1. Mose
Chapter 11
Lutherbibel 1912
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1. Mose 11

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Tongan Bible, Revised West Version
1Es hatte aber alle Welt einerlei Zunge und Sprache.
1Pea naʻe ngutu taha pe ʻa māmani kotoa, mo lea taha pe.
2Da sie nun zogen gen Morgen, fanden sie ein ebenes Land im Lande Sinear, und wohnten daselbst.
2Pea naʻe hoko, ʻi heʻenau fononga mei hahake, naʻa nau ʻilo ai ʻae toafa ʻi he fonua ko Saina; pea nau nofo ai.
3Und sie sprachen untereinander: Wohlauf, laß uns Ziegel streichen und brennen! und nahmen Ziegel zu Stein und Erdharz zu Kalk
3Pea naʻa nau fepehēʻaki, “Vakai, ke tau ngaohi ʻae makaʻumea, pea taʻo ia ke vela ʻaupito. Pea naʻa nau maka ʻaki ʻae makaʻumea, mo nau lahe ʻaki ʻae kelepulu.”
4und sprachen: Wohlauf, laßt uns eine Stadt und einen Turm bauen, des Spitze bis an den Himmel reiche, daß wir uns einen Namen machen! denn wir werden sonst zerstreut in alle Länder.
4Pea naʻa nau pehē, “Vakai, ke tau langa moʻotautolu ha kolo mo e fale māʻolunga, kae aʻu hono tuʻa fale ki langi; pea tau fakaongoongoa ʻa hotau hingoa, telia naʻa fakamovetevete ʻakitautolu ki he funga ʻo māmani kotoa.”
5Da fuhr der HERR hernieder, daß er sähe die Stadt und den Turm, die die Menschenkinder bauten.
5Pea naʻe hāʻele hifo ʻa Sihova, ke ʻafio ki he kolo mo e fale māʻolunga, ʻaia naʻe langa ʻe he fānau ʻae tangata.
6Und der HERR sprach: Siehe, es ist einerlei Volk und einerlei Sprache unter ihnen allen, und haben das angefangen zu tun; sie werden nicht ablassen von allem, was sie sich vorgenommen haben zu tun.
6Pea naʻe pehē ʻe Sihova, “Vakai, ʻoku taha pe ʻae kakai, pea ʻoku nau lea taha pe; pea kuo nau kamata fai eni: pea ko eni, ʻe ʻikai taʻofia ʻakinautolu, ʻi ha meʻa kuo nau fakakaukau ke fai.
7Wohlauf, laßt uns herniederfahren und ihre Sprache daselbst verwirren, daß keiner des andern Sprache verstehe!
7Vakai, ke tau ʻalu hifo, pea veuveuki ʻenau lea, koeʻuhi ke ʻoua naʻa nau feʻiloaki lea.”
8Also zerstreute sie der HERR von dort alle Länder, daß sie mußten aufhören die Stadt zu bauen.
8Ko ia naʻe fakamovetevete ai ʻakinautolu ʻe Sihova ki he funga ʻo māmani kotoa pē: pea naʻa nau tuku ʻae langa kolo.
9Daher heißt ihr Name Babel, daß der HERR daselbst verwirrt hatte aller Länder Sprache und sie zerstreut von dort in alle Länder.
9Ko ia ʻoku ui ai hono hingoa ko Pepeli; koeʻuhi naʻe veuveuki ʻi ai ʻe Sihova ʻae lea ʻa māmani kotoa pē: pea naʻe fakamovetevete ʻakinautolu mei ai, ʻe Sihova, ki he funga ʻo māmani kotoa pē.
10Dies sind die Geschlechter Sems: Sem war hundert Jahre alt und zeugte Arphachsad, zwei Jahre nach der Sintflut,
10Ko eni ʻae ngaahi toʻutangata ʻo Semi naʻe teau taʻu ʻae motuʻa ʻo Semi, pea fānau kiate ia ʻa ʻAfakisati ʻi hono ua taʻu hili ʻae lōmaki:
11und lebte darnach fünfhundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
11Pea naʻe moʻui ʻa Semi hili ʻae fanauʻi ʻa ʻAfakisati ʻi he taʻu ʻe nimangeau, pea naʻe fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
12Arphachsad war fünfunddreißig Jahre alt und zeugte Salah
12Pea naʻe moʻui ʻa ʻAfakisati ʻi he taʻu ʻe tolungofulu ma nima, pea fānau kiate ia ʻa Sela:
13und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
13Pea naʻe moʻui ʻa ʻAfakisati, hili ʻae fanauʻi ʻa Sela, ʻi he taʻu ʻe fāngeau ma tolu, pea fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
14Salah war dreißig Jahre alt und zeugte Eber
14Pea naʻe moʻui ʻa Sela ʻi he taʻu ʻe tolungofulu, pea naʻe fānau kiate ia ʻa ʻIpela.
15und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
15Pea naʻe moʻui ʻa Sela hili ʻae fanauʻi ʻa ʻIpela ʻi he taʻu ʻe fāngeau ma tolu, pea naʻe fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
16Eber war vierunddreißig Jahre alt und zeugte Peleg
16Pea naʻe moʻui ʻa ʻIpela ʻi he taʻu ʻe tolungofulu ma fā, pea naʻe fānau kiate ia ʻa Peleki:
17und lebte darnach vierhundertunddreißig Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
17Pea naʻe moʻui ʻa ʻIpela hili ʻae fanauʻi ʻo Peleki, ʻi he taʻu ʻe fāngeau ma tolungofulu, pea naʻe fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
18Peleg war dreißig Jahre alt und zeugte Regu
18Pea naʻe moʻui ʻa Peleki ʻi he taʻu ʻe tolungofulu, pea naʻe fānau kiate ia ʻa Liu:
19und lebte darnach zweihundertundneun Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
19Pea naʻe moʻui ʻa Peleki hili ʻae fanauʻi ʻa Liu, ʻi he taʻu ʻe uangeau ma hiva, pea naʻe fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
20Regu war zweiundreißig Jahre alt und zeugte Serug
20Pea naʻe moʻui ʻa Liu ʻi he taʻu ʻe tolungofulu ma ua, pea naʻe fānau kiate ia ʻa Seluke:
21und lebte darnach zweihundertundsieben Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
21Pea naʻe moʻui ʻa Liu hili ʻae fanauʻi ʻa Seluke, ʻi he taʻu ʻe uangeau ma fitu, pea naʻe fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
22Serug war dreißig Jahre alt und zeugte Nahor
22Pea naʻe moʻui ʻa Seluke ʻi he taʻu ʻe tolungofulu, pea naʻe fānau kiate ia ʻa Nehoa;
23und lebte darnach zweihundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
23Pea naʻe moʻui ʻa Seluke hili ʻae fanauʻi ʻa Nehoa ʻi he taʻu ʻe uangeau, pea naʻe fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
24Nahor war neunundzwanzig Jahre alt und zeugte Tharah
24Pea naʻe moʻui ʻa Nehoa ʻi he taʻu ʻe uofulu ma hiva, pea naʻe fānau kiate ia ʻa Tela:
25und lebte darnach hundertundneunzehn Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
25Pea naʻe moʻui ʻa Nehoa hili ʻae fanauʻi ʻa Tela ʻi he taʻu ʻe teau ma hongofulu ma hiva, pea naʻe fānau kiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
26Tharah war siebzig Jahre alt und zeugte Abram, Nahor und Haran.
26Pea naʻe moʻui ʻa Tela ʻi he taʻu ʻe fitungofulu, pea naʻe fānau kiate ia ʻa ʻEpalame, mo Nehoa, mo Halani.
27Dies sind die Geschlechter Tharahs: Tharah zeugte Abram, Nahor und Haran. Aber Haran zeugte Lot.
27¶ Pea ko eni ʻae hako ʻo Tela: naʻe fānau kia Tela ʻa ʻEpalame, mo Nehoa, mo Halani; pea naʻe fānau kia Halani ʻa Lote.
28Haran aber starb vor seinem Vater Tharah in seinem Vaterlande zu Ur in Chaldäa.
28Pea naʻe tomuʻa pekia ʻa Halani ʻi heʻene tamai ko Tela, ʻi he fonua naʻe fanauʻi ai ia, ko Ua ʻi Kalitia.
29Da nahmen Abram und Nahor Weiber. Abrams Weib hieß Sarai, und Nahors Weib Milka, Harans Tochter, der ein Vater war der Milka und der Jiska.
29Pea naʻe maʻu uaifi ʻa ʻEpalame mo Nehoa: ko e hingoa ʻoe uaifi ʻo ʻEpalame ko Selai, pea ko e hingoa ʻoe uaifi ʻo Nehoa ko Milika, ko e ʻofefine ʻo Halani, ko e tamai ʻa Milika, mo e tamai ʻa Isika.
30Aber Sarai war unfruchtbar und hatte kein Kind.
30Ka naʻe paʻa ʻa Selai; naʻe ʻikai haʻa ne tama.
31Da nahm Tharah seinen Sohn Abram und Lot, seines Sohnes Harans Sohn, und seine Schwiegertochter Sarai, seines Sohnes Abrams Weib, und führte sie aus Ur in Chaldäa, daß er ins Land Kanaan zöge; und sie kamen gen Haran und wohnten daselbst.
31Pea naʻe ʻave ʻe Tela ʻa hono foha ko ʻEpalame, mo Lote ko e foha ʻo hono foha ko Halani, mo Selai ko hono ʻofefine ʻi he fono, ko e uaifi ʻo hono foha ko ʻEpalame; pea naʻa nau ʻalu atu mei Ua ʻi Kalitia, ke fononga ki he fonua ko Kēnani; pea naʻa nau hoko ki Halani, ʻo nofo ai.
32Und Tharah war zweihundertundfünf Jahre alt und starb in Haran.
32Pea ko e ngaahi ʻaho ʻo Tela ko e taʻu ʻe uangeau ma nima; pea naʻe pekia ʻa Tela ʻi Halani.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.