1. Мојсијева 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1А беше на целој земљи један језик и једнаке речи.
1و تمام جهان را یک زبان و یک لغت بود.
2А кад отидоше од истока, нађоше равницу у земљи сенарској, и населише се онде.
2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، همواری‌ای در زمین شنعار یافتند و درآنجا سکنی گرفتند.
3Па рекоше међу собом: Хајде да правимо плоче и да их у ватри печемо. И беху им опеке место камена и смола земљана место креча.
3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان راآجر به‌جای سنگ بود، و قیر به‌جای گچ.
4После рекоше: Хајде да сазидамо град и кулу, којој ће врх бити до неба, да стечемо себи име, да се не бисмо расејали по земљи.
4وگفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.»
5А Господ сиђе да види град и кулу, што зидаху синови човечији.
5و خداوند نزول نمود تا شهر وبرجی را که بنی آدم بنا می‌کردند، ملاحظه نماید.
6И рече Господ: Гле, народ један, и један језик у свих, и то почеше радити, и неће им сметати ништа да не ураде шта су наумили.
6و خداوند گفت: «همانا قوم یکی است و جمیع ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، والان هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان ممتنع نخواهد شد.
7Хајде да сиђемо, и да им пометемо језик, да не разумеју један другог шта говоре.
7اکنون نازل شویم و زبان ایشان رادر آنجا مشوش سازیم تا سخن یکدیگر رانفهمند.»
8Тако их Господ расу оданде по свој земљи, те не сазидаше града.
8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر بازماندند.
9Зато се прозва Вавилон, јер онде помете Господ језик целе земље, и оданде их расу Господ по свој земљи.
9از آن سبب آنجا را بابل نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان رامشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا برروی تمام زمین پراکنده نمود.
10Ово је племе Симово: беше Симу сто година, кад роди Арфаксада, друге године после потопа.
10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، ارفکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.
11А родив Арфаксада поживе Сим пет стотина година, рађајући синове и кћери.
11وسام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
12А Арфаксад поживе тридесет и пет година, и роди Салу;
12و ارفکشاد سی وپنج سال بزیست و شالح را آورد.
13а родив Салу поживе Арфаксад четири стотине и три године, рађајући синове и кћери.
13و ارفکشادبعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
14А Сала поживе тридесет година, и роди Евера;
14و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.
15а родив Евера поживе Сала четири стотине и три године, рађајући синове и кћери.
15و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
16А Евер поживе тридесет и четири године, и роди Фалека;
16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.
17а родив Фалека поживе Евер четири стотине и тридесет година, рађајући синове и кћери.
17و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
18А Фалек поживе тридесет година, и роди Рагава;
18و فالج سی سال بزیست، و رعورا آورد.
19а родив Рагава поживе Фалек двеста и девет година, рађајући синове и кћери.
19و فالج بعد از آوردن رعو، دویست ونه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
20А Рагав поживе тридесет и две године, и роди Серуха;
20ورعو سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.
21а родив Серуха поживе Рагав двеста и седам година, рађајући синове и кћери.
21ورعو بعد از آوردن سروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
22А Серух поживе тридесет година, и роди Нахора;
22وسروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.
23а родив Нахора поживе Серух двеста година, рађајући синове и кћери.
23وسروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.
24А Нахор поживе двадесет и девет година, и роди Тару;
24و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.
25а родив Тару поживе Нахор сто и деветнаест година, рађајући синове и кћери.
25و ناحور بعد ازآوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی کرد وپسران و دختران آورد.
26А Тара поживе седамдесет година, и роди Аврама, Нахора и Арана.
26و تارح هفتاد سال بزیست، و ابرام و ناحور و هاران را آورد.
27А ово је племе Тарино: Тара роди Аврама, Нахора и Арана; а Аран роди Лота.
27و این است پیدایش تارح که تارح، ابرام وناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.
28И умре Аран пре Таре оца свог на постојбини својој, у Уру халдејском.
28وهاران پیش پدر خود، تارح در زادبوم خویش دراور کلدانیان بمرد.
29И ожени се Аврам и Нахор, и жени Аврамовој беше име Сара а жени Нахоровој име Мелха, кћи Арама оца Мелхе и Јесхе.
29و ابرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن ابرام را سارای نام بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه وپدر یسکه.
30А Сара беше нероткиња, и не имаше порода.
30اما سارای نازاد مانده، ولدی نیاورد.
31И узе Тара сина свог Аврама и Лота сина Ароновог, унука свог, и Сару снаху своју, жену Аврама сина свог; и пођоше заједно из Ура халдејског да иду у земљу хананску, и дођоше до Харана, и онде се настанише.
31پس تارح پسر خود ابرام، و نواده خودلوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زوجه پسرش ابرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به ارض کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند.
32И поживе Тара свега двеста и пет година; и умре Тара у Харану.
32و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح درحران مرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.