Marcum 4
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Et iterum cœpit docere ad mare: et congregata est ad eum turba multa, ita ut navim ascendens sederet in mari, et omnis turba circa mare super terram erat:
1И опять начал учить при море; и собралось к Нему множество народа, так что Он вошел в лодку и сидел на море, а весь народ был на земле, у моря.
2et docebat eos in parabolis multa, et dicebat illis in doctrina sua:
2И учил их притчами много, и в учении Своем говорил им:
3Audite: ecce exiit seminans ad seminandum.
3слушайте: вот, вышел сеятель сеять;
4Et dum seminat, aliud cecidit circa viam, et venerunt volucres cæli, et comederunt illud.
4и, когда сеял, случилось, что иное упало при дороге, и налетели птицы и поклевали то.
5Aliud vero cecidit super petrosa, ubi non habuit terram multam: et statim exortum est, quoniam non habebat altitudinem terræ:
5Иное упало на каменистое место, где немного было земли, и скоро взошло, потому что земля была неглубока;
6et quando exortus est sol, exæstuavit: et eo quod non habebat radicem, exaruit.
6когда же взошло солнце, увяло и, как не имело корня, засохло.
7Et aliud cecidit in spinas: et ascenderunt spinæ, et suffocaverunt illud, et fructum non dedit.
7Иное упало в терние, и терние выросло, и заглушило семя, и оно не дало плода.
8Et aliud cecidit in terram bonam: et dabat fructum ascendentem et crescentem, et afferebat unum triginta, unum sexaginta, et unum centum.
8И иное упало на добрую землю и дало плод, который взошел и вырос, и принесло иное тридцать, иное шестьдесят, и иное сто.
9Et dicebat: Qui habet aures audiendi, audiat.
9И сказал им: кто имеет уши слышать, да слышит!
10Et cum esset singularis, interrogaverunt eum hi qui cum eo erant duodecim, parabolam.
10Когда же остался без народа, окружающие Его, вместе с двенадцатью, спросили Его о притче.
11Et dicebat eis: Vobis datum est nosse mysterium regni Dei: illis autem, qui foris sunt, in parabolis omnia fiunt:
11И сказал им: вам дано знать тайны Царствия Божия, а тем внешним все бывает в притчах;
12ut videntes videant, et non videant: et audientes audiant, et non intelligant: nequando convertantur, et dimittantur eis peccata.
12так что они своими глазами смотрят, и не видят; своими ушами слышат, и не разумеют, да не обратятся, и прощены будут им грехи.
13Et ait illis: Nescitis parabolam hanc? Et quomodo omnes parabolas cognoscetis?
13И говорит им: не понимаете этой притчи? Как же вам уразуметь все притчи?
14Qui seminat, verbum seminat.
14Сеятель слово сеет.
15Hi autem sunt, qui circa viam, ubi seminatur verbum, et cum audierint, confestim venit Satanas, et aufert verbum, quod seminatum est in cordibus eorum.
15Посеянное при дороге означает тех, в которых сеется слово, но к которым, когда услышат, тотчас приходит сатана и похищает слово, посеянное в сердцах их.
16Et hi sunt similiter, qui super petrosa seminantur: qui cum audierint verbum, statim cum gaudio accipiunt illud:
16Подобным образом и посеянное на каменистом месте означает тех, которые, когда услышат слово, тотчас с радостью принимают его,
17et non habent radicem in se, sed temporales sunt: deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum, confestim scandalizantur.
17но не имеют в себе корня и непостоянны; потом, когда настанет скорбь или гонение за слово, тотчас соблазняются.
18Et alii sunt qui in spinas seminantur: hi sunt qui verbum audiunt,
18Посеянное в тернии означает слышащих слово,
19et ærumnæ sæculi, et deceptio divitiarum, et circa reliqua concupiscentiæ introëuntes suffocant verbum, et sine fructu efficitur.
19но в которых заботы века сего, обольщение богатством и другие пожелания, входя в них, заглушают слово, и оно бывает без плода.
20Et hi sunt qui super terram bonam seminati sunt, qui audiunt verbum, et suscipiunt, et fructificant, unum triginta, unum sexaginta, et unum centum.
20А посеянное на доброй земле означает тех, которые слушают слово и принимают, и приносят плод, один в тридцать, другой в шестьдесят, иной во сто крат.
21Et dicebat illis: Numquid venit lucerna ut sub modo ponatur, aut sub lecto? nonne ut super candelabrum ponatur?
21И сказал им: для того ли приносится свеча, чтобы поставить ее под сосуд или под кровать? не для того ли, чтобы поставить ее на подсвечнике?
22Non est enim aliquid absconditum, quod non manifestetur: nec factum est occultum, sed ut in palam veniat.
22Нет ничего тайного, что не сделалось бы явным, и ничего не бывает потаенного, что не вышло бы наружу.
23Si quis habet aures audiendi, audiat.
23Если кто имеет уши слышать, да слышит!
24Et dicebat illis: Videte quid audiatis. In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis, et adjicietur vobis.
24И сказал им: замечайте, что слышите: какою мерою мерите, такою отмерено будет вам и прибавлено будет вам, слушающим.
25Qui enim habet, dabitur illi: et qui non habet, etiam quod habet auferetur ab eo.
25Ибо кто имеет, тому дано будет, а кто не имеет, у того отнимется и то, что имеет.
26Et dicebat: Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo jaciat sementem in terram,
26И сказал: Царствие Божие подобно тому, как если человек бросит семя в землю,
27et dormiat, et exsurgat nocte et die, et semen germinet, et increscat dum nescit ille.
27и спит, и встает ночью и днем; и как семя всходит и растет, не знает он,
28Ultro enim terra fructificat, primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica.
28ибо земля сама собою производит сперва зелень, потом колос, потом полное зерно в колосе.
29Et cum produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adest messis.
29Когда же созреет плод, немедленно посылает серп, потому что настала жатва.
30Et dicebat: Cui assimilabimus regnum Dei? aut cui parabolæ comparabimus illud?
30И сказал: чему уподобим Царствие Божие? или какою притчею изобразим его?
31Sicut granum sinapis, quod cum seminatum fuerit in terra, minus est omnibus seminibus, quæ sunt in terra:
31Оно - как зерно горчичное, которое, когда сеется в землю, есть меньше всех семян на земле;
32et cum seminatum fuerit, ascendit, et fit majus omnibus oleribus, et facit ramos magnos, ita ut possint sub umbra ejus aves cæli habitare.
32а когда посеяно, всходит и становится больше всех злаков, и пускает большие ветви, так что под тенью его могут укрываться птицы небесные.
33Et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum, prout poterant audire:
33И таковыми многими притчами проповедывал им слово, сколько они могли слышать.
34sine parabola autem non loquebatur eis: seorsum autem discipulis suis disserebat omnia.
34Без притчи же не говорил им, а ученикам наедине изъяснял все.
35Et ait illis in illa die, cum sero esset factum: Transeamus contra.
35Вечером того дня сказал им: переправимся на ту сторону.
36Et dimittentes turbam, assumunt eum ita ut erat in navi: et aliæ naves erant cum illo.
36И они, отпустив народ, взяли Его с собою, как Он был в лодке; с Ним были и другие лодки.
37Et facta est procella magna venti, et fluctus mittebat in navim, ita ut impleretur navis.
37И поднялась великая буря; волны били в лодку, так что она уже наполнялась водою.
38Et erat ipse in puppi super cervical dormiens: et excitant eum, et dicunt illi: Magister, non ad te pertinet, quia perimus?
38А Он спал на корме на возглавии. Его будят и говорят Ему: Учитель! неужели Тебе нужды нет, что мы погибаем?
39Et exsurgens comminatus est vento, et dixit mari: Tace, obmutesce. Et cessavit ventus: et facta est tranquillitas magna.
39И, встав, Он запретил ветру и сказал морю: умолкни, перестань. И ветер утих, и сделалась великая тишина.
40Et ait illis: Quid timidi estis? necdum habetis fidem? et timuerunt timore magno, et dicebant ad alterutrum: Quis, putas, est iste, quia et ventus et mare obediunt ei?
40И сказал им: что вы так боязливы? как у вас нет веры?
no verse 41 in this text
41И убоялись страхом великим и говорили между собою: кто же Сей, что и ветер и море повинуются Ему?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.