Genesis
Chapter 41
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Genesis 41

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Post duos annos vidit Pharao somnium. Putabat se stare super fluvium,
1По прошествии двух лет фараону снилось: вот, он стоит у реки;
2de quo ascendebant septem boves, pulchræ et crassæ nimis: et pascebantur in locis palustribus.
2и вот, вышли из реки семь коров, хороших видом и тучных плотью, и паслись в тростнике;
3Aliæ quoque septem emergebant de flumine, fœdæ confectæque macie: et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus:
3но вот, после них вышли из реки семь коров других, худых видом и тощих плотью, и стали подле тех коров, на берегу реки;
4devoraveruntque eas, quarum mira species et habitudo corporum erat. Expergefactus Pharao,
4и съели коровы худые видом и тощие плотью семь коров хороших видом и тучных. И проснулся фараон,
5rursum dormivit, et vidit alterum somnium: septem spicæ pullulabant in culmo uno plenæ atque formosæ:
5и заснул опять, и снилось ему в другой раз: вот, на одном стебле поднялось семь колосьев тучных и хороших;
6aliæ quoque totidem spicæ tenues, et percussæ uredine oriebantur,
6но вот, после них выросло семь колосьев тощих и иссушенных восточным ветром;
7devorantes omnium priorum pulchritudinem. Evigilans Pharao post quietem,
7и пожрали тощие колосья семь колосьев тучных и полных. И проснулся фараон и понял, что это сон.
8et facto mane, pavore perterritus, misit ad omnes conjectores Ægypti, cunctosque sapientes, et accersitis narravit somnium, nec erat qui interpretaretur.
8Утром смутился дух его, и послал он, и призвал всех волхвов Египта и всех мудрецов его, и рассказал им фараон сон свой; но не было никого, кто бы истолковал его фараону.
9Tunc demum reminiscens pincernarum magister, ait: Confiteor peccatum meum:
9И стал говорить главный виночерпий фараону и сказал: грехи мои вспоминаю я ныне;
10iratus rex servis suis, me et magistrum pistorum retrudi jussit in carcerem principis militum:
10фараон прогневался на рабов своих и отдал меня и главного хлебодара под стражу в дом начальника телохранителей;
11ubi una nocte uterque vidimus somnium præsagum futurorum.
11и снился нам сон в одну ночь, мне и ему, каждому снился сон особенного значения;
12Erat ibi puer hebræus, ejusdem ducis militum famulus: cui narrantes somnia,
12там же был с нами молодой Еврей, раб начальника телохранителей; мы рассказали ему сны наши, и он истолковал нам каждому соответственно с его сновидением;
13audivimus quidquid postea rei probavit eventus; ego enim redditus sum officio meo, et ille suspensus est in cruce.
13и как он истолковал нам, так и сбылось: я возвращен на место мое, а тот повешен.
14Protinus ad regis imperium eductum de carcere Joseph totonderunt: ac veste mutata obtulerunt ei.
14И послал фараон и позвал Иосифа. И поспешно вывели его из темницы. Он остригся и переменил одежду свою и пришел к фараону.
15Cui ille ait: Vidi somnia, nec est qui edisserat: quæ audivi te sapientissime conjicere.
15Фараон сказал Иосифу: мне снился сон, и нет никого, кто бы истолковал его, а о тебе я слышал, что ты умеешь толковать сны.
16Respondit Joseph: Absque me Deus respondebit prospera Pharaoni.
16И отвечал Иосиф фараону, говоря: это не мое; Бог даст ответ во благо фараону.
17Narravit ergo Pharao quod viderat: Putabam me stare super ripam fluminis,
17И сказал фараон Иосифу: мне снилось: вот, стою я на берегу реки;
18et septem boves de amne conscendere, pulchras nimis, et obesis carnibus: quæ in pastu paludis virecta carpebant.
18и вот, вышли из реки семь коров тучных плотью и хороших видом и паслись в тростнике;
19Et ecce, has sequebantur aliæ septem boves, in tantum deformes et macilentæ, ut numquam tales in terra Ægypti viderim:
19но вот, после них вышли семь коров других, худых, очень дурных видом и тощих плотью: я не видывал во всей земле Египетской таких худых, как они;
20quæ, devoratis et consumptis prioribus,
20и съели тощие и худые коровы прежних семь коров тучных;
21nullum saturitatis dedere vestigium: sed simili macie et squalore torpebant. Evigilans, rursus sopore depressus,
21и вошли тучные в утробу их, но не приметно было, что они вошли в утробу их: они были так же худы видом, как и сначала. И я проснулся.
22vidi somnium. Septem spicæ pullulabant in culmo uno plenæ atque pulcherrimæ.
22Потом снилось мне: вот, на одном стебле поднялись семь колосьев полных и хороших;
23Aliæ quoque septem tenues et percussæ uredine, oriebantur e stipula:
23но вот, после них выросло семь колосьев тонких, тощих и иссушенных восточным ветром;
24quæ priorum pulchritudinem devoraverunt. Narravi conjectoribus somnium, et nemo est qui edisserat.
24и пожрали тощие колосья семь колосьев хороших. Я рассказал это волхвам, но никто не изъяснил мне.
25Respondit Joseph: Somnium regis unum est: quæ facturus est Deus, ostendit Pharaoni.
25И сказал Иосиф фараону: сон фараонов один: что Бог сделает, то Он возвестил фараону.
26Septem boves pulchræ, et septem spicæ plenæ, septem ubertatis anni sunt: eamdemque vim somnii comprehendunt.
26Семь коров хороших, это семь лет; и семь колосьев хороших, это семь лет: сон один;
27Septem quoque boves tenues atque macilentæ, quæ ascenderunt post eas, et septem spicæ tenues, et vento urente percussæ, septem anni venturæ sunt famis.
27и семь коров тощих и худых, вышедших после тех, это семь лет, также и семь колосьев тощих и иссушенных восточным ветром, это семь лет голода.
28Qui hoc ordine complebuntur:
28Вот почему сказал я фараону: что Бог сделает, то Он показал фараону.
29ecce septem anni venient fertilitatis magnæ in universa terra Ægypti,
29Вот, наступает семь лет великого изобилия во всей земле Египетской;
30quos sequentur septem anni alii tantæ sterilitatis, ut oblivioni tradatur cuncta retro abundantia: consumptura est enim fames omnem terram,
30после них настанут семь лет голода, и забудется все то изобилие в земле Египетской, и истощит голод землю,
31et ubertatis magnitudinem perditura est inopiæ magnitudo.
31и неприметно будет прежнее изобилие на земле, по причине голода, который последует, ибо он будет очень тяжел.
32Quod autem vidisti secundo ad eamdem rem pertinens somnium: firmitatis indicium est, eo quod fiat sermo Dei, et velocius impleatur.
32А что сон повторился фараону дважды, это значит, что сие истинно слово Божие, и что вскоре Бог исполнит сие.
33Nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium, et præficiat eum terræ Ægypti:
33И ныне да усмотрит фараон мужа разумного и мудрого и да поставит его над землею Египетскою.
34qui constituat præpositos per cunctas regiones: et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis,
34Да повелит фараон поставить над землею надзирателей и собирать в семь лет изобилия пятую часть всех произведений земли Египетской;
35qui jam nunc futuri sunt, congreget in horrea: et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur, serveturque in urbibus.
35пусть они берут всякий хлеб этих наступающих хороших годов и соберут в городах хлеб под ведение фараона в пищу, и пусть берегут;
36Et præparetur futuræ septem annorum fami, quæ oppressura est Ægyptum, et non consumetur terra inopia.
36и будет сия пища в запас для земли на семь лет голода, которые будут в земле Египетской, дабы земля не погибла от голода.
37Placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris ejus:
37Сие понравилось фараону и всем слугам его.
38locutusque est ad eos: Num invenire poterimus talem virum, qui spiritu Dei plenus sit?
38И сказал фараон слугам своим: найдем ли мы такого, как он, человека, в котором был бы Дух Божий?
39Dixit ergo ad Joseph: Quia ostendit tibi Deus omnia quæ locutus es, numquid sapientiorem et consimilem tui invenire potero?
39И сказал фараон Иосифу: так как Бог открыл тебе все сие, то нет столь разумного и мудрого, как ты;
40Tu eris super domum meam, et ad tui oris imperium cunctus populus obediet: uno tantum regni solio te præcedam.
40ты будешь над домом моим, и твоего слова держаться будет весь народ мой; только престолом я буду больше тебя.
41Dixitque rursus Pharao ad Joseph: Ecce, constitui te super universam terram Ægypti.
41И сказал фараон Иосифу: вот, я поставляю тебя над всею землею Египетскою.
42Tulitque annulum de manu sua, et dedit eum in manu ejus: vestivitque eum stola byssina, et collo torquem auream circumposuit.
42И снял фараон перстень свой с руки своей и надел его на руку Иосифа; одел его в виссонные одежды, возложил золотую цепь на шею ему;
43Fecitque eum ascendere super currum suum secundum, clamante præcone, ut omnes coram eo genu flecterent, et præpositum esse scirent universæ terræ Ægypti.
43велел везти его на второй из своих колесниц и провозглашать пред ним: преклоняйтесь! И поставил его над всею землею Египетскою.
44Dixit quoque rex ad Joseph: Ego sum Pharao: absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Ægypti.
44И сказал фараон Иосифу: я фараон; без тебя никто не двинет ни руки своей, ни ноги своей во всей земле Египетской.
45Vertitque nomen ejus, et vocavit eum, lingua ægyptiaca, Salvatorem mundi. Deditque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos. Egressus est itaque Joseph ad terram Ægypti
45И нарек фараон Иосифу имя: Цафнаф-панеах, и дал ему в жену Асенефу, дочь Потифера, жреца Илиопольского. И пошел Иосиф по земле Египетской.
46(triginta autem annorum erat quando stetit in conspectu regis Pharaonis), et circuivit omnes regiones Ægypti.
46Иосифу было тридцать лет от рождения, когда он предстал пред лице фараона, царя Египетского. И вышел Иосиф от лица фараонова и прошел по всей земле Египетской.
47Venitque fertilitas septem annorum: et in manipulos redactæ segetes congregatæ sunt in horrea Ægypti.
47Земля же в семь лет изобилия приносила из зерна по горсти.
48Omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est.
48И собрал он всякий хлеб семи лет, которые были плодородны в земле Египетской, и положил хлеб в городах; в каждом городе положил хлеб полей, окружающих его.
49Tantaque fuit abundantia tritici, ut arenæ maris coæquaretur, et copia mensuram excederet.
49И скопил Иосиф хлеба весьма много, как песку морского, так что перестал и считать, ибо не стало счета.
50Nati sunt autem Joseph filii duo antequam veniret fames: quos peperit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos.
50До наступления годов голода у Иосифа родились два сына, которых родила ему Асенефа, дочь Потифера, жреца Илиопольского.
51Vocavitque nomen primogeniti Manasses, dicens: Oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum, et domus patris mei.
51И нарек Иосиф имя первенцу: Манассия, потому что говорил он Бог дал мне забыть все несчастья мои и весь дом отца моего.
52Nomen quoque secundi appellavit Ephraim, dicens: Crescere me fecit Deus in terra paupertatis meæ.
52А другому нарек имя: Ефрем, потому что говорил он Бог сделал меня плодовитым в земле страдания моего.
53Igitur transactis septem ubertatis annis, qui fuerant in Ægypto,
53И прошли семь лет изобилия, которое было в земле Египетской,
54cœperunt venire septem anni inopiæ, quos prædixerat Joseph: et in universo orbe fames prævaluit, in cuncta autem terra Ægypti panis erat.
54и наступили семь лет голода, как сказал Иосиф. И был голод во всех землях, а во всей земле Египетской был хлеб.
55Qua esuriente, clamavit populus ad Pharaonem, alimenta petens. Quibus ille respondit: Ite ad Joseph: et quidquid ipse vobis dixerit, facite.
55Но когда и вся земля Египетская начала терпеть голод, то народ начал вопиять к фараону о хлебе. И сказал фараон всем Египтянам: пойдите к Иосифу и делайте, что он вам скажет.
56Crescebat autem quotidie fames in omni terra: aperuitque Joseph universa horrea, et vendebat Ægyptiis: nam et illos oppresserat fames.
56И был голод по всей земле; и отворил Иосиф все житницы, и стал продавать хлеб Египтянам. Голод же усиливался в земле Египетской.
57Omnesque provinciæ veniebant in Ægyptum, ut emerent escas, et malum inopiæ temperarent.
57И из всех стран приходили в Египет покупать хлеб у Иосифа, ибо голод усилился по всей земле.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.