveth you, because you have loved me, and have believed that I came out from God.
27พระบิดาเองรักพวกคุณ เพราะพวกคุณรักเรา และเชื่อว่า เรามาจากพระเจ้า
28I came forth from the Father, and am come into the world: again I leave the world, and I go to the Father.
28เรามาจากพระบิดา และเข้ามาในโลก อีกครั้ง เรากำลังจากโลก และไปหาพระบิดา”
29His disciples say to him: Behold, now thou speakest plainly, and speakest no proverb.
29สาวกของพระองค์พูดว่า “ตอนนี้ท่านพูดอย่างตรงไปตรงมา และไม่ใช้คำพูดเชิงเปรียบเทียบแล้ว
30Now we know that thou knowest all things, and thou needest not that any man should ask thee. By this we believe that thou camest forth from God.
30ตอนนี้พวกเรารู้ว่า ท่านรู้ทุกสิ่ง และไม่จำเป็นต้องมีใครถามท่าน เพราะเหตุนี้ พวกเราจึงเชื่อว่า ท่านมาจากพระเจ้า”
31Jesus answered them: Do you now believe?
31พระเยซูตอบพวกเขาว่า “ตอนนี้พวกคุณเชื่อแล้วหรือ?
32Behold, the hour cometh, and it is now come, that you shall be scattered every man to his own, and shall leave me alone; and yet I am not alone, because the Father is with me.
32เวลานั้นกำลังมา และมาถึงแล้ว เมื่อพวกคุณจะกระจัดกระจายกัน ต่างคนต่างแยกย้ายไปยังที่ของตน และจะทิ้งเราไว้คนเดียว แต่เราไม่ได้อยู่คนเดียว เพราะพระบิดาอยู่กับเรา
33These things I have spoken to you, that in me you may have peace. In the world you shall have distress: but have confidence, I have overcome the world.
33เราได้บอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ เพื่อพวกคุณจะมีสันติสุขในเรา ในโลก พวกคุณมีความทุกข์ยาก แต่จงมีกำลังใจ! เราได้เอาชนะโลกแล้ว”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.