Jeremia 20
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da aber Pashur, ein Sohn Immers, der Priester, der zum Obersten im Hause des HERRN gesetzt war, Jeremia hörte solche Worte weissagen,
1ปาชเฮอร์ บุตรอิมเมอร์ ปุโรหิตผู้เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ได้ยินเยเรมีย์พยากรณ์เรื่องเหล่านี้
2schlug er den Propheten Jeremia und legte ihn in den Stock unter dem Obertor Benjamin, welches am Hause des HERRN ist.
2ปาชเฮอร์จึงตีเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ แล้วจับใส่ขื่อขังที่ประตูเบนยามินด้านบนในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
3Und da es Morgen ward, zog Pashur Jeremia aus dem Stock. Da sprach Jeremia zu ihm: Der HERR heißt dich nicht Pashur, sondern Schrecken um und um.
3วันต่อมา ปาชเฮอร์ปล่อยเยเรมีย์จากขื่อขัง เยเรมีย์บอกเขาว่า “พระยาห์เวห์ไม่ได้เรียกท่านว่าปาชเฮอร์ แต่เรียกว่ามาโกร์มิสซาบิบ
4Denn so spricht der HERR: Siehe, ich will dich zum Schrecken machen dir selbst und allen deinen Freunden, und sie sollen fallen durchs Schwert ihrer Feinde; das sollst du mit deinen Augen sehen. Und will das ganze Juda in die Hand des Königs zu Babel übergeben; der soll euch wegführen gen Babel und mit dem Schwert töten.
4เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘จงฟัง เราจะทำให้เจ้าเป็นความหวาดกลัวต่อตนเองและเพื่อนทุกคน พวกเขาจะล้มตายด้วยดาบศัตรู ตาของเจ้าจะเห็น เราจะมอบยูดาห์ทั้งหมดไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลน เขาจะกวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลนและฆ่าด้วยดาบ
5Auch will ich alle Güter dieser Stadt samt allem, was sie gearbeitet und alle Kleinode und alle Schätze der Könige Juda's in ihrer Feinde Hand geben, daß sie dieselben rauben, nehmen und gen Babel bringen.
5เราจะมอบความมั่งคั่งทั้งหมดของเมืองนี้ ทรัพย์ที่ได้มาทั้งหมดและของมีค่าทุกอย่าง ทั้งสมบัติทั้งหมดของกษัตริย์ยูดาห์ไว้ในมือศัตรู พวกเขาจะยึด เอาไป และขนไปบาบิโลน
6Und du, Pashur, sollst mit allen deinen Hausgenossen gefangen gehen und gen Babel kommen; daselbst sollst du sterben und begraben werden samt allen deinen Freunden, welchen du Lügen predigst.
6ปาชเฮอร์ เจ้าและทุกคนในบ้านจะไปเป็นเชลย เจ้าจะไปบาบิโลน ตายที่นั่นและถูกฝังที่นั่น ทั้งเจ้าและเพื่อนทั้งหมดที่เจ้าเคยกล่าวคำพยากรณ์เท็จให้ฟัง’”
7HERR, du hast mich überredet, und ich habe mich überreden lassen; du bist mir zu stark gewesen und hast gewonnen; aber ich bin darüber zum Spott geworden täglich, und jedermann verlacht mich.
7พระยาห์เวห์ พระองค์ชักจูงข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ยอม พระองค์แข็งแกร่งกว่าข้าพเจ้าและเอาชนะได้ ข้าพเจ้าตกเป็นที่หัวเราะเยาะทั้งวัน ทุกคนเยาะเย้ย
8Denn seit ich geredet, gerufen und gepredigt habe von der Plage und Verstörung, ist mir des HERRN Wort zum Hohn und Spott geworden täglich.
8ทุกครั้งที่พูด ข้าพเจ้าต้องร้องออกมา ร้องว่า “ความรุนแรงและการทำลาย!” เพราะคำของพระยาห์เวห์ทำให้ข้าพเจ้าถูกดูหมิ่น และเยาะเย้ยทั้งวัน
9Da dachte ich: Wohlan, ich will sein nicht mehr gedenken und nicht mehr in seinem Namen predigen. Aber es ward in meinem Herzen wie ein brennendes Feuer, in meinen Gebeinen verschlossen, daß ich's nicht leiden konnte und wäre fast vergangen.
9ถ้าข้าพเจ้าพูดว่าจะไม่กล่าวถึงพระองค์ หรือพูดในนามพระองค์อีก ใจก็เหมือนมีไฟลุกไหม้ ขังอยู่ในกระดูก ข้าพเจ้าเหนื่อยกับการกลั้นไว้ กลั้นไม่ไหว
10Denn ich höre, wie mich viele schelten und schrecken um und um. “Hui, verklagt ihn! Wir wollen ihn verklagen!” sprechen alle meine Freunde und Gesellen, “ob wir ihn übervorteilen und ihm beikommen mögen und uns an ihm rächen.”
10เพราะข้าพเจ้าได้ยินหลายคนใส่ร้ายว่า “ความหวาดกลัวทุกด้าน! กล่าวโทษเขาสิ แล้วพวกเราจะกล่าวโทษด้วย!” เพื่อนสนิททั้งหมดของข้าพเจ้าพูดเช่นนี้ พวกเขาคอยดูข้าพเจ้าล้ม “บางทีเขาอาจถูกชักจูงได้ แล้วพวกเราจะเอาชนะ และแก้แค้นเขา”
11Aber der HERR ist bei mir wie ein starker Held; darum werden meine Verfolger fallen und nicht obliegen, sondern sollen zu Schanden werden, darum daß sie so töricht handeln; ewig wird die Schande sein, deren man nicht vergessen wird.
11แต่พระยาห์เวห์อยู่กับข้าพเจ้าเหมือนผู้กล้าแข็งน่าเกรงขาม ผู้ข่มเหงจึงจะสะดุด เอาชนะไม่ได้ พวกเขาจะผิดหวังอย่างที่สุด เพราะไม่ได้ทำอย่างฉลาด จะเสียเกียรติตลอดไป ไม่มีใครลืม
12Und nun, HERR Zebaoth, der du die Gerechten prüfst, Nieren und Herz siehst, laß mich deine Rache an ihnen sehen; denn ich habe dir meine Sache befohlen.
12แต่พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ผู้ทดสอบคนเที่ยงธรรม ผู้มองเห็นทั้งใจและความคิด โปรดให้ข้าพเจ้าเห็นพระองค์แก้แค้นพวกเขา เพราะข้าพเจ้าแจ้งเรื่องคดีของตนต่อพระองค์แล้ว
13Singet dem HERRN, rühmt den HERRN, der des Armen Leben aus der Boshaften Händen errettet!
13จงร้องเพลงให้พระยาห์เวห์! จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ช่วยชีวิตคนขัดสนให้พ้นมือคนทำชั่ว
14Verflucht sei der Tag, darin ich geboren bin; der Tag müsse ungesegnet sein, darin mich meine Mutter geboren hat!
14ขอให้วันที่ข้าพเจ้าเกิดถูกสาปแช่ง อย่าให้วันที่แม่คลอดข้าพเจ้าได้รับพร
15Verflucht sei der, so meinem Vater gute Botschaft brachte und sprach: “Du hast einen jungen Sohn”, daß er ihn fröhlich machen wollte!
15ขอให้คนที่แจ้งข่าวให้พ่อข้าพเจ้าถูกสาปแช่ง เขาพูดว่า “ท่านได้ลูกชายแล้ว” ทำให้พ่อดีใจมาก
16Der Mann müsse sein wie die Städte, so der HERR hat umgekehrt, und ihn nicht gereut hat; und müsse des Morgens hören ein Geschrei und des Mittags ein Heulen!
16ให้คนนั้นเป็นเหมือนเมืองที่พระยาห์เวห์โค่นลง โดยไม่เปลี่ยนใจ ให้เขาได้ยินเสียงร้องตอนเช้า และเสียงตะโกนตอนเที่ยง
17Daß du mich doch nicht getötet hast im Mutterleibe, daß meine Mutter mein Grab gewesen und ihr Leib ewig schwanger geblieben wäre!
17เพราะเขาไม่ได้ฆ่าข้าพเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ แม่ก็คงเป็นหลุมศพของข้าพเจ้า และแม่ก็คงตั้งครรภ์อยู่ตลอดไป
18Warum bin ich doch aus Mutterleibe hervorgekommen, daß ich solchen Jammer und Herzeleid sehen muß und meine Tage mit Schanden zubringen!
18ข้าพเจ้าออกจากครรภ์มาทำไม ต้องเห็นความเหน็ดเหนื่อยและความเศร้า ให้วันเวลาของข้าพเจ้าสิ้นไปกับความอับอาย?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.