Jeremia 24
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Siehe, der HERR zeigte mir zwei Feigenkörbe, gestellt vor den Tempel des HERRN, nachdem der König zu Babel, Nebukadnezar, hatte weggeführt Jechonja, den Sohn Jojakims, den König Juda's, samt den Fürsten Juda's und den Zimmerleuten und Schmieden von Jerusalem und gen Babel gebracht.
1พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้าเห็นตะกร้ามะเดื่อสองใบวางหน้าพระนิเวศของพระยาห์เวห์ หลังจากเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนกวาดต้อนเยโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ พร้อมขุนนางยูดาห์ ช่างฝีมือและช่างโลหะจากเยรูซาเล็ม พาไปบาบิโลน
2In dem einen Korbe waren sehr gute Feigen, wie die ersten reifen Feigen sind; im andern Korb waren sehr schlechte Feigen, daß man sie nicht essen konnte, so schlecht waren sie.
2ตะกร้าใบหนึ่งมีมะเดื่อดีมาก เหมือนมะเดื่อสุกต้นฤดู อีกใบมีมะเดื่อเสียมากจนกินไม่ได้
3Und der HERR sprach zu mir: Jeremia, was siehst du? Ich sprach: Feigen; die guten Feigen sind sehr gut, und die schlechten sind sehr schlecht, daß man sie nicht essen kann, so schlecht sind sie.
3พระยาห์เวห์ถามข้าพเจ้าว่า “เยเรมีย์ เจ้าเห็นอะไร?” ข้าพเจ้าทูลว่า “มะเดื่อ ที่ดีก็ดีมาก ที่เสียก็เสียมากจนกินไม่ได้”
4Da geschah des HERRN Wort zu mir und sprach:
4คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
5So spricht der HERR, der Gott Israels: Gleichwie diese Feigen gut sind, also will ich mich gnädig annehmen der Gefangenen aus Juda, welche ich habe aus dieser Stätte lassen ziehen in der Chaldäer Land,
5“พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘เราจะมองเชลยยูดาห์ที่เราส่งออกจากที่นี้ไปแผ่นดินเคลเดียในทางดี เหมือนมะเดื่อดีเหล่านี้
6und will sie gnädig ansehen, und will sie wieder in dies Land bringen, und will sie bauen und nicht abbrechen; ich will sie pflanzen und nicht ausraufen,
6เราจะมองดูพวกเขาเพื่อสิ่งดี จะพากลับมาแผ่นดินนี้ เราจะสร้าง ไม่รื้อ จะปลูก ไม่ถอน
7und will ihnen ein Herz geben, daß sie mich kennen sollen, daß ich der HERR sei. Und sie sollen mein Volk sein, so will ich ihr Gott sein; denn sie werden sich von ganzem Herzen zu mir bekehren.
7เราจะให้พวกเขามีใจรู้จักเรา ว่าเราคือพระยาห์เวห์ พวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เพราะจะกลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมด
8Aber wie die schlechten Feigen so schlecht sind, daß man sie nicht essen kann, spricht der HERR, also will ich dahingeben Zedekia, den König Juda's samt seinen Fürsten, und was übrig ist zu Jerusalem und übrig in diesem Lande und die in Ägyptenland wohnen.
8“‘ส่วนมะเดื่อเสียที่เสียจนกินไม่ได้’ พระยาห์เวห์กล่าวอย่างแน่นอน ‘เราจะมอบเศเดคียาห์กษัตริย์ยูดาห์ ขุนนางของเขา ผู้ที่เหลืออยู่ในเยรูซาเล็มซึ่งยังอยู่ในแผ่นดินนี้ และผู้ที่อยู่ในแผ่นดินอียิปต์ให้เป็นอย่างนั้น
9Und will ihnen Unglück zufügen und sie in keinem Königreich auf Erden bleiben lassen, daß sie sollen zu Schanden werden, zum Sprichwort, zur Fabel und zum Fluch an allen Orten, dahin ich sie verstoßen werde;
9เราจะให้พวกเขาถูกโยนไปมาในอาณาจักรทั้งหมดในโลกเพื่อภัยร้าย เป็นที่ดูหมิ่น เป็นคำเปรียบ เป็นที่เยาะเย้ยและเป็นคำสาป ในทุกแห่งที่เราขับไล่ไป
10und will Schwert, Hunger und Pestilenz unter sie schicken, bis sie umkommen von dem Lande, das ich ihnen und ihren Vätern gegeben habe.
10เราจะส่งดาบ ความอดอยากและโรคระบาดมาในหมู่พวกเขา จนหมดไปจากแผ่นดินที่เราให้พวกเขาและบรรพบุรุษ’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.