ג'ון 5
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1אחר הדברים האלה היה חג ליהודים ויעל ישוע ירושלים׃
1А потом беше празник јеврејски, и изиђе Исус у Јерусалим.
2ובירושלים ברכה קרובה לשער הצאן ושמה בלשון עברית בית חסדא ולה חמשה אלמים׃
2У Јерусалиму, пак, код Овчијих врата има бања, која се зове јеврејски Витезда, и око ње пет покривених тремова,
3שמה שכבו חולים ועורים ופסחים ויבשי כח לרב והמה מיחלים לתנועת המים׃
3у којима лежаше мноштво болесника, слепих, хромих, сувих, који чекаху да се заљуја вода;
4כי מלאך ירד במועדו אל הברכה וירעש את מימיה והיה הירד ראשון אל תוכה אחרי התגעשו המים הוא נרפא מכל מחלה אשר דבקה בו׃
4јер анђео Господњи силажаше у одређено време у бању и мућаше воду; и који најпре улажаше пошто се замути вода, оздрављаше, макар каква болест да је на њему.
5ואיש היה שם אשר חלה חליו זה שלשים ושמנה שנה׃
5А онде беше један човек који тридесет и осам година беше болестан.
6וירא אתו ישוע שכב וידע כי ארכו לו ימי חליו ויאמר אליו התחפץ להרפא׃
6Кад виде Исус овог где лежи, и разуме да је већ одавно болестан, рече му: Хоћеш ли да будеш здрав?
7ויען החולה אדני אין איש אתי אשר ישליכני בהרעש המים אל הברכה ובטרם אבא וירד אחר לפני׃
7Одговори Му болесни: Да, Господе; али немам човека да ме спусти у бању кад се замути вода; а док ја дођем други сиђе пре мене.
8ויאמר אליו ישוע קום שא את משכבך והתהלך׃
8Рече му Исус: Устани, узми одар свој и ходи.
9וכרגע שב האיש לאיתנו וישא את משכבו ויתהלך והיום ההוא יום שבת היה׃
9И одмах оздрави човек, и узевши одар свој хођаше. А тај дан беше субота.
10ויאמרו היהודים אל האיש הנרפא שבת היום אסור לך לשאת את משכבך׃
10Тада говораху Јевреји ономе што оздрави: Данас је субота и не ваља ти одра носити.
11ויען אתם לאמר האיש אשר החלימני הוא אמר אלי שא את משכבך והתהלך׃
11А он им одговори: Који ме исцели он ми рече: Узми одар свој и ходи.
12וישאלהו מי זה האיש אשר אמר לך שא את משכבך והתהלך׃
12А они га запиташе: Ко је тај човек који ти рече: Узми одар свој и ходи?
13והנרפא לא ידע מי הוא כי סר ישוע וילך בהיות המון רב במקום ההוא׃
13А исцељени не знаше ко је; јер се Исус уклони, јер људства много беше на месту.
14ויהי אחרי כן וימצאהו ישוע בבית המקדש ויאמר אליו הנה נרפא לך אל תוסיף לחטא פן תאנה אליך רעה גדולה מזאת׃
14А потом га нађе Исус у цркви и рече му: Ето си здрав, више не греши, да ти не буде горе.
15וילך האיש ויגד ליהודים כי ישוע הוא אשר רפאו׃
15А човек отиде и каза Јеврејима да је оно Исус који га исцели.
16ועל כן רדפו היהודים את ישוע ויבקשו המיתו על כי עשה כזאת בשבת׃
16И зато гоњаху Јевреји Исуса, и гледаху да Га убију, јер чињаше то у суботу.
17ויען אתם ישוע אבי פעל עד עתה וגם אנכי פעל׃
17А Исус им одговараше: Отац мој досле чини, и ја чиним.
18אז יוסיפו היהודים לבקש את נפשו כי מלבד אשר חלל את השבת עוד אמר כי האלהים הוא אביו וידמה לאלהים׃
18И зато још више гледаху Јевреји да Га убију што не само квараше суботу него и Оцем својим називаше Бога и грађаше се једнак Богу.
19ויען ישוע ויאמר אליהם אמן אמן אני אמר לכם לא יוכל הבן לעשות דבר מנפשו בלתי את אשר יראה את אביו עשה כי את אשר עשה הוא גם הבן יעשה כמהו׃
19А Исус одговарајући рече им: Заиста, заиста вам кажем: Син не може ништа чинити сам од себе него шта види да Отац чини; јер шта Он чини оно и Син чини онако;
20כי האב אהב את הבן ומראה אתו כל אשר יעשה ועוד מעשים גדולים מאלה יראהו למען תתמהו׃
20јер Отац Сина љуби, и све Му показује што сам чини; и показаће Му већа дела од ових да се ви чудите.
21כי כאשר האב יעיר ויחיה את המתים כן גם הבן יחיה את אשר יחפץ׃
21Јер као што Отац подиже мртве и оживљује, тако и Син које хоће оживљује.
22כי האב לא ידין איש כי אם כל המשפט נתן לבן למען יכבדו כלם את הבן כאשר יכבדו את האב׃
22Јер Отац не суди никоме, него сав суд даде Сину,
23מי אשר לא יכבד את הבן גם את האב אשר שלחו איננו מכבד׃
23да сви поштују Сина као што Оца поштују. Ко не поштује Сина не поштује Оца који Га је послао.
24אמן אמן אני אמר לכם השמע דברי ומאמין לשלחי יש לו חיי עולמים ולא יבא במשפט כי עבר ממות לחיים׃
24Заиста, заиста вам кажем: Ко моју реч слуша и верује Ономе који је мене послао, има живот вечни, и не долази на суд, него је прешао из смрти у живот.
25אמן אמן אני אמר לכם כי תבוא שעה ועתה היא אשר ישמעו המתים את קול בן האלהים והשמעים חיה יחיו׃
25Заиста, заиста вам кажем: Иде час и већ је настао, кад ће мртви чути глас Сина Божијег, и чувши оживети.
26כי כאשר לאב יש חיים בעצמו כן נתן גם לבן להיות לו חיים בעצמו׃
26Јер као што Отац има живот у себи, тако даде и Сину да има живот у себи;
27ואף שלטן נתן לו לעשות משפט כי בן אדם הוא׃
27и даде Му власт да и суд чини, јер је Син човечији.
28אל תתמהו על זאת כי הנה שעה באה אשר כל שכני קבר את קולו ישמעון׃
28Не дивите се овоме, јер иде час у који ће сви који су у гробовима чути глас Сина Божијег,
29ויצאו עשי הטוב לתקומת החיים ועשי הרע לתקומת המשפט׃
29и изићи ће који су чинили добро у васкрсење живота, а који су чинили зло у васкрсење суда.
30לא אוכל לעשות דבר מנפשי כאשר אשמע כן אשפט ומשפטי משפט צדק כי לא אבקש רצוני כי אם רצון האב אשר שלחני׃
30Ја не могу ништа чинити сам од себе; како чујем онако судим, и суд је мој праведан; јер не тражим воље своје него вољу Оца који ме је послао.
31אם אנכי מעיד עלי עדותי איננה נאמנה׃
31Ако ја сведочим за себе, сведочанство моје није истинито.
32יש אחר המעיד עלי וידעתי כי עדותו אשר הוא מעיד עלי נאמנה היא׃
32Има други који сведочи за мене; и знам да је истинито сведочанство што сведочи за мене.
33אתם שלחתם אל יוחנן והוא העיד על האמת׃
33Ви посласте к Јовану, и посведочи вам за истину;
34ואני אינני לקח עדות מאדם אך אמרתי זאת למען תושעון׃
34а ја не примам сведочанства од човека, него ово говорим да се ви спасете.
35הוא היה הנר הדלק והמאיר ואתם רציתם לשוש כשעה לאורו׃
35Он беше видело које гораше и светљаше, а ви се хтесте мало времена радовати његовом светљењу.
36ואני יש לי עדות גדולה מעדות יוחנן כי המעשים אשר נתן לי אבי להשלימם המעשים האלה אשר אני עשה מעידים עלי כי האב שלחני׃
36Али ја имам сведочанство веће од Јованова; јер послови које ми даде Отац да их свршим, ови послови које ја радим сведоче за мене да ме Отац посла.
37והאב אשר שלחני הוא מעיד עלי ואתם את קולו לא שמעתם מעולם ותמונתו לא ראיתם׃
37И Отац који ме посла сам сведочи за мене. Ни глас Његов кад чусте ни лице Његово видесте.
38ודברו איננו שכן בקרבכם כי אינכם מאמינים לשלוחו׃
38И реч Његову немате у себи да стоји; јер ви не верујете Ономе кога Он посла.
39דרשו בכתובים אשר תחשבו שיש לכם חיי עולמים בהם והמה המעידים עלי׃
39Прегледајте писма, јер ви мислите да имате у њима живот вечни; и она сведоче за мене.
40ואתם אינכם אבים לבוא אלי להיות לכם חיים׃
40И нећете да дођете к мени да имате живот.
41לא אקח כבוד מבני אדם׃
41Ја не примам славе од људи.
42אכן ידעתי אתכם כי אין אהבת אלהים בקרבכם׃
42Него вас познајем да љубави Божије немате у себи.
43אני הנה באתי בשם אבי ולא קבלתם אתו ואם יבא אחר בשם עצמו אתו תקבלו׃
43Ја дођох у име Оца свог и не примате ме; ако други дође у име своје, њега ћете примити.
44איך תוכלו להאמין אתם הלקחים כבוד איש מרעהו ואת הכבוד אשר מאת האלהים היחיד לא תבקשו׃
44Како ви можете веровати кад примате славу један од другог, а славе која је од јединог Бога не тражите?
45אל תחשבו כי אנכי אטען עליכם לפני אבי משה הוא הטען עליכם אשר לו תיחלו׃
45Не мислите да ћу вас тужити Оцу; има који вас тужи, Мојсије, у кога се ви уздате.
46כי לו האמנתם למשה גם לי תאמינו כי הוא כתב עלי׃
46Јер да сте веровали Мојсију тако бисте веровали и мени; јер он писа за мене.
47ואם לכתביו אינכם מאמינים איכה לדברי תאמינו׃
47А кад његовим писмима не верујете како ћете веровати мојим речима?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.