Jeremia 17
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Die Sünde Juda's ist geschrieben mit eisernen Griffeln, und spitzigen Demanten geschrieben, und auf die Tafel ihres Herzens gegraben und auf die Hörner an ihren Altären,
1“บาปของยูดาห์เขียนด้วยเหล็กจาร ด้วยปลายเพชร สลักบนแผ่นจารึกแห่งใจของพวกเขา และบนเขาของแท่นบูชาพวกเจ้า
2daß die Kinder gedenken sollen derselben Altäre und Ascherabilder bei den grünen Bäumen, auf den hohen Bergen.
2แม้ลูก ๆ ของพวกเขาก็ยังจำแท่นบูชา และเสาอาเชราห์ข้างต้นไม้เขียวบนเนินสูง
3Aber ich will deine Höhen, beide, auf den Bergen und Feldern, samt deiner Habe und allen deinen Schätzen zum Raube geben um der Sünde willen, in allen deinen Grenzen begangen.
3ภูเขาของเราในทุ่งเอ๋ย เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติทั้งหมดของเจ้าเป็นของปล้น ทั้งสถานบูชาบนที่สูง เพราะบาปทั่วเขตแดนของเจ้า
4Und du sollst aus deinem Erbe verstoßen werden, das ich dir gegeben habe, und ich will dich zu Knechten deiner Feinde machen in einem Lande, das du nicht kennst; denn ihr habt ein Feuer meines Zorns angezündet, das ewiglich brennen wird.
4เจ้าจะสละมรดกที่เราให้ด้วยตัวเจ้าเอง เราจะให้เจ้ารับใช้ศัตรูในแผ่นดินที่ไม่รู้จัก เพราะพวกเจ้าจุดไฟในความโกรธของเรา ไฟนั้นจะลุกไหม้ตลอดไป”
5So spricht der HERR: Verflucht ist der Mann, der sich auf Menschen verläßt und hält Fleisch für seinen Arm, und mit seinem Herzen vom HERRN weicht.
5พระยาห์เวห์กล่าวว่า “คนที่ไว้วางใจมนุษย์ถูกสาปแช่ง คนที่พึ่งกำลังมนุษย์ และใจตีตัวห่างจากพระยาห์เวห์
6Der wird sein wie die Heide in der Wüste und wird nicht sehen den zukünftigen Trost, sondern bleiben in der Dürre, in der Wüste, in einem unfruchtbaren Lande, da niemand wohnt.
6เพราะเขาจะเหมือนพุ่มไม้ในทะเลทราย เมื่อสิ่งดีมา จะไม่เห็น แต่จะอยู่ในที่แห้งผากกลางถิ่นกันดาร ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีคนอาศัย
7Gesegnet aber ist der Mann, der sich auf den HERRN verläßt und des Zuversicht der HERR ist.
7“คนที่ไว้วางใจพระยาห์เวห์ย่อมได้รับพร คนที่มั่นใจในพระยาห์เวห์
8Der ist wie ein Baum, am Wasser gepflanzt und am Bach gewurzelt. Denn obgleich eine Hitze kommt, fürchtet er sich doch nicht, sondern seine Blätter bleiben grün, und sorgt nicht, wenn ein dürres Jahr kommt sondern er bringt ohne Aufhören Früchte.
8เพราะเขาจะเหมือนต้นไม้ปลูกริมน้ำ แผ่รากไปริมแม่น้ำ ไม่กลัวเมื่อความร้อนมา ใบยังเขียว ไม่กังวลในปีแล้ง ไม่หยุดออกผล
9Es ist das Herz ein trotzig und verzagtes Ding; wer kann es ergründen?
9ใจหลอกลวงยิ่งกว่าทุกสิ่ง และเสื่อมทรามอย่างที่สุด ใครจะรู้จักได้?
10Ich, der HERR, kann das Herz ergründen und die Nieren prüfen und gebe einem jeglichen nach seinem Tun, nach den Früchten seiner Werke.
10“เราคือพระยาห์เวห์ เราค้นดูความคิด ทดสอบใจ เพื่อตอบแทนทุกคนตามทางของเขา ตามผลจากการกระทำ”
11Denn gleichwie ein Vogel, der sich über Eier setzt und brütet sie nicht aus, also ist der, so unrecht Gut sammelt; denn er muß davon, wenn er's am wenigsten achtet, und muß zuletzt Spott dazu haben.
11คนที่ได้ทรัพย์มาอย่างไม่ถูกต้อง เหมือนนกกระทาที่กกไข่ซึ่งตนไม่ได้วาง เมื่อชีวิตผ่านไปครึ่งหนึ่ง ทรัพย์จะจากเขาไป เมื่อถึงจุดจบ เขาจะเป็นคนโง่
12Aber die Stätte unsers Heiligtums, der Thron göttlicher Ehre, ist allezeit fest geblieben.
12บัลลังก์อันรุ่งโรจน์ตั้งอยู่สูงมาตั้งแต่แรก คือที่ตั้งสถานบริสุทธิ์ของพวกเรา
13Denn, Herr, du bist die Hoffnung Israels. Alle, die dich verlassen, müssen zu Schanden werden, und die Abtrünnigen müssen in die Erde geschrieben werden; denn sie verlassen den HERRN, die Quelle des lebendigen Wassers.
13พระยาห์เวห์ ความหวังของอิสราเอล ทุกคนที่ละทิ้งพระองค์จะผิดหวัง คนที่จากข้าพเจ้าไปจะมีชื่อเขียนลงในดิน เพราะพวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ น้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต
14Heile du mich, HERR, so werde ich heil; hilf du mir, so ist mir geholfen; denn du bist mein Ruhm.
14พระยาห์เวห์ โปรดรักษาข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะหาย โปรดช่วยให้รอด แล้วข้าพเจ้าจะรอด เพราะพระองค์เป็นคำสรรเสริญของข้าพเจ้า
15Siehe, sie sprechen zu mir: Wo ist denn des HERRN Wort? Laß es doch kommen!
15พวกเขาถามข้าพเจ้าว่า “คำของพระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน? ให้สำเร็จเดี๋ยวนี้สิ”
16Aber ich bin nicht von dir geflohen, daß ich nicht dein Hirte wäre; so habe ich den bösen Tag nicht begehrt, das weißt du; was ich gepredigt habe, das ist recht vor dir.
16ส่วนข้าพเจ้า ไม่ได้รีบเลิกเป็นผู้เลี้ยงที่ตามพระองค์ ไม่ได้ปรารถนาวันวิบัติ พระองค์รู้ สิ่งที่ออกจากปากข้าพเจ้าอยู่ต่อหน้าพระองค์
17Sei du nur nicht schrecklich, meine Zuversicht in der Not!
17อย่าเป็นความหวาดกลัวแก่ข้าพเจ้า พระองค์เป็นที่ลี้ภัยในยามภัยร้าย
18Laß sie zu Schanden werden, die mich verfolgen, und mich nicht; laß sie erschrecken, und mich nicht; laß den Tag des Unglücks über sie kommen und zerschlage sie zwiefach!
18ให้ผู้ข่มเหงข้าพเจ้าผิดหวัง แต่อย่าให้ข้าพเจ้าผิดหวัง ให้พวกเขาหวาดหวั่น แต่อย่าให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่น นำวันภัยร้ายมาถึงพวกเขา ทำลายด้วยความพินาศสองเท่า
19So spricht der HERR zu mir: Gehe hin und tritt unter das Tor des Volks, dadurch die Könige Juda's aus und ein gehen, und unter alle Tore zu Jerusalem
19พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงไปยืนที่ประตูของประชาชน ซึ่งกษัตริย์ยูดาห์ใช้เข้าออก และที่ประตูทุกแห่งของเยรูซาเล็ม
20und sprich zu ihnen: Höret des HERRN Wort, ihr Könige Juda's und ganz Juda und alle Einwohner zu Jerusalem, so zu diesem Tor eingehen.
20บอกพวกเขาว่า ‘กษัตริย์ยูดาห์ ชาวยูดาห์ทั้งหมด และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มซึ่งเข้าประตูเหล่านี้ จงฟังคำของพระยาห์เวห์
21So spricht der HERR: Hütet euch und tragt keine Last am Sabbattage durch die Tore hinein zu Jerusalem
21พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงระวัง อย่าขนของในวันสะบาโต อย่านำเข้าประตูเยรูซาเล็ม
22und führt keine Last am Sabbattage aus euren Häusern und tut keine Arbeit, sondern heiliget den Sabbattag, wie ich euren Vätern geboten habe.
22อย่าขนของออกจากบ้านในวันสะบาโต อย่าทำงานใด ๆ แต่จงรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ตามที่เราสั่งบรรพบุรุษของพวกเจ้า
23Aber sie hören nicht und neigen ihre Ohren nicht, sondern bleiben halsstarrig, daß sie mich ja nicht hören noch sich ziehen lassen.
23แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่เงี่ยหู กลับดื้อดึง ไม่ยอมฟัง ไม่รับคำสั่งสอน
24So ihr mich hören werdet, spricht der HERR, daß ihr keine Last traget des Sabbattages durch dieser Stadt Tore ein, sondern ihn heiliget, daß ihr keine Arbeit an demselben Tage tut:
24ถ้าพวกเจ้าตั้งใจเชื่อฟังเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “ไม่นำของผ่านประตูเมืองนี้ในวันสะบาโต แต่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ไม่ทำงานในวันนั้น
25so sollen auch durch dieser Stadt Tore aus und ein gehen Könige und Fürsten, die auf dem Stuhl Davids sitzen, und reiten und fahren, auf Wagen und Rossen, sie und ihre Fürsten samt allen, die in Juda und Jerusalem wohnen; und soll diese Stadt ewiglich bewohnt werden;
25กษัตริย์และขุนนางที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิดก็จะเข้าประตูเมืองนี้ โดยรถรบและม้า ทั้งพวกเขา ขุนนางของพวกเขา ชาวยูดาห์ และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม เมืองนี้จะคงอยู่ตลอดไป
26und sollen kommen aus den Städten Juda's, und die um Jerusalem her liegen, und aus dem Lande Benjamin, aus den Gründen und von den Gebirgen und vom Mittag, die da bringen Brandopfer, Schlachtopfer, Speisopfer und Weihrauch zum Hause des HERRN.
26ผู้คนจะมาจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ จากรอบเยรูซาเล็ม จากดินแดนเบนยามิน จากที่ราบ จากแดนภูเขาและจากทางใต้ นำเครื่องบูชาเผา เครื่องบูชา เครื่องบูชาธัญพืชและกำยานมา นำเครื่องบูชาขอบคุณมายังพระนิเวศของพระยาห์เวห์
27Werdet ihr mich aber nicht hören, daß ihr den Sabbattag heiliget und keine Last tragt durch die Tore zu Jerusalem ein am Sabbattage, so will ich ein Feuer unter ihren Toren anzünden, das die Häuser zu Jerusalem verzehren und nicht gelöscht werden soll.
27แต่ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเรา ไม่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ยังขนของเข้าประตูเยรูซาเล็มในวันสะบาโต เราจะจุดไฟที่ประตูเมือง ไฟจะเผาผลาญวังต่าง ๆ ของเยรูซาเล็ม ไม่มีวันดับ”’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.