Romanos
Chapter 9
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Romanos 9

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Veritatem dico in Christo, non mentior: testimonium mihi perhibente conscientia mea in Spiritu Sancto:
1Истину говорю во Христе, не лгу, свидетельствует мне совесть моя в Духе Святом,
2quoniam tristitia mihi magna est, et continuus dolor cordi meo.
2что великая для меня печаль и непрестанное мучение сердцу моему:
3Optabam enim ego ipse anathema esse a Christo pro fratribus meis, qui sunt cognati mei secundum carnem,
3я желал бы сам быть отлученным от Христа за братьев моих, родных мне по плоти,
4qui sunt Israëlitæ, quorum adoptio est filiorum, et gloria, et testamentum, et legislatio, et obsequium, et promissa:
4то есть Израильтян, которым принадлежат усыновление и слава, и заветы, и законоположение, и богослужение, и обетования;
5quorum patres, et ex quibus est Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in sæcula. Amen.
5от них и отцы, и от них Христос по плоти, сущий над всем Бог, благословенный во веки, аминь.
6Non autem quod exciderit verbum Dei. Non enim omnes qui ex Israël sunt, ii sunt Israëlitæ:
6Но не то, чтобы слово Божие не сбылось: ибо не все те Израильтяне, которые от Израиля;
7neque qui semen sunt Abrahæ, omnes filii: sed in Isaac vocabitur tibi semen:
7и не все дети Авраама, которые от семени его, но сказано: в Исааке наречется тебе семя.
8id est, non qui filii carnis, hi filii Dei: sed qui filii sunt promissionis, æstimantur in semine.
8То есть не плотские дети суть дети Божии, но дети обетования признаются за семя.
9Promissionis enim verbum hoc est: Secundum hoc tempus veniam: et erit Saræ filius.
9А слово обетования таково: в это же время приду, и у Сарры будет сын.
10Non solum autem illa: sed et Rebecca ex uno concubitu habens, Isaac patris nostri.
10И не одно это; но так было и с Ревеккою, когда она зачала в одно время двух сыновей от Исаака, отца нашего.
11Cum enim nondum nati fuissent, aut aliquid boni egissent, aut mali (ut secundum electionem propositum Dei maneret),
11Ибо, когда они еще не родились и не сделали ничего доброго или худого дабы изволение Божие в избрании происходило
12non ex operibus, sed ex vocante dictum est ei quia major serviet minori,
12не от дел, но от Призывающего, сказано было ей: больший будет в порабощении у меньшего,
13sicut scriptum est: Jacob dilexi, Esau autem odio habui.
13как и написано: Иакова Я возлюбил, а Исава возненавидел.
14Quid ergo dicemus? numquid iniquitas apud Deum? Absit.
14Что же скажем? Неужели неправда у Бога? Никак.
15Moysi enim dicit: Miserebor cujus misereor: et misericordiam præstabo cujus miserebor.
15Ибо Он говорит Моисею: кого миловать, помилую; кого жалеть, пожалею.
16Igitur non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei.
16Итак помилование зависит не от желающего и не от подвизающегося, но от Бога милующего.
17Dicit enim Scriptura Pharaoni: Quia in hoc ipsum excitavi te, ut ostendam in te virtutem meam: et ut annuntietur nomen meum in universa terra.
17Ибо Писание говорит фараону: для того самого Я и поставил тебя, чтобы показать над тобою силу Мою и чтобы проповедано было имя Мое по всей земле.
18Ergo cujus vult miseretur, et quem vult indurat.
18Итак, кого хочет, милует; а кого хочет, ожесточает.
19Dicis itaque mihi: Quid adhuc queritur? voluntati enim ejus quis resistit?
19Ты скажешь мне: “За что же еще обвиняет? Ибо кто противостанет воле Его?”
20O homo, tu quis es, qui respondeas Deo? numquid dicit figmentum ei qui se finxit: Quid me fecisti sic?
20А ты кто, человек, что споришь с Богом? Изделие скажет ли сделавшему его: “Зачем ты меня так сделал?”
21an non habet potestatem figulus luti ex eadem massa facere aliud quidem vas in honorem, aliud vero in contumeliam?
21Не властен ли горшечник над глиною, чтобы из той же смеси сделать один сосуд для почетного употребления, а другой для низкого?
22Quod si Deus volens ostendere iram, et notum facere potentiam suam, sustinuit in multa patientia vasa iræ, apta in interitum,
22Что же, если Бог, желая показать гнев и явить могущество Свое, с великим долготерпением щадил сосуды гнева, готовые к погибели,
23ut ostenderet divitias gloriæ suæ in vasa misericordiæ, quæ præparavit in gloriam.
23дабы вместе явить богатство славы Своей над сосудами милосердия, которые Он приготовил к славе,
24Quos et vocavit nos non solum ex Judæis, sed etiam in gentibus,
24над нами, которых Он призвал не только из Иудеев, но и из язычников?
25sicut in Osee dicit: Vocabo non plebem meam, plebem meam: et non dilectam, dilectam: et non misericordiam consecutam, misericordiam consecutam.
25Как и у Осии говорит: не Мой народ назову Моим народом и не возлюбленную - возлюбленною.
26Et erit: in loco, ubi dictum est eis: Non plebs mea vos: ibi vocabuntur filii Dei vivi.
26И на том месте, где сказано им: вы не Мой народ, там названы будут сынами Бога живаго.
27Isaias autem clamat pro Israël: Si fuerit numerus filiorum Israël tamquam arena maris, reliquiæ salvæ fient.
27А Исаия провозглашает об Израиле: хотя бы сыны Израилевы были числом как песок морской, только остаток спасется;
28Verbum enim consummans, et abbrevians in æquitate: quia verbum breviatum faciet Dominus super terram:
28ибо дело оканчивает и скоро решит по правде, дело решительное совершит Господь на земле.
29et sicut prædixit Isaias: Nisi Dominus Sabaoth reliquisset nobis semen, sicut Sodoma facti essemus, et sicut Gomorrha similes fuissemus.
29И, как предсказал Исаия: если бы Господь Саваоф не оставил нам семени, то мы сделались бы, как Содом, и были бы подобны Гоморре.
30Quid ergo dicemus? Quod gentes, quæ non sectabantur justitiam, apprehenderunt justitiam: justitiam autem, quæ ex fide est.
30Что же скажем? Язычники, не искавшие праведности, получили праведность, праведность от веры.
31Israël vero sectando legem justitiæ, in legem justitiæ non pervenit.
31А Израиль, искавший закона праведности, не достиг до закона праведности.
32Quare? Quia non ex fide, sed quasi ex operibus: offenderunt enim in lapidem offensionis,
32Почему? Потому что искали не в вере, а в делах закона. Ибо преткнулись о камень преткновения,
33sicut scriptum est: Ecce pono in Sion lapidem offensionis, et petram scandali: et omnis qui credit in eum, non confundetur.
33как написано: вот, полагаю в Сионе камень преткновения и камень соблазна; но всякий, верующий в Него, не постыдится.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.