Romanos 11
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Dico ergo: Numquid Deus repulit populum suum? Absit. Nam et ego Israëlita sum ex semine Abraham, de tribu Benjamin:
1Итак спрашиваю: неужели Бог отверг народ Свой? Никак. Ибо и я Израильтянин, от семени Авраамова, из колена Вениаминова.
2non repulit Deus plebem suam, quam præscivit. An nescitis in Elia quid dicit Scriptura? quemadmodum interpellat Deum adversum Israël:
2Не отверг Бог народа Своего, который Он наперед знал. Или не знаете, что говорит Писание в повествовании об Илии? Как он жалуется Богу на Израиля, говоря:
3Domine, prophetas tuos occiderunt, altaria tua suffoderunt: et ego relictus sum solus, et quærunt animam meam.
3Господи! пророков Твоих убили, жертвенники Твои разрушили; остался я один, и моей души ищут.
4Sed quid dicit illi divinum responsum? Reliqui mihi septem millia virorum, qui non curvaverunt genua ante Baal.
4Что же говорит ему Божеский ответ? Я соблюл Себе семь тысяч человек, которые не преклонили колени перед Ваалом.
5Sic ergo et in hoc tempore reliquiæ secundum electionem gratiæ salvæ factæ sunt.
5Так и в нынешнее время, по избранию благодати, сохранился остаток.
6Si autem gratia, jam non ex operibus: alioquin gratia jam non est gratia.
6Но если по благодати, то не по делам; иначе благодать не была бы уже благодатью. А если по делам, то это уже не благодать; иначе дело не есть уже дело.
7Quid ergo? Quod quærebat Israël, hoc non est consecutus: electio autem consecuta est: ceteri vero excæcati sunt:
7Что же? Израиль, чего искал, того не получил; избранные же получили, а прочие ожесточились,
8sicut scriptum est: Dedit illis Deus spiritum compunctionis: oculos ut non videant, et aures ut non audiant, usque in hodiernum diem.
8как написано: Бог дал им дух усыпления, глаза, которыми не видят, и уши, которыми не слышат, даже до сего дня.
9Et David dicit: Fiat mensa eorum in laqueum, et in captionem, et in scandalum, et in retributionem illis.
9И Давид говорит: да будет трапеза их сетью, тенетами и петлею в возмездие им;
10Obscurentur oculi eorum ne videant: et dorsum eorum semper incurva.
10да помрачатся глаза их, чтобы не видеть, и хребет их да будет согбен навсегда.
11Dico ergo: Numquid sic offenderunt ut caderent? Absit. Sed illorum delicto, salus est gentibus ut illos æmulentur.
11Итак спрашиваю: неужели они преткнулись, чтобы совсем пасть? Никак. Но от их падения спасение язычникам, чтобы возбудить в них ревность.
12Quod si delictum illorum divitiæ sunt mundi, et diminutio eorum divitiæ gentium: quanto magis plenitudo eorum?
12Если же падение их - богатство миру, и оскудение их - богатство язычникам, то тем более полнота их.
13Vobis enim dico gentibus: Quamdiu quidem ego sum gentium Apostolus, ministerium meum honorificabo,
13Вам говорю, язычникам. Как Апостол язычников, я прославляю служение мое.
14si quomodo ad æmulandum provocem carnem meam, et salvos faciam aliquos ex illis.
14Не возбужу ли ревность в сродниках моих по плоти и не спасу ли некоторых из них?
15Si enim amissio eorum, reconciliatio est mundi: quæ assumptio, nisi vita ex mortuis?
15Ибо если отвержение их - примирение мира, то что будет принятие, как не жизнь из мертвых?
16Quod si delibatio sancta est, et massa: et si radix sancta, et rami.
16Если начаток свят, то и целое; и если корень свят, то и ветви.
17Quod si aliqui ex ramis fracti sunt, tu autem cum oleaster esses, insertus es in illis, et socius radicis, et pinguedinis olivæ factus es,
17Если же некоторые из ветвей отломились, а ты, дикая маслина, привился на место их и стал общником корня и сока маслины,
18noli gloriari adversus ramos. Quod si gloriaris: non tu radicem portas, sed radix te.
18то не превозносись перед ветвями. Если же превозносишься, то вспомни, что не ты корень держишь, но корень тебя.
19Dices ergo: Fracti sunt rami ut ego inserar.
19Скажешь: “Ветви отломились, чтобы мне привиться”
20Bene: propter incredulitatem fracti sunt. Tu autem fide stas: noli altum sapere, sed time.
20Хорошо. Они отломились неверием, а ты держишься верою: не гордись, но бойся.
21Si enim Deus naturalibus ramis non pepercit: ne forte nec tibi parcat.
21Ибо если Бог не пощадил природных ветвей, то смотри, пощадит ли и тебя.
22Vide ergo bonitatem, et severitatem Dei: in eos quidem qui ceciderunt, severitatem: in te autem bonitatem Dei, si permanseris in bonitate, alioquin et tu excideris.
22Итак, видишь благость и строгость Божию: строгость к отпадшим, а благость к тебе, если пребудешь в благости Божией; иначе и ты будешь отсечен.
23Sed et illi, si non permanserint in incredulitate, inserentur: potens est enim Deus iterum inserere illos.
23Но и те, если не пребудут в неверии, привьются, потому что Бог силен опять привить их.
24Nam si tu ex naturali excisus es oleastro, et contra naturam insertus es in bonam olivam: quanto magis ii qui secundum naturam inserentur suæ olivæ?
24Ибо если ты отсечен от дикой по природе маслины и не по природе привился к хорошей маслине, то тем более сии природные привьются к своей маслине.
25Nolo enim vos ignorare, fratres, mysterium hoc (ut non sitis vobis ipsis sapientes), quia cæcitas ex parte contigit in Israël, donec plenitudo gentium intraret,
25Ибо не хочу оставить вас, братия, в неведении о тайне сей, - чтобы вы не мечтали о себе, что ожесточение произошло в Израиле отчасти, до времени, пока войдет полное число язычников;
26et sic omnis Israël salvus fieret, sicut scriptum est: Veniet ex Sion, qui eripiat, et avertat impietatem a Jacob.
26и так весь Израиль спасется, как написано: придет от Сиона Избавитель, и отвратит нечестие от Иакова.
27Et hoc illis a me testamentum: cum abstulero peccata eorum.
27И сей завет им от Меня, когда сниму с них грехи их.
28Secundum Evangelium quidem, inimici propter vos: secundum electionem autem, carissimi propter patres.
28В отношении к благовестию они враги ради вас; а в отношении к избранию - возлюбленные Божии ради отцов.
29Sine pœnitentia enim sunt dona et vocatio Dei.
29Ибо дары и призвание Божие непреложны.
30Sicut enim aliquando et vos non credidistis Deo, nunc autem misericordiam consecuti estis propter incredulitatem illorum:
30Как и вы некогда были непослушны Богу, а ныне помилованы, по непослушанию их,
31ita et isti nunc non crediderunt in vestram misericordiam: ut et ipsi misericordiam consequantur.
31так и они теперь непослушны для помилования вас, чтобы и сами они были помилованы.
32Conclusit enim Deus omnia in incredulitate, ut omnium misereatur.
32Ибо всех заключил Бог в непослушание, чтобы всех помиловать.
33O altitudo divitiarum sapientiæ, et scientiæ Dei: quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viæ ejus !
33О, бездна богатства и премудрости и ведения Божия! Как непостижимы судьбы Его и неисследимы пути Его!
34Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit?
34Ибо кто познал ум Господень? Или кто был советником Ему?
35aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei?
35Или кто дал Ему наперед, чтобы Он должен был воздать?
36Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in sæcula. Amen.
36Ибо все из Него, Им и к Нему. Ему слава во веки, аминь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.