ยอห์น 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ก่อนถึงเทศกาลปัสกา พระเยซูทราบว่า ถึงเวลาแล้วที่พระองค์จะจากโลกนี้ไปหาพระบิดา พระองค์รักคนของพระองค์ที่อยู่ในโลก และรักพวกเขาจนถึงที่สุด
1Перед сьвятом же пасхи, знаючи Ісус, що прийшла Його година, щоб зійти з сьвіту сього до Отця, — любивши своїх, що були в сьвітї, до кінця любив їх.
2ระหว่างอาหารเย็น มารได้ใส่ความคิดที่จะทรยศพระองค์ไว้ในใจของยูดาสอิสคาริโอท บุตรของซีโมนแล้ว
2І по вечері, як диявол уже вкинув у серце Юди Симонового Іскариоцького, щоб Його зрадив,
3พระเยซูทราบว่า พระบิดามอบทุกสิ่งไว้ในมือของพระองค์ และทราบว่าพระองค์มาจากพระเจ้า และกำลังกลับไปหาพระเจ้า
3знаючи Ісус, що все дав Йому Отець у руки, й що від Бога вийшов, і до Бога йде,
4พระองค์จึงลุกจากโต๊ะอาหาร ถอดเสื้อชั้นนอกออก แล้วหยิบผ้าขนหนูมาคาดเอว
4устає зза вечері і скидає одежу; і, взявши рушник, підперезавсь.
5จากนั้น พระองค์เทน้ำลงในอ่าง และเริ่มล้างเท้าของสาวก แล้วเช็ดด้วยผ้าขนหนูที่คาดเอวอยู่
5Після того налив води в умивальницю, та й почав обмивати ноги ученикам та обтирати рушником, котрим був підперезаний.
6เมื่อพระองค์มาถึงซีโมนเปโตร เปโตรพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านจะล้างเท้าของผมหรือ?”
6Приходить же до Симона Петра, й каже Йому той: Господи, Ти обмиваєш ноги мої?
7พระเยซูตอบเขาว่า “ตอนนี้ท่านยังไม่รู้ว่าเรากำลังทำอะไร แต่ภายหลังท่านจะเข้าใจ”
7Відказав Ісус, і рече Йому: Що я роблю, ти не знаєш тепер, зрозумієш же опісля.
8เปโตรพูดกับพระองค์ว่า “ท่านจะไม่มีวันล้างเท้าของผม!” พระเยซูตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างท่าน ท่านก็ไม่มีส่วนกับเรา”
8Каже Йому Петр: Не мити меш ніг моїх до віку. Відказав йому Ісус: Як не обмию тебе, не мати меш части зо мною.
9ซีโมนเปโตรพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าอย่างนั้น อย่าล้างเฉพาะเท้าของผม แต่ล้างทั้งมือและศีรษะด้วย!”
9Каже Йому Симон Петр: Господи, не тільки ноги мої, та й руки й голову.
10พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “คนที่อาบน้ำแล้วสะอาดทั้งตัว ต้องล้างเพียงเท้าเท่านั้น พวกคุณสะอาด แต่ไม่ใช่ทุกคน”
10Рече йому Ісус: Обмитому не треба, як тільки ноги мити, а чистий увесь. І ви чисті, та не всї.
11เพราะพระองค์รู้ว่าใครจะทรยศพระองค์ พระองค์จึงกล่าวว่า “พวกคุณไม่ได้สะอาดทุกคน”
11Знав бо зрадника свого; тим і сказав: Не всї ви чисті.
12เมื่อพระองค์ล้างเท้าของพวกเขาเสร็จ สวมเสื้อชั้นนอกอีกครั้ง และนั่งลงอีกครั้ง พระองค์ถามพวกเขาว่า “พวกคุณรู้ไหมว่า เราได้ทำอะไรแก่พวกคุณ?
12Як же пообмивав ноги їх і взяв одежу свою, сївши знов, рече їм: Чи знаєте, що зробив я вам?
13พวกคุณเรียกเราว่า ‘อาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกคุณเรียกถูกแล้ว เพราะเราเป็นเช่นนั้น
13Ви звете мене Учителем і Господом, і добре кажете, се бо я.
14ถ้าเรา ซึ่งเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและอาจารย์ ยังล้างเท้าของพวกคุณ พวกคุณก็ควรล้างเท้าให้กันและกัน
14Коли ж я помив вам ноги, Господь і Учитель, то й ви повинні один одному обмивати ноги.
15เพราะเราได้ให้แบบอย่างแก่พวกคุณ เพื่อพวกคุณจะทำเช่นเดียวกับที่เราทำแก่พวกคุณ
15Приклад бо дав вам, і як я зробив вам, і ви робіть.
16เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนรับใช้ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่านายของตน และคนที่ถูกส่งไปก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่าคนที่ส่งเขาไป
16Істино, істино глаголю вам: Не єсть слуга більший пана свого, анї посланець більший пославшого його.
17ถ้าพวกคุณรู้สิ่งเหล่านี้ ถ้าพวกคุณทำตาม พวกคุณก็เป็นสุข
17Коли се знаєте, то блаженні ви, коли робити мете се.
18เราไม่ได้พูดถึงพวกคุณทุกคน เรารู้ว่าเราเลือกใครไว้ แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อให้พระคัมภีร์เป็นจริงว่า ‘คนที่กินขนมปังกับเรา ได้ยกส้นเท้าขึ้นต่อเรา’
18Не про всїх вас глаголю: я знаю кого вибрав; та щоб писаннє справдилось: Хто їсть зо мною хлїб, підняв на мене пяту свою.
19ตั้งแต่ตอนนี้ เราบอกพวกคุณไว้ก่อนที่เรื่องนั้นจะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อมันเกิดขึ้น พวกคุณจะเชื่อว่า เราเป็นผู้นั้น
19Від нинї глаголю вам, перше нїж стало ся, щоб, як станеть ся, увірували, що се я.
20เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนที่ต้อนรับใครก็ตามที่เราส่งไป ก็ต้อนรับเรา และคนที่ต้อนรับเรา ก็ต้อนรับพระองค์ผู้ส่งเรามา”
20Істино, істино глаголю вам: Хто приймає, коли я кого пішлю, мене приймає; а хто мене приймає, приймає Пославшого мене.
21เมื่อพระเยซูกล่าวเช่นนี้แล้ว พระองค์รู้สึกหนักใจในจิตวิญญาณ และเป็นพยานว่า “เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนหนึ่งในพวกคุณจะทรยศเรา”
21Се промовивши Ісус, зворушив ся духом, і сьвідкував і рече: Істино, істино глаголю вам, що один із вас ізрадить мене.
22พวกสาวกมองหน้ากัน ต่างสงสัยว่าพระองค์หมายถึงใคร
22Ззирались тодї між собою ученики, сумнїваючись, про кого Він говорить.
23สาวกคนหนึ่ง ซึ่งพระเยซูรัก เอนตัวอยู่ชิดอกของพระเยซูที่โต๊ะอาหาร
23Був же за столом один із учеників Його на лонї Ісусовім, котрого любив Ісус.
24ซีโมนเปโตรจึงส่งสัญญาณให้เขา และพูดว่า “บอกพวกเราสิว่า พระองค์หมายถึงใคร”
24Сьому кивнув Симон Петр, щоб спитав, хто б се був, про кого говорить.
25สาวกคนนั้นจึงเอนตัวเข้าไปชิดอกของพระเยซู และถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นใครหรือ?”
25Пригорнувшись той до грудей Ісусових, каже Йому: Господи, хто се?
26พระเยซูตอบว่า “คือคนที่เราจะยื่นขนมปังชิ้นนี้ให้ หลังจากเราจุ่มแล้ว” แล้วพระองค์ก็จุ่มขนมปังชิ้นนั้น และยื่นให้ยูดาส บุตรของซีโมนอิสคาริโอท
26Відказав Ісус: Той, кому я, умочивши кусок, подам. І, вмочивши кусок, дав Юдї Симонову Іскариоцькому.
27หลังจากยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้น ซาตานก็เข้าสู่ตัวเขา พระเยซูจึงกล่าวกับเขาว่า “สิ่งที่ท่านจะทำ ก็จงทำเร็ว ๆ”
27А за куском увійшов тодї в него сатана. Рече ж йому Ісус: Що робиш, роби швидко.
28แต่ไม่มีใครที่โต๊ะเข้าใจว่า ทำไมพระองค์จึงพูดอย่างนั้นกับเขา
28Сього не зрозумів нїхто, що сидїли за столом, проти чого сказав йому.
29เพราะยูดาสเป็นผู้ดูแลกล่องเงิน บางคนจึงคิดว่า พระเยซูกำลังบอกเขาว่า “ไปซื้อสิ่งที่พวกเราต้องใช้สำหรับเทศกาล” หรือให้เขานำของบางอย่างไปให้คนยากจน
29Деякі бо думали, — яко ж бо скриньку мав Юда, — що каже йому Ісус: купи, що треба нам про сьвято; або, щоб що дав убогим.
30เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว ก็ออกไปทันที ตอนนั้นเป็นกลางคืน
30Узявши ж він кусок, зараз вийшов; була ж ніч.
31เมื่อยูดาสออกไปแล้ว พระเยซูกล่าวว่า “ตอนนี้ บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริแล้ว และพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์
31Як же вийшов, рече Ісус: Тепер прославив ся Син чоловічий, й Бог прославив ся в Йому.
32ถ้าพระเจ้าได้รับพระสิริในพระองค์ พระเจ้าก็จะให้บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริในพระองค์เอง และจะให้พระองค์ได้รับพระสิริทันที
32Коли Бог прославив ся в Йому, то Бог прославить і Його в собі, і скоро прославить Його.
33ลูก ๆ เอ๋ย เราจะอยู่กับพวกคุณอีกเพียงไม่นาน พวกคุณจะตามหาเรา และอย่างที่เราเคยบอกชาวยิวว่า ‘ที่ที่เรากำลังไป พวกคุณมาไม่ได้’ ตอนนี้เราก็บอกพวกคุณเช่นเดียวกัน
33Дїтки! ще короткий час я з вами. Шукати мете мене, і яко ж казав я Жидам: Що, куди йду я, ви не можете йти, і вам глаголю тепер.
34เราให้คำบัญชาใหม่แก่พวกคุณ คือให้พวกคุณรักกันและกัน เช่นเดียวกับที่เรารักพวกคุณ พวกคุณก็จงรักกันและกัน
34Заповідь нову даю вам: щоб любили один одного. Як я любив вас, щоб і ви любили один одного.
35ถ้าพวกคุณรักกันและกัน ทุกคนจะรู้จากสิ่งนี้ว่า พวกคุณเป็นสาวกของเรา”
35По сьому знати муть усї, що ви мої ученики, коли любов мати мете один до одного.
36ซีโมนเปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านกำลังไปที่ไหน?” พระเยซูตอบว่า “ที่ที่เรากำลังไป ตอนนี้ท่านตามเราไปไม่ได้ แต่ภายหลังท่านจะตามไป”
36Рече Йому Симон Петр: Господи, куди йдеш? Відказав йому Ісус: Куди йду, не можеш тепер за мною йти; опісля ж пійдеш за мною.
37เปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมตอนนี้ผมตามท่านไปไม่ได้? ผมจะสละชีวิตเพื่อท่าน”
37Каже Йому Петр: Господи, чому не можу за Тобою йти тепер? Душу мою за Тебе положу.
38พระเยซูตอบเขาว่า “ท่านจะสละชีวิตเพื่อเราหรือ? เราขอยืนยันกับท่านว่า ไก่จะยังไม่ขัน จนกว่าท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง
38Відказав йому Ісус: Душу твою за мене положиш? Істино, істино глаголю тобі: не запіє півень, доки мене відречеш ся тричі.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.