Jeremia 52
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Zedekia war einundzwanzig Jahre alt, da er König ward und regierte elf Jahre zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Hamutal, eine Tochter Jeremia's zu Libna.
1เศเดคียาห์มีอายุยี่สิบเอ็ดปีเมื่อเริ่มครองราชย์ เขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี แม่ของเขาชื่อฮามุทัล บุตรสาวเยเรมีย์แห่งลิบนาห์
2Und er tat was dem HERRN übel gefiel, gleich wie Jojakim getan hatte.
2เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาพระยาห์เวห์ เหมือนทุกสิ่งที่เยโฮยาคิมทำ
3Denn es ging des HERRN Zorn über Jerusalem und Juda, bis er sie von seinem Angesicht verwarf. Und Zedekia fiel ab vom König zu Babel.
3เพราะความโกรธของพระยาห์เวห์ เรื่องนี้จึงเกิดขึ้นในเยรูซาเล็มและยูดาห์ จนพระองค์ขับไล่พวกเขาไปจากเบื้องหน้าพระองค์ เศเดคียาห์กบฏต่อกษัตริย์บาบิโลน
4Aber im neunten Jahr seines Königreichs, am zehnten Tage des zehnten Monats, kam Nebukadnezar, der König zu Babel, samt all seinem Heer wider Jerusalem, und sie belagerten es und machten Bollwerke ringsumher.
4ในปีที่เก้าแห่งรัชกาลของเขา เดือนที่สิบ วันที่สิบของเดือน เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน พร้อมกับกองทัพทั้งหมด ยกมาต่อสู้กับเยรูซาเล็ม ตั้งค่ายต่อสู้กับเมือง และสร้างป้อมล้อมเมืองไว้รอบด้าน
5Und blieb also die Stadt belagert bis ins elfte Jahr des Königs Zedekia.
5เมืองจึงถูกล้อมจนถึงปีที่สิบเอ็ดแห่งรัชกาลกษัตริย์เศเดคียาห์
6Aber am neunten Tage des vierten Monats nahm der Hunger überhand in der Stadt, und hatte das Volk vom Lande nichts mehr zu essen.
6ในเดือนที่สี่ วันที่เก้าของเดือน ความอดอยากในเมืองรุนแรง จนประชาชนในดินแดนไม่มีขนมปัง
7Da brach man in die Stadt; und alle Kriegsleute gaben die Flucht und zogen zur Stadt hinaus bei der Nacht auf dem Wege durch das Tor zwischen den zwei Mauern, der zum Garten des Königs geht. Aber die Chaldäer lagen um die Stadt her.
7เมืองจึงถูกเจาะเป็นช่อง นักรบทั้งหมดหนีออกจากเมืองในเวลากลางคืน โดยผ่านประตูระหว่างกำแพงสองชั้นที่อยู่ข้างสวนของกษัตริย์ ชาวเคลเดียอยู่รอบเมืองทุกด้าน นักรบไปทางอาราบาห์
8Und da diese zogen des Weges zum blachen Feld, jagte der Chaldäer Heer dem König nach und ergriffen Zedekia in dem Felde bei Jericho; da zerstreute sich all sein Heer von ihm.
8แต่กองทัพชาวเคลเดียไล่ตามกษัตริย์ และตามเศเดคียาห์ทันในที่ราบเยรีโค กองทัพทั้งหมดของเขากระจัดกระจายไปจากเขา
9Und sie fingen den König und brachten ihn hinauf zum König zu Babel gen Ribla, das im Lande Hamath liegt, der sprach ein Urteil über ihn.
9พวกเขาจับกษัตริย์พาขึ้นไปหากษัตริย์บาบิโลนที่ริบลาห์ ในดินแดนฮามัท กษัตริย์บาบิโลนประกาศคำพิพากษาเขา
10Allda ließ der König zu Babel die Söhne Zedekias vor seinen Augen erwürgen und erwürgte alle Fürsten Juda's zu Ribla.
10กษัตริย์บาบิโลนฆ่าลูกชายของเศเดคียาห์ต่อหน้าต่อตาเขา และฆ่าขุนนางทั้งหมดของยูดาห์ที่ริบลาห์ด้วย
11Aber Zedekia ließ er die Augen ausstechen und ließ ihn mit zwei Ketten binden, und führte ihn also der König zu Babel gen Babel und legte ihn ins Gefängnis, bis daß er starb.
11เขาควักตาเศเดคียาห์ แล้วกษัตริย์บาบิโลนล่ามเศเดคียาห์ด้วยตรวน พาไปบาบิโลน และขังไว้ในคุกจนถึงวันตาย
12Am zehnten Tage des fünften Monats, welches ist das neunzehnte Jahr Nebukadnezars, des Königs zu Babel, kam Nebusaradan, der Hauptmann der Trabanten, der stets um den König zu Babel war gen Jerusalem
12ในเดือนที่ห้า วันที่สิบของเดือน ซึ่งเป็นปีที่สิบเก้าแห่งรัชกาลกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารยาม ผู้ยืนต่อหน้ากษัตริย์บาบิโลน เข้ามาในเยรูซาเล็ม
13und verbrannte des HERRN Haus und des Königs Haus und alle Häuser zu Jerusalem; alle großen Häuser verbrannte er mit Feuer.
13เขาเผาพระนิเวศของพระยาห์เวห์ วังของกษัตริย์ และบ้านทั้งหมดในเยรูซาเล็ม บ้านใหญ่ทุกหลังเขาเผาด้วยไฟ
14Und das ganze Heer der Chaldäer, so bei dem Hauptmann war, riß um alle Mauern zu Jerusalem ringsumher.
14กองทัพชาวเคลเดียทั้งหมดที่อยู่กับผู้บัญชาการทหารยาม พังกำแพงเยรูซาเล็มทั้งหมดรอบเมือง
15Aber das arme Volk und andere Volk so noch übrig war in der Stadt, und die zum König zu Babel fielen und das übrige Handwerksvolk führte Nebusaradan, der Hauptmann, gefangen weg.
15เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารยาม กวาดต้อนคนที่ยากจนที่สุดบางส่วน ประชาชนที่เหลือในเมือง คนที่แปรพักตร์ไปหากษัตริย์บาบิโลน และคนอื่น ๆ ที่ยังเหลือ ไปเป็นเชลย
16Und vom armen Volk auf dem Lande ließ Nebusaradan, der Hauptmann, bleiben Weingärtner und Ackerleute.
16แต่เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารยาม เหลือคนที่ยากจนที่สุดในดินแดนบางส่วนไว้เป็นคนดูแลสวนองุ่นและชาวนา
17Aber die ehernen Säulen am Hause des HERR und das Gestühl und das eherne Meer am Hause des HERRN zerbrachen die Chaldäer und führten all das Erz davon gen Babel.
17ชาวเคลเดียทุบเสาทองสัมฤทธิ์ที่อยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ รวมทั้งฐานและอ่างทะเลทองสัมฤทธิ์ที่อยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ให้แตกเป็นชิ้น ๆ และขนทองสัมฤทธิ์ทั้งหมดไปบาบิโลน
18Und die Kessel, Schaufeln, Messer, Becken, Kellen und alle ehernen Gefäße, die man im Gottesdienst pflegte zu brauchen, nahmen sie weg.
18พวกเขาเอาหม้อ พลั่ว คีมดับไส้ตะเกียง อ่าง ช้อน และภาชนะทองสัมฤทธิ์ทั้งหมดที่ใช้ปรนนิบัติไปด้วย
19Dazu nahm der Hauptmann, was golden und silbern war an Bechern, Räuchtöpfen, Becken, Kesseln, Leuchtern, Löffeln und Schalen.
19ผู้บัญชาการทหารยามเอาถ้วย กระถางไฟ อ่าง หม้อ ขาตะเกียง ช้อน และชามไป สิ่งที่เป็นทองก็เอาไปเป็นทอง สิ่งที่เป็นเงินก็เอาไปเป็นเงิน
20Die zwei Säulen, das Meer, die Zwölf ehernen Rinder darunter und die Gestühle, welche der König Salomo hatte lassen machen zum Hause des HERRN, alles dieses Gerätes aus Erz war unermeßlich viel.
20พวกเขาเอาเสาสองต้น อ่างทะเลหนึ่งอ่าง และวัวทองสัมฤทธิ์สิบสองตัวที่อยู่ใต้ฐาน ซึ่งกษัตริย์โซโลมอนทำไว้สำหรับพระนิเวศของพระยาห์เวห์ไป ทองสัมฤทธิ์ของภาชนะเหล่านี้ทั้งหมดหนักจนชั่งไม่ได้
21Der zwei Säulen aber war eine jegliche achtzehn Ellen hoch, und eine Schnur, zwölf Ellen lang, reichte um sie her, und war eine jegliche vier Finger dick und inwendig hohl;
21ส่วนเสานั้น เสาต้นหนึ่งสูงสิบแปดศอก ใช้สายยาวสิบสองศอกวัดรอบ หนาสี่นิ้วมือ และกลวง
22und stand auf jeglicher ein eherner Knauf, fünf Ellen hoch, und ein Gitterwerk und Granatäpfel waren an jeglichem Knauf ringsumher, alles ehern; und war eine Säule wie die andere, die Granatäpfel auch.
22มีหัวเสาทองสัมฤทธิ์อยู่บนเสา หัวเสาหัวหนึ่งสูงห้าศอก มีลายตาข่ายและผลทับทิมรอบหัวเสา ทั้งหมดเป็นทองสัมฤทธิ์ เสาต้นที่สองก็เหมือนกัน มีผลทับทิมด้วย
23Es waren der Granatäpfel sechsundneunzig daran, und aller Granatäpfel waren hundert an einem Gitterwerk rings umher.
23ด้านข้างมีผลทับทิมเก้าสิบหกผล ผลทับทิมทั้งหมดบนลายตาข่ายรอบเสามีหนึ่งร้อยผล
24Und der Hauptmann nahm den obersten Priester Seraja und den Priester Zephanja, den nächsten nach ihm, und die drei Torhüter
24ผู้บัญชาการทหารยามจับเสไรยาห์ หัวหน้าปุโรหิต เศฟันยาห์ ปุโรหิตลำดับที่สอง และผู้เฝ้าธรณีประตูสามคน
25und einen Kämmerer aus der Stadt, welcher über die Kriegsleute gesetzt war, und sieben Männer, welche um den König sein mußten, die in der Stadt gefunden wurden, dazu den Schreiber des Feldhauptmanns, der das Volk im Lande zum Heer aufbot, dazu sechzig Mann Landvolks, so in der Stadt gefunden wurden:
25จากในเมือง เขาจับนายทหารคนหนึ่งที่ดูแลนักรบ จับคนเจ็ดคนที่ได้เข้าเฝ้ากษัตริย์และพบอยู่ในเมือง จับอาลักษณ์ของผู้บัญชาการกองทัพ ซึ่งเป็นผู้เกณฑ์ประชาชนในดินแดน และประชาชนในดินแดนหกสิบคนที่พบกลางเมือง
26diese nahm Nebusaradan, der Hauptmann, und brachte sie dem König zu Babel gen Ribla.
26เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารยาม จับพวกเขาพาไปหากษัตริย์บาบิโลนที่ริบลาห์
27Und der König zu Babel schlug sie tot zu Ribla, das im Lande Hamath liegt. Also ward Juda aus seinem Lande weggeführt.
27กษัตริย์บาบิโลนตีและฆ่าพวกเขาที่ริบลาห์ ในดินแดนฮามัท ยูดาห์จึงถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยจากดินแดนของตน
28Dies ist das Volk, welches Nebukadnezar weggeführt hat: im siebenten Jahr dreitausend und dreiundzwanzig Juden;
28ต่อไปนี้คือจำนวนประชาชนที่เนบูคัดเนสซาร์กวาดต้อนไปเป็นเชลย ในปีที่เจ็ด ชาวยิวสามพันยี่สิบสามคน
29Im achtzehnten Jahr aber des Nebukadnezars achthundert und zweiunddreißig Seelen aus Jerusalem;
29ในปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ เขากวาดต้อนคนจากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยแปดร้อยสามสิบสองคน
30und im dreiundzwanzigsten Jahr des Nebukadnezars führte Nebusaradan, der Hauptmann, siebenhundert und fünfundvierzig Seelen weg aus Juda. Alle Seelen sind viertausend und sechshundert.
30ในปีที่ยี่สิบสามแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารยาม กวาดต้อนชาวยิวไปเป็นเชลยเจ็ดร้อยสี่สิบห้าคน รวมทั้งหมดสี่พันหกร้อยคน
31Aber im siebenunddreißigsten Jahr, nachdem Jojachin, der König zu Juda, weggeführt war, am fünfundzwanzigsten Tage des zwölften Monats, erhob Evil-Merodach, der König zu Babel, im Jahr, da er König ward, das Haupt Jojachins, des Königs in Juda, und ließ ihn aus dem Gefängnis
31ในปีที่สามสิบเจ็ดแห่งการเป็นเชลยของเยโฮยาคีน กษัตริย์ยูดาห์ ในเดือนที่สิบสอง วันที่ยี่สิบห้าของเดือน เอวิลเมโรดัค กษัตริย์บาบิโลน ในปีแรกแห่งรัชกาล ยกศีรษะของเยโฮยาคีน กษัตริย์ยูดาห์ขึ้น และปล่อยเขาจากคุก
32und redete freundlich mit ihm und setzte seinen Stuhl über der Könige Stühle, die bei ihm zu Babel waren,
32เขาพูดอย่างเมตตากับเยโฮยาคีน และตั้งบัลลังก์ของเยโฮยาคีนให้สูงกว่าบัลลังก์ของกษัตริย์ที่อยู่กับเขาในบาบิโลน
33und wandelte ihm seines Gefängnisses Kleider, daß er vor ihm aß stets sein Leben lang.
33เขาเปลี่ยนเสื้อผ้านักโทษของเยโฮยาคีน เยโฮยาคีนกินขนมปังต่อหน้าเขาเป็นประจำตลอดชีวิต
34Und ihm ward stets sein Unterhalt vom König zu Babel gegeben, wie es ihm verordnet war, sein ganzes Leben lang bis an sein Ende.
34สำหรับค่าเลี้ยงดู กษัตริย์บาบิโลนให้ค่าเลี้ยงดูเขาเป็นประจำ วันละส่วนจนถึงวันตาย ตลอดชีวิตของเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.