Jeremia 21
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Dies ist das Wort, so vom HERRN geschah zu Jeremia, da der König Zedekia zu ihm sandte Pashur, den Sohn Malchias, und Zephanja, den Sohn Maasejas, den Priester, und ließ ihm sagen:
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ เมื่อกษัตริย์เศเดคียาห์ส่งปาชเฮอร์ บุตรมัลคียาห์ และเศฟันยาห์ บุตรมาอาเสยาห์ ปุโรหิต มาบอกเขาว่า
2Frage doch den HERRN für uns. Denn Nebukadnezar, der König zu Babel, streitet wider uns; daß der HERR doch mit uns tun wolle nach allen seinen Wundern, damit er von uns abzöge.
2“โปรดถามพระยาห์เวห์ให้พวกเราด้วย เพราะเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนกำลังทำสงครามกับพวกเรา บางทีพระยาห์เวห์อาจทำสิ่งอัศจรรย์อย่างที่พระองค์เคยทำ เพื่อให้เขาถอนทัพจากพวกเรา”
3Jeremia sprach zu ihnen: So saget Zedekia:
3เยเรมีย์บอกพวกเขาว่า “จงบอกเศเดคียาห์ว่า
4Das spricht der Herr, der Gott Israels: Siehe, ich will die Waffen zurückwenden, die ihr in euren Händen habt, womit ihr streitet wider den König zu Babel und wider die Chaldäer, welche euch draußen an der Mauer belagert haben; und will sie zuhauf sammeln mitten in dieser Stadt.
4‘พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะหันอาวุธในมือพวกเจ้ากลับ อาวุธที่ใช้ต่อสู้กับกษัตริย์บาบิโลนและชาวเคลเดียซึ่งล้อมพวกเจ้าอยู่นอกกำแพง แล้วเราจะรวบรวมไว้กลางเมืองนี้
5Und ich will wider euch streiten mit ausgereckter Hand, mit starkem Arm, mit Zorn, Grimm und großer Ungnade.
5เราเองจะต่อสู้กับพวกเจ้าด้วยมือที่ยื่นออกและแขนแข็งแกร่ง ด้วยความโกรธ ความเดือดดาล และความโกรธเกรี้ยวใหญ่หลวง
6Und ich will die Bürger dieser Stadt schlagen, die Menschen und das Vieh, daß sie sterben sollen durch eine große Pestilenz.
6เราจะตีผู้ที่อาศัยในเมืองนี้ ทั้งคนและสัตว์ พวกเขาจะตายด้วยโรคระบาดร้ายแรง
7Und darnach, spricht der HERR, will ich Zedekia, den König Juda's, samt seinen Knechten und dem Volk, das in dieser Stadt vor der Pestilenz, vor Schwert und Hunger übrigbleiben wird, geben in die Hände Nebukadnezars, des Königs zu Babel, und in die Hände ihrer Feinde, und in die Hände derer, die ihnen nach dem Leben stehen, daß er sie mit der Schärfe des Schwerts also schlage, daß kein Schonen noch Gnade noch Barmherzigkeit da sei.
7หลังจากนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะมอบเศเดคียาห์กษัตริย์ยูดาห์ ผู้รับใช้และประชาชนที่เหลืออยู่ในเมืองนี้จากโรคระบาด ดาบและความอดอยาก ไว้ในมือเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลน ในมือศัตรูและคนที่หมายเอาชีวิตพวกเขา เขาจะฆ่าด้วยคมดาบ ไม่ไว้ชีวิต ไม่สงสาร ไม่เมตตา”’
8Und sage diesem Volk: So spricht der HERR: Siehe, ich lege euch vor den Weg zum Leben und den Weg zum Tode.
8“เจ้าจงบอกชนชาตินี้ว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “นี่ เราวางทางแห่งชีวิตและทางแห่งความตายไว้ต่อหน้าพวกเจ้า
9Wer in dieser Stadt bleibt, der wird sterben müssen durch Schwert, Hunger und Pestilenz; wer aber sich hinausbegibt zu den Chaldäern, die euch belagern, der soll lebendig bleiben und soll sein Leben als eine Ausbeute behalten.
9คนที่อยู่ในเมืองนี้จะตายด้วยดาบ ความอดอยากและโรคระบาด แต่คนที่ออกไปเข้ากับชาวเคลเดียผู้ล้อมพวกเจ้าจะมีชีวิต จะเอาชีวิตรอดได้
10Denn ich habe mein Angesicht über diese Stadt gerichtet zum Unglück und zu keinem Guten, spricht der HERR. Sie soll dem König zu Babel übergeben werden, daß er sie mit Feuer verbrenne.
10เพราะเรามุ่งหน้ามาต่อสู้กับเมืองนี้เพื่อภัยร้าย ไม่ใช่สิ่งดี” พระยาห์เวห์กล่าว “เมืองนี้จะตกในมือกษัตริย์บาบิโลน เขาจะเผาด้วยไฟ”’
11Und höret des HERRN Wort, ihr vom Hause des Königs in Juda!
11“สำหรับราชวงศ์ของกษัตริย์ยูดาห์ จงฟังคำของพระยาห์เวห์
12Du Haus David, so spricht der Herr: Haltet des Morgens Gericht und errettet die Beraubten aus des Frevlers Hand, auf daß mein Grimm nicht ausfahre wie ein Feuer und brenne also, das niemand löschen könne, um eures bösen Wesens willen.
12ราชวงศ์ดาวิด พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘จงให้ความยุติธรรมแต่เช้า ช่วยคนที่ถูกปล้นให้พ้นมือผู้กดขี่ มิฉะนั้นความเดือดดาลของเราจะพุ่งออกมาเหมือนไฟ เผาไหม้ไม่มีใครดับได้ เพราะการกระทำอันชั่วร้ายของพวกเจ้า
13Siehe, spricht der HERR, ich will an dich, die du wohnst im Grunde, auf dem Felsen der Ebene und sprichst: Wer will uns überfallen oder in unsre Feste kommen?
13จงฟัง เราต่อต้านเจ้า ผู้ที่อยู่ในหุบเขา และบนโขดหินแห่งที่ราบ’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘พวกเจ้าที่พูดว่า “ใครจะลงมาต่อสู้กับพวกเรา?” หรือ “ใครจะเข้าบ้านพวกเราได้?”
14Ich will euch heimsuchen, spricht der HERR, nach der Frucht eures Tuns; ich will ein Feuer anzünden in ihrem Walde, das soll alles umher verzehren.
14เราจะลงโทษพวกเจ้าตามผลจากการกระทำ’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะจุดไฟในป่าของเธอ ไฟจะเผาผลาญทุกสิ่งรอบเธอ’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.