Marcum 6
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Et egressus inde, abiit in patriam suam: et sequebantur eum discipuli sui:
1Оттуда вышел Он и пришел в Свое отечество; за Ним следовали ученики Его.
2et facto sabbato cœpit in synagoga docere: et multi audientes admirabantur in doctrina ejus, dicentes: Unde huic hæc omnia? et quæ est sapientia, quæ data est illi, et virtutes tales, quæ per manus ejus efficiuntur?
2Когда наступила суббота, Он начал учить в синагоге; и многие слышавшие с изумлением говорили: откуда у Него это? что за премудрость дана Ему, и как такие чудеса совершаются руками Его?
3Nonne hic est faber, filius Mariæ, frater Jacobi, et Joseph, et Judæ, et Simonis? nonne et sorores ejus hic nobiscum sunt? Et scandalizabantur in illo.
3Не плотник ли Он, сын Марии, брат Иакова, Иосии, Иуды и Симона? Не здесь ли, между нами, Его сестры? И соблазнялись о Нем.
4Et dicebat illis Jesus: Quia non est propheta sine honore nisi in patria sua, et in domo sua, et in cognatione sua.
4Иисус же сказал им: не бывает пророк без чести, разве только в отечестве своем и у родственников и в доме своем.
5Et non poterat ibi virtutem ullam facere, nisi paucos infirmos impositis manibus curavit:
5И не мог совершить там никакого чуда, только на немногих больных возложив руки, исцелил их.
6et mirabatur propter incredulitatem eorum, et circuibat castella in circuitu docens.
6И дивился неверию их; потом ходил по окрестным селениям и учил.
7Et vocavit duodecim: et cœpit eos mittere binos, et dabat illis potestatem spirituum immundorum.
7И, призвав двенадцать, начал посылать их по два, и дал им власть над нечистыми духами.
8Et præcepit eis ne quid tollerent in via, nisi virgam tantum: non peram, non panem, neque in zona æs,
8И заповедал им ничего не брать в дорогу, кроме одного посоха: ни сумы, ни хлеба, ни меди в поясе,
9sed calceatos sandaliis, et ne induerentur duabus tunicis.
9но обуваться в простую обувь и не носить двух одежд.
10Et dicebat eis: Quocumque introieritis in domum, illic manete donec exeatis inde:
10И сказал им: если где войдете в дом, оставайтесь в нем, доколе не выйдете из того места.
11et quicumque non receperint vos, nec audierint vos, exeuntes inde, excutite pulverem de pedibus vestris in testimonium illis.
11И если кто не примет вас и не будет слушать вас, то, выходя оттуда, отрясите прах от ног ваших, во свидетельство на них. Истинно говорю вам: отраднее будет Содому и Гоморре в день суда, нежели тому городу.
12Et exeuntes prædicabant ut pœnitentiam agerent:
12Они пошли и проповедывали покаяние;
13et dæmonia multa ejiciebant, et ungebant oleo multos ægros, et sanabant.
13изгоняли многих бесов и многих больных мазали маслом и исцеляли.
14Et audivit rex Herodes (manifestum enim factum est nomen ejus), et dicebat: Quia Joannes Baptista resurrexit a mortuis: et propterea virtutes operantur in illo.
14Царь Ирод, услышав об Иисусе, ибо имя Его стало гласно, говорил: это Иоанн Креститель воскрес из мертвых, и потому чудеса делаются им.
15Alii autem dicebant: Quia Elias est; alii vero dicebant: Quia propheta est, quasi unus ex prophetis.
15Другие говорили: это Илия, а иные говорили: это пророк, или как один из пророков.
16Quo audito Herodes ait: Quem ego decollavi Joannem, hic a mortuis resurrexit.
16Ирод же, услышав, сказал: это Иоанн, которого я обезглавил; он воскрес из мертвых.
17Ipse enim Herodes misit, ac tenuit Joannem, et vinxit eum in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui, quia duxerat eam.
17Ибо сей Ирод, послав, взял Иоанна и заключил его в темницу за Иродиаду, жену Филиппа, брата своего, потому что женился на ней.
18Dicebat enim Joannes Herodi: Non licet tibi habere uxorem fratris tui.
18Ибо Иоанн говорил Ироду: не должно тебе иметь жену брата твоего.
19Herodias autem insidiabatur illi: et volebat occidere eum, nec poterat.
19Иродиада же, злобясь на него, желала убить его; но не могла.
20Herodes enim metuebat Joannem, sciens eum virum justum et sanctum: et custodiebat eum, et audito eo multa faciebat, et libenter eum audiebat.
20Ибо Ирод боялся Иоанна, зная, что он муж праведный и святой, и берег его; многое делал, слушаясь его, и с удовольствием слушал его.
21Et cum dies opportunus accidisset, Herodes natalis sui cœnam fecit principibus, et tribunis, et primis Galilææ:
21Настал удобный день, когда Ирод, по случаю дня рождения своего, делал пир вельможам своим, тысяченачальникам и старейшинам Галилейским,
22cumque introisset filia ipsius Herodiadis, et saltasset, et placuisset Herodi, simulque recumbentibus, rex ait puellæ: Pete a me quod vis, et dabo tibi:
22дочь Иродиады вошла, плясала и угодила Ироду и возлежавшим с ним; царь сказал девице: проси у меня, чего хочешь, и дам тебе;
23et juravit illi: Quia quidquid petieris dabo tibi, licet dimidium regni mei.
23и клялся ей: чего ни попросишь у меня, дам тебе, даже до половины моего царства.
24Quæ cum exisset, dixit matri suæ: Quid petam? At illa dixit: Caput Joannis Baptistæ.
24Она вышла и спросила у матери своей: чего просить? Та отвечала: головы Иоанна Крестителя.
25Cumque introisset statim cum festinatione ad regem, petivit dicens: Volo ut protinus des mihi in disco caput Joannis Baptistæ.
25И она тотчас пошла с поспешностью к царю и просила, говоря: хочу, чтобы ты дал мне теперь же на блюде голову Иоанна Крестителя.
26Et contristatus est rex: propter jusjurandum, et propter simul discumbentes, noluit eam contristare:
26Царь опечалился, но ради клятвы и возлежавших с ним не захотел отказать ей.
27sed misso spiculatore præcepit afferri caput ejus in disco. Et decollavit eum in carcere,
27И тотчас, послав оруженосца, царь повелел принести голову его.
28et attulit caput ejus in disco: et dedit illud puellæ, et puella dedit matri suæ.
28Он пошел, отсек ему голову в темнице, и принес голову его на блюде, и отдал ее девице, а девица отдала ее матери своей.
29Quo audito, discipuli ejus venerunt, et tulerunt corpus ejus: et posuerunt illud in monumento.
29Ученики его, услышав, пришли и взяли тело его, и положили его во гробе.
30Et convenientes Apostoli ad Jesum, renuntiaverunt ei omnia quæ egerant, et docuerant.
30И собрались Апостолы к Иисусу и рассказали Ему все, и что сделали, и чему научили.
31Et ait illis: Venite seorsum in desertum locum, et requiescite pusillum. Erant enim qui veniebant et redibant multi: et nec spatium manducandi habebant.
31Он сказал им: пойдите вы одни в пустынное место и отдохните немного, - ибо много было приходящих и отходящих, так что и есть им было некогда.
32Et ascendentes in navim, abierunt in desertum locum seorsum.
32И отправились в пустынное место в лодке одни.
33Et viderunt eos abeuntes, et cognoverunt multi: et pedestres de omnibus civitatibus concurrerunt illuc, et prævenerunt eos.
33Народ увидел, как они отправлялись, и многие узнали их; и бежали туда пешие из всех городов, и предупредили их, и собрались к Нему
34Et exiens vidit turbam multam Jesus: et misertus est super eos, quia erant sicut oves non habentes pastorem, et cœpit docere multa.
34Иисус, выйдя, увидел множество народа и сжалился над ними, потому что они были, как овцы, не имеющие пастыря; и начал учить их много.
35Et cum jam hora multa fieret, accesserunt discipuli ejus, dicentes: Desertus est locus hic, et jam hora præteriit:
35И как времени прошло много, ученики Его, приступив к Нему, говорят: место здесь пустынное, а времени уже много,
36dimitte illos, ut euntes in proximas villas et vicos, emant sibi cibos, quos manducent.
36отпусти их, чтобы они пошли в окрестные деревни и селения и купили себе хлеба, ибо им нечего есть.
37Et respondens ait illis: Date illis vos manducare. Et dixerunt ei: Euntes emamus ducentis denariis panes, et dabimus illis manducare.
37Он сказал им в ответ: вы дайте им есть. И сказали Ему: разве нам пойти купить хлеба динариев на двести и дать им есть?
38Et dicit eis: Quot panes habetis? ite, et videte. Et cum cognovissent, dicunt: Quinque, et duos pisces.
38Но Он спросил их: сколько у вас хлебов? пойдите, посмотрите. Они, узнав, сказали: пять хлебов и две рыбы.
39Et præcepit illis ut accumbere facerent omnes secundum contubernia super viride fœnum.
39Тогда повелел им рассадить всех отделениями на зеленой траве.
40Et discubuerunt in partes per centenos et quinquagenos.
40И сели рядами, по сто и по пятидесяти.
41Et acceptis quinque panibus et duobus pisces, intuens in cælum, benedixit, et fregit panes, et dedit discipulis suis, ut ponerent ante eos: et duos pisces divisit omnibus.
41Он взял пять хлебов и две рыбы, воззрев на небо, благословил и преломил хлебы и дал ученикам Своим, чтобы они раздали им; и две рыбы разделил на всех.
42Et manducaverunt omnes, et saturati sunt.
42И ели все, и насытились.
43Et sustulerunt reliquias, fragmentorum duodecim cophinos plenos, et de piscibus.
43И набрали кусков хлеба и остатков от рыб двенадцать полных коробов.
44Erant autem qui manducaverunt quinque millia virorum.
44Было же евших хлебы около пяти тысяч мужей.
45Et statim coëgit discipulos suos ascendere navim, ut præcederent eum trans fretum ad Bethsaidam, dum ipse dimitteret populum.
45И тотчас понудил учеников Своих войти в лодку и отправиться вперед на другую сторону к Вифсаиде, пока Он отпустит народ.
46Et cum dimisisset eos, abiit in montem orare.
46И, отпустив их, пошел на гору помолиться.
47Et cum sero esset, erat navis in medio mari et ipse solus in terra.
47Вечером лодка была посреди моря, а Он один на земле.
48Et videns eos laborantes in remigando (erat enim ventus contrarius eis) et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans supra mare: et volebat præterire eos.
48И увидел их бедствующих в плавании, потому что ветер им был противный; около же четвертой стражи ночи подошел к ним, идя по морю, и хотел миновать их.
49At illi ut viderunt eum ambulantem supra mare, putaverunt phantasma esse, et exclamaverunt.
49Они, увидев Его идущего по морю, подумали, что это призрак, и вскричали.
50Omnes enim viderunt eum, et conturbati sunt. Et statim locutus est cum eis, et dixit eis: Confidite, ego sum: nolite timere.
50Ибо все видели Его и испугались. И тотчас заговорил с ними и сказал им: ободритесь; это Я, не бойтесь.
51Et ascendit ad illos in navim, et cessavit ventus. Et plus magis intra se stupebant:
51И вошел к ним в лодку, и ветер утих. И они чрезвычайно изумлялись в себе и дивились,
52non enim intellexerunt de panibus: erat enim cor eorum obcæcatum.
52ибо не вразумились чудом над хлебами, потому что сердце их было окаменено.
53Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesareth, et applicuerunt.
53И, переправившись, прибыли в землю Геннисаретскую и пристали к берегу.
54Cumque egressi essent de navi, continuo cognoverunt eum:
54Когда вышли они из лодки, тотчас жители, узнав Его,
55et percurrentes universam regionem illam, cœperunt in grabatis eos, qui se male habebant, circumferre, ubi audiebant eum esse.
55обежали всю окрестность ту и начали на постелях приносить больных туда, где Он, как слышно было, находился.
56Et quocumque introibat, in vicos, vel in villas aut civitates, in plateis ponebant infirmos, et deprecabantur eum, ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent, et quotquot tangebant eum, salvi fiebant.
56И куда ни приходил Он, в селения ли, в города ли, в деревни ли, клали больных на открытых местах и просили Его, чтобы им прикоснуться хотя к краю одежды Его; и которые прикасались к Нему, исцелялись.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.