João 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Depois destas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
1Post hæc erat dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam.
2Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
2Est autem Jerosolymis probatica piscina, quæ cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.
3Ali ficava uma grande multidão de enfermos, cegos, mancos e paralíticos, esperando o movimento da água;
3In his jacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquæ motum.
4pois um anjo descia em certos tempos ao tanque e agitava a água. Quem entrasse primeiro, depois da agitação da água, era curado de qualquer doença que tivesse.
4Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.
5Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
5Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.
6Quando Jesus o viu deitado ali, e soube que estava enfermo havia muito tempo, perguntou-lhe: “Você quer ser curado?”
6Hunc autem cum vidisset Jesus jacentem, et cognovisset quia jam multum tempus haberet, dicit ei: Vis sanus fieri?
7O enfermo lhe respondeu: “Senhor, não tenho ninguém que me coloque no tanque quando a água é agitada; mas, enquanto tento chegar, outro desce antes de mim.”
7Respondit ei languidus: Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam: dum venio enim ego, alius ante me descendit.
8Jesus lhe disse: “Levante-se, pegue a sua maca e ande.”
8Dicit ei Jesus: Surge, tolle grabatum tuum et ambula.
9Imediatamente, o homem ficou curado, pegou a sua maca e andou. Ora, aquele dia era sábado.
9Et statim sanus factus est homo ille: et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.
10Então os judeus disseram àquele que fora curado: “É sábado. Não é permitido que você carregue a maca.”
10Dicebant ergo Judæi illi qui sanatus fuerat: Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.
11Ele lhes respondeu: “Aquele que me curou me disse: 'Pegue a sua maca e ande.' ”
11Respondit eis: Qui me sanum fecit, ille mihi dixit: Tolle grabatum tuum et ambula.
12Então lhe perguntaram: “Quem é o homem que lhe disse: 'Pegue a sua maca e ande' ?”
12Interrogaverunt ergo eum: Quis est ille homo qui dixit tibi: Tolle grabatum tuum et ambula?
13Mas o que fora curado não sabia quem era, pois Jesus havia se retirado, porque havia uma multidão no local.
13Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Jesus enim declinavit a turba constituta in loco.
14Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: “Eis que você está curado. Não peque mais, para que não lhe aconteça coisa pior.”
14Postea invenit eum Jesus in templo, et dixit illi: Ecce sanus factus es; jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.
15O homem foi embora e contou aos judeus que era Jesus quem o havia curado.
15Abiit ille homo, et nuntiavit Judæis quia Jesus esset, qui fecit eum sanum.
16Por isso os judeus perseguiam Jesus e procuravam matá-lo, porque ele fazia estas coisas no sábado.
16Propterea persequebantur Judæi Jesum, quia hæc faciebat in sabbato.
17Mas Jesus lhes respondeu: “Meu Pai continua trabalhando, e eu também estou trabalhando.”
17Jesus autem respondit eis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor.
18Por isso os judeus procuravam ainda mais matá-lo, porque ele não apenas quebrava o sábado, mas também chamava a Deus de seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
18Propterea ergo magis quærebant eum Judæi interficere: quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo. Respondit itaque Jesus, et dixit eis:
19Jesus, portanto, lhes respondeu: “Em verdade, em verdade lhes digo: o Filho não pode fazer nada por si mesmo, senão o que vê o Pai fazer. Pois tudo o que ele faz, o Filho também faz igualmente.
19Amen, amen dico vobis: non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit.
20Pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que ele mesmo faz. E lhe mostrará obras maiores do que estas, para que vocês se admirem.
20Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quæ ipse facit: et majora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.
21Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele deseja.
21Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.
22Pois o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho,
22Neque enim Pater judicat quemquam: sed omne judicium dedit Filio,
23para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
23ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.
24“Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, e não entra em julgamento, mas passou da morte para a vida.
24Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam æternam, et in judicium non venit, sed transiit a morte in vitam.
25Em verdade, em verdade lhes digo: vem a hora, e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
25Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent.
26Pois, assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
26Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso:
27E também lhe deu autoridade para executar o julgamento, porque ele é filho do homem.
27et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est.
28Não se admirem com isso, pois vem a hora em que todos os que estão nos túmulos ouvirão a sua voz
28Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei:
29e sairão; os que fizeram o bem, para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição do julgamento.
29et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ; qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii.
30Eu não posso fazer nada por mim mesmo. Como ouço, assim julgo; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha própria vontade, mas a vontade do meu Pai que me enviou.
30Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, judico: et judicium meum justum est, quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
31“Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é válido.
31Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
32Há outro que dá testemunho a meu respeito. Eu sei que o testemunho que ele dá a meu respeito é verdadeiro.
32Alius est qui testimonium perhibet de me: et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.
33Vocês enviaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
33Vos misistis ad Joannem, et testimonium perhibuit veritati.
34Mas o testemunho que eu recebo não vem de homem algum. No entanto, digo estas coisas para que vocês sejam salvos.
34Ego autem non ab homine testimonium accipio: sed hæc dico ut vos salvi sitis.
35Ele era a lâmpada que ardia e brilhava, e vocês quiseram se alegrar por um tempo com a sua luz.
35Ille erat lucerna ardens et lucens: vos autem voluistis ad horam exsultare in luce ejus.
36Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; pois as obras que o Pai me deu para realizar, as próprias obras que eu faço dão testemunho de que o Pai me enviou.
36Ego autem habeo testimonium majus Joanne. Opera enim quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea: ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me:
37O próprio Pai, que me enviou, tem dado testemunho a meu respeito. Vocês nunca ouviram a sua voz nem viram a sua forma.
37et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me: neque vocem ejus umquam audistis, neque speciem ejus vidistis:
38Vocês não têm a palavra dele viva em vocês, porque não creem naquele que ele enviou.
38et verbum ejus non habetis in vobis manens: quia quem misit ille, huic vos non creditis.
39“Vocês examinam as Escrituras, porque pensam que nelas vocês têm a vida eterna; e são elas mesmas que dão testemunho a meu respeito.
39Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere: et illæ sunt quæ testimonium perhibent de me:
40Contudo, vocês não querem vir a mim para que tenham vida.
40et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.
41Eu não recebo glória dos homens.
41Claritatem ab hominibus non accipio.
42Mas eu conheço vocês, e sei que não têm o amor de Deus em si mesmos.
42Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.
43Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem. Se outro vier em seu próprio nome, vocês o receberão.
43Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.
44Como vocês podem crer, se recebem glória uns dos outros, e não buscam a glória que vem do Deus único?
44Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quæ a solo Deo est, non quæritis?
45“Não pensem que eu os acusarei perante o Pai. Há um que os acusa, a saber, Moisés, em quem vocês colocaram a sua esperança.
45Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem: est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.
46Pois, se vocês cressem em Moisés, creriam em mim; porque ele escreveu a meu respeito.
46Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi: de me enim ille scripsit.
47Mas, se vocês não creem nos seus escritos, como crerão nas minhas palavras?”
47Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.