João 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Depois destas coisas, Jesus foi para o outro lado do mar da Galileia, que também é chamado de mar de Tiberíades.
1Потом отиде Исус преко мора галилејског код Тиверијаде.
2Uma grande multidão o seguia, porque viam os sinais que ele fazia nos enfermos.
2И за Њим иђаше мноштво народа, јер виђаху чудеса Његова која чињаше на болесницима.
3Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
3А Исус изиђе на гору, и онде сеђаше са ученицима својим.
4Ora, a Páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
4А беше близу пасха, празник јеврејски.
5Então Jesus, levantando os olhos e vendo que uma grande multidão vinha a ele, disse a Filipe: “Onde compraremos pão para que eles comam?”
5Подигнувши, дакле, Исус очи, и видевши да мноштво народа иде к Њему, рече Филипу: Где ћемо купити хлеба да ови једу?
6Ele dizia isso para testá-lo, pois ele mesmo sabia o que estava para fazer.
6А ово говораше кушајући га, јер сам знаше шта ће чинити.
7Filipe lhe respondeu: “Duzentos denários de pão não seriam suficientes para que cada um deles recebesse um pouco.”
7Одговори Му Филип: Двеста гроша хлеба није доста да сваком од њих по мало допадне.
8Um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse a ele:
8Рече Му један од ученика Његових, Андрија, брат Симона Петра:
9“Há um rapaz aqui que tem cinco pães de cevada e dois peixes, mas o que é isso para tantos?”
9Овде има једно момче које има пет хлебова јечмених и две рибе; али шта је то на толики свет!
10Jesus disse: “Façam todos se sentarem.” Ora, havia muita relva naquele lugar. Então os homens se sentaram; eram cerca de cinco mil.
10А Исус рече: Посадите људе. А беше траве много на ономе месту. Посади се дакле људи на број око пет хиљада.
11Jesus tomou os pães e, depois de dar graças, distribuiu-os aos discípulos, e os discípulos aos que estavam sentados; fez o mesmo com os peixes, dando-lhes quanto queriam.
11А Исус узевши оне хлебове, и давши хвалу, даде ученицима, а ученици онима који беху посађени; тако и од риба колико хтеше.
12Quando estavam satisfeitos, ele disse aos seus discípulos: “Recolham os pedaços que sobraram, para que nada se perca.”
12И кад се наситише, рече ученицима својим: Скупите комаде што претекоше да ништа не пропадне.
13Então eles os recolheram, e encheram doze cestos com os pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram dos que haviam comido.
13И скупише, и напунише дванаест котарица комада од пет хлебова јечмених што претече иза оних што су јели.
14Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: “Este é verdadeiramente o profeta que vem ao mundo.”
14А људи видевши чудо које учини Исус говораху: Ово је заиста онај пророк који треба да дође на свет.
15Jesus, pois, percebendo que estavam prestes a vir e levá-lo à força para fazê-lo rei, retirou-se novamente para o monte, sozinho.
15А кад разуме Исус да хоће да дођу да Га ухвате и да Га учине царем, отиде опет у гору сам.
16Ao cair da tarde, seus discípulos desceram para o mar.
16А кад би увече сиђоше ученици Његови на море,
17Entraram no barco e atravessavam o mar em direção a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
17и уђоше у лађу, и пођоше преко мора у Капернаум. И већ се беше смркло, а Исус не беше дошао к њима.
18O mar estava agitado por um vento forte.
18А море се подизаше од великог ветра.
19Depois de remarem cerca de vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus andando sobre o mar e se aproximando do barco; e ficaram com medo.
19Возивши, пак, око двадесет и пет или тридесет потркалишта угледаше Исуса где иде по мору и беше дошао близу до лађе, и уплашише се.
20Mas ele lhes disse: “Sou eu. Não tenham medo.”
20А Он им рече: Ја сам; не бојте се.
21Então eles de bom grado o receberam no barco. Imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
21Онда Га с радошћу узеше у лађу; и одмах лађа би на земљи у коју иђаху.
22No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar viu que não havia ali outro barco, exceto aquele em que seus discípulos haviam embarcado, e que Jesus não tinha entrado com seus discípulos no barco, mas que seus discípulos tinham ido embora sozinhos.
22Сутрадан, пак, народ који стајаше преко мора кад виде да лађе друге не беше онде осим оне једне што у њу уђоше ученици Његови, и да не уђе Исус с ученицима својим у лађу него сами ученици Његови отидоше,
23No entanto, barcos de Tiberíades chegaram perto do lugar onde comeram o pão, depois que o Senhor deu graças.
23а друге лађе из Тиверијаде дођоше близу оног места где једоше хлеб кад Господ даде хвалу,
24Quando, pois, a multidão viu que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles mesmos entraram nos barcos e foram para Cafarnaum, em busca de Jesus.
24кад виде народ да Исуса не беше онде ни ученика Његових, уђоше и они у лађе, и дођоше у Капернаум да траже Исуса.
25Quando o encontraram do outro lado do mar, perguntaram-lhe: “Rabi, quando chegaste aqui?”
25И нашавши Га преко мора рекоше Му: Рави! Кад си дошао овамо?
26Jesus lhes respondeu: “Em verdade, em verdade lhes digo: vocês me buscam, não porque viram sinais, mas porque comeram dos pães e ficaram satisfeitos.
26Исус им одговори и рече: Заиста, заиста вам кажем: не тражите ме што чудеса видесте, него што једосте хлеба и наситисте се.
27Não trabalhem pelo alimento que perece, mas pelo alimento que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem lhes dará. Porque Deus, o Pai, o selou.”
27Старајте се не за јело које пролази, него за јело које остаје за вечни живот, које ће вам дати Син човечији, јер овог потврди Отац Бог.
28Disseram-lhe, pois: “O que devemos fazer, para realizarmos as obras de Deus?”
28А они Му рекоше: Шта ћемо чинити да радимо дела Божија?
29Jesus lhes respondeu: “A obra de Deus é esta: que vocês creiam naquele que ele enviou.”
29Одговори Исус и рече им: Ово је дело Божије да верујете оног кога Он посла.
30Disseram-lhe, pois: “Que sinal, então, tu fazes, para que possamos ver e crer em ti? Que obra tu fazes?
30А они Му рекоше: Какав дакле ти показујеш знак да видимо и да верујемо? Шта радиш ти?
31Nossos pais comeram o maná no deserto. Como está escrito: ‘Ele lhes deu pão do céu para comer.’”
31Очеви наши једоше ману у пустињи, као што је написано: Хлеб с неба даде им да једу.
32Jesus, pois, lhes disse: “Em verdade, em verdade lhes digo: não foi Moisés quem lhes deu o pão do céu, mas meu Pai lhes dá o verdadeiro pão do céu.
32Тада им рече Исус: Заиста, заиста вам кажем: Мојсије не даде вама хлеб с неба, него вам Отац мој даје хлеб истинити с неба;
33Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.”
33јер је хлеб Божији онај који силази с неба и даје живот свету.
34Disseram-lhe, pois: “Senhor, dá-nos sempre desse pão.”
34Тада Му рекоше: Господе! Дај нам свагда тај хлеб.
35Jesus lhes disse: “Eu sou o pão da vida. Aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim nunca terá sede.
35А Исус им рече: Ја сам хлеб живота: Који мени долази неће огладнети, и који мене верује неће никад ожеднети.
36Mas eu lhes disse que vocês me viram, e ainda assim não creem.
36Него вам казах да ме и видесте и не верујете.
37Todos os que o Pai me dá virão a mim. E quem vem a mim, jamais o expulsarei.
37Све што мени даје Отац к мени ће доћи; и који долази к мени нећу га истерати напоље.
38Pois eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
38Јер сиђох с неба не да чиним вољу своју, него вољу Оца који ме посла.
39Esta é a vontade do meu Pai que me enviou: que de tudo o que ele me deu eu não perca nada, mas o ressuscite no último dia.
39А ово је воља Оца који ме посла да од оног што ми даде ништа не изгубим, него да га васкрснем у последњи дан.
40Esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.”
40А ово је воља Оног који ме посла да сваки који види Сина и верује Га има живот вечни; и ја ћу га васкрснути у последњи дан.
41Os judeus, pois, murmuravam a respeito dele, porque disse: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
41Тада викаху Јевреји на Њега што рече: Ја сам хлеб који сиђе с неба.
42Eles diziam: “Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: ‘Eu desci do céu’?”
42И говораху: Није ли ово Исус, син Јосифов, коме ми знамо оца и матер? Како дакле он говори: Ја сиђох с неба?
43Portanto, Jesus lhes respondeu: “Não murmurem entre si.
43Онда Исус одговори и рече им: Не вичите међу собом.
44Ninguém pode vir a mim, a menos que o Pai que me enviou o atraia; e eu o ressuscitarei no último dia.
44Нико не може доћи к мени ако га не довуче Отац који ме посла; и ја ћу га васкрснути у последњи дан.
45Está escrito nos profetas: ‘Eles serão todos ensinados por Deus.’ Portanto, todo aquele que ouve do Pai e aprende, vem a mim.
45У пророцима стоји написано: и биће сви научени од Бога. Сваки који чује од Оца и научи, доћи ће к мени.
46Não que alguém tenha visto o Pai, exceto aquele que vem de Deus. Esse viu o Pai.
46Не да је ко видео Оца осим Оног који је од Бога: Он виде Оца.
47Em verdade, em verdade lhes digo: aquele que crê em mim tem a vida eterna.
47Заиста, заиста вам кажем: који верује мене има живот вечни.
48Eu sou o pão da vida.
48Ја сам Хлеб живота.
49Seus pais comeram o maná no deserto e morreram.
49Очеви ваши једоше ману у пустињи, и помреше.
50Este é o pão que desce do céu, para que quem dele comer não morra.
50Ово је хлеб који силази с неба: да који од Њега једе не умре.
51Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer deste pão, viverá para sempre. Sim, o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.”
51Ја сам хлеб живи који сиђе с неба; који једе од овог хлеба живеће вавек; и хлеб који ћу ја дати тело је моје, које ћу дати за живот света.
52Os judeus, pois, discutiam entre si, dizendo: “Como pode este homem nos dar a sua carne para comer?”
52А Јевреји се препираху међу собом говорећи: Како може овај дати нама тело своје да једемо?
53Jesus, pois, lhes disse: “Em verdade, em verdade lhes digo: a menos que vocês comam a carne do Filho do Homem e bebam o seu sangue, não têm vida em si mesmos.
53А Исус им рече: Заиста, заиста вам кажем: ако не једете тело Сина човечијег и не пијете крв Његову, нећете имати живот у себи.
54Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
54Који једе моје тело и пије моју крв има живот вечни, и ја ћу га васкрснути у последњи дан:
55Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
55Јер је тело моје право јело и крв моја право пиће.
56Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu nele.
56Који једе моје тело и пије моју крв стоји у мени и ја у њему.
57Assim como o Pai vivo me enviou, e eu vivo por causa do Pai, assim também aquele que se alimenta de mim viverá por minha causa.
57Као што ме посла живи Отац, и ја живим Оца ради; и који једе мене и он ће живети мене ради.
58Este é o pão que desceu do céu — não como os pais de vocês que comeram o maná e morreram. Quem come este pão viverá para sempre.”
58Ово је хлеб који сиђе с неба: не као што ваши очеви једоше ману, и помреше; који једе хлеб овај живеће вавек.
59Ele disse estas coisas na sinagoga, enquanto ensinava em Cafarnaum.
59Ово рече у зборници кад учаше у Капернауму.
60Portanto, muitos dos seus discípulos, ao ouvirem isso, disseram: “Esta palavra é dura! Quem pode ouvi-la?”
60Тада многи од ученика Његових који слушаху рекоше: Ово је тврда беседа! Ко је може слушати?
61Mas Jesus, sabendo que seus discípulos murmuravam a respeito disso, disse-lhes: “Isto os faz tropeçar?
61А Исус знајући у себи да ученици Његови вичу на то, рече им: Зар вас ово саблажњава?
62E se vocês vissem o Filho do Homem subindo para onde estava antes?
62А кад видите Сина човечијег да одлази горе где је пре био?
63É o espírito quem dá vida. A carne de nada aproveita. As palavras que eu lhes digo são espírito e são vida.
63Дух је оно што оживљава; тело не помаже ништа. Речи које вам ја рекох дух су и живот су.
64Mas há alguns de vocês que não creem.” Pois Jesus sabia desde o princípio quem eram os que não criam, e quem era aquele que o trairia.
64Али имају неки међу вама који не верују. Јер знаше Исус од почетка који су што не верују, и ко ће Га издати.
65Ele disse: “Por isso eu lhes disse que ninguém pode vir a mim, a menos que lhe seja concedido por meu Pai.”
65И рече: Зато вам рекох да нико не може доћи к мени ако му не буде дано од Оца мог.
66Depois disso, muitos dos seus discípulos voltaram atrás e já não andavam com ele.
66Од тада многи од ученика Његових отидоше натраг, и више не иђаху с Њим.
67Jesus disse, pois, aos doze: “Será que vocês também querem ir embora?”
67А Исус рече дванаесторици: Да нећете и ви отићи?
68Simão Pedro lhe respondeu: “Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras de vida eterna.
68Тада Му одговори Симон Петар: Господе! Коме ћемо ићи? Ти имаш речи вечног живота.
69Nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.”
69И ми веровасмо и познасмо да си Ти Христос, Син Бога Живога.
70Jesus lhes respondeu: “Não fui eu que escolhi vocês, os doze? No entanto, um de vocês é um diabo.”
70Исус им одговори: Не изабрах ли ја вас дванаесторицу, и један је од вас ђаво?
71Ora, ele falava de Judas, filho de Simão Iscariotes, pois era ele quem o trairia, sendo um dos doze.
71А говораше за Јуду Симонова Искариота, јер Га он хтеде издати, и беше један од дванаесторице.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.