João 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Depois destas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
1А потом беше празник јеврејски, и изиђе Исус у Јерусалим.
2Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
2У Јерусалиму, пак, код Овчијих врата има бања, која се зове јеврејски Витезда, и око ње пет покривених тремова,
3Ali ficava uma grande multidão de enfermos, cegos, mancos e paralíticos, esperando o movimento da água;
3у којима лежаше мноштво болесника, слепих, хромих, сувих, који чекаху да се заљуја вода;
4pois um anjo descia em certos tempos ao tanque e agitava a água. Quem entrasse primeiro, depois da agitação da água, era curado de qualquer doença que tivesse.
4јер анђео Господњи силажаше у одређено време у бању и мућаше воду; и који најпре улажаше пошто се замути вода, оздрављаше, макар каква болест да је на њему.
5Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
5А онде беше један човек који тридесет и осам година беше болестан.
6Quando Jesus o viu deitado ali, e soube que estava enfermo havia muito tempo, perguntou-lhe: “Você quer ser curado?”
6Кад виде Исус овог где лежи, и разуме да је већ одавно болестан, рече му: Хоћеш ли да будеш здрав?
7O enfermo lhe respondeu: “Senhor, não tenho ninguém que me coloque no tanque quando a água é agitada; mas, enquanto tento chegar, outro desce antes de mim.”
7Одговори Му болесни: Да, Господе; али немам човека да ме спусти у бању кад се замути вода; а док ја дођем други сиђе пре мене.
8Jesus lhe disse: “Levante-se, pegue a sua maca e ande.”
8Рече му Исус: Устани, узми одар свој и ходи.
9Imediatamente, o homem ficou curado, pegou a sua maca e andou. Ora, aquele dia era sábado.
9И одмах оздрави човек, и узевши одар свој хођаше. А тај дан беше субота.
10Então os judeus disseram àquele que fora curado: “É sábado. Não é permitido que você carregue a maca.”
10Тада говораху Јевреји ономе што оздрави: Данас је субота и не ваља ти одра носити.
11Ele lhes respondeu: “Aquele que me curou me disse: 'Pegue a sua maca e ande.' ”
11А он им одговори: Који ме исцели он ми рече: Узми одар свој и ходи.
12Então lhe perguntaram: “Quem é o homem que lhe disse: 'Pegue a sua maca e ande' ?”
12А они га запиташе: Ко је тај човек који ти рече: Узми одар свој и ходи?
13Mas o que fora curado não sabia quem era, pois Jesus havia se retirado, porque havia uma multidão no local.
13А исцељени не знаше ко је; јер се Исус уклони, јер људства много беше на месту.
14Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: “Eis que você está curado. Não peque mais, para que não lhe aconteça coisa pior.”
14А потом га нађе Исус у цркви и рече му: Ето си здрав, више не греши, да ти не буде горе.
15O homem foi embora e contou aos judeus que era Jesus quem o havia curado.
15А човек отиде и каза Јеврејима да је оно Исус који га исцели.
16Por isso os judeus perseguiam Jesus e procuravam matá-lo, porque ele fazia estas coisas no sábado.
16И зато гоњаху Јевреји Исуса, и гледаху да Га убију, јер чињаше то у суботу.
17Mas Jesus lhes respondeu: “Meu Pai continua trabalhando, e eu também estou trabalhando.”
17А Исус им одговараше: Отац мој досле чини, и ја чиним.
18Por isso os judeus procuravam ainda mais matá-lo, porque ele não apenas quebrava o sábado, mas também chamava a Deus de seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
18И зато још више гледаху Јевреји да Га убију што не само квараше суботу него и Оцем својим називаше Бога и грађаше се једнак Богу.
19Jesus, portanto, lhes respondeu: “Em verdade, em verdade lhes digo: o Filho não pode fazer nada por si mesmo, senão o que vê o Pai fazer. Pois tudo o que ele faz, o Filho também faz igualmente.
19А Исус одговарајући рече им: Заиста, заиста вам кажем: Син не може ништа чинити сам од себе него шта види да Отац чини; јер шта Он чини оно и Син чини онако;
20Pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que ele mesmo faz. E lhe mostrará obras maiores do que estas, para que vocês se admirem.
20јер Отац Сина љуби, и све Му показује што сам чини; и показаће Му већа дела од ових да се ви чудите.
21Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele deseja.
21Јер као што Отац подиже мртве и оживљује, тако и Син које хоће оживљује.
22Pois o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho,
22Јер Отац не суди никоме, него сав суд даде Сину,
23para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
23да сви поштују Сина као што Оца поштују. Ко не поштује Сина не поштује Оца који Га је послао.
24“Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, e não entra em julgamento, mas passou da morte para a vida.
24Заиста, заиста вам кажем: Ко моју реч слуша и верује Ономе који је мене послао, има живот вечни, и не долази на суд, него је прешао из смрти у живот.
25Em verdade, em verdade lhes digo: vem a hora, e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
25Заиста, заиста вам кажем: Иде час и већ је настао, кад ће мртви чути глас Сина Божијег, и чувши оживети.
26Pois, assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
26Јер као што Отац има живот у себи, тако даде и Сину да има живот у себи;
27E também lhe deu autoridade para executar o julgamento, porque ele é filho do homem.
27и даде Му власт да и суд чини, јер је Син човечији.
28Não se admirem com isso, pois vem a hora em que todos os que estão nos túmulos ouvirão a sua voz
28Не дивите се овоме, јер иде час у који ће сви који су у гробовима чути глас Сина Божијег,
29e sairão; os que fizeram o bem, para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição do julgamento.
29и изићи ће који су чинили добро у васкрсење живота, а који су чинили зло у васкрсење суда.
30Eu não posso fazer nada por mim mesmo. Como ouço, assim julgo; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha própria vontade, mas a vontade do meu Pai que me enviou.
30Ја не могу ништа чинити сам од себе; како чујем онако судим, и суд је мој праведан; јер не тражим воље своје него вољу Оца који ме је послао.
31“Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é válido.
31Ако ја сведочим за себе, сведочанство моје није истинито.
32Há outro que dá testemunho a meu respeito. Eu sei que o testemunho que ele dá a meu respeito é verdadeiro.
32Има други који сведочи за мене; и знам да је истинито сведочанство што сведочи за мене.
33Vocês enviaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
33Ви посласте к Јовану, и посведочи вам за истину;
34Mas o testemunho que eu recebo não vem de homem algum. No entanto, digo estas coisas para que vocês sejam salvos.
34а ја не примам сведочанства од човека, него ово говорим да се ви спасете.
35Ele era a lâmpada que ardia e brilhava, e vocês quiseram se alegrar por um tempo com a sua luz.
35Он беше видело које гораше и светљаше, а ви се хтесте мало времена радовати његовом светљењу.
36Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; pois as obras que o Pai me deu para realizar, as próprias obras que eu faço dão testemunho de que o Pai me enviou.
36Али ја имам сведочанство веће од Јованова; јер послови које ми даде Отац да их свршим, ови послови које ја радим сведоче за мене да ме Отац посла.
37O próprio Pai, que me enviou, tem dado testemunho a meu respeito. Vocês nunca ouviram a sua voz nem viram a sua forma.
37И Отац који ме посла сам сведочи за мене. Ни глас Његов кад чусте ни лице Његово видесте.
38Vocês não têm a palavra dele viva em vocês, porque não creem naquele que ele enviou.
38И реч Његову немате у себи да стоји; јер ви не верујете Ономе кога Он посла.
39“Vocês examinam as Escrituras, porque pensam que nelas vocês têm a vida eterna; e são elas mesmas que dão testemunho a meu respeito.
39Прегледајте писма, јер ви мислите да имате у њима живот вечни; и она сведоче за мене.
40Contudo, vocês não querem vir a mim para que tenham vida.
40И нећете да дођете к мени да имате живот.
41Eu não recebo glória dos homens.
41Ја не примам славе од људи.
42Mas eu conheço vocês, e sei que não têm o amor de Deus em si mesmos.
42Него вас познајем да љубави Божије немате у себи.
43Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem. Se outro vier em seu próprio nome, vocês o receberão.
43Ја дођох у име Оца свог и не примате ме; ако други дође у име своје, њега ћете примити.
44Como vocês podem crer, se recebem glória uns dos outros, e não buscam a glória que vem do Deus único?
44Како ви можете веровати кад примате славу један од другог, а славе која је од јединог Бога не тражите?
45“Não pensem que eu os acusarei perante o Pai. Há um que os acusa, a saber, Moisés, em quem vocês colocaram a sua esperança.
45Не мислите да ћу вас тужити Оцу; има који вас тужи, Мојсије, у кога се ви уздате.
46Pois, se vocês cressem em Moisés, creriam em mim; porque ele escreveu a meu respeito.
46Јер да сте веровали Мојсију тако бисте веровали и мени; јер он писа за мене.
47Mas, se vocês não creem nos seus escritos, como crerão nas minhas palavras?”
47А кад његовим писмима не верујете како ћете веровати мојим речима?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.