Genesis
Chapter 21
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Genesis 21

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Visitavit autem Dominus Saram, sicut promiserat: et implevit quæ locutus est.
1И призрел Господь на Сарру, как сказал; и сделал Господь Сарре, как говорил.
2Concepitque et peperit filium in senectute sua, tempore quo prædixerat ei Deus.
2Сарра зачала и родила Аврааму сына в старости его во время, о котором говорил ему Бог;
3Vocavitque Abraham nomen filii sui, quem genuit ei Sara, Isaac:
3и нарек Авраам имя сыну своему, родившемуся у него, которого родила ему Сарра, Исаак;
4et circumcidit eum octavo die, sicut præceperat ei Deus,
4и обрезал Авраам Исаака, сына своего, в восьмой день, как заповедал ему Бог.
5cum centum esset annorum: hac quippe ætate patris, natus est Isaac.
5Авраам был ста лет, когда родился у него Исаак, сын его.
6Dixitque Sara: Risum fecit mihi Deus: quicumque audierit, corridebit mihi.
6И сказала Сарра: смех сделал мне Бог; кто ни услышит обо мне, рассмеется.
7Rursumque ait: Quis auditurus crederet Abraham quod Sara lactaret filium, quem peperit ei jam seni?
7И сказала: кто сказал бы Аврааму: Сарра будет кормить детей грудью? ибо в старости его я родила сына.
8Crevit igitur puer, et ablactatus est: fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis ejus.
8Дитя выросло и отнято от груди; и Авраам сделал большой пир в тот день, когда Исаак сын его отнят был от груди.
9Cumque vidisset Sara filium Agar Ægyptiæ ludentem cum Isaac filio suo, dixit ad Abraham:
9И увидела Сарра, что сын Агари Египтянки, которого она родила Аврааму, насмехается над ее сыном, Исааком,
10Ejice ancillam hanc, et filium ejus: non enim erit hæres filius ancillæ cum filio meo Isaac.
10и сказала Аврааму: выгони эту рабыню и сына ее, ибо не наследует сын рабыни сей с сыном моим Исааком.
11Dure accepit hoc Abraham pro filio suo.
11И показалось это Аврааму весьма неприятным ради сына его Измаила.
12Cui dixit Deus: Non tibi videatur asperum super puero, et super ancilla tua: omnia quæ dixerit tibi Sara, audi vocem ejus: quia in Isaac vocabitur tibi semen.
12Но Бог сказал Аврааму: не огорчайся ради отрока и рабыни твоей; во всем, что скажет тебе Сарра, слушайся голоса ее, ибо в Исааке наречется тебе семя;
13Sed et filium ancillæ faciam in gentem magnam, quia semen tuum est.
13и от сына рабыни Я произведу великий народ, потому что он семя твое.
14Surrexit itaque Abraham mane, et tollens panem et utrem aquæ, imposuit scapulæ ejus, tradiditque puerum, et dimisit eam. Quæ cum abiisset, errabat in solitudine Bersabee.
14Авраам встал рано утром, и взял хлеба и мех воды, и дал Агари, положив ей на плечи, и отрока, и отпустил ее. Она пошла, и заблудилась в пустыне Вирсавии;
15Cumque consumpta esset aqua in utre, abjecit puerum subter unam arborum, quæ ibi erant.
15и не стало воды в мехе, и она оставила отрока под одним кустом
16Et abiit, seditque e regione procul quantum potest arcus jacere: dixit enim: Non videbo morientem puerum: et sedens contra, levavit vocem suam et flevit.
16и пошла, села вдали, в расстоянии на один выстрел из лука. Ибо она сказала: не хочу видеть смерти отрока. И она села поодаль против него, и подняла вопль, и плакала;
17Exaudivit autem Deus vocem pueri: vocavitque angelus Dei Agar de cælo, dicens: Quid agis Agar? noli timere: exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est.
17и услышал Бог голос отрока оттуда, где он был; и Ангел Божий с неба воззвал к Агари и сказал ей: что с тобою, Агарь? не бойся; Бог услышал голос отрока оттуда, где он находится;
18Surge, tolle puerum, et tene manum illius: quia in gentem magnam faciam eum.
18встань, подними отрока и возьми его за руку, ибо Я произведу от него великий народ.
19Aperuitque oculos ejus Deus: quæ videns puteum aquæ, abiit, et implevit utrem, deditque puero bibere.
19И Бог открыл глаза ее, и она увидела колодезь с водою живою, и пошла, наполнила мех водою и напоила отрока.
20Et fuit cum eo: qui crevit, et moratus est in solitudine, factusque est juvenis sagittarius.
20И Бог был с отроком; и он вырос, и стал жить в пустыне, и сделался стрелком из лука.
21Habitavitque in deserto Pharan, et accepit illi mater sua uxorem de terra Ægypti.
21Он жил в пустыне Фаран; и мать его взяла ему жену из земли Египетской.
22Eodem tempore dixit Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, ad Abraham: Deus tecum est in universis quæ agis.
22И было в то время, Авимелех с Фихолом, военачальником своим, сказал Аврааму: с тобою Бог во всем, что ты ни делаешь;
23Jura ergo per Deum, ne noceas mihi, et posteris meis, stirpique meæ: sed juxta misericordiam, quam feci tibi, facies mihi, et terræ in qua versatus es advena.
23и теперь поклянись мне здесь Богом, что ты не обидишь ни меня, ни сына моего, ни внука моего; и как я хорошо поступал с тобою, так и ты будешь поступать со мною и землею, в которой ты гостишь.
24Dixitque Abraham: Ego jurabo.
24И сказал Авраам: я клянусь.
25Et increpavit Abimelech propter puteum aquæ quem vi abstulerunt servi ejus.
25И Авраам упрекал Авимелеха за колодезь с водою, который отняли рабы Авимелеховы.
26Responditque Abimelech: Nescivi quis fecerit hanc rem: sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi præter hodie.
26Авимелех же сказал ему: не знаю, кто это сделал, и ты не сказал мне; я даже и не слыхал о том доныне.
27Tulit itaque Abraham oves et boves, et dedit Abimelech: percusseruntque ambo fœdus.
27И взял Авраам мелкого и крупного скота и дал Авимелеху, и они оба заключили союз.
28Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum.
28И поставил Авраам семь агниц из стада мелкого скота особо.
29Cui dixit Abimelech: Quid sibi volunt septem agnæ istæ, quas stare fecisti seorsum?
29Авимелех же сказал Аврааму: на что здесь сии семь агниц из стада овец, которых ты поставил особо?
30At ille: Septem, inquit, agnas accipies de manu mea: ut sint mihi in testimonium, quoniam ego fodi puteum istum.
30Авраам сказал: семь агниц сих возьми от руки моей, чтобы они были мне свидетельством, что я выкопал этот колодезь.
31Idcirco vocatus est locus ille Bersabee: quia ibi uterque juravit.
31Потому и назвал он сие место: Вирсавия, ибо тут оба они клялись
32Et inierunt fœdus pro puteo juramenti.
32и заключили союз в Вирсавии. И встал Авимелех и Фихол, военачальник его, и возвратились в землю Филистимскую.
33Surrexit autem Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, reversique sunt in terram Palæstinorum. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee, et invocavit ibi nomen Domini Dei æterni.
33И насадил Авраам при Вирсавии рощу и призвал там имя Господа, Бога вечного.
34Et fuit colonus terræ Palæstinorum diebus multis.
34И жил Авраам в земле Филистимской, как странник, дни многие.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.