Jeremia 31
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Zu derselben Zeit, spricht der HERR, will ich aller Geschlechter Israels Gott sein, und sie sollen mein Volk sein.
1“ในเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะเป็นพระเจ้าของทุกตระกูลในอิสราเอล และพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา”
2So spricht der HERR: Das Volk, so übriggeblieben ist vom Schwert, hat Gnade gefunden in der Wüste; Israel zieht hin zu seiner Ruhe.
2พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ประชาชนที่รอดจากดาบพบความโปรดปรานในถิ่นกันดาร คืออิสราเอล เมื่อเราไปให้เขาได้พัก”
3Der HERR ist mir erschienen von ferne: Ich habe dich je und je geliebt; darum habe ich dich zu mir gezogen aus lauter Güte.
3พระยาห์เวห์ปรากฏแก่ข้าพเจ้าแต่โบราณกาล กล่าวว่า “จริงทีเดียว เรารักเจ้าด้วยความรักที่ยั่งยืนตลอดไป เราจึงดึงเจ้ามาด้วยความรักมั่นคง
4Wohlan, ich will dich wiederum bauen, daß du sollst gebaut heißen, du Jungfrau Israel; du sollst noch fröhlich pauken und herausgehen an den Tanz.
4เราจะสร้างเจ้าขึ้นใหม่ และเจ้าจะถูกสร้างขึ้น สาวพรหมจารีแห่งอิสราเอล เจ้าจะประดับตัวด้วยรำมะนาอีก และออกไปร่ายรำกับคนที่รื่นเริง
5Du sollst wiederum Weinberge pflanzen an den Bergen Samarias; pflanzen wird man sie und ihre Früchte genießen.
5เจ้าจะปลูกสวนองุ่นบนภูเขาสะมาเรียอีก คนปลูกจะปลูก และได้กินผลของมัน
6Denn es wird die Zeit noch kommen, daß die Hüter an dem Gebirge Ephraim werden rufen: Wohlauf, und laßt uns hinaufgehen gen Zion zu dem HERRN, unserm Gott!
6เพราะจะมีวันที่คนเฝ้ายามบนเนินเขาเอฟราอิมร้องว่า ‘ลุกขึ้น! ให้พวกเราขึ้นไปศิโยน ไปหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา’”
7Denn also spricht der HERR: Rufet über Jakob mit Freuden und jauchzet über das Haupt unter den Heiden; rufet laut, rühmet und sprecht: HERR, hilf deinem Volk, den übrigen in Israel!
7เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงร้องเพลงด้วยความยินดีเพื่อยาโคบ และโห่ร้องเพื่อชนชาติที่เป็นใหญ่ในหมู่ชนชาติทั้งปวง จงประกาศ สรรเสริญ และกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ ขอช่วยประชาชนของพระองค์ คือผู้ที่เหลืออยู่ของอิสราเอล!’
8Siehe, ich will sie aus dem Lande der Mitternacht bringen und will sie sammeln aus den Enden der Erde, Blinde und Lahme, Schwangere und Kindbetterinnen, daß sie in großen Haufen wieder hierher kommen sollen.
8จงฟัง เราจะนำพวกเขามาจากดินแดนทางเหนือ และรวบรวมพวกเขาจากสุดปลายแผ่นดิน พร้อมกับคนตาบอดและคนขาเป๋ ทั้งหญิงมีครรภ์และหญิงกำลังคลอดลูก พวกเขาจะกลับมาเป็นกลุ่มใหญ่
9Sie werden weinend kommen und betend, so will ich sie leiten; ich will sie leiten an den Wasserbächen auf schlichtem Wege, daß sie sich nicht stoßen; denn ich bin Israels Vater, so ist Ephraim mein erstgeborenen Sohn.
9พวกเขาจะมาพร้อมกับน้ำตา เราจะนำพวกเขาพร้อมกับคำวิงวอน เราจะให้พวกเขาเดินข้างแม่น้ำ บนทางตรงที่พวกเขาจะไม่สะดุด เพราะเราเป็นพ่อของอิสราเอล เอฟราอิมเป็นลูกคนแรกของเรา
10Höret ihr Heiden, des HERRN Wort und verkündigt es fern in die Inseln und sprecht: Der Israel zerstreut hat, der wird's auch wieder sammeln und wird sie hüten wie ein Hirte sein Herde.
10“ชนชาติทั้งหลาย จงฟังคำจากพระยาห์เวห์ จงประกาศตามเกาะที่ห่างไกลว่า ‘ผู้ที่กระจายอิสราเอลออกไปจะรวบรวมเขา และดูแลเขาเหมือนผู้เลี้ยงแกะดูแลฝูงของตน’
11Denn der HERR wird Jakob erlösen und von der Hand des Mächtigen erretten.
11เพราะพระยาห์เวห์จ่ายค่าไถ่ยาโคบ และไถ่เขาจากมือผู้ที่แข็งแรงกว่าเขา
12Und sie werden kommen und auf der Höhe Zion jauchzen und werden zu den Gaben des HERRN laufen, zum Getreide, Most, Öl, und jungen Schafen und Ochsen, daß ihre Seele wird sein wie ein wasserreicher Garten und sie nicht mehr bekümmert sein sollen.
12พวกเขาจะมาร้องเพลงบนที่สูงแห่งศิโยน จะหลั่งไหลมาสู่สิ่งดีจากพระยาห์เวห์ ทั้งข้าว เหล้าองุ่นใหม่ น้ำมัน และลูกแกะกับลูกวัว จิตใจของพวกเขาจะเป็นเหมือนสวนที่ได้รับน้ำ พวกเขาจะไม่เศร้าโศกอีกเลย
13Alsdann werden auch die Jungfrauen fröhlich am Reigen sein, dazu die junge Mannschaft und die Alten miteinander. Denn ich will ihr Trauern in Freude verkehren und sie trösten und sie erfreuen nach ihrer Betrübnis.
13แล้วสาวพรหมจารีจะชื่นชมกับการร่ายรำ คนหนุ่มและคนแก่จะร่วมยินดีกัน เพราะเราจะเปลี่ยนการไว้ทุกข์ของพวกเขาเป็นความยินดี จะปลอบโยนพวกเขา และเปลี่ยนความเศร้าให้เป็นความชื่นชม
14Und ich will der Priester Herz voller Freude machen, und mein Volk soll meiner Gaben die Fülle haben, spricht der HERR.
14เราจะให้จิตใจของปุโรหิตอิ่มเอมด้วยความอุดมสมบูรณ์ ประชาชนของเราจะอิ่มใจด้วยสิ่งดีจากเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
15So spricht der HERR: Man hört eine klägliche Stimme und bitteres Weinen auf der Höhe; Rahel weint über ihre Kinder und will sich nicht trösten lassen über ihre Kinder, denn es ist aus mit ihnen.
15พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “ได้ยินเสียงในรามาห์ เสียงคร่ำครวญและร้องไห้อย่างขมขื่น ราเชลร้องไห้เพื่อลูก ๆ ของเธอ เธอไม่ยอมให้ใครปลอบเรื่องลูก ๆ เพราะพวกเขาไม่มีอยู่แล้ว”
16Aber der HERR spricht also: Laß dein Schreien und Weinen und die Tränen deiner Augen; denn deine Arbeit wird wohl belohnt werden, spricht der HERR. Sie sollen wiederkommen aus dem Lande des Feindes;
16พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงหยุดเสียงร้องไห้ และหยุดน้ำตาจากตาเจ้า เพราะสิ่งที่เจ้าทำจะได้รับรางวัล” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาจะกลับมาจากดินแดนของศัตรู
17und deine Nachkommen haben viel Gutes zu erwarten, spricht der HERR; denn deine Kinder sollen wieder in ihre Grenze kommen.
17ปลายทางของเจ้ามีความหวัง” พระยาห์เวห์กล่าว “ลูก ๆ ของเจ้าจะกลับมายังเขตแดนของตน
18Ich habe wohl gehört, wie Ephraim klagt: “Du hast mich gezüchtigt, und ich bin auch gezüchtigt wie ein ungebändigtes Kalb; bekehre mich du, so werde ich bekehrt; denn du, HERR, bist mein Gott.
18“เราได้ยินเอฟราอิมคร่ำครวญเช่นนี้อย่างแน่นอนว่า ‘พระองค์ลงโทษข้าพเจ้า ข้าพเจ้าถูกลงโทษเหมือนลูกวัวที่ยังไม่ได้ฝึก ขอให้ข้าพเจ้าหันกลับ แล้วข้าพเจ้าจะหันกลับ เพราะพระองค์คือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า
19Da ich bekehrt ward, tat ich Buße; denn nachdem ich gewitzigt bin, schlage ich mich auf die Hüfte. Ich bin zu Schanden geworden und stehe schamrot; denn ich muß leiden den Hohn meiner Jugend.”
19จริงทีเดียว เมื่อข้าพเจ้าหันกลับแล้ว ข้าพเจ้าก็สำนึกผิด เมื่อข้าพเจ้าได้รับการสั่งสอนแล้ว ข้าพเจ้าก็ตีต้นขาตนเอง ข้าพเจ้าอับอาย จริงทีเดียว ถึงกับละอายใจยิ่งนัก เพราะข้าพเจ้าแบกรับความอัปยศจากวัยหนุ่มของตน’
20Ist nicht Ephraim mein teurer Sohn und mein trautes Kind? Denn ich gedenke noch wohl daran, was ich ihm geredet habe; darum bricht mir mein Herz gegen ihn, daß ich mich sein erbarmen muß, spricht der HERR.
20เอฟราอิมเป็นลูกชายที่เรารักหรือ? เขาเป็นลูกที่รักยิ่งหรือ? เพราะทุกครั้งที่เรากล่าวโทษเขา เราก็ยังระลึกถึงเขาอย่างจริงจัง ใจเราจึงโหยหาเขา เราจะเมตตาเขาแน่” พระยาห์เวห์กล่าว
21Richte dir Denkmale auf, setze dir Zeichen und richte dein Herz auf die gebahnte Straße, darauf du gewandelt hast; kehre wieder, Jungfrau Israel, kehre dich wieder zu diesen deinen Städten!
21“จงตั้งป้ายบอกทาง ทำหลักชี้ทาง จงใส่ใจกับทางหลวง คือทางที่เจ้าเคยเดินไป สาวพรหมจารีแห่งอิสราเอล จงกลับมา กลับมายังเมืองเหล่านี้ของเจ้า
22Wie lange willst du in der Irre gehen, du abtrünnige Tochter? Denn der HERR wird ein Neues im Lande erschaffen: das Weib wird den Mann umgeben.
22เจ้าจะเที่ยวไปมาอีกนานเท่าไร ธิดาที่หันเหไป? เพราะพระยาห์เวห์สร้างสิ่งใหม่ขึ้นบนแผ่นดิน ผู้หญิงจะล้อมผู้ชายไว้”
23So spricht der HERR Zebaoth, der Gott Israels: Man wird noch dies Wort wieder reden im Lande Juda und in seinen Städten, wenn ich ihr Gefängnis wenden werde: Der HERR segne dich, du Wohnung der Gerechtigkeit, du heiliger Berg!
23พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “เมื่อเราฟื้นฟูพวกเขาจากการเป็นเชลย พวกเขาจะกล่าวคำนี้อีกในดินแดนยูดาห์และในเมืองต่าง ๆ ว่า ‘ขอพระยาห์เวห์อวยพรเจ้า ที่อยู่แห่งความเที่ยงธรรม ภูเขาแห่งความบริสุทธิ์’
24Und Juda samt allen seinen Städten sollen darin wohnen, dazu Ackerleute und die mit Herden umherziehen;
24ยูดาห์และทุกเมืองของยูดาห์จะอาศัยอยู่ที่นั่นด้วยกัน ทั้งชาวนาและคนที่ต้อนฝูงสัตว์ไปมา
25denn ich will die müden Seelen erquicken und die bekümmerten Seelen sättigen.
25เพราะเราให้จิตใจที่เหนื่อยล้าอิ่มเอม และเติมเต็มทุกจิตใจที่เศร้าโศก”
26Darüber bin ich aufgewacht und sah auf und hatte so sanft geschlafen.
26เมื่อถึงตอนนี้ข้าพเจ้าก็ตื่นและมองดู การหลับของข้าพเจ้าช่างชื่นใจ
27Siehe, es kommt die Zeit, spricht der HERR, daß ich das Haus Israel und das Haus Juda besäen will mit Menschen und mit Vieh.
27“จงฟัง วันเวลานั้นกำลังมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะหว่านพงศ์พันธุ์อิสราเอลและพงศ์พันธุ์ยูดาห์ด้วยเมล็ดพันธุ์มนุษย์และเมล็ดพันธุ์สัตว์
28Und gleichwie ich über sie gewacht habe, auszureuten, zu zerreißen, abzubrechen, zu verderben und zu plagen: also will ich über sie wachen, zu bauen und zu pflanzen, spricht der HERR.
28เราเฝ้าดูพวกเขาเพื่อถอน รื้อ โค่น ทำลาย และให้ทุกข์ยากอย่างไร เราจะเฝ้าดูพวกเขาเพื่อสร้างและปลูกอย่างนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว
29Zu derselben Zeit wird man nicht mehr sagen: “Die Väter haben Herlinge gegessen, und der Kinder Zähne sind stumpf geworden”:
29“ในวันเวลานั้น พวกเขาจะไม่กล่าวอีกว่า “‘พ่อกินองุ่นเปรี้ยว แต่ลูกเข็ดฟัน’
30sondern ein jeglicher soll um seiner Missetat willen sterben, und welcher Mensch Herlinge ißt, dem sollen seine Zähne stumpf werden.
30แต่แต่ละคนจะตายเพราะความผิดของตนเอง ใครกินองุ่นเปรี้ยว คนนั้นก็จะเข็ดฟัน
31Siehe, es kommt die Zeit, spricht der HERR, da will ich mit dem Hause Israel und mit dem Hause Juda einen neuen Bund machen;
31“จงฟัง วันเวลานั้นกำลังมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะทำพันธสัญญาใหม่กับพงศ์พันธุ์อิสราเอลและพงศ์พันธุ์ยูดาห์
32nicht wie der Bund gewesen ist, den ich mit ihren Vätern machte, da ich sie bei der Hand nahm, daß ich sie aus Ägyptenland führte, welchen Bund sie nicht gehalten haben, und ich sie zwingen mußte, spricht der HERR;
32ไม่เหมือนพันธสัญญาที่เราทำกับบรรพบุรุษของพวกเขาในวันที่เราจูงมือพวกเขาออกจากดินแดนอียิปต์ พวกเขาทำลายพันธสัญญาของเรา แม้เราเป็นสามีของพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว
33sondern das soll der Bund sein, den ich mit dem Hause Israel machen will nach dieser Zeit, spricht der HERR: Ich will mein Gesetz in ihr Herz geben und in ihren Sinn schreiben; und sie sollen mein Volk sein, so will ich ihr Gott sein;
33“แต่ต่อไปนี้คือพันธสัญญาที่เราจะทำกับพงศ์พันธุ์อิสราเอลหลังวันเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะใส่ข้อบัญญัติของเราไว้ภายในพวกเขา และเขียนไว้ในใจของพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา
34und wird keiner den andern noch ein Bruder den andern lehren und sagen: “Erkenne den HERRN”, sondern sie sollen mich alle kennen, beide, klein und groß, spricht der Herr. Denn ich will ihnen ihre Missetat vergeben und ihrer Sünden nimmermehr gedenken.
34พวกเขาแต่ละคนจะไม่ต้องสอนเพื่อนบ้านอีก หรือสอนพี่น้องของตนว่า ‘จงรู้จักพระยาห์เวห์’ เพราะทุกคนจะรู้จักเรา ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเราจะให้อภัยความผิดของพวกเขา และไม่จดจำบาปของพวกเขาอีก”
35So spricht der HERR, der die Sonne dem Tage zum Licht gibt und den Mond und die Sterne nach ihrem Lauf der Nacht zum Licht; der das Meer bewegt, daß seine Wellen brausen, HERR Zebaoth ist sein Name:
35พระยาห์เวห์ผู้ให้ดวงอาทิตย์ส่องสว่างในเวลากลางวัน ผู้กำหนดดวงจันทร์และดวงดาวให้ส่องสว่างในเวลากลางคืน ผู้ทำให้ทะเลปั่นป่วนจนคลื่นคำราม พระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ กล่าวดังนี้
36Wenn solche Ordnungen vergehen vor mir, spricht der HERR, so soll auch aufhören der Same Israels, daß er nicht mehr ein Volk vor mir sei ewiglich.
36“หากข้อกำหนดเหล่านี้หมดไปจากต่อหน้าเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อนั้นลูกหลานอิสราเอลก็จะเลิกเป็นชนชาติต่อหน้าเราตลอดไปเช่นกัน”
37So spricht der HERR: Wenn man den Himmel oben kann messen und den Grund der Erde erforschen, so will ich auch verwerfen den ganzen Samen Israels um alles, was sie tun, spricht der HERR.
37พระยาห์เวห์กล่าวว่า “หากวัดฟ้าสวรรค์เบื้องบนได้ และค้นสำรวจรากฐานแผ่นดินเบื้องล่างได้ เราก็จะทอดทิ้งลูกหลานอิสราเอลทั้งหมดเช่นกัน เพราะทุกสิ่งที่พวกเขาทำ” พระยาห์เวห์กล่าว
38Siehe, es kommt die Zeit, spricht der HERR, daß die Stadt des HERRN soll gebaut werden vom Turm Hananeel an bis ans Ecktor;
38“จงฟัง วันเวลานั้นกำลังมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมืองจะถูกสร้างขึ้นเพื่อพระยาห์เวห์ ตั้งแต่หอฮานันเอลถึงประตูมุม
39und die Richtschnur wird neben demselben weiter herausgehen bis an den Hügel Gareb und sich gen Goath wenden;
39สายวัดจะทอดตรงต่อไปถึงเนินกาเรบ และเลี้ยวไปทางโกอาห์
40und das Tal der Leichen und Asche samt dem ganzen Acker bis an den Bach Kidron, bis zur Ecke am Roßtor gegen Morgen, wird dem Herrn heilig sein, daß es nimmermehr zerrissen noch abgebrochen soll werden.
40หุบเขาทั้งหมดที่มีศพและเถ้าถ่าน ทุ่งทั้งหมดถึงลำธารขิดโรน จนถึงมุมประตูม้าทางตะวันออก จะบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์ จะไม่ถูกถอนหรือรื้ออีกตลอดไป”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.