João 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João
1Кад разуме, дакле, Господ да су чули фарисеји да Исус више ученика добија и крштава него Јован
2(embora o próprio Jesus não batizasse, e sim os seus discípulos),
2(Исус пак сам не крштаваше него ученици Његови),
3ele deixou a Judeia e partiu novamente para a Galileia.
3остави Јудеју, и отиде опет у Галилеју.
4Ele precisava passar por Samaria.
4А ваљало Му је проћи кроз Самарију.
5Assim, chegou a uma cidade de Samaria chamada Sicar, perto do terreno que Jacó deu a seu filho José.
5Тако дође у град самаријски који се зове Сихар, близу села које даде Јаков Јосифу, сину свом.
6O poço de Jacó estava lá. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta da hora sexta.
6А онде беше извор Јаковљев; и Исус уморан од пута сеђаше на извору; а беше око шестог сахата.
7Nisso, veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: “Dê-me de beber.”
7Дође жена Самарјанка да захвати воде; рече јој Исус: Дај ми да пијем.
8Pois os seus discípulos tinham ido à cidade para comprar comida.
8(Јер ученици Његови беху отишли у град да купе јела.)
9A mulher samaritana, então, lhe disse: “Como é que o senhor, sendo judeu, pede de beber a mim, que sou mulher samaritana?” (Pois os judeus não se dão com os samaritanos.)
9Рече Му жена Самарјанка; како ти, Јеврејин будући, можеш искати од мене, жене Самарјанке, да пијеш? Јер се Јевреји не мешају са Самарјанима.
10Jesus lhe respondeu: “Se você conhecesse o dom de Deus e quem é o que lhe diz: 'Dê-me de beber', você lhe teria pedido, e ele lhe teria dado água viva.”
10Одговори Исус и рече јој: Да ти знаш дар Божји, и ко је тај који ти говори: Дај ми да пијем, ти би искала у Њега и дао би ти воду живу.
11A mulher lhe disse: “Senhor, o senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. De onde, pois, consegue essa água viva?
11Рече Му жена: Господе! Ни захватити немаш чим, а студенац је дубок; одакле ћеш дакле узети воду живу?
12Por acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?”
12Еда ли си ти већи од нашег оца Јакова, који нам даде овај студенац, и он из њега пијаше и синови његови и стока његова?
13Jesus lhe respondeu: “Todo aquele que beber desta água terá sede novamente,
13Одговори Исус и рече јој: Сваки који пије од ове воде опет ће ожеднети;
14mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.”
14а који пије од воде коју ћу му ја дати неће ожеднети довека; него вода што ћу му ја дати биће у њему извор воде која тече у живот вечни.
15A mulher lhe disse: “Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise vir até aqui para tirá-la.”
15Рече Му жена: Господе! Дај ми те воде да не жедним нити да долазим овамо на воду.
16Jesus lhe disse: “Vá, chame o seu marido e volte aqui.”
16Рече јој Исус: Иди зовни мужа свог, и дођи овамо.
17A mulher respondeu: “Não tenho marido.” Jesus lhe disse: “Você disse bem: 'Não tenho marido',
17Одговори жена и рече Му: Немам мужа. Рече јој Исус: Добро си казала: Немам мужа;
18pois você teve cinco maridos; e o que você tem agora não é seu marido. Nisso você falou a verdade.”
18јер си пет мужева имала, и сад кога имаш није ти муж; то си право казала.
19A mulher lhe disse: “Senhor, vejo que o senhor é profeta.
19Рече Му жена: Господе! Видим да си ти пророк.
20Nossos pais adoraram neste monte, e vocês, judeus, dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.”
20Оци наши молише се Богу на овој гори, а ви кажете да је у Јерусалиму место где се треба молити.
21Jesus lhe disse: “Mulher, acredite em mim, a hora vem quando nem neste monte nem em Jerusalém vocês adorarão o Pai.
21Рече јој Исус: Жено! Веруј ми да иде време кад се нећете молити Оцу ни на овој гори ни у Јерусалиму.
22Vocês adoram o que não conhecem. Nós adoramos o que conhecemos; pois a salvação vem dos judeus.
22Ви не знате чему се молите; а ми знамо чему се молимо: јер је спасење од Јевреја.
23Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, pois é a esses que o Pai procura como seus adoradores.
23Али иде време, и већ је настало, кад ће се прави богомољци молити Оцу духом и истином, јер Отац хоће такве богомољце.
24Deus é espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.”
24Бог је Дух; и који Му се моле, духом и истином треба да се моле.
25A mulher lhe disse: “Eu sei que o Messias vem, aquele que é chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.”
25Рече Му жена: Знам да ће доћи Месија који се зове Христос, кад Он дође казаће нам све.
26Jesus lhe disse: “Sou eu, aquele que fala com você.”
26Рече јој Исус: Ја сам који с тобом говорим.
27Naquele momento, chegaram os seus discípulos. Eles ficaram admirados por ele estar falando com uma mulher; contudo, ninguém disse: “O que o senhor procura?” ou: “Por que fala com ela?”
27И тада дођоше ученици Његови, и чуђаху се где говораше са женом; али ниједан не рече: Шта хоћеш? Или шта говориш с њом?
28Então a mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
28А жена остави судове своје и отиде у град и рече људима:
29“Venham ver um homem que me disse tudo o que eu tenho feito. Será que este é o Cristo?”
29Ходите да видите човека који ми каза све што сам учинила: да није то Христос?
30Eles saíram da cidade e foram ao encontro dele.
30Изиђоше, дакле, из града и пођоше к Њему.
31Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: “Rabi, coma.”
31А ученици Његови мољаху Га, међутим, говорећи: Рави! Једи.
32Mas ele lhes disse: “Tenho um alimento que vocês não conhecem.”
32А Он им рече: Ја имам јело да једем за које ви не знате.
33Os discípulos, então, diziam uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe algo para comer?”
33Тада ученици говораху међу собом: Већ ако Му ко донесе да једе?
34Jesus lhes disse: “A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
34А Он им рече: Јело је моје да извршим вољу Оног који ме је послао, и да свршим Његов посао.
35Vocês não dizem: 'Ainda faltam quatro meses até a colheita'? Eis que eu lhes digo: levantem os olhos e vejam os campos, pois já estão brancos para a colheita.
35Не кажете ли ви да су још четири месеца па ће жетва приспети? Ето, велим вам: подигните очи своје и видите њиве како су већ жуте за жетву.
36Aquele que colhe recebe salário e recolhe fruto para a vida eterna, para que tanto o que semeia quanto o que colhe se alegrem juntos.
36И који жње прима плату, и сабира род за живот вечни, да се радују заједно и који сеје и који жње;
37Pois nisto o ditado é verdadeiro: 'Um semeia, e outro colhe.'
37јер је у том истинита беседа да је други који сеје а други који жње.
38Eu os enviei para colher aquilo pelo qual vocês não trabalharam. Outros trabalharam, e vocês participaram do trabalho deles.”
38Ја вас послах да жњете где се ви не трудисте; други се трудише, а ви у посао њихов уђосте.
39Daquela cidade, muitos dos samaritanos creram nele por causa do testemunho da mulher: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
39И из града оног многи од Самарјана вероваше Га за беседу жене која сведочаше: Каза ми све што сам учинила.
40Assim, quando os samaritanos chegaram até ele, pediram-lhe que ficasse com eles. E ele ficou ali dois dias.
40Кад дођоше, дакле, Самарјани к Њему, мољаху Га да би остао код њих; и онде оста два дана.
41Muitos mais creram por causa da sua palavra.
41И много их више верова за Његову беседу.
42E diziam à mulher: “Agora cremos, não por causa do que você falou; pois nós mesmos o ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.”
42А жени говораху: Сад не верујемо више за твоју беседу, јер сами чусмо и познасмо да је Овај заиста спас свету, Христос.
43Após os dois dias, ele partiu dali e foi para a Galileia.
43А после два дана изиђе оданде, и отиде у Галилеју:
44Pois o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra em sua própria terra.
44Јер сам Исус сведочаше да пророк на својој постојбини нема части.
45Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, pois tinham visto tudo o que ele havia feito em Jerusalém durante a festa; eles também tinham ido à festa.
45А кад дође у Галилеју, примише Га Галилејци који беху видели све што учини у Јерусалиму на празник; јер и они идоше на празник.
46Jesus foi, portanto, novamente a Caná da Galileia, onde transformara a água em vinho. Havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
46Дође пак Исус опет у Кану галилејску, где претвори воду у вино. И беше неки царев човек чији син боловаше у Капернауму.
47Quando ele ouviu que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e lhe implorou que descesse e curasse o seu filho, pois ele estava à beira da morte.
47Овај чувши да Исус дође из Јудеје у Галилеју, дође к Њему и мољаше Га да сиђе и да му исцели сина; јер беше на самрти.
48Jesus, então, lhe disse: “A menos que vocês vejam sinais e maravilhas, jamais crerão.”
48И рече му Исус: Ако не видите знака и чудеса, не верујете.
49O oficial do rei lhe disse: “Senhor, desça antes que o meu filho morra.”
49Рече Му царев човек: Господе! Сиђи док није умрло дете моје.
50Jesus lhe disse: “Pode ir. O seu filho vive.” O homem creu na palavra que Jesus lhe falou e seguiu o seu caminho.
50Рече му Исус: Иди, син је твој здрав. И верова човек речи коју му рече Исус, и пође.
51Enquanto ainda descia, os seus servos vieram ao seu encontro e lhe deram a notícia, dizendo: “O seu filho vive!”
51И одмах кад он силажаше, гле, сретоше га слуге његове и јавише му говорећи: Син је твој здрав.
52Então ele lhes perguntou a hora em que ele começou a melhorar. Eles lhe disseram: “Ontem, à hora sétima, a febre o deixou.”
52Тада питаше за сахат у који му лакше би; и казаше му: Јуче у седмом сахату пусти га грозница.
53Assim, o pai reconheceu que havia sido naquela mesma hora em que Jesus lhe dissera: “O seu filho vive.” E ele creu, assim como toda a sua casa.
53Тада разуме отац да беше онај сахат у који му рече Исус: Син је твој здрав. И верова он и сва кућа његова.
54Este foi novamente o segundo sinal que Jesus fez, depois de vir da Judeia para a Galileia.
54Ово опет друго чудо учини Исус кад дође из Јудеје у Галилеју.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.