ג'ון 10
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1אמן אמן אני אמר לכם איש אשר לא יבוא דרך השער אל מכלא הצאן כי אם יעלה בדרך אחר גנב ופריץ הוא׃
1Заиста, заиста вам кажем: ко не улази на врата у тор овчији него прелази на другом месту он је лупеж и хајдук;
2ואשר יבוא דרך השער הוא רעה הצאן׃
2а који улази на врата јесте пастир овцама.
3לו יפתח שמר הסף והצאן את קלו תשמענה והוא לצאנו בשם יקרא ויוציאם׃
3Њему вратар отвара, и овце глас његов слушају, и своје овце зове по имену, и изгони их;
4ואחרי הוציאו את צאנו הוא יעבר לפניהן והצאן הלכות אחריו כי ידעו את קולו׃
4и кад своје овце истера, иде пред њима, и овце иду за њим, јер познају глас његов.
5ואחרי זר לא תלכנה כי אם ינוסו מפניו כי את קול הזרים לא ידעו׃
5А за туђином неће да иду, него беже од њега, јер не познају глас туђи.
6המשל הזה דבר ישוע באזניהם והמה לא ידעו מה זאת אשר אמר אליהם׃
6Ову причу каза им Исус, али они не разумеше шта то беше што им каза.
7ויוסף ישוע וידבר אליהם אמן אמן אני אמר לכם אני הוא דלת הצאן׃
7Тада им рече Исус опет: Заиста, заиста вам кажем: ја сам врата к овцама.
8כל אשר באו לפני גנבים המה ופריצים והצאן לא שמעו לקולם׃
8Сви колико их год дође пре мене лупежи су и хајдуци; али их овце не послушаше.
9אנכי הדלת איש כי יבוא בי יושע ובצאתו ובבואו ימצא מרעה׃
9Ја сам врата; ко уђе кроза ме спашће се, и ући ће и изићи ће, и пашу ће наћи.
10הגנב לא יבוא כי אם לגנוב ולהרוג ולאבד ואני באתי לבעבור הביא להם חיים ומלא ספקם׃
10Лупеж не долази низашта друго него да украде и убије и погуби; ја дођох да имају живот и изобиље.
11אנכי הוא הרעה הטוב הרעה הטוב יתן את נפשו בעד צאנו׃
11Ја сам пастир добри; пастир добри душу своју полаже за овце.
12והשכיר אשר לא רעה הוא והצאן לא לו הנה בראותו כי בא הזאב יעזב את הצאן ונס והזאב יחטף ויפיץ את הצאן׃
12А најамник, који није пастир, коме нису овце своје, види вука где иде, и оставља овце, и бежи: и вук зграби овце и распуди их;
13השכיר ינוס כי שכיר הוא ולא ידאג לצאן׃
13а најамник бежи, јер је најамник и не мари за овце.
14אני הרעה הטוב וידעתי את אשר לי ונודעתי לאשר לי׃
14Ја сам пастир добри и знам своје, и моје мене знају.
15כאשר האב ידעני ואני ידעתי את האב ואת נפשי אתן בעד הצאן׃
15Као што мене зна Отац и ја знам Оца; и душу своју полажем за овце.
16וצאן אחרות יש לי אשר אינן מן המכלה הזאת ועלי לנהל גם אתן ותשמענה קולי והיה עדר אחד ורעה אחד׃
16И друге овце имам које нису из овог тора, и оне ми ваља довести; и чуће глас мој, и биће једно стадо и један пастир.
17על כן אהב אתי אבי כי את נפשי אתן למען אשוב ואקחה׃
17Зато ме Отац љуби, јер ја душу своју полажем да је опет узмем.
18ואיש לא יקחנה מאתי כי אם אני מעצמי אתננה יש בידי לתת אתה ובידי לשוב לקחתה את המצוה הזאת לקחתי מעם אבי׃
18Нико је не отима од мене, него је ја сам од себе полажем. Власт имам положити је и власт имам узети је опет. Ову сам заповест примио од Оца свог.
19ותהי מחלקת גם בפעם הזאת בין היהודים על הדברים האלה׃
19Тада опет поста распра међу Јеврејима за ове речи.
20ויאמרו רבים מהם שד בו ומשגע הוא למה תשמעו אליו׃
20Многи од њих говораху: У њему је ђаво, и полудео је; шта га слушате?
21ואחרים אמרו לא כאלה ידבר איש אחוז שד היוכל שד לפקח עיני עורים׃
21Други говораху: Ове речи нису лудога; зар може ђаво слепима очи отварати?
22ויהי חג חנכת הבית בירושלים וסתיו היה׃
22А беше тада празник обновљења у Јерусалиму, и беше зима.
23ויתהלך ישוע במקדש באולם של שלמה׃
23И ходаше Исус у цркви по трему Соломуновом.
24ויסבו אתו היהודים ויאמרו אליו עד אנה תתלה את נפשנו את המשיח אתה הגידה לנו ברור׃
24А Јевреји Га опколише, и говораху Му: Докле ћеш мучити душе наше? Ако си ти Христос, кажи нам слободно.
25ויען אתם ישוע הן אמרתי אליכם ולא האמנתם בי המעשים אשר אני עשה בשם אבי הם יעידו עלי׃
25Исус им одговори: Ја вам казах, па не верујете. Дела која творим ја у име Оца свог она сведоче за ме.
26אבל אתם לא תאמינו יען לא מצאני אתם כאשר אמרתי לכם׃
26Али ви не верујете; јер нисте од мојих оваца, као што вам казах.
27צאני תשמענה את קולי ואני ידעתין ואחרי תלכנה׃
27Овце моје слушају глас мој, и ја познајем њих, и за мном иду.
28ואני אתן להן חיי עולמים ולא תאבדנה לנצח ואיש לא יחטף אתהן מידי׃
28И ја ћу им дати живот вечни, и никад неће изгинути, и нико их неће отети из руке моје.
29האב אשר נתנן לי גדול הוא על כל ואיש לא יחטף אתהן מיד האב׃
29Отац мој који ми их даде већи је од свих; и нико их не може отети из руке Оца мог.
30אני ואבי אחד אנחנו׃
30Ја и Отац једно смо.
31אז ירימו היהודים כפעם בפעם אבנים לסקלו׃
31А Јевреји опет узеше камење да Га убију.
32ויען אתם ישוע מעשים טובים רבים הראיתי אתכם מאת אבי על אי זה מן המעשים ההם תסקלני׃
32Исус им одговори: Многа вам добра дела јавих од Оца свог; за које од оних дела бацате камење на ме?
33ויענו היהודים אתו לאמר על מעשה טוב לא נסקל אתך כי אם על גדפך את אלהים ועל כי אדם אתה ותעש את עצמך לאלהים׃
33Одговорише Му Јевреји говорећи: За добро дело не бацамо камење на те, него за хулу на Бога, што ти, човек будући, градиш се Бог.
34ויען אתם ישוע הלא כתוב בתורתכם אני אמרתי אלהים אתם׃
34Исус им одговори: Не стоји ли написано у закону вашем: Ја рекох: богови сте?
35הן קרא שם אלהים לאלה אשר היה דבר האלהים אליהם והכתוב לא יופר׃
35Ако оне назва боговима којима реч Божија би, и писмо се не може покварити;
36ואיך תאמרו על אשר קדשו האב ושלחו לעולם מגדף אתה יען אמרתי בן אלהים אני׃
36како ви говорите Ономе ког Отац посвети и посла на свет: Хулу на Бога говориш, што рекох: Ја сам Син Божји?
37אם לא אעשה את מעשי אבי אל תאמינו לי׃
37Ако не творим дела Оца свог не верујте ми.
38ואם עשיתי ולא תאמינו לי האמינו נא למעשי למען תדעו ותאמינו כי בי האב ואני בו׃
38Ако ли творим, ако мени и не верујете, делима мојим верујте, да познате и верујете да је Отац у мени и ја у Њему.
39אז ישובו ויבקשו לתפשו וימלט מידם׃
39Тада опет гледаху да Га ухвате; али им се измаче из руку.
40וילך וישב אל עבר הירדן אל המקום אשר הטביל שם יוחנן בתחלה וישב שם׃
40И отиде опет преко Јордана на оно место где Јован пре крштаваше; и оста онде.
41ויבאו אליו רבים ויאמרו הנה יוחנן לא עשה אות אבל כל אשר דבר יוחנן על האיש הזה אמת היה׃
41И многи дођоше к Њему и говораху: Јован не учини ни једног чуда, али све што каза Јован за Овог истина беше.
42ויאמינו בו רבים במקום ההוא׃
42И многи вероваше Га онде.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.