João 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ora, antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado a sua hora de passar deste mundo para o Pai. Ele havia amado os seus que estavam no mundo e os amou até o fim.
1А пред празник пасхе знајући Исус да Му дође час да пређе из овог света к Оцу, како је љубио своје који беху на свету, до краја их љуби.
2Durante a ceia, o diabo já havia posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, a intenção de traí-lo,
2И по вечери, кад већ ђаво беше метнуо у срце Јуди Симонову Искариотском да Га изда,
3Jesus, sabendo que o Pai tinha dado todas as coisas em suas mãos, e que viera de Deus e ia para Deus,
3знајући Исус да Му све Отац даде у руке, и да од Бога изиђе, и к Богу иде,
4levantou-se da ceia e tirou as suas vestes exteriores. Ele pegou uma toalha e a enrolou ao redor da cintura.
4устаде од вечере, и скиде своје хаљине, и узе убрус те се запреже;
5Depois derramou água na bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha que estava presa à sua cintura.
5потом усу воду у умиваоницу, и поче прати ноге ученицима и отирати убрусом којим беше запрегнут.
6Então ele chegou a Simão Pedro. Ele lhe disse: “Senhor, você vai lavar os meus pés?”
6Онда дође к Симону Петру, и он Му рече: Господе! Зар Ти моје ноге да опереш?
7Jesus lhe respondeu: “Você não sabe o que estou fazendo agora, mas entenderá mais tarde.”
7Исус одговори и рече му: Шта ја чиним ти сад не знаш, али ћеш после дознати.
8Pedro lhe disse: “Você nunca lavará os meus pés!” Jesus lhe respondeu: “Se eu não o lavar, você não tem parte comigo.”
8Рече Му Петар: Никад Ти нећеш опрати моје ноге. Исус му одговори: Ако те не оперем немаш део са мном.
9Simão Pedro lhe disse: “Senhor, não apenas os meus pés, mas também as minhas mãos e a minha cabeça!”
9Рече Му Симон Петар: Господе! Не само ноге моје, него и руке и главу.
10Jesus lhe disse: “Aquele que já se banhou só precisa lavar os pés, pois está completamente limpo. Vocês estão limpos, mas não todos.”
10Исус му рече: Опраном не треба до само ноге опрати, јер је сав чист; и ви сте чисти, али не сви.
11Pois ele sabia quem o trairia; por isso disse: “Nem todos vocês estão limpos.”
11Јер знаше издајника свог, зато рече: Нисте сви чисти.
12Então, quando ele terminou de lavar os pés deles, vestiu novamente sua veste exterior e sentou-se outra vez, e lhes disse: “Vocês sabem o que eu lhes fiz?
12А кад им опра ноге, узе хаљине своје, и седавши опет за трпезу рече им: Знате ли шта ја учиних вама?
13Vocês me chamam de ‘Mestre’ e ‘Senhor’. E têm razão, pois de fato sou.
13Ви зовете мене учитељем и Господом; и право велите: јер јесам.
14Se eu, então, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, vocês também devem lavar os pés uns dos outros.
14Кад дакле ја опрах вама ноге, Господ и учитељ, и ви сте дужни један другом прати ноге.
15Pois eu lhes dei um exemplo, para que vocês também façam como eu lhes fiz.
15Јер ја вам дадох углед да и ви тако чините као што ја вама учиних.
16Em verdade, em verdade lhes digo: um servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
16Заиста, заиста вам кажем: Није слуга већи од господара свог, нити је посланик већи од оног који га је послао.
17Se vocês sabem estas coisas, são bem-aventurados se as praticarem.
17Кад ово знате, благо вама ако га извршујете.
18Não falo a respeito de todos vocês. Eu sei a quem escolhi; mas para que a Escritura se cumpra: ‘Aquele que come pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.’
18Не говорим за све вас, јер ја знам које изабрах; него да се збуде писмо: Који са мном хлеб једе подиже пету своју на ме.
19Desde agora, eu lhes digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou.
19Сад вам кажем пре него се збуде, да кад се збуде, верујете да сам ја.
20Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar, recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.”
20Заиста, заиста вам кажем: Који прима оног кога пошаљем мене прима; а ко прима мене прима Оног који ме посла.
21Quando Jesus disse isso, ficou profundamente angustiado em espírito e declarou: “Em verdade, em verdade lhes digo que um de vocês me trairá.”
21Рекавши ово Исус поста жалостан у духу, и посведочи и рече: Заиста, заиста вам кажем: Један између вас издаће ме.
22Os discípulos olhavam uns para os outros, perplexos, sem saber de quem ele falava.
22Онда се ученици згледаху међу собом, и чуђаху се за кога говори.
23Um dos seus discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa, reclinado no peito de Jesus.
23А један од ученика Његових, ког Исус љубљаше, сеђаше за трпезом на крилу Исусовом.
24Simão Pedro, portanto, fez-lhe um sinal e disse-lhe: “Diga-nos quem é aquele de quem ele fala.”
24Онда намаже на њега Симон Петар да запита ко би то био за кога говори.
25Ele, reclinando-se, assim como estava, no peito de Jesus, perguntou-lhe: “Senhor, quem é?”
25А он леже на прси Исусове и рече Му: Господе! Ко је то?
26Jesus, portanto, respondeu: “É aquele a quem eu der este pedaço de pão depois de molhá-lo.” Então, molhou o pedaço de pão e o deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
26Исус одговори: Онај је коме ја умочивши залогај дам. И умочивши залогај даде Јуди Симоновом Искариотском.
27Depois que Judas recebeu o pedaço de pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça depressa.”
27И по залогају тада уђе у њега сотона. Онда му рече Исус: Шта чиниш чини брже.
28Ora, ninguém à mesa sabia por que ele lhe dissera isso.
28А ово не разуме нико од оних што сеђаху за трпезом зашто му рече.
29Pois alguns pensavam que, como Judas tinha a bolsa de dinheiro, Jesus lhe dissera: “Compre o que precisamos para a festa”, ou que ele deveria dar algo aos pobres.
29А неки мишљаху, будући да у Јуде беше кеса, да му Исус рече: Купи шта треба за празник; или да да шта сиромашнима.
30Depois de receber o pedaço de pão, ele saiu imediatamente. Era noite.
30А он узевши залогај одмах изиђе; а беше ноћ.
31Quando ele saiu, Jesus disse: “Agora o Filho do Homem foi glorificado, e Deus foi glorificado nele.
31Кад он изиђе, онда Исус рече: Сад се прослави Син човечији и Бог се прослави у Њему.
32Se Deus foi glorificado nele, Deus também o glorificará em si mesmo, e o glorificará imediatamente.
32Ако се Бог прослави у Њему, и Бог ће Њега прославити у себи, и одмах ће Га прославити.
33Filhinhos, estarei com vocês por mais um pouco de tempo. Vocês me buscarão, e como eu disse aos judeus: ‘Para onde eu vou, vocês não podem ir’, agora também digo a vocês.
33Дечице! Још сам мало с вама; тражићете ме, и као што рекох Јудејцима: Куда ја идем ви не можете доћи, и вама говорим сад.
34Um novo mandamento lhes dou: que vocês se amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que vocês também se amem uns aos outros.
34Нову вам заповест дајем да љубите један другог, као што ја вас љубих, да се и ви љубите међу собом.
35Nisto todos saberão que vocês são meus discípulos, se tiverem amor uns pelos outros.”
35По томе ће сви познати да сте моји ученици, ако будете имали љубав међу собом.
36Simão Pedro lhe disse: “Senhor, para onde vais?” Jesus respondeu: “Para onde eu vou, você não pode me seguir agora, mas me seguirá depois.”
36Рече Му Симон Петар: Господе! Куда идеш? Исус му одговори: Куда ја идем не можеш сад ићи за мном, али ћеш после поћи за мном.
37Pedro lhe disse: “Senhor, por que não posso te seguir agora? Eu darei a minha vida por ti.”
37Петар Му рече: Господе! Зашто сад не могу ићи за Тобом? Душу ћу своју положити за Те.
38Jesus lhe respondeu: “Você dará a sua vida por mim? Em verdade, em verdade lhe digo: o galo não cantará até que você me negue três vezes.
38Одговори му Исус: Душу ли ћеш своју положити за ме? Заиста, заиста ти кажем: неће петао запевати док ме се трипут не одрекнеш.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.