1. Mose 11
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Es hatte aber alle Welt einerlei Zunge und Sprache.
1و تمام جهان را یک زبان و یک لغت بود.
2Da sie nun zogen gen Morgen, fanden sie ein ebenes Land im Lande Sinear, und wohnten daselbst.
2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، همواری‌ای در زمین شنعار یافتند و درآنجا سکنی گرفتند.
3Und sie sprachen untereinander: Wohlauf, laß uns Ziegel streichen und brennen! und nahmen Ziegel zu Stein und Erdharz zu Kalk
3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان راآجر به‌جای سنگ بود، و قیر به‌جای گچ.
4und sprachen: Wohlauf, laßt uns eine Stadt und einen Turm bauen, des Spitze bis an den Himmel reiche, daß wir uns einen Namen machen! denn wir werden sonst zerstreut in alle Länder.
4وگفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.»
5Da fuhr der HERR hernieder, daß er sähe die Stadt und den Turm, die die Menschenkinder bauten.
5و خداوند نزول نمود تا شهر وبرجی را که بنی آدم بنا می‌کردند، ملاحظه نماید.
6Und der HERR sprach: Siehe, es ist einerlei Volk und einerlei Sprache unter ihnen allen, und haben das angefangen zu tun; sie werden nicht ablassen von allem, was sie sich vorgenommen haben zu tun.
6و خداوند گفت: «همانا قوم یکی است و جمیع ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، والان هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان ممتنع نخواهد شد.
7Wohlauf, laßt uns herniederfahren und ihre Sprache daselbst verwirren, daß keiner des andern Sprache verstehe!
7اکنون نازل شویم و زبان ایشان رادر آنجا مشوش سازیم تا سخن یکدیگر رانفهمند.»
8Also zerstreute sie der HERR von dort alle Länder, daß sie mußten aufhören die Stadt zu bauen.
8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر بازماندند.
9Daher heißt ihr Name Babel, daß der HERR daselbst verwirrt hatte aller Länder Sprache und sie zerstreut von dort in alle Länder.
9از آن سبب آنجا را بابل نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان رامشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا برروی تمام زمین پراکنده نمود.
10Dies sind die Geschlechter Sems: Sem war hundert Jahre alt und zeugte Arphachsad, zwei Jahre nach der Sintflut,
10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، ارفکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.
11und lebte darnach fünfhundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
11وسام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
12Arphachsad war fünfunddreißig Jahre alt und zeugte Salah
12و ارفکشاد سی وپنج سال بزیست و شالح را آورد.
13und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
13و ارفکشادبعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
14Salah war dreißig Jahre alt und zeugte Eber
14و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.
15und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
15و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
16Eber war vierunddreißig Jahre alt und zeugte Peleg
16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.
17und lebte darnach vierhundertunddreißig Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
17و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
18Peleg war dreißig Jahre alt und zeugte Regu
18و فالج سی سال بزیست، و رعورا آورد.
19und lebte darnach zweihundertundneun Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
19و فالج بعد از آوردن رعو، دویست ونه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
20Regu war zweiundreißig Jahre alt und zeugte Serug
20ورعو سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.
21und lebte darnach zweihundertundsieben Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
21ورعو بعد از آوردن سروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
22Serug war dreißig Jahre alt und zeugte Nahor
22وسروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.
23und lebte darnach zweihundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
23وسروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.
24Nahor war neunundzwanzig Jahre alt und zeugte Tharah
24و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.
25und lebte darnach hundertundneunzehn Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
25و ناحور بعد ازآوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی کرد وپسران و دختران آورد.
26Tharah war siebzig Jahre alt und zeugte Abram, Nahor und Haran.
26و تارح هفتاد سال بزیست، و ابرام و ناحور و هاران را آورد.
27Dies sind die Geschlechter Tharahs: Tharah zeugte Abram, Nahor und Haran. Aber Haran zeugte Lot.
27و این است پیدایش تارح که تارح، ابرام وناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.
28Haran aber starb vor seinem Vater Tharah in seinem Vaterlande zu Ur in Chaldäa.
28وهاران پیش پدر خود، تارح در زادبوم خویش دراور کلدانیان بمرد.
29Da nahmen Abram und Nahor Weiber. Abrams Weib hieß Sarai, und Nahors Weib Milka, Harans Tochter, der ein Vater war der Milka und der Jiska.
29و ابرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن ابرام را سارای نام بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه وپدر یسکه.
30Aber Sarai war unfruchtbar und hatte kein Kind.
30اما سارای نازاد مانده، ولدی نیاورد.
31Da nahm Tharah seinen Sohn Abram und Lot, seines Sohnes Harans Sohn, und seine Schwiegertochter Sarai, seines Sohnes Abrams Weib, und führte sie aus Ur in Chaldäa, daß er ins Land Kanaan zöge; und sie kamen gen Haran und wohnten daselbst.
31پس تارح پسر خود ابرام، و نواده خودلوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زوجه پسرش ابرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به ارض کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند.
32Und Tharah war zweihundertundfünf Jahre alt und starb in Haran.
32و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح درحران مرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.