Genesis
Chapter 8
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Genesis 8

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Recordatus autem Deus Noë, cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, quæ erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutæ sunt aquæ.
1И вспомнил Бог о Ное, и о всех зверях, и о всех скотах, и о всех птицах, и о всех гадах пресмыкающихся, бывших с ним в ковчеге; и навел Бог ветер на землю, и воды остановились.
2Et clausi sunt fontes abyssi, et cataractæ cæli: et prohibitæ sunt pluviæ de cælo.
2И закрылись источники бездны и окна небесные, и перестал дождь с неба.
3Reversæque sunt aquæ de terra euntes et redeuntes: et cœperunt minui post centum quinquaginta dies.
3Вода же постепенно возвращалась с земли, и стала убывать вода по окончании ста пятидесяти дней.
4Requievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die mensis, super montes Armeniæ.
4И остановился ковчег в седьмом месяце, в семнадцатый день месяца, на горах Араратских.
5At vero aquæ ibant et decrescebant usque ad decimum mensem: decimo enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumina montium.
5Вода постоянно убывала до десятого месяца; в первый день десятого месяца показались верхи гор.
6Cumque transissent quadraginta dies, aperiens Noë fenestram arcæ, quam fecerat, dimisit corvum,
6По прошествии сорока дней Ной открыл сделанное им окно ковчега
7qui egrediebatur, et non revertebatur, donec siccarentur aquæ super terram.
7и выпустил ворона, чтобы видеть, убыла ли вода с земли, который, вылетев, отлетал и прилетал, пока осушилась земля от воды.
8Emisit quoque columbam post eum, ut videret si jam cessassent aquæ super faciem terræ.
8Потом выпустил от себя голубя, чтобы видеть, сошла ли вода с лица земли,
9Quæ cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam: aquæ enim erant super universam terram: extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam.
9но голубь не нашел места покоя для ног своих и возвратился к нему в ковчег, ибо вода была еще на поверхности всей земли; и он простер руку свою, и взял его, и принял к себе в ковчег.
10Expectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca.
10И помедлил еще семь дней других и опять выпустил голубя из ковчега.
11At illa venit ad eum ad vesperam, portans ramum olivæ virentibus foliis in ore suo: intellexit ergo Noë quod cessassent aquæ super terram.
11Голубь возвратился к нему в вечернее время, и вот, свежий масличный лист во рту у него, и Ной узнал, что вода сошла с земли.
12Expectavitque nihilominus septem alios dies: et emisit columbam, quæ non est reversa ultra ad eum.
12Он помедлил еще семь дней других и опять выпустил голубя; и он уже не возвратился к нему.
13Igitur sexcentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, imminutæ sunt aquæ super terram: et aperiens Noë tectum arcæ, aspexit, viditque quod exsiccata esset superficies terræ.
13Шестьсот первого года жизни Ноевой к первому дню первого месяца иссякла вода на земле; и открыл Ной кровлю ковчега и посмотрел, и вот, обсохла поверхность земли.
14Mense secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est terra.
14И во втором месяце, к двадцать седьмому дню месяца, земля высохла.
15Locutus est autem Deus ad Noë, dicens:
15И сказал Господь Бог Ною:
16Egredere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum.
16выйди из ковчега ты и жена твоя, и сыновья твои, и жены сынов твоих с тобою;
17Cuncta animantia, quæ sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et universis reptilibus, quæ reptant super terram, educ tecum, et ingredimini super terram: crescite et multiplicamini super eam.
17выведи с собою всех животных, которые с тобою, от всякой плоти, из птиц, и скотов, и всех гадов, пресмыкающихся по земле: пусть разойдутся они по земле, и пусть плодятся и размножаются на земле.
18Egressus est ergo Noë, et filii ejus: uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo.
18И вышел Ной и сыновья его, и жена его, и жены сынов его с ним;
19Sed et omnia animantia, jumenta, et reptilia quæ reptant super terram, secundum genus suum, egressa sunt de arca.
19все звери, и весь скот, и все гады, и все птицы, все движущееся по земле, по родам своим, вышли из ковчега.
20Ædificavit autem Noë altare Domino: et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis, obtulit holocausta super altare.
20И устроил Ной жертвенник Господу; и взял из всякого скота чистого и из всех птиц чистых и принес во всесожжение на жертвеннике.
21Odoratusque est Dominus odorem suavitatis, et ait: Nequaquam ultra maledicam terræ propter homines: sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adolescentia sua: non igitur ultra percutiam omnem animam viventem sicut feci.
21И обонял Господь приятное благоухание, и сказал Господь Бог в сердце Своем: не буду больше проклинать землю за человека, потому что помышление сердца человеческого - зло от юности его; и не буду больше поражать всего живущего, как Я сделал:
22Cunctis diebus terræ, sementis et messis, frigus et æstus, æstas et hiems, nox et dies non requiescent.
22впредь во все дни земли сеяние и жатва, холод и зной, лето и зима, день и ночь не прекратятся.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.