ירמיה 24

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1הִרְאַנִי֮ יְהוָה֒ וְהִנֵּ֗ה שְׁנֵי֙ דּוּדָאֵ֣י תְאֵנִ֔ים מוּעָדִ֕ים לִפְנֵ֖י הֵיכַ֣ל יְהוָ֑ה אַחֲרֵ֣י הַגְל֣וֹת נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֡ל אֶת־יְכָנְיָ֣הוּ בֶן־יְהוֹיָקִ֣ים מֶֽלֶךְ־יְהוּדָה֩ וְאֶת־שָׂרֵ֨י יְהוּדָ֜ה וְאֶת־הֶחָרָ֤שׁ וְאֶת־הַמַּסְגֵּר֙ מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם וַיְבִאֵ֖ם בָּבֶֽל׃

1พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้าเห็นตะกร้ามะเดื่อสองใบวางหน้าพระนิเวศของพระยาห์เวห์ หลังจากเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนกวาดต้อนเยโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ พร้อมขุนนางยูดาห์ ช่างฝีมือและช่างโลหะจากเยรูซาเล็ม พาไปบาบิโลน

2הַדּ֣וּד אֶחָ֗ד תְּאֵנִים֙ טֹב֣וֹת מְאֹ֔ד כִּתְאֵנֵ֖י הַבַּכֻּר֑וֹת וְהַדּ֣וּד אֶחָ֗ד תְּאֵנִים֙ רָע֣וֹת מְאֹ֔ד אֲשֶׁ֥ר לֹא־תֵֽאָכַ֖לְנָה מֵרֹֽעַ׃ ס

2ตะกร้าใบหนึ่งมีมะเดื่อดีมาก เหมือนมะเดื่อสุกต้นฤดู อีกใบมีมะเดื่อเสียมากจนกินไม่ได้

3וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י מָֽה־אַתָּ֤ה רֹאֶה֙ יִרְמְיָ֔הוּ וָאֹמַ֖ר תְּאֵנִ֑ים הַתְּאֵנִ֤ים הַטֹּבוֹת֙ טֹב֣וֹת מְאֹ֔ד וְהָֽרָעוֹת֙ רָע֣וֹת מְאֹ֔ד אֲשֶׁ֥ר לֹא־תֵאָכַ֖לְנָה מֵרֹֽעַ׃ פ

3พระยาห์เวห์ถามข้าพเจ้าว่า “เยเรมีย์ เจ้าเห็นอะไร?” ข้าพเจ้าทูลว่า “มะเดื่อ ที่ดีก็ดีมาก ที่เสียก็เสียมากจนกินไม่ได้”

4וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃

4คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า

5כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כַּתְּאֵנִ֥ים הַטֹּב֖וֹת הָאֵ֑לֶּה כֵּֽן־אַכִּ֞יר אֶת־גָּל֣וּת יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁ֨ר שִׁלַּ֜חְתִּי מִן־הַמָּק֥וֹם הַזֶּ֛ה אֶ֥רֶץ כַּשְׂדִּ֖ים לְטוֹבָֽה׃

5“พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘เราจะมองเชลยยูดาห์ที่เราส่งออกจากที่นี้ไปแผ่นดินเคลเดียในทางดี เหมือนมะเดื่อดีเหล่านี้

6וְשַׂמְתִּ֨י עֵינִ֤י עֲלֵיהֶם֙ לְטוֹבָ֔ה וַהֲשִׁבֹתִ֖ים עַל־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֑את וּבְנִיתִים֙ וְלֹ֣א אֶהֱרֹ֔ס וּנְטַעְתִּ֖ים וְלֹ֥א אֶתּֽוֹשׁ׃

6เราจะมองดูพวกเขาเพื่อสิ่งดี จะพากลับมาแผ่นดินนี้ เราจะสร้าง ไม่รื้อ จะปลูก ไม่ถอน

7וְנָתַתִּי֩ לָהֶ֨ם לֵ֜ב לָדַ֣עַת אֹתִ֗י כִּ֚י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה וְהָיוּ־לִ֣י לְעָ֔ם וְאָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים כִּֽי־יָשֻׁ֥בוּ אֵלַ֖י בְּכָל־לִבָּֽם׃ ס

7เราจะให้พวกเขามีใจรู้จักเรา ว่าเราคือพระยาห์เวห์ พวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เพราะจะกลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมด

8וְכַתְּאֵנִים֙ הָֽרָע֔וֹת אֲשֶׁ֥ר לֹא־תֵאָכַ֖לְנָה מֵרֹ֑עַ כִּי־כֹ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה כֵּ֣ן אֶ֠תֵּן אֶת־צִדְקִיָּ֨הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֤ה וְאֶת־שָׂרָיו֙ וְאֵ֣ת׀ שְׁאֵרִ֣ית יְרוּשָׁלִַ֗ם הַנִּשְׁאָרִים֙ בָּאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את וְהַיֹּשְׁבִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

8“‘ส่วนมะเดื่อเสียที่เสียจนกินไม่ได้’ พระยาห์เวห์กล่าวอย่างแน่นอน ‘เราจะมอบเศเดคียาห์กษัตริย์ยูดาห์ ขุนนางของเขา ผู้ที่เหลืออยู่ในเยรูซาเล็มซึ่งยังอยู่ในแผ่นดินนี้ และผู้ที่อยู่ในแผ่นดินอียิปต์ให้เป็นอย่างนั้น

9וּנְתַתִּים֙ לְזַעֲוָ֣ה לְרָעָ֔ה לְכֹ֖ל מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֑רֶץ לְחֶרְפָּ֤ה וּלְמָשָׁל֙ לִשְׁנִינָ֣ה וְלִקְלָלָ֔ה בְּכָל־הַמְּקֹמ֖וֹת אֲשֶֽׁר־אַדִּיחֵ֥ם שָֽׁם׃

9เราจะให้พวกเขาถูกโยนไปมาในอาณาจักรทั้งหมดในโลกเพื่อภัยร้าย เป็นที่ดูหมิ่น เป็นคำเปรียบ เป็นที่เยาะเย้ยและเป็นคำสาป ในทุกแห่งที่เราขับไล่ไป

10וְשִׁלַּ֣חְתִּי בָ֔ם אֶת־הַחֶ֖רֶב אֶת־הָרָעָ֣ב וְאֶת־הַדָּ֑בֶר עַד־תֻּמָּם֙ מֵעַ֣ל הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי לָהֶ֖ם וְלַאֲבוֹתֵיהֶֽם׃ פ

10เราจะส่งดาบ ความอดอยากและโรคระบาดมาในหมู่พวกเขา จนหมดไปจากแผ่นดินที่เราให้พวกเขาและบรรพบุรุษ’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.