Jeremia 18
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Dies ist das Wort, das geschah vom HERRN zu Jeremia, und sprach:
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
2Mache dich auf und gehe hinab in des Töpfers Haus; daselbst will ich dich meine Worte hören lassen.
2“ลุกขึ้น ลงไปที่บ้านช่างปั้นหม้อ ที่นั่นเราจะให้เจ้าได้ยินถ้อยคำของเรา”
3Und ich ging hinab in des Töpfers Haus, und siehe, er arbeitete eben auf der Scheibe.
3ข้าพเจ้าจึงลงไปที่บ้านช่างปั้นหม้อ เห็นเขากำลังทำงานบนแป้นหมุน
4Und der Topf, den er aus dem Ton machte, mißriet ihm unter den Händen. Da machte er einen andern Topf daraus, wie es ihm gefiel.
4เมื่อภาชนะที่เขาปั้นจากดินเสียรูปอยู่ในมือช่างปั้นหม้อ เขาก็ปั้นใหม่เป็นภาชนะอีกใบตามที่ตนเห็นดี
5Da geschah des HERRN Wort zu mir und sprach:
5คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
6Kann ich nicht also mit euch umgehen, ihr vom Hause Israel, wie dieser Töpfer? spricht der HERR. Siehe, wie der Ton ist in des Töpfers Hand, also seid auch ihr vom Hause Israel in meiner Hand.
6“ชนอิสราเอล เราทำกับพวกเจ้าเหมือนช่างปั้นหม้อคนนี้ไม่ได้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “ดูเถิด ชนอิสราเอล พวกเจ้าอยู่ในมือเราเหมือนดินในมือช่างปั้นหม้อ
7Plötzlich rede ich wider ein Volk und Königreich, daß ich es ausrotten, zerbrechen und verderben wolle.
7เมื่อใดเราประกาศถึงชนชาติหรืออาณาจักรหนึ่งว่าจะถอนราก รื้อและทำลาย
8Wo sich's aber bekehrt von seiner Bosheit, dawider ich rede, so soll mich auch reuen das Unglück, das ich ihm gedachte zu tun.
8ถ้าชนชาติที่เราประกาศนั้นหันจากความชั่ว เราจะเปลี่ยนใจจากภัยร้ายที่คิดจะทำกับพวกเขา
9Und plötzlich rede ich von einem Volk und Königreich, daß ich's bauen und pflanzen wolle.
9เมื่อใดเราประกาศถึงชนชาติหรืออาณาจักรหนึ่งว่าจะสร้างและปลูก
10So es aber Böses tut vor meinen Augen, daß es meiner Stimme nicht gehorcht, so soll mich auch reuen das Gute, das ich ihm verheißen hatte zu tun.
10ถ้าพวกเขาทำชั่วในสายตาของเรา ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา เราจะเปลี่ยนใจจากสิ่งดีที่พูดว่าจะให้พวกเขา
11So sprich nun zu denen in Juda und zu den Bürgern zu Jerusalem: So spricht der HERR: Siehe, ich bereite euch ein Unglück zu und habe Gedanken wider euch: darum kehre sich ein jeglicher von seinem bösen Wesen und bessert euer Wesen und Tun.
11“บัดนี้ จงบอกชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงฟัง เรากำลังเตรียมภัยร้ายและวางแผนต่อพวกเจ้า ทุกคนจงหันกลับจากทางชั่วเดี๋ยวนี้ แก้ไขวิถีชีวิตและการกระทำ”’
12Aber sie sprachen: Daraus wird nichts; wir wollen nach unsern Gedanken wandeln und ein jeglicher tun nach Gedünken seines bösen Herzens.
12แต่พวกเขาพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์ พวกเราจะทำตามแผนของตน แต่ละคนจะทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วของตน’”
13Darum spricht der HERR: Fragt doch unter den Heiden. Wer hat je desgleichen gehört? Daß die Jungfrau Israel so gar greuliche Dinge tut!
13เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงถามในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ว่า ‘ใครเคยได้ยินเรื่องอย่างนี้?’ สาวพรหมจารีอิสราเอลทำสิ่งน่าสยดสยองที่สุด
14Bleibt doch der Schnee länger auf den Steinen im Felde, wenn's vom Libanon herab schneit, und das Regenwasser verschießt nicht so bald, wie mein Volk vergißt.
14หิมะเลบานอนจะหายจากโขดหินในทุ่งหรือ? น้ำเย็นที่ไหลจากแดนไกลจะเหือดแห้งหรือ?
15Sie räuchern den Göttern und richten Ärgernis an auf ihren Wegen für und für und gehen auf ungebahnten Straßen,
15เพราะชนชาติของเราลืมเรา เผาเครื่องหอมบูชาเทพเจ้าเท็จ พวกเขาถูกทำให้สะดุดในทางของตน ในทางเก่าแก่ จนไปเดินทางแยก ทางที่ไม่ได้สร้างไว้
16auf daß ihr Land zur Wüste werde, ihnen zur ewigen Schande, daß, wer vorübergeht, sich verwundere und den Kopf schüttle.
16เพื่อทำให้แผ่นดินของพวกเขาเป็นที่น่าตกตะลึง และเป็นที่ถูกเย้ยหยันตลอดไป ทุกคนที่เดินผ่านจะตกตะลึง และส่ายหน้า
17Denn ich will sie wie durch einen Ostwind zerstreuen vor ihren Feinden; ich will ihnen den Rücken, und nicht das Antlitz zeigen, wenn sie verderben.
17เราจะกระจายพวกเขาต่อหน้าศัตรูเหมือนลมตะวันออก เราจะหันหลังให้ ไม่หันหน้า ในวันที่พวกเขาประสบภัยพิบัติ
18Aber sie sprechen: Kommt und laßt uns wider Jeremia ratschlagen; denn die Priester können nicht irre gehen im Gesetz, und die Weisen können nicht fehlen mit Raten, und die Propheten können nicht unrecht lehren! Kommt her, laßt uns ihn mit der Zunge totschlagen und nichts geben auf alle seine Rede!
18พวกเขาพูดว่า “มาเถิด! ให้พวกเราวางแผนต่อต้านเยเรมีย์ เพราะข้อบัญญัติจะไม่สูญไปจากปุโรหิต คำปรึกษาจะไม่สูญไปจากคนฉลาด และถ้อยคำจะไม่สูญไปจากผู้เผยพระวจนะ มาเถิด ให้พวกเราใช้ลิ้นโจมตีเขา อย่าฟังถ้อยคำของเขาสักคำ”
19HERR, habe acht auf mich und höre die Stimme meiner Widersacher!
19พระยาห์เวห์ โปรดใส่ใจข้าพเจ้า ฟังเสียงคนที่โต้แย้งข้าพเจ้า
20Ist's recht, daß man Gutes mit Bösem vergilt? Denn sie haben meiner Seele eine Grube gegraben. Gedenke doch, wie ich vor dir gestanden bin, daß ich ihr Bestes redete und deinen Grimm von ihnen wendete.
20ควรตอบแทนความดีด้วยความชั่วหรือ? พวกเขาขุดหลุมดักชีวิตข้าพเจ้า โปรดระลึกว่าข้าพเจ้าเคยยืนต่อหน้าพระองค์พูดสิ่งดีเพื่อพวกเขาอย่างไร เพื่อให้ความเดือดดาลของพระองค์หันไปจากพวกเขา
21So strafe nun ihre Kinder mit Hunger und laß sie ins Schwert fallen, daß ihre Weiber ohne Kinder und Witwen seien und ihre Männer zu Tode geschlagen und ihre junge Mannschaft im Streit durchs Schwert erwürgt werde;
21เพราะฉะนั้น โปรดมอบลูกของพวกเขาให้ความอดอยาก มอบพวกเขาไว้ใต้อำนาจดาบ ให้ภรรยาของพวกเขาไร้ลูกและเป็นม่าย ให้ผู้ชายถูกฆ่า ให้ชายหนุ่มถูกดาบฟันในศึก
22daß ein Geschrei aus ihren Häusern gehört werde, wie du plötzlich habest Kriegsvolk über sie kommen lassen. Denn sie haben eine Grube gegraben, mich zu fangen, und meinen Füßen Stricke gelegt.
22ให้มีเสียงร้องจากบ้านของพวกเขา เมื่อพระองค์นำกองทหารมาโจมตีทันที เพราะพวกเขาขุดหลุมจับข้าพเจ้า ซ่อนบ่วงดักเท้า
23Und weil du, HERR, weißt alle ihre Anschläge wider mich, daß sie mich töten wollen, so vergib ihnen ihre Missetat nicht und laß ihre Sünde vor dir nicht ausgetilgt werden. Laß sie vor dir gestürzt werden und handle mit ihnen nach deinem Zorn.
23แต่พระยาห์เวห์ พระองค์รู้แผนทั้งหมดที่พวกเขาคิดจะฆ่าข้าพเจ้า อย่ายกโทษความผิดของพวกเขา อย่าลบบาปของพวกเขาให้พ้นสายตาพระองค์ ให้พวกเขาถูกโค่นลงต่อหน้าพระองค์ โปรดจัดการพวกเขาในเวลาที่พระองค์โกรธ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.