ירמיה
Chapter 40
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר־הָיָ֤ה אֶֽל־יִרְמְיָ֙הוּ֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה אַחַ֣ר׀ שַׁלַּ֣ח אֹת֗וֹ נְבוּזַרְאֲדָ֛ן רַב־טַבָּחִ֖ים מִן־הָֽרָמָ֑ה בְּקַחְתּ֣וֹ אֹת֗וֹ וְהֽוּא־אָס֤וּר בָּֽאזִקִּים֙ בְּת֨וֹךְ כָּל־גָּל֤וּת יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וִֽיהוּדָ֔ה הַמֻּגְלִ֖ים בָּבֶֽלָה׃
1คำ​จาก​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​เยเรมีย์ หลัง​จาก​เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการ​ทหาร​ยาม ปล่อย​เขา​ไป​จาก​รามาห์ ก่อน​หน้า​นั้น​เนบูซาระดาน​รับ​ตัว​เยเรมีย์​ไว้​ขณะ​ที่​เขา​ถูก​ล่าม​โซ่​อยู่​ท่ามกลาง​เชลย​ทั้งหมด​จาก​เยรูซาเล็ม​และ​ยูดาห์ ผู้​ถูก​กวาดต้อน​ไป​เป็น​เชลย​ใน​บาบิโลน
2וַיִּקַּ֥ח רַב־טַבָּחִ֖ים לְיִרְמְיָ֑הוּ וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ דִּבֶּר֙ אֶת־הָרָעָ֣ה הַזֹּ֔את אֶל־הַמָּק֖וֹם הַזֶּֽה׃
2ผู้บัญชาการ​ทหาร​ยาม​รับ​ตัว​เยเรมีย์​มา​และ​บอก​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน ประกาศ​ภัย​ร้าย​นี้​ต่อ​ที่​นี่
3וַיָּבֵ֥א וַיַּ֛עַשׂ יְהוָ֖ה כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר כִּֽי־חֲטָאתֶ֤ם לַֽיהוָה֙ וְלֹֽא־שְׁמַעְתֶּ֣ם בְּקוֹל֔וֹ וְהָיָ֥ה לָכֶ֖ם הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
3พระยาห์เวห์​นำ​ภัย​ร้าย​นั้น​มา และ​ทำ​ตาม​ที่​พระองค์​กล่าว เพราะ​พวก​ท่าน​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​ไม่​เชื่อ​ฟัง​เสียง​พระองค์ เรื่อง​นี้​จึง​เกิด​ขึ้น​กับ​พวก​ท่าน
4וְעַתָּ֞ה הִנֵּ֧ה פִתַּחְתִּ֣יךָ הַיּ֗וֹם מִֽן־הָאזִקִּים֮ אֲשֶׁ֣ר עַל־יָדֶךָ֒ אִם־ט֨וֹב בְּעֵינֶ֜יךָ לָב֧וֹא אִתִּ֣י בָבֶ֗ל בֹּ֚א וְאָשִׂ֤ים אֶת־עֵינִי֙ עָלֶ֔יךָ וְאִם־רַ֧ע בְּעֵינֶ֛יךָ לָבֽוֹא־אִתִּ֥י בָבֶ֖ל חֲדָ֑ל רְאֵה֙ כָּל־הָאָ֣רֶץ לְפָנֶ֔יךָ אֶל־ט֨וֹב וְאֶל־הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֥כֶת שָׁ֖מָּה לֵֽךְ׃
4บัดนี้ วัน​นี้​ข้าพเจ้า​ปลด​โซ่​ที่​มือ​ท่าน​แล้ว หาก​ท่าน​เห็น​ว่า​ดี​ที่​จะ​ไป​บาบิโลน​กับ​ข้าพเจ้า ก็​มา​เถิด ข้าพเจ้า​จะ​ดูแล​ท่าน แต่​หาก​ท่าน​เห็น​ว่า​ไม่​ดี​ที่​จะ​ไป​บาบิโลน​กับ​ข้าพเจ้า ก็​ไม่​ต้อง​ไป ดูเถิด ดินแดน​ทั้งหมด​อยู่​ตรง​หน้า​ท่าน ท่าน​เห็น​ว่า​ควร​ไป​ที่ไหน ที่ไหน​เหมาะ​สม ก็​ไป​ที่​นั่น​เถิด”
5וְעוֹדֶ֣נּוּ לֹֽא־יָשׁ֗וּב וְשֻׁ֡בָה אֶל־גְּדַלְיָ֣ה בֶן־אֲחִיקָ֣ם בֶּן־שָׁפָ֡ן אֲשֶׁר֩ הִפְקִ֨יד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֜ל בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְשֵׁ֤ב אִתּוֹ֙ בְּת֣וֹךְ הָעָ֔ם א֠וֹ אֶל־כָּל־הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֖כֶת לֵ֑ךְ וַיִּתֶּן־ל֧וֹ רַב־טַבָּחִ֛ים אֲרֻחָ֥ה וּמַשְׂאֵ֖ת וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ׃
5ขณะ​ที่​เยเรมีย์​ยัง​ไม่​ได้​กลับ​ไป ผู้บัญชาการ​ทหาร​ยาม​บอก​เขา​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น​จง​กลับ​ไป​หา​เกดาลิยาห์ บุตร​อาหิคัม บุตร​ชาฟาน ที่​กษัตริย์​บาบิโลน​ตั้ง​ให้​ปกครอง​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ อาศัย​อยู่​กับ​เขา​ท่ามกลาง​ประชาชน หรือ​ไป​ที่ไหน​ก็ได้​ที่​ท่าน​เห็น​ว่า​เหมาะ​สม” ผู้บัญชาการ​ทหาร​ยาม​จึง​ให้​อาหาร​และ​ของ​ขวัญ​แก่​เขา แล้ว​ปล่อย​ไป
6וַיָּבֹ֧א יִרְמְיָ֛הוּ אֶל־גְּדַלְיָ֥ה בֶן־אֲחִיקָ֖ם הַמִּצְפָּ֑תָה וַיֵּ֤שֶׁב אִתּוֹ֙ בְּת֣וֹךְ הָעָ֔ם הַנִּשְׁאָרִ֖ים בָּאָֽרֶץ׃ ס
6เยเรมีย์​ไปหา​เกดาลิยาห์ บุตร​อาหิคัม ที่​มิสปาห์ และ​อาศัย​อยู่​กับ​เขา​ท่ามกลาง​ประชาชน​ที่​เหลือ​ใน​ดินแดน
7וַיִּשְׁמְעוּ֩ כָל־שָׂרֵ֨י הַחֲיָלִ֜ים אֲשֶׁ֣ר בַּשָּׂדֶ֗ה הֵ֚מָּה וְאַנְשֵׁיהֶ֔ם כִּֽי־הִפְקִ֧יד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֛ל אֶת־גְּדַלְיָ֥הוּ בֶן־אֲחִיקָ֖ם בָּאָ֑רֶץ וְכִ֣י׀ הִפְקִ֣יד אִתּ֗וֹ אֲנָשִׁ֤ים וְנָשִׁים֙ וָטָ֔ף וּמִדַּלַּ֣ת הָאָ֔רֶץ מֵאֲשֶׁ֥ר לֹֽא־הָגְל֖וּ בָּבֶֽלָה׃
7เมื่อ​ผู้บัญชาการ​กอง​กำลัง​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​ชนบท​และ​คน​ของ​พวก​เขา​ได้ยิน​ว่า กษัตริย์​บาบิโลน​ตั้ง​เกดาลิยาห์ บุตร​อาหิคัม ให้​ปกครอง​ดินแดน และ​มอบ​ผู้ชาย ผู้​หญิง เด็ก และ​คน​ที่​ยากจน​ที่สุด​ใน​ดินแดน ผู้​ที่​ไม่​ได้​ถูก​กวาดต้อน​ไป​เป็น​เชลย​ใน​บาบิโลน ไว้​ให้​เขา​ดูแล
8וַיָּבֹ֥אוּ אֶל־גְּדַלְיָ֖ה הַמִּצְפָּ֑תָה וְיִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן־נְתַנְיָ֡הוּ וְיוֹחָנָ֣ן וְיוֹנָתָ֣ן בְּנֵֽי־קָ֠רֵחַ וּשְׂרָיָ֨ה בֶן־תַּנְחֻ֜מֶת וּבְנֵ֣י׀ עֵיפַ֣י הַנְּטֹפָתִ֗י וִֽיזַנְיָ֙הוּ֙ בֶּן־הַמַּ֣עֲכָתִ֔י הֵ֖מָּה וְאַנְשֵׁיהֶֽם׃
8อิชมาเอล บุตร​เนธานยาห์ โยฮานัน​และ​โยนาธาน บุตร​คาเรอาห์ เสไรยาห์ บุตร​ทันฮูเมท บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เอฟัย​ชาว​เนโทฟาห์ และ​เยซันยาห์ บุตร​ของ​ชาว​มาอาคาห์ จึง​มา​หา​เกดาลิยาห์​ที่​มิสปาห์ พร้อม​กับ​คน​ของ​ตน
9וַיִּשָּׁבַ֨ע לָהֶ֜ם גְּדַלְיָ֨הוּ בֶן־אֲחִיקָ֤ם בֶּן־שָׁפָן֙ וּלְאַנְשֵׁיהֶ֣ם לֵאמֹ֔ר אַל־תִּֽירְא֖וּ מֵעֲב֣וֹד הַכַּשְׂדִּ֑ים שְׁב֣וּ בָאָ֗רֶץ וְעִבְד֛וּ אֶת־מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל וְיִיטַ֥ב לָכֶֽם׃
9เกดาลิยาห์ บุตร​อาหิคัม บุตร​ชาฟาน สาบาน​กับ​พวก​เขา​และ​คน​ของ​พวก​เขา​ว่า “อย่า​กลัว​ที่​จะ​รับใช้​ชาว​เคลเดีย จง​อยู่​ใน​ดินแดน​และ​รับใช้​กษัตริย์​บาบิโลน แล้ว​พวก​ท่าน​จะ​อยู่ดี
10וַאֲנִ֗י הִנְנִ֤י יֹשֵׁב֙ בַּמִּצְפָּ֔ה לַֽעֲמֹד֙ לִפְנֵ֣י הַכַּשְׂדִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר יָבֹ֖אוּ אֵלֵ֑ינוּ וְאַתֶּ֡ם אִסְפוּ֩ יַ֨יִן וְקַ֜יִץ וְשֶׁ֗מֶן וְשִׂ֙מוּ֙ בִּכְלֵיכֶ֔ם וּשְׁב֖וּ בְּעָרֵיכֶ֥ם אֲשֶׁר־תְּפַשְׂתֶּֽם׃
10ส่วน​ข้าพเจ้า​นั้น ข้าพเจ้า​จะ​อยู่​ที่​มิสปาห์ เพื่อ​ยืน​ต่อ​หน้า​ชาว​เคลเดีย​ที่​จะ​มา​หา​พวกเรา แต่​พวก​ท่าน​จง​เก็บ​เหล้า​องุ่น ผล​ไม้​ฤดู​ร้อน และ​น้ำมัน ใส่​ไว้​ใน​ภาชนะ​ของ​ตน และ​อยู่​ใน​เมือง​ที่​พวก​ท่าน​ยึด​ไว้”
11וְגַ֣ם כָּֽל־הַיְּהוּדִ֡ים אֲשֶׁר־בְּמוֹאָ֣ב׀ וּבִבְנֵֽי־עַמּ֨וֹן וּבֶאֱד֜וֹם וַאֲשֶׁ֤ר בְּכָל־הָֽאֲרָצוֹת֙ שָֽׁמְע֔וּ כִּֽי־נָתַ֧ן מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֛ל שְׁאֵרִ֖ית לִֽיהוּדָ֑ה וְכִי֙ הִפְקִ֣יד עֲלֵיהֶ֔ם אֶת־גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן־אֲחִיקָ֥ם בֶּן־שָׁפָֽן׃
11เมื่อ​ชาว​ยิว​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​โมอับ ท่ามกลาง​ชาว​อัมโมน ใน​เอโดม และ​ใน​ทุก​ดินแดน ได้ยิน​เช่น​กัน​ว่า​กษัตริย์​บาบิโลน​เหลือ​ชาว​ยูดาห์​ไว้​กลุ่ม​หนึ่ง และ​ตั้ง​เกดาลิยาห์ บุตร​อาหิคัม บุตร​ชาฟาน ให้​ปกครอง​พวก​เขา
12וַיָּשֻׁ֣בוּ כָל־הַיְּהוּדִ֗ים מִכָּל־הַמְּקֹמוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר נִדְּחוּ־שָׁ֔ם וַיָּבֹ֧אוּ אֶֽרֶץ־יְהוּדָ֛ה אֶל־גְּדַלְיָ֖הוּ הַמִּצְפָּ֑תָה וַיַּאַסְפ֛וּ יַ֥יִן וָקַ֖יִץ הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃ פ
12ชาว​ยิว​ทั้งหมด​ก็​กลับ​จาก​ทุก​แห่ง​ที่​ถูก​ขับ​ไล่​ไป มายัง​ดินแดน​ยูดาห์ มาหา​เกดาลิยาห์​ที่​มิสปาห์ และ​เก็บ​เหล้า​องุ่น​กับ​ผล​ไม้​ฤดู​ร้อน​ได้​มากมาย
13וְיֽוֹחָנָן֙ בֶּן־קָרֵ֔חַ וְכָל־שָׂרֵ֥י הַחֲיָלִ֖ים אֲשֶׁ֣ר בַּשָּׂדֶ֑ה בָּ֥אוּ אֶל־גְּדַלְיָ֖הוּ הַמִּצְפָּֽתָה׃
13โยฮานัน บุตร​คาเรอาห์ และ​ผู้บัญชาการ​กอง​กำลัง​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​ชนบท มาหา​เกดาลิยาห์​ที่​มิสปาห์​ด้วย
14וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו הֲיָדֹ֤עַ תֵּדַע֙ כִּ֞י בַּעֲלִ֣יס׀ מֶ֣לֶךְ בְּנֵֽי־עַמּ֗וֹן שָׁלַח֙ אֶת־יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן־נְתַנְיָ֔ה לְהַכֹּתְךָ֖ נָ֑פֶשׁ וְלֹא־הֶאֱמִ֣ין לָהֶ֔ם גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן־אֲחִיקָֽם׃
14บอก​เขา​ว่า “ท่าน​รู้​ไหม​ว่า บา​อา​ลิส กษัตริย์​ของ​ชาว​อัมโมน ส่ง​อิชมาเอล บุตร​เนธานยาห์ มา​เอา​ชีวิต​ท่าน?” แต่​เกดาลิยาห์ บุตร​อาหิคัม ไม่​เชื่อ​พวก​เขา
15וְיוֹחָנָ֣ן בֶּן־קָרֵ֡חַ אָמַ֣ר אֶל־גְּדַלְיָהוּ֩ בַסֵּ֨תֶר בַּמִּצְפָּ֜ה לֵאמֹ֗ר אֵ֤לְכָה נָּא֙ וְאַכֶּה֙ אֶת־יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן־נְתַנְיָ֔ה וְאִ֖ישׁ לֹ֣א יֵדָ֑ע לָ֧מָּה יַכֶּ֣כָּה נֶּ֗פֶשׁ וְנָפֹ֙צוּ֙ כָּל־יְהוּדָ֔ה הַנִּקְבָּצִ֣ים אֵלֶ֔יךָ וְאָבְדָ֖ה שְׁאֵרִ֥ית יְהוּדָֽה׃
15โยฮานัน บุตร​คาเรอาห์ จึง​พูด​กับ​เกดาลิยาห์​อย่าง​ลับ ๆ ที่​มิสปาห์​ว่า “โปรด​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​ฆ่า​อิชมาเอล บุตร​เนธานยาห์ จะ​ไม่มี​ใคร​รู้​เลย ทำไม​จะ​ปล่อย​ให้​เขา​เอา​ชีวิต​ท่าน แล้ว​ชาว​ยิว​ทั้งหมด​ที่มา​รวม​อยู่​กับ​ท่าน​ต้อง​กระจัดกระจาย และ​ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ยูดาห์​ต้อง​พินาศ?”
16וַיֹּ֨אמֶר גְּדַלְיָ֤הוּ בֶן־אֲחִיקָם֙ אֶל־יוֹחָנָ֣ן בֶּן־קָרֵ֔חַ אַֽל־תַּעֲשֵׂ֖ה אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה כִּֽי־שֶׁ֛קֶר אַתָּ֥ה דֹבֵ֖ר אֶל־יִשְׁמָעֵֽאל׃ ס
16แต่​เกดาลิยาห์ บุตร​อาหิคัม บอก​โยฮานัน บุตร​คาเรอาห์​ว่า “ท่าน​อย่า​ทำ​เรื่อง​นี้ เพราะ​ท่าน​พูด​เท็จ​เกี่ยว​กับ​อิชมาเอล”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.